Budowa altany ogrodowej

Starostwo powiatowe wymaga warunkw zabudowy dla robt budowlanych polegających na budowie altany rekreacyjnej przy budynku jednorodzinnym.

Inwestor posiada warunki zabudowy dla budynku jednorodzinnego, starostwo powołując się na art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz na wyrok NSA z 13 lipca 2007 LEX nr 355485 na wszelkie roboty wymagające jedynie zgłoszenia żąda ustalenia warunków zabudowy.

Czy w przypadku altany ogrodowej jest to zgodne z prawem?

Odpowiedź

Wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga każda zmiana sposobu zagospodarowania terenu, nawet taka, która nie wymaga pozwolenia na budowę, chyba że jest to zmiana o charakterze jednorazowym, tymczasowym, trwająca do 1 roku.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (...) wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy; przepis art. 50 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stosuje się odpowiednio (co oznaczałoby zwolnienie z obowiązku uzyskania powyższych decyzji, dla takich robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Jednakże art. 59 ust. 2 stanowi, że przepis ust. 1 (a więc nakładający obowiązek uzyskania decyzji o warunkach zabudowy) stosuje się również "do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku".

Powołany przepis, ze względu na nieprecyzyjny sposób jego sformułowania - rodzi pewne wątpliwości interpretacyjne. Można by go rozumieć w ten sposób, iż obowiązek uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dotyczy:
1) robót budowlanych, za wyjątkiem wskazanych w art. 50 ust. 2 u.p.z.p., a więc także tych niewymagających pozwolenia na budowę (objętych zgłoszeniem lub w ogóle wyłączonych z reglamentacji administracyjnoprawnej); warto podkreślić, że powołany art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odsyła do art. 50 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w całości, a nie do art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym .;
2) zmiany sposobu użytkowania obiektu;
3) innych działań, nie stanowiących robót budowlanych, będących zmianą zagospodarowania terenu (np. zalesienie), za wyjątkiem jednorazowej zmiany trwającej do roku (np. urządzenie biwaku).

W wyroku z dnia 13 lipca 2007 r. (II OSK 1069/06) NSA dokonał jednak odmiennej wykładni powołanego przepis (uzasadnione w świetle reguł wykładni językowej) i uznał, że wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga każda zmiana sposobu zagospodarowania terenu, nawet taka, która nie wymaga pozwolenia na budowę, chyba że jest to zmiana o charakterze jednorazowym, tymczasowym, trwająca do 1 roku. Podobnie orzekł NSA w wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r. (II OSK 1826/06). Sąd uznał, iż treść art. 59 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym modyfikuje odesłanie zawarte w art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym . Taka interpretacja prezentowana jest również w literaturze (Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, 3 wydanie, Warszawa 2006). Choć więc formalnie wykładnia dokonana przez NSA nie jest wiążąca dla innych sądów administracyjnych, które są niezawisłe, to pozycja ustrojowa NSA, jego autorytet, oraz troska o jednolitość orzecznictwa sądowego sprawia, że wykładnia ta jest respektowana w praktyce orzeczniczej sądów i organów administracji.

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.)