Ratyfikacja przez Polskę Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r.

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 7 stycznia 1961 r.

w sprawie ratyfikacji przez Polskę Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z art. 13 ust. 2 Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r. został złożony dnia 13 października 1960 r. Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych polski dokument ratyfikacyjny powyższej Konwencji.

Przy składaniu tego dokumentu ratyfikacyjnego zakomunikowane zostało Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, co następuje:

1) Zadania organów przesyłających przewidzianych w art. 2 ust. 1 powyższej Konwencji będą wykonywane na obszarze PRL przez sądy wojewódzkie.

2) Zadania organu przyjmującego przewidzianego w art. 2 ust. 2 wymienionej Konwencji wykonywać będzie Ministerstwo Sprawiedliwości.

3) Osoba uprawniona do zgłoszenia roszczenia alimentacyjnego przeciwko osobie zobowiązanej, przebywającej za granicą, może złożyć wniosek w tej sprawie wraz z dokumentami uzasadniającymi roszczenia zgodnie z art. 3 ust. 4 Konwencji w sądzie wojewódzkim, w którego okręgu ma ona miejsce zamieszkania. Sąd wojewódzki prześle wniosek do Ministerstwa Sprawiedliwości, w celu nadania dalszego biegu.

4) Za czynności związane z przyjmowaniem wniosków i załączników sądy wojewódzkie nie będą pobierały żadnych opłat (art. 4 Konwencji).

Jednocześnie podaje się do wiadomości, że następujące państwa złożyły swoje dokumenty ratyfikacji lub przystąpienia do wymienionej Konwencji:

Maroko dnia 18 marca 1957 r.,

Izrael dnia 4 kwietnia 1957 r.,

z następującymi zastrzeżeniami:

"Artykuł 5: Organ przesyłający powinien przekazywać, w myśl paragrafu 1, wszelkie orzeczenia ostateczne lub tymczasowe oraz wszelkie inne tytuły sądowe w sprawie alimentacyjnej uzyskane przez uprawnionego we właściwym sądzie w Izraelu oraz w razie konieczności i w miarę możności akta dotyczące postępowania, w którym zapadło orzeczenie.

Artykuł 10: Izrael zastrzega sobie prawo:

a) podjęcia odpowiednich kroków, aby zapobiec przekazywaniu funduszów, w myśl tego artykułu, na cele inne niż ustalone bona fide wypłaty alimentacyjne;

b) ograniczenia sum przekazywanych w wykonaniu tego artykułu do kwot potrzebnych na utrzymanie".

Gwatemala dnia 25 kwietnia 1957 r.,

Węgry dnia 23 lipca 1957 r.,

Norwegia dnia 25 października 1957 r.,

Haiti dnia 12 lutego 1958 r.,

Włochy dnia 28 lipca 1958 r.,

Cejlon dnia 7 sierpnia 1958 r.,

Szwecja dnia 1 października 1958 r.,

z następującymi zastrzeżeniami:

"Artykuł 1: Szwecja zastrzega sobie prawo odrzucenia w wypadku, gdy okoliczności rozpatrywanej sprawy tego wymagają, każdego podania o ochronę prawną w celu uzyskania alimentów, wniesionego przez osobę, która przybyła do Szwecji jako uchodźca polityczny.

Artykuł 9: Jeżeli postępowanie jest w toku w Szwecji, to zwolnienie od kosztów oraz ułatwienia, przewidziane w artykule 9 paragrafy 1 i 2, zostaną przyznane wyłącznie obywatelom lub bezpaństwowcom zamieszkałym w innym kraju, który jest Stroną niniejszej Konwencji, oraz osobom, które mają w każdym przypadku prawo do tych korzyści na podstawie umowy zawartej z państwem, którego są obywatelami".

Czechosłowacja dnia 3 października 1958 r.,

Jugosławia dnia 29 maja 1959 r.,

Pakistan dnia 14 lipca 1959 r.,

Niemiecka Republika Federalna dnia 20 lipca 1959 r.,

Dania dnia 22 czerwca 1959 r.,

Francja dnia 24 czerwca 1960 r.,

Brazylia dnia 14 listopada 1960 r.

• Identyfikator: Dz.U.1961.17.88
• Rodzaj: Oświadczenie rządowe
• Tytuł: Ratyfikacja przez Polskę Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r.
• Data aktu: 07/01/1961
• Data ogłoszenia: 25/03/1961
• Data wejścia w życie: 25/03/1961