Wójt gminy zwrócił się do rady powiatu z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z radnym, który jest zatrudniony na stanowisku sekretarza gminy. W uzasadnieniu wójt wskazał na utratę zaufania do sekretarza, który podważał jego kompetencje w czasie wyborów samorządowych. Taka postawa zdaniem wójta wyklucza możliwość dalszej współpracy, tym bardziej, że sekretarz gminy jest również zastępcą wójta w określonych sprawach, a nawet jego pracodawcą w określonym prawem zakresie.

Rada powiatu odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. W uzasadnieniu uchwały podała, że wójt w swoim wezwaniu nie wskazał, jakie jego prawo lub uprawnienia zostały naruszone i jaki ma wpływ powyższa uchwała na jego sytuację prawną. Zatem zdaniem rady wójt nie wykazał swojego interesu prawnego w sprawie.

NSA rozpatrując skargę podkreślił, iż przepis art. 22 ust. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym stanowi, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Przyjmuje się więc, że uchwała odmowna powinna być należycie uzasadniona, co wynika nie tylko ze standardów demokratycznego państwa prawnego, ale również z zasady jawności działania władzy publicznej. W przeciwnym razie nie będzie wiadomo, z jakiego powodu rada gminy udzieliła, względnie odmówiła udzielenia takiej zgody. Rada powinna więc zbadać merytorycznie wskazane we wniosku motywy pracodawcy oraz odpowiednio się do nich ustosunkować. Zdaniem NSA w swoim wniosku wójt wskazywał na utratę zaufania do pracownika zatrudnionego na stanowisku sekretarza gminy, powołując okoliczności związane z podważaniem kompetencji aktualnego wójta oraz podkreślając szczególny charakter stanowiska, na jakim zatrudniony jest ten radny. W tej sytuacji rada powiatu powinna w sposób należyty odnieść się do powoływanych we wniosku okoliczności, mając w szczególności na uwadze ustawową pozycję sekretarza, któremu wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu. NSA podkreślił, iż pozycja jaką zajmuje sekretarz w strukturze organizacyjnej gminy sprawia, że charakter relacji między nim a wójtem jest szczególny. Relacje zawodowe między wójtem a sekretarzem gminy muszą opierać się w dużej mierze na zaufaniu. Brak tego zaufania może destabilizować pracę urzędu gminy. W tej sytuacji odmowa udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, bez ustosunkowania się merytorycznie do przedstawionych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia, które nie dotyczyły sfery wykonywania mandatu radnego powiatu, nastąpiła z naruszeniem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, co zdaniem NSA powodowało nieważność zaskarżonej uchwały.

Na podstawie: Wyrok NSA z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 870/12, prawomocny

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.)

Wójt musi ufać swojemu sekretarzowi