Raport 2026 Poprawmy prawo W ramach akcji Prawo.pl i LEX wskazujemy przepisy do zmiany
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Zapobieganie szerzeniu zakaźnych schorzeń jelitowych przez nosicieli.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 24 września 1980 r.
w sprawie zapobiegania szerzeniu zakaźnych schorzeń jelitowych przez nosicieli.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i 3 oraz art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 1963 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych (Dz. U. z 1963 r. Nr 50, poz. 279, z 1971 r. Nr 12, poz. 115 i z 1974 r. Nr 47, poz. 280) zarządza się, co następuje:
§  1.
1.
Badania na nosicielstwo mają na celu ustalenie, czy w ustroju osoby badanej lub w jej wydalinach i wydzielinach znajdują się zarazki schorzeń jelitowych.
2.
Badanie na nosicielstwo przeprowadza stacja sanitarno-epidemiologiczna właściwa ze względu na miejsce zamieszkania osoby podlegającej badaniu, a jeżeli badanie takie wymagane jest ze względu na rodzaj wykonywanej pracy, może je także przeprowadzić stacja sanitarno-epidemiologiczna właściwa ze względu na miejsce pracy tej osoby.
3.
Użyte w rozporządzeniu określenie "zarazki schorzeń jelitowych" oznacza pałeczki duru brzusznego, durów rzekomych A, B i C, inne chorobotwórcze pałeczki Salmonella odzwierzęcego pochodzenia oraz pałeczki czerwonki.
§  2.
1.
Nosiciele są obowiązani:
1)
poddawać się badaniom na nosicielstwo w terminach i w sposób wskazany przez właściwego terenowego (portowego) inspektora sanitarnego,
2)
przestrzegać zasad higieny, ustalonych przez właściwego terenowego (portowego) inspektora sanitarnego,
3)
zawiadamiać właściwego terenowego (portowego) inspektora sanitarnego o każdej zmianie miejsca zamieszkania lub zatrudnienia.
2.
Obowiązki określone w ust. 1 dotyczą również osób podejrzanych o nosicielstwo, które:
1)
przeszły chorobę wywołaną zarazkami schorzenia jelitowego lub
2)
stykały się z chorym dotkniętym schorzeniem określonym w pkt 1 lub z bezpośrednim otoczeniem takiego chorego.
3.
Terenowi (portowi) inspektorzy sanitarni prowadzą rejestr nosicieli zamieszkałych na obszarze działania danego inspektora.
§  3.
1.
Nosicielom będącym pracownikami nie wolno wykonywać zajęć:
1)
wymagających bezpośredniego stykania się z nie opakowanymi artykułami żywności przy wyrobie środków spożywczych, ich przerobie, pakowaniu, przechowywaniu, obrocie, przewozie oraz przygotowywaniu do spożycia, jak również przy myciu oraz przygotowywaniu naczyń i pojemników przeznaczonych na żywność,
2)
przy udoju i rozlewaniu mleka, wyrobie i przerobie przetworów mlecznych oraz wyrobów mięsnych i rybnych, a także przy ich przechowywaniu, przewozie i obrocie - w gospodarstwach rolnych będących w zarządzie jednostek państwowych, rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni,
3)
wymagających bezpośredniego stykania się ze zbiornikami wody, urządzeniami do oczyszczania wody i punktami rozdzielczymi wody w zakładach zaopatrujących ludność w wodę do picia i na potrzeby gospodarcze oraz w zakładach przemysłowych mających własne ujęcia wody przeznaczonej do picia i na potrzeby gospodarcze,
4)
wymagających bezpośredniego kontaktu z dziećmi w wieku do lat 6 w zakładach opiekuńczych, wychowawczych, leczniczych oraz innych zakładach przeznaczonych dla niemowląt i dzieci,
5)
stewardów na statkach powietrznych i wodnych,
6)
przy obsłudze wagonów restauracyjnych, barowych i sypialnych oraz wagonów-chłodni przeznaczonych do przewozu nie pakowanych artykułów żywności,
7)
wymagających bezpośredniego stykania się z lodem sztucznym używanym do celów spożywczych - w wytwórniach takiego lodu.
2.
Przy zajęciach określonych w ust. 1, nie wolno zatrudniać osób, które nie poddały się badaniom na nosicielstwo.
