Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

1.

Nazwa lub nazwy

"" (Mrech Kampot) / "Poivre de Kampot"

2.

Państwo członkowskie lub państwo trzecie/pkt

Kambodża

3.

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.

Rodzaj produktu

Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

3.2.

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

"" (w języku khmerskim, który jest językiem regionu pochodzenia) / "Poivre de Kampot" (w języku francuskim) odnosi się do owoców dwóch odmian gatunku Piper nigrum L.; są to Kamchay i Lampong (lub Belan-toeung), w miejscu pochodzenia znane odpowiednio jako odmiana o małych liściach i odmiana o dużych liściach, uprawiane na obszarze określonym w pkt 4.

Istnieją cztery różne rodzaje "" / "Poivre de Kampot" w zależności od czasu zbioru i zastosowanej następnie obróbki:

Cechą charakterystyczną produktu jest jego silnie pikantny (ale nie "palący") smak, który nie pojawia się od początku, lecz stopniowo rozwija się w ustach. Oprócz pikantnego smaku szczególną cechą ""/ "Poivre de Kampot" jest jego intensywny aromat.

Ziarna pieprzu są doskonałe pod względem wielkości i gęstości.

Produkt posiada następujące cechy fizyczne i organoleptyczne:

Rodzaj	Forma	Wielkość i gęstość	Barwa	Zapach	Inne
Pieprz czarny	Suszone owoce	∅ ≥ 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l	Głęboki odcień czerni, czarna, brązowoczarna lub szaroczarna	- Zapach ziarna jest umiarkowanie piekący. - Po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały.	Tolerancja ⁽¹⁾: Dozwolone są odchylenia na poziomie 5 % w odniesieniu do wielkości owoców i 2 % w odniesieniu do ich barwy. Niedozwolone wady: - resztki rośliny - pył - grzyb - dno kwiatowe ⁽²⁾ 5 %
Pieprz czarny	Pieprz mielony	Proszek z niewielkimi cząstkami owoców	Ciemnoszara z czarnymi plamkami
Pieprz czerwony	Suszone owoce	∅ ≥ 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l	Brązowoczer-wona lub ciemnoczerwona		Niedozwolone wady: - resztki rośliny - pył - grzyb - dno kwiatowe 1 %
Pieprz biały	Suszone owoce	∅ ≥ 3 mm Gęstość ≥ 600 g/l	Szarobiała z małymi żółtymi lub jasnobrązowymi plamkami Barwa musi być naturalna, nie wolno dodawać żadnej substancji zmieniającej kolor.		Niedozwolone wady: - resztki rośliny - pył - grzyb
Pieprz zielony	Całe owocostany świeżych owoców	Owocostany liczące co najmniej 10 ziaren Średnica każdego ziarna wynosi ∅ ≥ 3 mm.	Ciemnozielona	- Ziołowy aromat zielonego pieprzu - Zapach pieprzu w postaci ziaren nie jest piekący. - Po zmieleniu ziaren zapach jest mocno piekący, ale szybko zanika.	Niedozwolone wady: - resztki rośliny - pył - grzyb
	Owoce lub całe owocostany w solance lub w occie	Owocostany liczące co najmniej 10 ziaren Średnica każdego ziarna wynosi ∅ ≥ 3 mm.	Nadal zielona. Pieprz nie może zmienić barwy na brązową.
⁽¹⁾ Odsetek owoców niespełniających kryteriów wielkości i barwy. ⁽²⁾ Dno kwiatowe jest anatomiczną częścią ziarna pieprzu; jest to niewielki element szypułki rosnący po środku kwiatu i jagody. Dno kwiatowe jest rodzajem odpadu usuwanym podczas zbiorów w celu uzyskania gładkich owoców.

Ponadto różne rodzaje "" / "Poivre de Kampot" posiadają następujące cechy charakterystyczne:

3.3.

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

–

3.4.

