Do WSA wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga na bezczynność rady miejskiej dotycząca niepodjęcia uchwały w sprawie skargi na działalność prezydenta miasta.

WSA analizując skargę uznał, iż intencją strony było podważenie prawidłowości działań podejmowanych przez prezydenta miasta jak również samej rady miejskiej. Przedmiotem skargi jest zatem nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy i przez ich pracowników, naruszenie praworządności i interesów strony. Zatem skargę należy zakwalifikować do postępowania uregulowanego działem VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski" Kodeksu postępowania administracyjnego . Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności.

WSA zwrócił uwagę, iż stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego , a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego ), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta). Zdaniem WSA skarga wniesiona w sprawie jest w istocie skargą na bezczynność organu, ale powstałą na gruncie złożonej wcześniej skargi powszechnej, zatem dotyczącej nienależytego działania organu i jego pracowników. A skoro tak, to skarga taka nie mieści się w przywołanym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., nr 270 ze zm.).

Na podstawie: Postanowienie WSA w Łodzi z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 74/12, nieprawomocne

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.)

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na urzędnika