Premjowanie ogierów.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ROLNICTWA

z dnia 13 lutego 1931 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych w sprawie premjowania ogierów.

Na podstawie art. art. 15 i 18 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 maja 1927 r. o państwowych zakładach chowu koni i o premjowaniu ogierów (Dz. U. R. P. Nr. 48, poz. 435) zarządza się co następuje:

§ 1. Państwo premjować będzie corocznie odpowiednie do hodowli ogiery rozpłodowe, stanowiące własność organizacyj i instytucyj społeczno - rolniczych i hodowlanych oraz związków samorządowych, w razie zaś braku dostatecznej ilości takich ogierów - ogiery, stanowiące własność osób prywatnych.

§ 2. Premje przyznawane będą i wypłacane w kwotach pieniężnych. Premje te będą się dzieliły na następujące klasy:

klasę I

klasę II

klasę III.

Premje klasy I będą najwyższe, premje zaś każdej następnej klasy będą odpowiednio niższe.

Wysokość premji każdej klasy ustala Minister Rolnictwa, który również w granicach sum uchwalonych na ten cel w budżecie Państwa ustanawia na każdy rok ilość premij i ich rozdział na poszczególne obszary Państwa.

§ 3. Do uzyskania premji klasy I-ej potrzebne jest posiadanie przez ogiera następujących warunków:

a) przewidziane w przepisach o nadzorze państwowym nad ogierami - świadectwo uznania dla ogierów I-ej kategorji;

b) udowodnione pochodzenie, stwierdzone wpisaniem do księgi stadnej koni, wydawanej przez Ministerstwo Rolnictwa lub pozostającej pod jego nadzorem, a także do zagranicznych ksiąg stadnych, uznanych przez Ministerstwo Rolnictwa za równorzędne;

c) sprawdzoną dzielność w publicznych próbach koni;

d) wyraźny, odpowiadający danej rasie - typ;

e) prawidłową budowę, dobre ruchy, zupełne zdrowie;

f) wzrost, masę i kościstość, w zupełności odpowiadające wymaganiom, stawianym danej rasie;

g) brak wad dziedzicznych lub nabytych, prócz takich, które są wynikiem mechanicznych uszkodzeń;

h) wiek: dla ogierów ras szlachetnych 6 - 20 lat, dla ogierów ras pociągowych i ich pochodnych 5 - 12 lat.

Za mieszańce, pochodzące z połączenia koni ras szlachetnych z końmi ras pociągowych i ich pochodnych, nie mogą być przyznane premje klasy I-ej.

§ 4. Do uzyskania premji klasy II-ej potrzebne jest posiadanie przez ogiera następujących warunków:

a) przewidziane w przepisach o nadzorze państwowym nad ogierami - świadectwo uznania dla ogierów I lub II kategorji;

b) wyraźny, odpowiadający danej rasie - typ;

c) prawidłową budowę, dobre ruchy, zupełne zdrowie;

d) wzrost, masę i kościstość, odpowiadające wymaganiom, stawianym danej rasie;

e) brak wad dziedzicznych;

f) wiek: dla ogierów ras szlachetnych i krajowych 4 - 20 lat, dla ogierów ras pociągowych i ich pochodnych 3 - 12 lat.

§ 5. Do uzyskania premji klasy III-ej potrzebne jest posiadanie przez ogiera następujących warunków:

a) przewidziane w przepisach o nadzorze państwowym nad ogierami - świadectwo uznania;

b) prawidłową budowę, dobre ruchy, zupełne zdrowie;

c) brak wad dziedzicznych;

d) wiek: dla ogierów ras szlachetnych i krajowych 4 - 20 lat, dla ogierów ras pociągowych i ich pochodnych 3 - 15 lat.