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie poniższe etapy produkcji muszą odbywać się na danym obszarze geograficznym:

3.5.

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

–

3.6.

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Opakowania i pojemniki zawierające produkt są opatrzone nazwą "" / "Poivre de Kampot". Do nazwy można dodać jej tłumaczenie w urzędowym języku terytorium, na którym produkt jest sprzedawany (np. Kampot Pepper w przypadku krajów anglojęzycznych), przy czym wielkość czcionki musi być co najmniej taka jak w przypadku innych największych znaków na opakowaniu. Wyrażenie "chronione oznaczenie geograficzne" musi znajdować się blisko nazwy "" / "Poivre de Kampot" i jej ewentualnego tłumaczenia.

Na opakowaniu musi znajdować się indywidualny numer partii (w celu zapewnienia identyfikowalności produktu).

Na etykiecie należy również umieścić w widoczny sposób następujące elementy:

4.

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny składa się z następujących dystryktów w południowej Kambodży:

5.

Związek z obszarem geograficznym

Istnieje związek przyczynowy między renomą a jakością przedmiotowego produktu i jego pochodzeniem geograficznym.

Renoma

O produkcji pieprzu w Kambodży już w XIII wieku wspomina w swoich relacjach chiński odkrywca Tchéou Ta Kouan.

Jednak dopiero pod koniec XIX wieku, wraz z przybyciem francuskich kolonizatorów, w prowincji Kampot nastąpił w tej dziedzinie prawdziwy rozkwit. Na początku następnego stulecia produkcja tej przyprawy sięgnęła 8 000 ton rocznie. W połowie XX wieku produkcja pieprzu z Kampot ustabilizowała się na poziomie 3 000 ton rocznie i charakteryzowała się wyjątkową jakością. Do tego czasu Kampot zaczął zdecydowanie kojarzyć się z produkcją pieprzu, a produkt ten stał się dobrze znany, szczególnie we Francji i w całej Europie. Pieprz z Kampot był wysoko ceniony za swoją jakość, szczególnie wśród francuskich i europejskich kucharzy.

Historia i renoma pieprzu z Kampot została dobrze udokumentowana i zilustrowana w książce Luca Mogeneta pt. "Kampot, miroir du Cambodge. Promenade historique, touristique et littéraire" (wydawnictwo YOU-FENG, Paryż 2003), opisującej uprawę pieprzu, dzięki której Kampot wzbogacił się pod koniec XIX wieku. Zdaniem autora w latach 20. XX wieku niemal cały pieprz sprzedawany we Francji pochodził z tego regionu Indochin.

Odniesienia do historii pieprzu z Kampot w XIX i XX wieku można znaleźć w wielu publikacjach z tamtego okresu: "Paris-match" (nr 969-977 z 1967 r.), "Connaissance des arts" (Societe Française de Promotion Artistique, nr 189 z 1967 r.), "Bulletin du comité des travaux historiques et scientifiques" i "Bulletin de la Section de géographie" (Imprimerie nationale, 1915), książka pt. "Un hiver au Cambodge: chasses au tigre, à l'éléphant et au buffle sauvage" (Edgar Boulangier, Mame, 1887), "Bulletin économique de l'Indochine" (vol. 6, 1903 r.) itp.

W wyniku rządów Czerwonych Khmerów i wojny domowej, która wybuchła w Kambodży pod koniec XX wieku, produkcję pieprzu z Kampot wstrzymano. Po wyborach w 1998 r., kiedy sytuacja w kraju uspokoiła się, wznowiono produkcję na tym obszarze, a produkt ten szybko odzyskał wcześniejszą sławę.

Rodziny producentów z Kampot i Kep wróciły na swe dawne ziemie. Jako że ich przodkowie od kilku pokoleń zajmowali się uprawą pieprzu, było rzeczą naturalną, że mieszkańcy oczyścili leżącą odłogiem ziemię i ponownie zaczęli uprawiać tę roślinę, stosując tradycyjne metody swoich poprzedników.

