Wysokość oprocentowania odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu sprzedaży mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, szczegółowe kryteria niestosowania oprocentowania oraz ustalenie innych niż pieniądz mierników wartości należności pieniężnej.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU PAŃSTWA

z dnia 8 grudnia 1999 r.

w sprawie wysokości oprocentowania odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu sprzedaży mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, szczegółowych kryteriów niestosowania oprocentowania oraz ustalenia innych niż pieniądz mierników wartości należności pieniężnej.

Na podstawie art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Z zastrzeżeniem ust. 2-5 i 7, rozłożona na raty należność wyrażona w pieniądzu podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty w wysokości stopy redyskontowej, o której mowa w art. 31 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484), zwanej dalej "ustawą".

2. W umowie sprzedaży udziałów lub akcji strony mogą ustalić, że oprocentowanie należności do dnia jej zapłaty będzie niższe niż określone w ust. 1, nie niższe jednak niż jedna czwarta stopy redyskontowej. W żadnym jednak wypadku oprocentowanie nie może być niższe niż 4% w stosunku rocznym.

3. Należność z tytułu sprzedaży nieruchomości, które nie są nieruchomościami rolnymi w rozumieniu Kodeksu cywilnego, oraz nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nie związane z prowadzeniem gospodarki rolnej i leśnej wraz z przynależnościami, podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty, w wysokości jednej drugiej stopy redyskontowej, nie niżej jednak niż 8% w stosunku rocznym.

4. Należność z tytułu sprzedaży innego mienia niż określone w ust. 2, 3 i 7 podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty w wysokości jednej czwartej stopy redyskontowej, nie niżej jednak niż 4% w stosunku rocznym.

5. Przepis ust. 3 stosuje się także do należności z tytułu łącznej sprzedaży mienia, o którym mowa w ust. 3 i 4. Jeżeli jednak ustalona w umowie wartość nieruchomości, o których mowa w ust. 3, jest niższa niż wartość pozostałego mienia, stosuje się przepis ust. 4.

6. 1 Oprocentowanie, o którym mowa w ust. 2-5, stosuje się w wypadku dotrzymania przez nabywcę ustalonych w umowie bądź odroczonych terminów płatności należności i oprocentowania. W razie niedotrzymania terminów płatności stosuje się oprocentowanie w wysokości dwukrotności stopy redyskontowej.

7. Należność z tytułu sprzedaży dokonanej na zasadach określonych w art. 42 ustawy podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty w wysokości jednej piątej stopy redyskontowej, nie niżej jednak niż 3% w stosunku rocznym.

8. Przepisy ust. 2-5 stosuje się także przy ustalaniu wyrażonego w pieniądzu czynszu z tytułu umowy, o której mowa w art. 38a ustawy.

§ 2. Od należności nie zapłaconej w ustalonym terminie pobiera się, za okres opóźnienia, odsetki ustawowe. W razie niezapłacenia w ustalonym terminie raty należności, o ratę tę, w okresie opóźnienia, pomniejsza się podstawę oprocentowania, o którym mowa w § 1 ust. 1.

§ 3. Jeżeli zapłata należności następuje przez potrącenie dokonywane zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, oprocentowanie ustala się w wysokości dwukrotności stopy redyskontowej, chyba że strony ustalą w umowie niższe oprocentowanie, nie niższe jednak niż oprocentowanie wierzytelności przedstawionej do potrącenia. W żadnym jednak wypadku oprocentowanie nie może być niższe niż ustalone zgodnie z przepisami § 1.

§ 4. Nie podlega oprocentowaniu należność z tytułu sprzedaży, o której mowa w § 1 ust. 3-5, mienia nie wykorzystywanego przez okres co najmniej roku przed zawarciem umowy do prowadzenia działalności produkcyjnej lub usługowej, położonego na terenie gminy, uznanej na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu za zagrożoną szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, w okresie, w którym nabywca zatrudnia na podstawie umowy o pracę ustaloną w umowie sprzedaży mienia liczbę osób spośród mieszkańców gmin uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

§  5.

1. Ustala się jedną decytonę pszenicy jako inny niż pieniądz miernik wartości należności pieniężnej za sprzedane mienie oraz należności z tytułu czynszu dzierżawnego lub najmu, o którym mowa w art. 38a ustawy.

2. Jeżeli należność, o której mowa w ust. 1, została określona w wysokości równowartości odpowiedniej ilości pszenicy, to wysokość wpłaty ustala się jako iloczyn tej ilości pszenicy i średniej krajowej ceny skupu pszenicy, publikowanej w obwieszczeniach Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", za półrocze poprzedzające określony w umowie termin wpłaty.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.

1 § 1 ust. 6 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2006 r. (Dz.U.06.71.494) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 11 maja 2006 r.

• Identyfikator: Dz.U.1999.102.1189
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Wysokość oprocentowania odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu sprzedaży mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, szczegółowe kryteria niestosowania oprocentowania oraz ustalenie innych niż pieniądz mierników wartości należności pieniężnej.
• Data aktu: 08/12/1999
• Data ogłoszenia: 20/12/1999
• Data wejścia w życie: 04/01/2000