Polska ratyfikuje Konstytucję Międzynarodowej Organizacji do Spraw Migracji
Sejm rozpoczął prace nad rządowym projektem ustawy o ratyfikacji Konstytucji Międzynarodowej Organizacji do Spraw Migracji (IOM). Dokument reguluje kwestie związane ze statusem i funkcjonowaniem tej organizacji zajmującej się m.in. wspieraniem uchodźców.
W czwartek sejmowe komisje: spraw wewnętrznych i zagranicznych poparły projekt w pierwszym czytaniu, nie wprowadzając do niego poprawek.
Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji powstała w 1951 roku. W jej skład wchodzi 157 krajów członkowskich, w tym Polska od 1992 r. IOM podejmuje działania takie jak m.in.: promowanie współpracy międzynarodowej w zakresie migracji, pomoc humanitarna dla uchodźców, wspieranie dobrowolnych powrotów do krajów pochodzenia imigrantów przebywających nielegalnie.
IOM działa na podstawie Konstytucji przyjętej 19 października 1953 r. w Genewie. Reguluje ona kwestie związane ze statusem i funkcjonowaniem organizacji, tj. cele i funkcje, jej siedzibę i organy, warunki uzyskania członkostwa oraz zagadnienia finansowe. Konstytucja IOM reguluje także takie kwestie, jak: wysokość składki członkowskiej uiszczanej przez dane państwo członkowskie, zasady utraty prawa do głosowania przez państwo członkowskie, które zalega z zapłaceniem składki członkowskiej przez dwa kolejne lata.
Polska dotychczas nie nadała Konstytucji IOM charakteru źródła prawa w rozumieniu Konstytucji Polski z 1997 r. Wynikało to z faktu, iż w momencie przystąpienia naszego kraju do organizacji w 1992 r. obowiązywała Konstytucja RP z 1952 r., której przepisy nie zawierały wyraźnych rozstrzygnięć co do trybu zawierania umów międzynarodowych.
"W świetle (...) tej Konstytucji prezydent ratyfikował i wypowiadał umowy międzynarodowe. W praktyce jednakże wykształcony został tryb zawierania umów rządowych, które nie były poddawane procedurze ratyfikacji oraz ogłoszenia" - podkreślono w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy.
W 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż "w okresie obowiązywania Konstytucji z 1952 r. występowała wyraźna tendencja do upraszczania trybu zawierania umów międzynarodowych, zaś znaczna część umów międzynarodowych nie była poddawana formalnej procedurze ratyfikacyjnej". (PAP)