W kwietniu 2010 r. pieprz z Kampot zarejestrowano jako oznaczenie geograficzne Kambodży. Był to pierwszy produkt, który otrzymał taki status.

Wznowienie produkcji pieprzu z Kampot wraz z nadejściem nowej epoki przyciągnęło uwagę krajowych i międzynarodowych mediów.

Wyprodukowano i wyemitowano na całym świecie kilka filmów dokumentalnych, w których zwrócono uwagę na jakość i specyficzny charakter produktu, np.: program kanału BBC pt. "Rick Stein's Far Eastern Odyssey" (odcinek 1), film dokumentalny pt. "Nouveaux produits, nouvelles habitudes: révélations sur nos assiettes" wyemitowany przez francuski kanał M6 w ramach serii "Zone Interdite" oraz seria TÉLÉRAME pt. "Les petits plats du Grand Mékong", w ramach której przedstawiono program poświęcony pieprzowi z Kampot, itp.

Ponadto pieprz z Kampot jest obecnie wymieniany i opisywany jako pieprz najwyższej jakości w wielu przewodnikach turystycznych i kulinarnych, np.: "Lonely Planet Cambodia" (wydawnictwo Lonely Planet, Nick Ray, Greg Bloom, 2014), "Consumed: Food for a Finite Planet" (Sarah Elton, 2013), "Gordon's Great Escape Southeast Asia: 100 of my favourite Southeast Asian recipes" (Gordon Ramsay, 2011), "The Rough Guide to Cambodia" (Beverley Palmer, 2013) itp.

Powyższe informacje świadczą o tym, że "" / "Poivre de Kampot" cieszy się renomą, którą można przypisać jego geograficznemu pochodzeniu.

Jakość produktu w związku z jego pochodzeniem geograficznym

Specyficzny charakter produktu, który przejawia się w silnie pikantnym (ale nie "palącym") smaku i intensywnym aromacie, związany jest również ze specyficznymi warunkami obszaru i lokalnymi metodami produkcji.

Dobra, osuszona gleba i wysoka średnia opadów deszczu tworzą warunki niezbędne do produkcji pieprzu wysokiej jakości. Do cech klimatu prowincji Kampot i Kep należą duże i regularne opady deszczu, gdyż pora deszczowa jest dłuższa niż pora sucha. Zatem na przedmiotowym obszarze średnia opadów jest nie tylko wysoka (powyżej 2 000 mm rocznie), ale opady są również rozłożone w ciągu całego roku. Ma to bezpośredni wpływ na jakość produktu, szczególnie na jego zapach i umiarkowaną pikantność. Ponadto ukształtowanie terenu sprawia, że większość plantacji znajduje się na wzgórzach (wzniesieniach) lub u podnóża gór, co zwiększa możliwość osuszania gleby.

Jeśli chodzi o czynnik ludzki, wyróżnić można dwie charakterystyczne techniki stosowane w uprawie pieprzu przez rolników na danym obszarze:

-

regularne nanoszenie świeżej gleby.

Techniki te mają zapewnić dobre osuszenie gleby i przyczyniają się do produkcji pieprzu o intensywnym zapachu i umiarkowanej pikantności.

Regularne nanoszenie świeżej gleby oraz inne środki wprowadzane na plantacjach (tj. duże odległości między krzewami, zapewnianie cienia młodym roślinom) przyczyniają się także do produkcji ziaren pieprzu o odpowiedniej wielkości i gęstości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

http://cambodiaip.gov.kh/TemplateTwo.aspx?parentId=34&menuid=74&childMasterMenuId=74&lang=en

Identyfikator:	Dz.U.UE.C.2015.265.7
Rodzaj:	ogłoszenie
Tytuł:	Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.
Data aktu:	2015-08-13
Data ogłoszenia:	2015-08-13

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

Dz.U.UE.C.2015.265.7