Przedsiębiorca prowadzący sprzedaż internetową musi pamiętać o obowiązkach wobec konsumentów
Przedsiębiorcy prowadzący handel przez Internet mają obowiązek przekazywać konsumentom szereg informacji dotyczących przede wszystkim okoliczności zawarcia i realizacji umowy zawartej na odległość. Co ważne, ciężar dowodu spełnienia obowiązków informacyjnych spoczywa na przedsiębiorcy.
1. Informacje przekazywane konsumentowi
Obowiązujące od roku przepisy dotyczące praw konsumenta regulują także obowiązki przedsiębiorców zawierających umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa. Na pierwszy plan wysuwają się liczne obowiązki informacyjne nałożone na przedsiębiorców zawierających umowy przez Internet, czyli – jak mówi ustawa – na odległość.
Najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się umową na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta w sposób jasny i zrozumiały o:
1) cechach świadczenia, czyli o głównych cechach świadczenia z uwzględnieniem przedmiotu świadczenia oraz sposobu porozumiewania się z konsumentem,
2) swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą, a także numerze, pod którym został zarejestrowany,
3) adresach, tj.:
• adresie przedsiębiorstwa, adresie poczty elektronicznej oraz numerach telefonu lub faksu jeżeli są dostępne, pod którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą,
• adresie, pod którym konsument może składać reklamacje, jeżeli jest inny niż powyższy adres,
4) cenie lub wynagrodzeniu za świadczenia oraz kosztach porozumiewania się na odległość - chodzi łączną cenę lub wynagrodzenie za świadczenie wraz z podatkami; natomiast:
• gdy charakter przedmiotu świadczenia nie pozwala, rozsądnie oceniając, na wcześniejsze obliczenie ich wysokości – sposobie, w jaki będą one obliczane, a także opłatach za transport, dostarczenie, usługi pocztowe oraz innych kosztach,
• a gdy nie można ustalić wysokości tych opłat – o obowiązku ich uiszczenia.
W razie zawarcia umowy na czas nieoznaczony lub umowy obejmującej prenumeratę przedsiębiorca ma obowiązek podania łącznej ceny lub wynagrodzenia obejmującego wszystkie płatności za okres rozliczeniowy, a gdy umowa przewiduje stałą stawkę – także łącznych miesięcznych płatności.
Jeżeli koszty korzystania ze środka porozumiewania się na odległość w celu zawarcia umowy są wyższe niż stosowane zwykle za korzystanie z tego środka porozumiewania się – przedsiębiorca informuje również o tych kosztach.
Sprawdź, jak założyć sklep internetowy
5) sposobie i terminie zapłaty oraz wykonania prawa odstąpienia, a także dodatkowych kosztach
- w tym przypadku chodzi o informację dotyczące:
• sposobu i terminu spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez niego procedurze rozpatrywania reklamacji,
• sposobu i terminu wykonania prawa odstąpienia od umowy (zasadniczo konsument może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów), a także wzorze formularza odstąpienia od umowy (wzór ten określa załącznik nr 2 do ustawy),
• kosztów zwrotu rzeczy w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument (w odniesieniu do umów zawieranych na odległość dotyczy to kosztów zwrotu rzeczy, jeśli ze względu na swój charakter rzeczy te nie mogą zostać w zwykłym trybie odesłane pocztą),
• wysokości i sposobie złożenia kaucji lub udzielenia innych gwarancji finansowych, które konsument jest zobowiązany spełnić na żądanie przedsiębiorcy,
• obowiązku zapłaty przez konsumenta poniesionych przez przedsiębiorcę uzasadnionych kosztów (chodzi o obowiązek zapłaty za świadczenia spełnione do chwili odstąpienia od umowy), jeżeli konsument odstąpi od umowy po zgłoszeniu żądania zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 21 ust. 2 ustawy (chodzi o rozpoczęcie wykonywania usługi na żądanie konsumenta przed upływem terminu odstąpienia od umowy).
Uwaga!
Informacji powyższych w zakresie sposobu i terminu wykonania prawa do odstąpienia od umowy, kosztu zwrotu i obowiązku zapłaty uzasadnionych kosztów, można udzielić przy wykorzystaniu wzoru pouczenia o odstąpieniu od umowy (załącznik nr 1 do ustawy). Doręczenie konsumentowi pouczenia w tej formie oznacza spełnienie obowiązków informacyjnych w tym zakresie.
6) braku prawa odstąpienia od umowy:
• braku prawa odstąpienia od umowy na podstawie art. 38 ustawy (przepis ten szczegółowo określa 13 przyczyn wystąpienia takiego braku) lub
• okolicznościach, w których konsument traci prawo odstąpienia od umowy
7) obowiązku przedsiębiorcy dostarczenia rzeczy bez wad,
8) gwarancjach, pozasądowych sposobach dochodzenia oraz o kodeksie dobrych praktyk, chodzi o informację o:
• istnieniu i treści gwarancji i usług posprzedażnych oraz sposobie ich realizacji
• możliwości skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń oraz zasadach dostępu do tych procedur
• kodeksie dobrych praktyk, o którym mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz sposobie zapoznania się z nim (kodeks dobrych praktyk to zbiór zasad postępowania, a w szczególności norm etycznych i zawodowych, przedsiębiorców, którzy zobowiązali się do ich przestrzegania w odniesieniu do jednej lub większej liczby praktyk rynkowych)
9) czasie trwania umowy oraz zobowiązań konsumenta:
• czasie trwania umowy lub o sposobie i przesłankach wypowiedzenia umowy - jeżeli umowa jest zawarta na czas nieoznaczony lub jeżeli ma ulegać automatycznemu przedłużeniu,
• minimalnym czasie trwania zobowiązań konsumenta wynikających z umowy,
10) treściach cyfrowych:
• funkcjonalności treści cyfrowych oraz technicznych środkach ich ochrony
• mających znaczenie interoperacyjnościach treści cyfrowych ze sprzętem komputerowym i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć
Warto pamiętać, że informacje stanowią integralną część umowy zawieranej na odległość albo poza lokalem przedsiębiorstwa i mogą być zmienione jedynie za wyraźnym porozumieniem stron.
Przedsiębiorca ma obowiązek:
• udzielić konsumentowi wymienionych wyżej informacji utrwalonych na papierze lub, jeżeli konsument wyrazi na to zgodę, na innym trwałym nośniku, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem,
• udzielić tych informacji w sposób odpowiadający rodzajowi użytego środka porozumiewania się na odległość, w sposób czytelny i wyrażonych prostym językiem.
Wspomniany wyżej trwały nośnik, to materiał lub narzędzie umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci.
(...)




