NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Podnoszenie w formach pozaszkolnych kwalifikacji zawodowych robotników zatrudnionych w jednostkach gospodarki uspołecznionej.

UCHWAŁA Nr 35
RADY MINISTRÓW
z dnia 1 lutego 1974 r.
w sprawie podnoszenia w formach pozaszkolnych kwalifikacji zawodowych robotników zatrudnionych w jednostkach gospodarki uspołecznionej.

Na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania (Dz. U. z 1961 r. Nr 32, poz. 160, z 1971 r. Nr 12, poz. 115 i z 1972 r. Nr 16, poz. 114) Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:
§  1.
Przepisy uchwały stosuje się do robotników pełnoletnich, zatrudnionych w jednostkach gospodarki uspołecznionej, zwanych dalej "zakładami pracy".
§  2.
1.
Celem podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników jest:
1)
stwarzanie warunków do powierzania robotnikom prac bardziej złożonych i odpowiedzialnych, co wiąże się z możliwością otrzymania wyższej grupy zaszeregowania osobistego,
2)
umożliwienie przenoszenia lub przekwalifikowania robotników, zgodnie z potrzebami zakładów pracy, przy uwzględnieniu warunków oraz zainteresowań robotników,
3)
stałe podnoszenie standardu jakościowego produkcji,
4)
utrzymanie stanowisk pracy w stałej gotowości do wdrażania postępu technicznego i szybkiej realizacji zadań związanych z tym postępem,
5)
uzupełnianie i pogłębianie wiadomości z zakresu przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
2.
Podnoszenie kwalifikacji zawodowych robotników polega na:
1)
uzupełnianiu wiadomości i umiejętności w zakresie wykonywanego zawodu, w szczególności w związku ze zmianami procesów technologicznych i organizacji pracy,
2)
doskonaleniu umiejętności zawodowych w celu osiągnięcia tytułu mistrza w zawodzie,
3)
zdobywaniu kolejnego (pokrewnego lub nowego) zawodu lub specjalności zgodnie z potrzebami zakładu pracy.
§  3.
1.
Podnoszenie kwalifikacji zawodowych robotników odbywa się w następujących formach pozaszkolnych:
1)
szkolenia wewnątrzzakładowego (przywarsztatowego, kursów zawodowych),
2)
kursów zawodowych, organizowanych poza zakładami pracy,
3)
praktyk zawodowych.
2.
Szkolenie przywarsztatowe odbywa się na stanowisku pracy w systemie indywidualnym lub brygadowym i kończy się złożeniem przez robotnika egzaminu przed zakładową komisją kwalifikacyjną.
3.
Kursy zawodowe prowadzone są na podstawie ustalonych programów nauczania i kończą się egzaminem lub inną formą sprawdzenia wiadomości. Kursy zawodowe mogą być w uzasadnionych wypadkach łączone ze szkoleniem przywarsztatowym.
4.
Praktyka zawodowa polega na oddelegowaniu robotnika przez macierzysty zakład pracy do zakładu pracy przodującego w wytwarzaniu danego rodzaju wyrobów lub w danym rodzaju produkcji, w celu zapoznania go z nową technologią lub organizacją produkcji. Praktyka zawodowa powinna trwać co najmniej 14 dni.
5.
Zakłady pracy mogą wprowadzić również inne niż wymienione w ust. 1 formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników.
6.
Zasady organizowania i finansowania szkolenia przywarsztatowego oraz kursów i praktyk zawodowych, o których mowa w ust. 1, a także zasady i formy podnoszenia kwalifikacji z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy regulują odrębne przepisy.
§  4.
Podnoszeniem kwalifikacji zawodowych powinni być objęci robotnicy, bez względu na poziom posiadanego wykształcenia, którzy:
1)
zajmują stanowiska pracy objęte obowiązkiem okresowego podnoszenia kwalifikacji zawodowych, zgodnie z wykazem stanowisk ustalonym przez zakład pracy, o którym mowa w § 11 ust. 1 i 2,
2)
zajmują stanowiska pracy, na których wprowadza się nową technologię lub organizację, albo przewidziani są do zatrudnienia w nowo uruchamianych zakładach produkcyjnych o zbliżonej technologii,
3)
przewidziani są do objęcia nowych, bardziej odpowiedzialnych stanowisk pracy,
4)
zamierzają przystąpić do egzaminu na tytuł robotnika wykwalifikowanego lub mistrza w zawodzie albo do egzaminu eksternistycznego w odpowiedniej szkole zawodowej lub szkole ogólnokształcącej,
5)
przewidziani są, ze względu na stan zdrowia lub z innych przyczyn, do przesunięcia okresowo lub na stałe na inne stanowiska,
6)
ze względu na wykonywaną pracę i potrzeby zakładu pracy powinni zdobyć kolejny (pokrewny lub nowy) zawód,
7)
zajmują stanowiska pracy, na których w związku z wprowadzeniem nowej technologii lub organizacji pracy zmieniły się warunki bezpieczeństwa i higieny pracy.
§  5.
1.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych sprawuje koordynację prac w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników, w tym także w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
2.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem Oświaty i Wychowania ustala w szczególności:
1)
wytyczne dotyczące programowania i planowania w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników,
2)
wytyczne dotyczące wymagań w zakresie ukończenia przez robotnika odpowiednich kursów zawodowych, niezależnie od wymagań ustalonych w taryfikatorach kwalifikacyjnych,
3)
uprawnienia robotników podnoszących kwalifikacje zawodowe.
§  6.
Minister Oświaty i Wychowania:
1)
sprawuje kontrolę nad realizacją resortowych programów i planów podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników,
2)
opracowuje wytyczne w sprawie kwalifikacji i doboru wykładowców kursów dla robotników,
3)
opracowuje program szkolenia pedagogicznego wykładowców kursów i instruktorów praktycznej nauki zawodu,
4)