§ 6. Za ogiery, które przekroczyły granicę wieku, określoną w § 3 pkt. h), § 4 pkt. f) i § 5 pkt. d), lecz odpowiadają wszystkim pozostałym warunkom, określonym w jednym z tych paragrafów, ponadto zaś posiadają dostateczną żywotność i zachowały zdolności rozpłodowe, może być w wyjątkowych wypadkach przyznana połowa premji odnośnej klasy.

§ 7. Za ogiery czyniące zadość warunkom, przepisanym do uzyskania premji klasy II lub III (§§ 4 i 5), które należą do kategorji hucułów, koników lub mierzynów, mogą być przyznane odpowiednio obniżone premje klasy II lub III. Premje takie mogą być również przyznane za ogiery czyniące zadość warunkom, przepisanym do uzyskania premji klasy II lub III, które zostały zakwalifikowane po raz pierwszy do premjowania lub nie później, niż w 2-ch następnych latach.

Wysokość obniżonej premji klasy II i III ustalać będzie Minister Rolnictwa.

§ 8. O przyznaniu premji decyduje Minister Rolnictwa na wniosek:

a) Ministerstwa Spraw Wojskowych,

b) wojewodów,

c) kierowników państwowych zakładów chowu koni,

d) wojskowych rejonowych inspektorów koni,

e) organizacyj rolniczych, zajmujących się sprawami hodowli koni.

Wnioski te winny zawierać szczegółowe dane, uzasadniające przyznanie za ogiera premji odpowiedniej klasy (§§ 2 - 7).

§ 9. Przyznane premje będą wypłacane za pośrednictwem kierowników właściwych państwowych stad ogierów.

§ 10. Przed wypłaceniem premji właściciel ogiera winien złożyć w państwowem stadzie ogierów pisemne zobowiązanie, że będzie używał premjowanego ogiera do odchowywania go z cudzemi klaczami w roku, na który udzielono premji za opłatą i na warunkach, ustanowionych dla odchowywania ogierów państwowych zakładów chowu koni z klaczami, nienależącemi od tych zakładów.

Ponowne udzielanie premji uzależnione nadto będzie od złożenia przez właściciela ogiera dowodów, stwierdzających, że w roku, na który udzielono poprzednio premji, ogier użyty był do odchowania z cudzemi klaczami wymaganą ilość razy. Za dowody te uważać się będzie wypełnione rejestry stanowienia (§ 14).

§ 11. Kierownicy właściwych państwowych stad ogierów podawać będą do wiadomości każdemu posiadaczowi ogiera premjowanego a także zarządom gmin, w których znajdują się takie ogiery, następujące dane:

a) wysokość opłat i warunki, ustanowione dla odchowywania ogierów państwowych zakładów chowu koni z klaczami nienależącemi do tych zakładów (§ 10 ustęp pierwszy);

b) ilość cudzych klaczy, z któremi ogier premjowany winien być odchowany w roku, na który udzielono premji (§ 10 ustęp drugi).

§ 12. Każdego roku w styczniu obowiązany jest zarząd gminy, w obrębie której znajduje się ogier premjowany, podać do wiadomości publicznej w sposób w gminie praktykowany wysokość opłat, jakie wolno pobierać za odchowanie takiego ogiera z klaczami.

§ 13. Premjowane ogiery pozostają pod nadzorem państwowym. Nadzór ten wykonywają kierownicy państwowych stad ogierów.

§ 14. Na dowód odchowania ogiera premjowanego z klaczami posiadacz takiego ogiera winien wydawać świadectwo stanowienia. Oprócz tego posiadacz winien prowadzić rejestry stanowienia. Wypełnione rejestry stanowienia winny być przesłane kierownikowi właściwego państwowego stada ogierów najpóźniej do dnia 1 sierpnia tego roku, na który została przyznana premja.

Wzór świadectw stanowienia i rejestrów stanowienia ustala Minister Rolnictwa.

§ 15. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1931.44.389
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Premjowanie ogierów.
• Data aktu: 13/02/1931
• Data ogłoszenia: 09/05/1931
• Data wejścia w życie: 09/05/1931