3.
Wojewódzki inspektor sanitarny może zezwolić nosicielowi na wykonywanie zajęć określonych w ust. 1, jeżeli sposób i warunki wykonywania tych zajęć przez nosiciela nie grożą niebezpieczeństwem szerzenia schorzenia jelitowego.
§  4.
1.
Nosiciele zarazków duru brzusznego i durów rzekomych A, B i C nie mogą być przyjmowani do szkół kształcących:
1)
pracowników przemysłu i handlu spożywczego lub gastronomicznego,
2)
opiekunki dziecięce, wychowawczynie przedszkoli i innych fachowych pracowników zakładów przeznaczonych dla niemowląt i dzieci w wieku przedszkolnym,
3)
położne.
2.
Kandydaci do szkół określonych w ust. 1, obowiązani są poddać się badaniom na nosicielstwo.
§  5.
Badania na nosicielstwo przeprowadza się z uwzględnieniem szczegółowych wskazań lekarskich, zawartych w instrukcji ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej.
§  6.
1.
Odpowiednio udokumentowane wyniki badań na nosicielstwo są ważne na terenie całego kraju. Przy zmianie pracy nie wymaga się przeprowadzania powtórnych badań.
2.
Właściwa stacja sanitarno-epidemiologiczna wpisuje wyniki badań na nosicielstwo osób wykonujących zajęcia określone w § 3 ust. 1 do pracowniczej książeczki zdrowia w celach sanitarno-epidemiologicznych.
§  7.
Zakład pracy, w którym są wykonywane zajęcia określone w § 3 ust. 1, jest obowiązany:
1)
ustalić wykaz tych zajęć i przedstawić go do zatwierdzenia właściwemu terenowemu (portowemu) inspektorowi sanitarnemu,
2)
okazywać organom nadzoru sanitarnego dokumenty dotyczące badań na nosicielstwo pracowników zakładu pracy.
§  8.
Terenowy (portowy) inspektor sanitarny może za zgodą wojewódzkiego inspektora sanitarnego zarządzić przeprowadzenie na określonym obszarze badania na nosicielstwo osób nie wymienionych w rozporządzeniu, jeżeli jest to konieczne ze względów epidemiologicznych.
§  9.
Stacja sanitarno-epidemilogiczna przeprowadzająca badania na nosicielstwo jest obowiązana, na żądanie osoby badanej, wydać zaświadczenie stwierdzające datę zgłoszenia się na badanie i czas przeznaczony na badanie - w celu przedstawienia w zakładzie pracy.
§  10.
1.
Jeżeli badania na nosicielstwo nie mogą być przeprowadzone poza godzinami pracy, a także w razie konieczności przejazdu w tym celu do innej miejscowości, pracownikowi przysługuje zwrot utraconego wynagrodzenia oraz zwrot kosztów podróży według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.
2.
Nosicielom oraz osobom określonym § 2 ust. 2, nie będącym pracownikami, skierowanym na badanie na nosicielstwo przez inspektora sanitarnego, przysługuje w razie przeprowadzania badań poza miejscem zamieszkania lub miejscem pracy zwrot kosztów przejazdu według zasad dotyczących zwracania ubezpieczonym kosztów przejazdu do zakładów leczniczych.
§  11.
Korespondencja i inne informacje w sprawach dotyczących nosicieli i badań na nosicielstwo mają charakter poufny.
§  12.
Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do osób wykonujących zajęcia określone w § 3 ust. 1 w charakterze uczniów szkół zawodowych odbywających praktyczną naukę zawodu w zakładach pracy lub warsztatach szkolnych, członków spółdzielni pracy oraz rolniczych spółdzielni produkcyjnych, a także do rzemieślników i innych osób prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek.
§  13.
Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 1958 r. w sprawie zapobiegania szerzeniu zakaźnych schorzeń jelitowych przez ich nosicieli (Dz. U. Nr 56, poz. 277).
§  14.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1980.22.85

Rodzaj:rozporządzenie
Tytuł:Zapobieganie szerzeniu zakaźnych schorzeń jelitowych przez nosicieli.
Data aktu:1980-09-24
Data ogłoszenia:1980-10-15
Data wejścia w życie:1980-10-30