Sprawa T-386/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. - Kedainiu rajono Okainiu ŽUB i in. przeciwko Komisji i Radzie.

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. - Kėdainių rajono Okainių Ž ŪB i in. przeciwko Komisji i Radzie

(Sprawa T-386/13)

(2013/C 313/52)

Język postępowania: litewski

(Dz.U.UE C z dnia 26 października 2013 r.)

Strony

Strona skarżąca: Kėdainių rajono Okainių Ž ŪB (Rejon kiejdański, Litwa) i 134 inne przedsiębiorstwa i osoby (przedstawiciel: adwokat I. Vėgėlė)

Strona pozwana: Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

– uznanie skargi za dopuszczalną;

– stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. zezwalającej na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012 [zgłoszonej pod numerem K(2012) 4391];

– stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 73/2009, który reguluje uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie i płatności bezpośrednie i zgodnie z którym "[c]ałkowite bezpośrednie wsparcie, jakie może zostać przyznane rolnikowi w nowym państwie członkowskim po przystąpieniu w ramach odpowiednich płatności bezpośrednich, wraz z wszystkimi uzupełniającymi krajowymi płatnościami bezpośrednimi, nie przekracza poziomu wsparcia bezpośredniego, jakie przysługiwałoby rolnikowi na mocy odpowiadającego systemu płatności bezpośrednich mającego zastosowanie w tym czasie w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie, od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10";

– stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania sformułowania "z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1" zawartego w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który określa szczególne zasady dotyczące modulacji w nowych państwach członkowskich;

– obciążenie pozwanych wszystkimi kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą, które zostaną udowodnione przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1) Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i braku podstawy decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna

Decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. nie ma uzasadnienia i podstawy, ponieważ brak jest danych wskazujących na to, że w 2012 r. poziom płatności bezpośrednich w nowych i starych państwach członkowskich Unii Europejskiej był jednolity (wyrównany).

2) Zarzut drugi dotyczący tego, że poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia oraz poziomowi płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich

Faktyczny poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia z dnia 23 września 2003 r. Rozporządzenie nr 583/2004 z dnia 22 marca 2004 r. wprowadziło - z naruszeniem aktu przystąpienia - zmiany w rozporządzeniu nr 1782/2003 określającym pułapy krajowe pomocy rolnej dla nowych państw członkowskich (art. 71c i załącznik VIIIa do rozporządzenia nr 1782/2003).

W 2012 r. poziom płatności bezpośrednich na Litwie wyrażony w procentach nie osiągnął poziomu płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich; w starych państwach członkowskich modulacja ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do kwot przekraczających 5.000 EUR, co oznacza, że nie wszystkie płatności bezpośrednie przyznane rolnikom w starych państwach członkowskich są modulowane (obniżone) o 10 %, a jedynie te przekraczające 5.000 EUR. W związku z tym nie można twierdzić zasadnie i zgodnie z prawem, że poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich wyniósł w 2012 r. 90 % ("100% minus modulacja w wysokości 10 %"). Poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich był wyższy niż 90 %, zważywszy że część kwot nieprzekraczających 5.000 EUR, nie jest modulowana.

3) Zarzut trzeci dotyczący różnicy w kwocie płatności bezpośrednich między Litwą a starymi państwami członkowskimi

Płatności bezpośrednie faktycznie dokonane na rzecz rolników litewskich z budżetu Unii w 2012 r. należą do najniższych i wynoszą mniej niż połowę płatności bezpośrednich dokonanych w starych państwach członkowskich pomimo ich modulacji w wysokości 10 %.

4) Zarzut czwarty dotyczący tego, że art. 10 ust. 1 in fine i art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia nr 73/2009 oraz decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r., wydana na podstawie wspomnianego art. 132 ust. 2 ostatni akapit, naruszają akt przy stąpienia

Akt przystąpienia nie zawiera przepisów dotyczących modulacji płatności bezpośrednich na Litwie ani zmniejszeń w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie.

Sformułowanie "z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1" zawarte w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który znajduje się w rozdziale 2 tego rozporządzenia, jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ ów przepis przyspiesza zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich.

Zawarte w art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 sformułowanie "od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10", które przewiduje zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich w 2012 r. jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ określa konkretny rok (2012), w którym poziom otrzymanej pomocy ma się wyrównać.

W art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 słowo "kwota" zostało zastąpione - z naruszeniem aktu przystąpienia - słowem "poziom", które nie odsyła do pomocy faktycznie otrzymanej, ale do zakładanej wartości wyrażonej procentowo.

Niezgodne z prawem jest porównywanie płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich poprzez zestawienie pomocy otrzymanej w starych państwach członkowskich (100 % minus modulacja) z pomocą otrzymaną w nowych państwach członkowskich w oparciu o wyrażoną procentowo wartość przewidzianą w akcie przystąpienia odnośnie do udzielenia pomocy.

5) Zarzut piąty dotyczący sprzeczności kwestionowanych środków z celami wspólnej polityki rolnej określonymi w traktacie FUE

Zgodnie z aktem przystąpienia pomoc rolna w nowych państwach członkowskich jest obliczana na podstawie wydajności referencyjnej i powierzchni podstawowej. W 2012 r. wydajność referencyjna i powierzchnia podstawowa zostały istotnie zmienione na Litwie, w związku z czym stosowana modulacja i zmniejszenie w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich są sprzeczne z celami wspólnej polityki rolnej, w szczególności z celem polegającym na zwiększeniu wydajności rolnictwa.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2013.313.27
• Rodzaj: Ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-386/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. - Kedainiu rajono Okainiu ŽUB i in. przeciwko Komisji i Radzie.
• Data aktu: 26/10/2013
• Data ogłoszenia: 26/10/2013