Konwencja o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych. Genewa.1930.06.07.

KONWENCJA
o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych.

KONWENCJA

o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych.

Prezydent Rzeszy Niemieckiej, Prezydent Związkowy Republiki Austrackiej, Jego Królewska Mość Król Belgów, Prezydent Republiki Stanów Zjedniczonych Brazyli, Prezydent Republiki Kolumbii, Jego Królewska Mość Król Danii, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, za Wolne Miasto Gdańsk, Prezydent Republiki Ekwadoru, Jego Królewska Mość Król Hiszpanii, Prezydent Republiki Finlandzkiej, Prezydent Republiki Francuskiej, Prezydent Republiki Greckiej, Jego Wysokość Regent Królestwa Węgier, Jego Królewska Mość Król Włoch, Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii, Jej Królewska Wysokość Wielka Księżna Luksemburgu, Jego Królewska Mość Król Norwegii, Jej Królewska Mość Królowa Holandii, Prezydent Republiki Peru, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydent Republiki Portugalskiej, Jego Królewska Mość Król Szwecji, Rada Związkowa Szwajcarska, Prezydent Republiki Czeskosłowackiej, Prezydent Republiki Tureckiej, Jego Królewska Mość Król Jugosławii -

pragnąc przyjąć prawidła, celem roztrzygania pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych, wyznaczyli swomi pełnomocnikami, a mianowicie: (pominięto),

którzy, po przedstawieniu swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i w należytej formie zgodzili się na następujące postanowienia:

Artykuł  1.

Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie wobec siebie do stosowania zasad wymienionych w następujących artykułach, celem rozwiązania kolizji ustaw niżej wymienionych w materii weksli trasowanych i własnych.

Artykuł 2.

Zdolność osoby do zaciągania zobowiązań przez weksel trasowany lub własny ocenia się według jej prawa ojczystego. Jeżeli prawo to uznaje za właściwe prawo innego kraju, należy je stosować.

Kto według prawa, określonego w ustępie poprzedzającym, nie ma zdolności wekslowej, jest mimo to ważnie zobowiązany, jeżeli podpisał weksel w kraju, według którego ustaw miałby zdolność wekslową.

Każda z Wysokich Układających się Stron może nie uznać ważności zobowiązania, zaciągniętego przez jednego z jej obywateli przez weksel trasowany lub własny, jeżeli to zobowiązanie byłoby uważane za ważne na obszarze innych Wysokich Układających się Stron tylko skutkiem zastosowania poprzedzającego ustępu niniejszego artykułu.

Artykuł  3.

Formę zobowiązań zaciągniętych przez weksel trasowany lub własny ocenia się podług ustaw kraju, w którym te zobowiązania zostały podpisane.

Jeżeli jednak zobowiązania zaciągnięte przez weksel trasowany lub własny, nieważne ze względu na przepisy ustępu poprzedzającego, odpowiadają prawu kraju, w którym zostało podpisane późniejsze zobowiązanie, ważności późniejszego zobowiązania nie uchybia okoliczność, że forma wcześniejszego zobowiązania była nieprawidłowa.

Każda z Wysokich Układających się Stron może postanowić, że zobowiązania zaciągnięte zagranicą przez jej obywatela przez weksel trasowany lub własny będą ważne w stosunku do innego jej obywatela na jej obszarze, jeżeli zostały zaciągnięte w formie przewidzianej przez prawo ojczyste.

Artykuł 4.

Skutki zobowiązania akceptanta wekslu trasowanego lub wystawcy wekslu własnego określa prawo miejsca płatności wekslu.

Skutki zobowiązań innych osób, na wekslu podpisanych, określa prawo kraju, w którym osoby te złożyły podpisy.

Artykuł  5.

Terminy wykonywania zwrotnego poszukiwania określa w stosunku do wszystkich osób, które weksel podpisały, prawo miejsca wystawienia wekslu.

Artykuł 6.

Prawo miejsca wystawienia wekslu rozstrzyga o tym, czy posiadacz wekslu trasowanego nabywa wierzytelność, która była podstawą wystawienia wekslu.

Artykuł  7.

Prawo kraju miejsca płatności wekslu trasowanego rozstrzyga, czy przyjęcie może być ograniczone do części sumy wekslowej, i czy posiadacz jest zobowiązany do przyjęcia zapłaty częściowej.

Ta sama zasada odnosi się do płatności wekslu własnego.

Artykuł 8.

Formę i terminy protestu, tudzież formę innych czynności, potrzebnych do wykonania lub do zachowania praw wynikających z wekslu trasowanego lub własnego ocenia się podług ustaw kraju, w którym protest ma być dokonany lub czynność przedsięwzięta.

Artykuł  9.

Prawo kraju miejsca płatności wekslu trasowanego lub własnego określa środki, jakie należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub kradzieży wekslu.

Artykuł 10.

