Bezpłatny e-book Najczęściej popełniane błędy w zakresie kontroli zarządczej w JST Pobierz e-booka
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Czy zamawiający wzywa do uzupełnienia obcojęzycznego dokumentu, jeśli wykonawca załączył tylko jego tłumaczenie?

Jeśli wykonawca dołączy do oferty dokument w języku polskim (być może przetłumaczony przez siebie samego, brak wyraźnego wskazania, że dokument był tłumaczony), to czy zamawiający ma obowiązek żądać kopii dokumentu pierwotnego (z którego dokonano tłumaczenia)?

Odpowiedź

Zamawiający jest zobowiązany wezwać do uzupełnienia dokumentu sporządzonego w języku obcym, w przypadku załączenia przez wykonawcę do oferty tylko jego tłumaczenia.

Zgodnie z § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz. U. poz. 231) uregulowana została w nim forma składanych dokumentów. W szczególności w § 7 ust. 4 wskazano, że dokumenty sporządzone w języku obcym składane są wraz z tłumaczeniem na język polski.

Jak stwierdziła KIO w wyroku z dnia 25 maja 2010 r., KIO/KD 36/10 obowiązkiem Wykonawcy jest składanie dokumentów sporządzonych w języku obcym wraz z tłumaczeniem na język polski. Wykonawca natomiast może złożyć tłumaczenia na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego, "jednakże stanowi to uprawnienie wykonawcy i w żadnym wypadku nie może być obowiązkiem nałożonym przez Zamawiającego." Samo tłumaczenie może zostać sporządzone przez Wykonawcę, ponieważ prawodawca nie nakłada obowiązku załączania do dokumentu sporządzonego w języku obcym tłumaczenia sporządzonego przez tłumacza przysięgłego.

Oznacza to, że podstawowe znaczenie dla Zamawiającego ma dokument sporządzony w języku obcym, a jego tłumaczenie stanowi niejako konsekwencję przedłożenia pierwszego dokumentu. Stanowi to jednocześnie realizację zasady prowadzenia postępowania w języku polskim, bowiem w świetle art. 9 ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.) - dalej p.z.p., postępowanie o udzielenie zamówienia, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, prowadzi się z zachowaniem formy pisemnej i w języku polskim. Jednak w szczególnie uzasadnionych przypadkach zamawiający może wyrazić zgodę na złożenie wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, oświadczeń, oferty oraz innych dokumentów również w jednym z języków powszechnie używanych w handlu międzynarodowym lub języku kraju, w którym zamówienie jest udzielane.

W związku z powyższym uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 p.z.p. podlegać będzie dokument, którego tłumaczenie załączono do oferty, pod warunkiem, że mieści się on w kategorii dokumentów wymienionych w tym przepisie (oświadczenia, dokumenty, o których mowa w art. 25 ust. 1 p.z.p. lub pełnomocnictwa).

Należy także pamiętać o możliwym odstępstwie od zasady stosowania języka polskiego wynikającym z ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 z późn. zm.), zgodnie z którą nie podlegają tłumaczeniu na język polski nazwy własne, zwyczajowo stosowana terminologia naukowa i techniczna, znaki towarowe, nazwy handlowe oraz oznaczenia pochodzenia towarów i usług. Można w związku z tym przyjąć, że nie będą wymagały także tłumaczenia dokumenty załączone przez wykonawcę do oferty, ale nie wymagane w ogłoszeniu czy też specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Przykładowo: dokument – certyfikat jakości, który nie jest obligatoryjnie wymagany w ogłoszeniu lub w siwz, a został złożony jako dokument dodatkowy w języku angielskim, nie narusza postanowień art. 9 ust. 2 p.z.p. - wyrok KIO z dnia 19 grudnia 2007 r., KIO/UZP 1426/07.

Możliwość przedkładania oświadczeń składanych przed notariuszem w przypadku nie wydawania w kraju wykonawcy dokumentów urzędowych nie oznacza konieczności składania oświadczeń w formie aktu notarialnego. Oświadczenie to z uwagi na specyfikę rozmaitych systemów prawnych może nie mieć formy aktu notarialnego, jednak z jego treści i formy powinno wynikać, że zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania wykonawcy przed notariuszem. Takie też rozwiązanie przyjęła KIO w wyroku z dnia 7 października 2010 r., KIO/UZP 2100/10. KIO uznała, że skoro rozporządzenie dla oświadczenia nie wymaga formy aktu notarialnego, a czynność ma być jedynie dokonana przed notariuszem to należy jej dokonać w jego obecności. Rozporządzenie wprowadza zasadę priorytetu dokumentów urzędowych przed oświadczeniami własnymi wykonawcy i dopiero wówczas, gdy dokumenty urzędowe nie są wydawane mogą być zastąpione oświadczeniami wykonawcy.

Polecamy prawnicze książki samorządowe