Konsekwencje niezgodności pomiędzy opisową a graficzną częścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest szczególnym aktem planistycznym, który zawiera ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby ich zagospodarowania i zabudowy. Przepis art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi wprost, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego[1]. Przywołana regulacja świadczy o doniosłości prawnej planu, który wywołuje skutki prawa powszechnie obowiązującego w znaczeniu podmiotowym. Przepisy u.p.z.p. przewidują szczegółową regulację procedury sporządzania projektu i uchwalania planu miejscowego, a także wymogi materialne i formalne uchwały w sprawie planu miejscowego.
Elementy treściowe planu miejscowego mają charakter obligatoryjny oraz fakultatywny. Zgodnie z art. 15 ust. 1 zd. 1 u.p.z.p., organ wykonawczy gminy sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. Zakres planu miejscowego, również w części graficznej, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego[2].
Przepis art. 20 ust. 1 zd. 2 u.p.z.p. stanowi natomiast, że częścią tekstową planu jest treść uchwały, a część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Z przywołanej regulacji wynika, że część graficzna[3] jest obligatoryjnym elementem planu miejscowego. Oznacza to, że normy prawne wynikające z planu miejscowego należy wyinterpretować zarówno z tekstu uchwały, jak i rysunku planu miejscowego.
W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:
Tryb uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
To zagadnienie zawiera:
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
Odnośnie charakteru rysunku planu wypowiedział się m. in. Wojewoda Lubelski w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 10 czerwca 2009 r., NK.II.0911/277/09 stwierdzając, że rysunek planu, będący integralną częścią uchwały, ma moc wiążącą, ponieważ stanowi wyjaśnienie, uzupełnienie części tekstowej. Z tego względu część graficzna planu nie może pozostawać w sprzeczności z jego częścią tekstową. Należy zwrócić uwagę, że rysunek planu miejscowego powinien w sposób jednoznaczny wskazywać granicę obszaru objętego projektem planu (bądź jego zmiany). Wymaga raz jeszcze podkreślenia, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Granice obszaru planu miejscowego wyznaczają zatem zasięg terytorialny obowiązywania prawa miejscowego, dlatego muszą być maksymalnie precyzyjne, tak aby nie powstały wątpliwości czy dana nieruchomość podlega ustaleniom planu, czy jest spod nich wyłączona[4].
Uchwała w sprawie planu miejscowego podlega procedurze nadzorczej prowadzonej przez wojewodę. Zgodnie bowiem z art. 20. ust. 2 u.p.z.p., wójt przedstawia wojewodzie uchwałę w sprawie planu miejscowego wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi.
Przepis art. 28 u.p.z.p. formułuje przesłanki stwierdzenia przez wojewodę nieważności planu miejscowego, do których należą:
1) istotne naruszenie zasad sporządzania planu,
2) istotne naruszenie trybu sporządzania planu,
3) a także naruszenie właściwości organów w zakresie sporządzania planu.
"
