Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych.
(2012/C 367/07)
(Dz.U.UE C z dnia 27 listopada 2012 r.)
Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006(1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.
WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006
WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9
"CHUFA DE VALENCIA"
NR WE: ES-PDO-0105-0936-09.01.2012
ChOG () ChNP (X)
Uzasadnienie: duże zróżnicowanie wielkości i wagi miękkich bulw. Miękka cibora jadalna nie jest nigdy sprzedawana bezpośrednio konsumentom ani nie jest oznaczana chronioną nazwą pochodzenia. Mnimalne rozmiary bulw ma zapewnić proces selekcji suchych bulw cibory.
Uzasadnienie: poprawa jakości "Chufa de Valencia" i uaktualnienie zakresów wartości na podstawie dostępnych danych.
Zawartość skrobi: postanowiono utrzymać dolną granicę i skreślić górną granicę, gdyż zawartość powyżej 40 % nie wpływa niekorzystnie na jakość bulw ani na jakość horchaty.
Zawartość cukrów: utrzymuje się dolną granicę ustaloną w poprzednim rozporządzeniu i skreśla się górną granicę, gdyż zawartość powyżej 17,5 % nie wpływa niekorzystnie na jakość bulw ani na jakość produktów wytwarzanych z cibory jadalnej.
Zawartość tłuszczów: im wyższa zawartość tłuszczu w bulwie cibory, tym większa wydajność i jakość rośliny, skreślono zatem górną granicę, utrzymując dolny limit.
Zawartość białka: skreślono górną granicę i utrzymano dolną, gdyż zawartość białka przekraczająca ustalony limit nie obniża jakości bulw, lecz stanowi jakość dodaną.
Zawartość błonnika: cibora jadalna ma dużą zawartość błonnika, co należy wziąć pod uwagę przy opisie cech cibory jadalnej objętej chronioną nazwą pochodzenia.
Uzasadnienie: te trzy miejscowości są tak samo związane z uprawą cibory jadalnej, jak pozostałe 16 miejscowości już objęte chronioną nazwą pochodzenia; mają one identyczne warunki glebowo-klimatyczne oraz znajomość i tradycję tej uprawy.
JEDNOLITY DOKUMENT
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006
"CHUFA DE VALENCIA"
NR WE: ES-PDO-0105-0936-09.01.2012
ChOG () ChNP (X)
"Chufa de Valencia"
Hiszpania
Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)
Nazwa: "Chufa de Valencia".
Opis produktu: bulwa odmiany populacyjnej cibory jadalnej (Cyperus esculentus L. var. sativus Boeck.) o różnych kształtach i rozmiarach, cienkiej skórce o skorkowaciałej tkance i o wysokiej zawartości tłuszczu i cukrów.
"Chufa de Valencia" to zebrana, umyta i wysuszona cibora jadalna, o wilgotności od 6,5 % do 12 %, wyselekcjonowana, o średnicy powyżej 3 mm.
Wyselekcjonowane bulwy cibory jadalnej powinny mieć typowy wygląd, być zdrowe, nienaruszone, czyste i pozbawione skaz, które mogłyby wpływać na ich jadalność i przechowywanie.
Skład chemiczny "Chufa de Valencia" objętej chronioną nazwą pochodzenia pod względem zawartości wagowej w suchej masie:
-
-
Na wyznaczonym obszarze powinny odbywać się następujące etapy produkcji cibory jadalnej:
-
-
Obszar produkcji cibory jadalnej objętej chronioną nazwą pochodzenia znajduje się na terenie L'Horta Nord de Valencia i obejmuje następujące gminy: Albalat dels Sorells, Alboraya, Albuixech, Alfara del Patriarca, Almàssera, Bonrepós i Mirambell, Burjassot, Emperador, Foios, Godella, Massalfassar, Meliana, Moncada, Museros, Paterna, Rocafort, Tavernes Blanques, Valencia i Vinalesa.
Jest to obszar równinny, należący do przybrzeżnych obszarów sedymentacyjnych Morza Śródziemnego, o klimacie śródziemnomorskim, wysokiej wilgotności względnej i niewielkich wahaniach temperatury w ciągu dnia ze względu na bliskość morza.
