SN: Lekarz z zakazem leczenia dzieci

Nierozpoznanie zapalenia opon mózgowych u niemowlaka i związane z tym opóźnienie leczenia spowodowało trwałe zmiany u dziecka. Lekarka otrzymała zakaz wykonywania zawodu na rok i karę finansową. Jednak Naczelny Sąd Lekarski nierzetelnie dokonał kontroli instancyjnej i dlatego sprawa wraca do ponownego rozpoznania – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

Lekarka rodzinna została wezwana na wizytę domową przez rodziców 2,5 miesięcznego dziecka. Po zbadaniu niemowlaka stwierdziła, że to niegroźna dolegliwość, a gorączkę można zbić przepisanym lekiem. Po kilku dniach stan dziecka się pogorszył i zostało ono przewiezione do szpitala, gdzie przez cztery doby leczono u niego sepsę, aby w końcu ustalić diagnozę – zapalenie opon mózgowych. Taki stan wywołał u małego pacjenta powikłania neurologiczne.

Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Lekarzy obwinił lekarkę o niedokonanie właściwej diagnostyki, co spowodowało opóźnienie leczenia oraz narażenie życia i zdrowia dziecka.

Brak rzetelności?

Było to więc naruszenie art. 8 Kodeksu Etyki Lekarskiej, który stanowi, że lekarz przeprowadza i dokumentuje postępowanie diagnostyczne, lecznicze lub zapobiegawcze z należytą starannością, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, poświęcając temu niezbędny czas.

Ponadto rzecznik zarzucił lekarce naruszenie art. 4 ustawy o zawodzie lekarza i zawodzie dentysty, nakazującego wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.

Sąd dyscyplinarny I instancji orzekł winę lekarki i ukarał ją zakazem wykonywania zawodu na rok. Po złożeniu przez dwóch obrońców odwołania Naczelny Sąd Lekarski zmienił orzeczenie. Zakazał jedynie podejmowania leczenia osób poniżej 18. roku życia przez rok, a także zasądził karę finansową – 12 tys. złotych.

Kasację od tego orzeczenia złożyli dwaj obrońcy. Adwokat Michał Mróz na rozprawie w Sądzie Najwyższym wskazał na następujące naruszenia:

1. Niezawiadomienie o terminie rozprawy przed NSL;
2. Sąd nie wezwał rzecznika odpowiedzialności zawodowej do uzupełnienia pisma procesowego z zarzutami;
3. Naruszenie prawa do obrony m.in. poprzez odczytanie zeznań obwinionej;
4. Tendencyjną i dowolną ocenę dowodów;
5. Sprzeczność ustaleń sądu z dokumentacją medyczną;
6. Brak ustaleń dotyczących wizyty lekarskiej w domu pacjenta;
7. Błędne ustalenie sądu, że opóźnienie diagnozy opóźniła także właściwe leczenie.

Obrońca obwinionej lekarki adw. Michał Mróz zaznaczył, że wymierzenie przez sąd kary zawieszenia wykonywania zawodu spowodowało wykreślenie jej z listy praktykujących lekarzy. – To nie był rzetelny proces, skoncentrowano się na szybkości postępowania, bo terminy płynęły, a nie na wyjaśnieniu sprawy – mówił obrońca.

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej dr Zbigniew Kuzyszyn wnosił o oddalenie kasacji jako niezasadnej. Rzecznik twierdził, że odczytanie zeznań na rozprawie przed Naczelnym Sądem Lekarskim nie wpłynęło na wydanie orzeczenia. Podobnie jak nie odniesienie się do zarzutów drugiego obrońcy obwinionej nie było rażącym naruszeniem procedury, gdyż zarzuty dwóch obrońców pokrywały się.

Uchylenie orzeczenia

Sąd Najwyższy uwzględnił kasacje obrońców i uchylił wyrok Naczelnego Sądu Lekarskiego z 19 czerwca 2023 roku. Jak wskazała sędzia sprawozdawca Maria Szczepaniec, część zarzutów okazała się zasadna, m.in. to, iż sąd II instancji nie dokonał należytej kontroli instancyjnej. Zwłaszcza jeśli chodzi o nie odniesienie się do zarzutów odwołania drugiego obrońcy, mec. Majchrzaka. A co do odwołania adwokata Michała Mroza, to niedopuszczalne było odczytanie przez sąd II instancji zeznań obwinionej.  

Wyrok Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z 23 marca 2026 r., sygnatura akt II ZK 98/24.