koordynuje prace badawcze w zakresie podnoszenia kwalifikacji robotników.
§  7.
Minister Oświaty i Wychowania określa zasady i warunki, na jakich może nastąpić uznawanie ukończenia kursów zawodowych za równoważne z ukończeniem nauki lub części nauki w zakresie programu szkoły zawodowej.
§  8.
Właściwi ministrowie zapewnią:
1)
opracowanie zbiorczych programów i planów podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników w skali zjednoczeń i jednostek równorzędnych,
2)
pełne wykorzystanie istniejącej bazy przyzakładowych szkół zawodowych dla podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników oraz jej unowocześnienie i rozbudowę w ramach posiadanych środków,
3)
zgodność kierunków szkolenia z kierunkami rozwoju techniki, a zwłaszcza z planami modernizacji i unowocześniania procesów wytwórczych w zakładzie pracy oraz z wymaganiami bezpieczeństwa i higieny pracy,
4)
ustalenie potrzeb ilościowych w zakresie szkolenia pedagogicznego wykładowców kursów i instruktorów praktycznej nauki zawodu oraz organizowanie ich dokształcania i doskonalenia,
5)
zgodnie z wytycznymi, o których mowa w § 5 ust. 2 pkt 2, ustalenie wymagań w zakresie ukończenia przez robotników odpowiednich kursów,
6)
wykorzystanie międzyresortowych, resortowych i branżowych ośrodków szkolenia i doskonalenia kadr dla prowadzenia kursowego szkolenia robotników.
§  9.
Ministrowie sprawujący koordynację międzyresortową w określonych gałęziach (dziedzinach) gospodarki narodowej w porozumieniu z Ministrem Oświaty i Wychowania oraz zainteresowanymi ministrami zapewnią:
1)
opracowanie ramowych, jednolitych programów nauczania dla kursowego szkolenia robotników w typowych zawodach, uwzględniając w szczególności:
a)
treść (przedmiot) szkolenia zawodowego,
b)
czas trwania kursu,
2)
opracowanie i wydanie jednolitych dla typowych zawodów i określonych poziomów szkolenia kursowego podręczników i skryptów oraz innych pomocy nauczania.
§  10.
1.
Zjednoczenia lub inne jednostki nadrzędne nad zakładami pracy udzielą niezbędnej pomocy zakładom pracy zwłaszcza w zakresie:
1)
doskonalenia zakładowych systemów szkolenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników,
2)
organizowania szkolenia robotników o wąskich specjalnościach, dla których zakład pracy nie ma możliwości prowadzenia szkolenia we własnym zakresie.
2.
Zjednoczenia i jednostki nadrzędne:
1)
zatwierdzają zakładowe programy i plany podnoszenia kwalifikacji robotników oraz nadzorują i kontrolują ich realizację,
2)
dokonują oceny form, metod i programów nauczania pod względem dostosowania ich do nowych procesów technologicznych,
3)
współdziałają ze Związkiem Zakładów Doskonalenia Zawodowego i innymi organizacjami uprawnionymi do prowadzenia szkolenia w zakresie organizowania dokształcania i doskonalenia kwalifikacji zawodowych robotników zatrudnionych w tych zakładach pracy, które nie prowadzą szkolenia we własnym zakresie.
§  11.
1.
Kierownicy zakładów pracy mogą wprowadzić obowiązek podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników, zajmujących stanowiska pracy, na których szybki rozwój techniki wymaga uzupełnienia i aktualizacji określonych wiadomości i umiejętności.
2.
Zakłady pracy, wprowadzające obowiązek podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników, opracowują wykaz stanowisk pracy, o których mowa w ust. 1, oraz ustalają w porozumieniu z jednostką nadrzędną częstotliwość szkolenia i kolejność jego wprowadzania.
§  12.
1.
Zakłady pracy, zgodnie z wytycznymi Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, o których mowa w § 5 ust. 2 pkt 1, opracują i przedłożą do zatwierdzenia zjednoczeniom lub innym jednostkom nadrzędnym:
1)
plan podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników na 1975 r.,
2)
program podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników na lata 1976-1980, uwzględniający perspektywiczny rozwój zakładów.
2.
Zakłady pracy dokonują w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku weryfikacji programów podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników w celu dostosowania ich do bieżących potrzeb.
3.
Opracowanie planów i programów, o których mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone szczegółową analizą aktualnego poziomu kwalifikacji kadr, ich rozmieszczenia i wykorzystania, ustaleniem źródeł dopływu nowych kadr kwalifikowanych oraz określeniem potrzeb w zakresie podnoszenia kwalifikacji robotników.
§  13.
1.
Zaleca się Związkowi Zakładów Doskonalenia Zawodowego oraz innym organizacjom uprawnionym do prowadzenia szkolenia w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych robotników opracowywanie rocznych i wieloletnich programów udziału tych organizacji w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych robotników w formach pozaszkolnych.
2.
Program, o którym mowa w ust. 1, powinien być uzgodniony z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych i Ministrem Oświaty i Wychowania.
§  14.
Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym i społecznym stosowanie przepisów uchwały w podległych zakładach pracy.
§  15.
Ilekroć w uchwale mówi się o ministrach, należy przez to rozumieć również kierowników urzędów centralnych.
§  16.
Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1974.7.50

Rodzaj:uchwała
Tytuł:Podnoszenie w formach pozaszkolnych kwalifikacji zawodowych robotników zatrudnionych w jednostkach gospodarki uspołecznionej.
Data aktu:1974-02-01
Data ogłoszenia:1974-02-27
Data wejścia w życie:1974-02-27