Czynniki naturalne
Wysoka wilgotność względna jest korzystna dla upraw, biorąc pod uwagę małe opady na tym obszarze.
Czynnik ludzki
Ciborę jadalną, jako produkt o delikatnym smaku, sprowadzili do Hiszpanii Arabowie w VIII w. Na jego bazie, w drodze maceracji, sporządzano napój orzeźwiający. W XIII w. uprawa cibory jadalnej upowszechniła się w obszarze śródziemnomorskim obecnej Wspólnoty Autonomicznej Walencji. A. J. Cavanilles w 1975 r. pisał o uprawie cibory jadalnej na 15 ha na terenach Alboraya i Almàssera, opisując uprawę i spożycie tej rośliny. Naukowcy z tego obszaru opublikowali liczne badania dotyczące cibory jadalnej, jej właściwości oraz cech mikrobiologicznych, a także napoju uzyskiwanego w drodze jej maceracji.
Uprawa cibory jadalnej należy do tradycji tego obszaru geograficznego i ma duże znaczenie społeczno-gospodarcze, stanowiąc główne źródło utrzymania ponad 500 rolników posiadających znaczne umiejętności techniczne w zakresie tej uprawy. Ich wiedza fachowa dotycząca przygotowania terenu, sadzenia, postępowania z uprawami, zbioru i suszenia bulw jest niezbędna do uzyskania produktu końcowego najwyższej jakości.
Wśród parametrów chemicznych, od których zależy jakość bulw cibory jadalnej, należy wymienić zawartość tłuszczu i białka. Są to główne parametry odróżniające pod względem jakości ciborę jadalną z regionu Walencji od cibory uprawianej na innych obszarach, która cechuje się niższą zawartością tłuszczu i białka. Ponadto cibora jadalna z regionu Walencji ma cieńszą skórkę niż ta uprawiana w innych regionach. Cibora jadalna z regionu Walencji ma zatem słodszy i bardziej intensywny smak, cieńszą skórkę oraz większe i bardziej jednorodne rozmiary.
Klimat obszaru ma decydujący wpływ na kiełkowanie, wzrost i produkcję cibory jadalnej. Czynnik ten, wraz z warunkami glebowymi terenu, powstałymi głównie za sprawą piasku nanoszonego z plaży z biegiem lat, tworzy właściwe środowisko do wzrostu cibory jadalnej, dzięki czemu jej bulwy osiągają pożądany rozmiar i jakość: słodszy i bardziej intensywny smak, cieńszą skórkę oraz większe i bardziej jednolite rozmiary.
Uprawa cibory jadalnej wymaga temperatur średnich i wysokich, od 13 °C do 25 °C, i niewystępowania przymrozków w okresie kiełkowania i wzrostu bulw. Biorąc pod uwagę małe opady na tym obszarze, wysoka wilgotność względna jest korzystna dla upraw. Wszystkie te warunki są spełnione na wyznaczonym obszarze objętym chronioną nazwą pochodzenia, jak już wspomniano w pkt 5.1.
Jakość produktu zależy także od czynnika ludzkiego: wiedzy fachowej rolników na obszarze produkcji, specjalizujących się w uprawie cibory jadalnej. Do uzyskania cibory jadalnej o odpowiedniej jakości niezbędna jest zwłaszcza jej uprawa w płodozmianie z innymi produktami ogrodnictwa śródziemnomorskiego, skuteczne zwalczanie chwastów oraz inne kluczowe etapy uprawy.
Na etapach produkcji następujących po zbiorze bulw cibory jadalnej, mianowicie podczas ich starannego, powolnego suszenia metodą rzemieślniczą, cibora jadalna z regionu Walencji uzyskuje swoje wyjątkowe, niepowtarzalne właściwości.
Odesłanie do publikacji specyfikacji:
(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)
http://www.agricultura.gva.es/pc_chufadevalencia
(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2012.367.13 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych. |
| Data aktu: | 2012-11-27 |
| Data ogłoszenia: | 2012-11-27 |