Każda z Wysokich Układających się Stron zastrzega sobie możność niestosowania zasad prawa prywatnego międzynarodowego, zawartych w niniejszej konwencji, jeżeli chodzi:

1)
o zobowiązania zaciągnięte poza obszarem jednej z Wysokich Układających się Stron;
2)
o ustawę, którą według tych zasad należałoby stosować, a która nie jest ustawą jednej z Wysokich Układających się Stron.
Artykuł  11.

Na obszarze każdej z Wysokich Układających się Stron, postanowienia niniejszej konwencji nie będą stosowane do weksli trasowanych i własnych już wystawionych w chwili wejścia w życie niniejszej konwencji.

Artykuł 12.

Niniejsza konwencja, której teksty francuski i angielski będą jednakowo miarodajne, będzie nosiła datę dnia dzisiejszego.

Będzie ona mogła być podpisana później aż do 6 września 1930 roku w imieniu każdego Członka Ligi Narodów i każdego Państwa, nie będącego Członkiem Ligi Narodów.

Artykuł  13.

Dokumenty ratyfikacyjne zostaną złożone przed 1 września 1932 roku u Sekretarza Generalnego Ligi Narodów, który zawiadomi natychmiast o ich otrzymaniu wszystkich Członków Ligi Narodów i Państwa, nie będące Członkami Ligi Narodów lecz będące Stronami w niniejszej konwencji.

Artykuł 14.

Począwszy od 6 września 1930 roku, każdy Członek ligi Narodów i każde Państwo, nie będące Członkiem Ligi Narodów będzie mogło przytąpić do konwencji.

Przystąpienie to będzie uskutecznione przez notyfikację u Sekretarza Generalnego Ligi Narodów, celem złożenia jej w archiwach Sekretariatu.

Sekretarz Generalny zawiadomi natychmiast o tym złożeniu wszystkich tych, którzy podpisali niniejszą konwencję lub do niej przystąpili.

Artykuł  15.

Konwencja niniejsza wejdzie w życie dopiero po jej ratyfikowaniu lub przystąpieniu do niej siedmiu Członków Ligi Narodów lub Państw, nie będących Członkami Ligi Narodów, w których liczbie musi się znajdować trzech Członków Ligi Narodów stale reprezentowanych w Radzie.

Wejście w życie nastąpi dziewięćdziesiątego dnia po dacie otrzymania przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów siódmej ratyfikacji lub przystąpienia zgodnie z ustępem pierwszym niniejszego artykułu.

Sekretarz Generalny Ligi Narodów, uskuteczniając zawiadomienia przewidziane w artykułach 13 i 14, zaznaczy w szczególności, że otrzymał ratyfikacje lub przystąpienia, przewidziane w ustępie pierwszym niniejszego artykułu.

Artykuł 16.

Każda ratyfikacja lub przystąpienie, które nastąpią po wejściu w życie Konwencji, zgodnie z postanowieniami artykuł 15, zacznie wywierać skutki dziewięćdziesiątego dnia po otrzymaniu ratyfikacji lub przystąpienia przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.

Artykuł  17.

Konwencja niniejsza nie będzie mogła być wypowiedziana przed upływem dwóch lat od daty, w której wejdzie ona w życie w stosunku do danego Członka Ligi Narodów lub w stosunku do danego Państwa, nie będącego Członkiem Ligi Narodów; wypowiedzenie to zacznie wywierać skutki dziewięćdziesiątego dnia po otrzymaniu przez Sekretarza Generalnego notyfikacji do niego wystosowanej.

Każde wypowiedzenie będzie natychmiast zakomunikowane przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów wszystkim innym Wysokim Układającym się Stronom.

Każde wypowiedzenie będzie miało skutek tylko w stosunku do Wysokiej Układającej się Strony, w której imieniu zostanie dokonane.

Artykuł 18.

Każdy Członek Ligi Narodów i każde Państwo, nie będące Członkiem Ligi Narodów, w stosunku do którego ma moc niniejsza konwencja, może skierować do Sekretarza Generalnego Ligi Narodów, po upływie czwartego roku od wejścia w życie konwencji, żądanie, dążące do zmiany niektórych lub wszytkich przepisów niniejszej konwencji.

Jeżeli takie żądanie, po zakomunikowaniu go innym Członkom Ligi Narodów albo Państwom, nie będącym Członkami Ligi Narodów, a których wówczas będzie obowiązywała konwencja, zostanie poparte w terminie jednorocznym przez sześć przynajmniej z tych Państw, Rada Ligi Narodów postanowi, czy należy zwołać w tym celu Konferencję.

Artykuł  19.

Wysokie Układające się Strony mogą oświadczyć w chwili podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia, że przez przyjęcie przez nie niniejszej konwencji, nie zamierzają wziąść na siebie żadnego zobowiązania co do całości lub każdej części swych kolonii, protektoratów lub obszarów, pozostających pod ich zwierzchnictwem lub mandatem; w tym przypadku niniejsza konwencja nie będzie się stosowała do obszarów, będących przedmiotem podobnego oświadczenia.

