Przymusowe zagospodarowanie użytków rolnych.

DEKRET

z dnia 30 marca 1945 r.

o przymusowym zagospodarowaniu użytków rolnych.

Na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia 1945 r. o trybie wydawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 1, poz. 1) - Rada Ministrów postanawia a Prezydium Krajowej Rady Narodowej zatwierdza, co następuje:

Art.  1.

(1) Celem zapewnienia wyżywienia ludności wprowadza się przymus zagospodarowania wszystkich gruntów, zdatnych pod uprawę rolną.

(2) Przez zagospodarowanie należy rozumieć uprawę, siew, pielęgnację i zbiory.

Art.  2.

Posiadacze (właściciele, dzierżawcy i zarządcy) gruntów zdatnych pod uprawę (art. 1), obowiązani są zagospodarować je należycie w całości.

Art.  3.

(1) Wszystkie użytki rolne nie zagospodarowane we właściwym czasie przechodzą do użytkowania gromady.

(2) Gromada obowiązana jest do należytego zagospodarowania takich użytków przez:

a) wspólne dokonywanie uprawy, siewu, pielęgnacji, zbiorów, omłotów oraz zabezpieczenia i przewozu plonów i produktów - na rachunek gromady, albo

b) odstępowanie do zagospodarowania i użytkowania na warunkach przez gromadę ustalonych osobom trzecim (fizycznym lub prawnym) na ich własny rachunek.

Art.  4.

Posiadacz, który utracił użytkowanie może je odzyskać po zebraniu plonów przez użytkownika wymienionego w art. 3, ust. 2 pkt. a) i b) po złożeniu wobec sołtysa zobowiązania dokonania odpowiednich upraw i zasiewu.

Art.  5.

(1) Gromada obowiązana jest do zorganizowania samopomocy rolnej przy uprawie gruntów na terenie gromady; za wykonanie tego obowiązku odpowiedzialny jest sołtys.

(2) Wójt obowiązany jest do zorganizowania i czuwania nad sprawnym działaniem samopomocy rolnej między gromadami danej gminy, a starosta - między gminami danego powiatu.

(3) Sołtysi, wójtowie i starostowie mają prawo wydawania nakazów w przedmiocie celowego i terminowego zagospodarowania użytków rolnych.

Art.  6.

Samopomoc rolna obejmuje obowiązek okazywania wzajemnej pomocy przez:

a) wzajemne świadczenia w formie robocizny oraz użyczanie sprzężaju, środków transportu, uprzęży i narzędzi rolniczych,

b) pożyczki materiałów siewnych.

Art.  7.

Odpowiedzialność za wykonanie wszelkich świadczeń rzeczowych ze wszystkich użytków rolnych zarówno zagospodarowanych jak i nie zagospodarowanych ciąży na całej gromadzie.

Art.  8.

Posiadaczy nie zagospodarowanych użytków rolnych obciąża się podatkiem gruntowym w podwójnej wysokości.

Art.  9.

Zabrania się rozporządzania materiałami siewnymi niezgodnie z ich przeznaczeniem.

Art.  10.

Kto:

a) uchyla się od obowiązku należytego zagospodarowania użytków rolnych lub przeszkadza w zagospodarowaniu gruntów podlegających przymusowej uprawie (art. 3),

b) nie stosuje się do nakazów lub zakazów wydanych na podstawie art. 5 ust. (3) i art. 6,

c) używa materiałów siewnych niezgodnie z ich przeznaczeniem -

podlega karze więzienia do lat 3 lub aresztu do lat 3. Obok kary pozbawienia wolności orzec można grzywnę do 300.000 złotych.

Art.  11.

Do orzekania o przestępstwach, przewidzianych w art. 10 właściwe są sądy grodzkie.

Art.  12.

Wykonanie niniejszego dekretu porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Administracji Publicznej, Aprowizacji i Handlu oraz Sprawiedliwości.

Art.  13.

Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1945.11.59
• Rodzaj: dekret
• Tytuł: Przymusowe zagospodarowanie użytków rolnych.
• Data aktu: 1945-03-30
• Data ogłoszenia: 1945-04-07
• Data wejścia w życie: 1945-04-07