NSA: radni niezależnie od trybu uzyskania mandatu mają jednakowy status
Momentem, od którego rozpoczynają bieg terminy ustanawiające określone zakazy i obowiązki radnych jest, niezależnie od trybu uzyskania mandatu, data złożenia ślubowania uznał Naczelny Sąd Administracyjny.
Rada dzielnicy zdecydowała o wygaśnięciu mandatu radnej, która jej zdaniem, naruszyła ustawowy zakaz łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w odrębnych przepisach funkcji lub działalności.
Radna odwołała się od decyzji rady. Tłumaczyła, iż organ dokonał błędniej wykładni art. 383 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112). Artykuł nie odnosi się bowiem do sytuacji kiedy radny dzielnicy zostaje wybrany jako kolejny kandydat z listy wskutek wygaśnięcia mandatu innego radnego.
A taka sytuacja zaistniała w jej sprawie.
NSA rozpatrując sprawę przypomniał, iż osoba pełniąca funkcję ławnika, obejmując mandat radnego dzielnicy jako kolejny kandydat z listy wskutek wygaśnięcia mandatu innego radnego, jest zobligowana do złożenia rezygnacji ze sprawowania funkcji ławnika sądowego w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia ślubowania.
Radna temu terminowi uchybiła w związku z tym prawidłowo stwierdzono wygaśnięcie jej mandatu. W opisanej sytuacji tj. powzięcia wiadomości o tym, że nastąpiło naruszenie zakazu łączenia stanowisk rada jest zobligowana do podjęcia uchwały o stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu.
Poznaj Linie Orzecznicze Lex >>>
Sąd przypomniał, iż wszyscy radni, ci, którzy objęli mandat bezpośrednio po wyborach, jak i ci, którzy objęli go później, mają jednakowy status, jednakowe prawa i obowiązki.
Do tych obowiązków należy też przestrzeganie zakazów łączenia funkcji radnego i innych, określonych ustawowo, funkcji oraz prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego.
Momentem od którego rozpoczynają bieg terminy ustanawiające określone zakazy i obowiązki jest, niezależnie od trybu uzyskania mandatu, data złożenia ślubowania – podkreślił sąd.
Na podstawie:
Wyrok NSA z 21 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 1289/16