Wysokie Układające się Strony mogą później notyfikować Sekretarzowi Generalnemu Ligi Narodów, że życzą sobie stosować niniejszą konwencję do całości lub każdej części swych obszarów, które stanowiły przedmiot oświadczenia, przewidzianego w ustępie poprzedzającym. W tym przypadku konwencja będzie się stosowała do obszarów wspomnianych w notyfikacji po upływie dziewiędziesięciu dni od jej otrzymania przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.

Tak samo, Wysokie Układające się Strony mogą każdej chwili oświadczyć, że życzą sobie aby niniejsza konwencja przestała się stosować do całości lub każdej części ich kolonii, protektoratów lub obszarów, pozostających pod ich zwierzchnictwem lub mandatem; w tym przypadku konwencja przestanie się stosować do obszarów, do których takie oświadczenie się odnosi, po upływie roku od otrzymania tego oświadczenia przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów.

Artykuł 20.

Niniejsza konwencja będzie zarejestrowana przez Sekretarza Generalnego Ligi Narodów z chwilą jej wejścia w życie. Będzie ona następnie ogłoszona możliwie najprędzej, w Zbiorze Traktatów Ligi Narodów.

Na dowód czego wyżej wymienieni pełnomocnicy podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Genewie siódmego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego roku w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwach Sekretariatu Ligi Narodów; uwierzytelnione odpisy tego egzemplarza zostaną przesłane wszystkim Członkom Ligi Narodów i wszystkim Państwom, nie będącym Członkami Ligi Narodów, reprezentowanym na konferencji.

PROTOKÓŁ KONWENCJI.

W chwili podpisywania konwencji z dnia dzisiejszego o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych, niżej podpisani, należycie upoważnieni, zgodzili się na następujące postanowienia:

A.

Członkowie Ligi Narodów i Państwa, nie będące Członkami, w razie niemożności złożenia przed 1 września 1932 r. ratyfikacji niniejszej konwencji, zobowiązują się w ciągu piętnastu dni od tej daty, skierować do Sekretarza Generalnego Ligi Narodów zawiadomienie co do stanu ratyfikacji u nich.

B.

Jeżeli w dni 1 listopada 1932 warunki przewidziane w artykule 15 ustęp 1 co do wejścia w życie konwencji, nie zostaną spełnione, Sekretarz Generalny Ligi Narodów zwoła zebranie Członków Ligi Narodów i Państw, nie będących Członkami Ligi Narodów, w imieniu których konwencja została podpisana, lub w imieniu których dokonane zostało przystąpienie do niej.

Zebranie to będzie miało na celu rozważyć sytuację i środki, które należy, w razie potrzeby, przedsięwziąć, aby jej zaradzić.

C.

Wysokie Układające się Strony zakomunikują sobie wzajemnie przepisy ustawowe, które w wykonaniu konwencji wydadzą na swych obszarach, z chwilą wejścia ich w życie.

Na dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszy Protokół.

Sporządzono w Genewie siódmego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego roku, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwach Sekretariatu Ligi Narodów; uwierzytelnione odpisy tego egzemplarza zostaną przesłane wszystkim Członkom Ligi Narodów i wszystkim Państwom, nie będącym Członkami, reprezentowanym na Konferencji.

Zmiany w prawie

Ustawa doprecyzowująca termin wypłaty ekwiwalentu za urlop opublikowana

Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, która wejdzie w życie w dniu 27 stycznia.

Grażyna J. Leśniak 12.01.2026
Powierzchnia użytkowa mieszkań już bez ścianek działowych

W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która ma zakończyć spory między nabywcami i deweloperami o powierzchnie sprzedawanych mieszkań i domów. W przepisach była luka, która skutkowała tym, że niektórzy deweloperzy wliczali w powierzchnię użytkową metry pod ściankami działowymi, wnękami technicznymi czy skosami o małej wysokości - a to mogło dawać różnicę w finalnej cenie sięgającą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Po zmianach standardy dla wszystkich inwestycji deweloperskich będą jednolite.

Agnieszka Matłacz 12.01.2026
Prezydent podpisał ustawę o L4. Ekspert: Bez wyciągnięcia realnych konsekwencji nic się nie zmieni

Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.

Grażyna J. Leśniak 09.01.2026
Ważne przepisy dla obywateli Ukrainy i pracodawców bez konsultacji społecznych

Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.

Grażyna J. Leśniak 08.01.2026
Reforma systemu orzeczniczego ZUS stała się faktem - prezydent podpisał ustawę

Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.

Grażyna J. Leśniak 08.01.2026
RPO interweniuje w sprawie przepadku składek obywateli w ZUS. MRPiPS zapowiada zmianę prawa

Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.

Grażyna J. Leśniak 08.01.2026
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1937.26.177

Rodzaj: Umowa międzynarodowa
Tytuł: Konwencja o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych. Genewa.1930.06.07.
Data aktu: 07/06/1930
Data ogłoszenia: 06/04/1937
Data wejścia w życie: 19/03/1937