Stwierdzenie nadpłaty: skoro podatnik, to już nie płatnik
Skoro organ podatkowy na skutek uprzednio złożonego przez podatnika wniosku odmówił stwierdzenia nadpłaty, to płatnik nie ma już prawnej możliwości dochodzenia stwierdzenia nadpłaty. Takie stanowisko wynika z wyroku NSA z 2 października 2012 r.
W przedmiotowej sprawie notariusz złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty wskazując, że wpłata podatku nastąpiła niezasadnie, bowiem polskie przepisy w zakresie PCC w dacie zawierania przedmiotowej czynności były niezgodne z prawem wspólnotowym.
Organ podatkowy odmówił wszczęcia wnioskowanego postępowania wskazując, że w kwestii omawianego podatku rozpatrzony już został wniosek podatnika o stwierdzenie nadpłaty i wydana została decyzja.
Notariusz zarzucił organowi naruszenie art. 165a § 1 i § 2 w zw. art. 133 o.p., poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty PCC w sytuacji, gdy istnieją przesłanki zobowiązujące organ podatkowy do jego wszczęcia.
W przedmiotowej sprawie należało więc udzielić odpowiedzi na pytanie jak powinien zachować się organ podatkowy w razie kolizji wniosków podatnika i płatnika o stwierdzenie nadpłaty. W szczególności, jak powinien był organ podatkowy potraktować w rozpatrywanej sprawie wniosek płatnika o stwierdzenie nadpłaty nienależnie pobranego PCC, w której uprzednio złożony takiż wniosek podatnika został rozstrzygnięty decyzją ostateczną.
Zdaniem NSA, do którego ostatecznie trafiła sprawa, jeśli z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty wystąpi podatnik lub płatnik, to organ podatkowy jest zobowiązany, stosownie do art. 165 § 3a o.p. zawiadomić o wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron wszystkie pozostałe podmioty będące stroną w sprawie. W postępowaniu takim organ podatkowy jest zobowiązany ustalić z czyją nadpłatą w konkretnym przypadku ma do czynienia (podatnika czy płatnika).
A skoro w niniejszej sprawie organ podatkowy na skutek uprzednio złożonego przez podatnika wniosku odmówił stwierdzenia nadpłaty, to drugi podmiot (płatnik) nie ma prawnej możliwości dochodzenia stwierdzenia nadpłaty, zwłaszcza tej, która dotyczy w rozpatrywanej sprawie – zdaniem podatnika i płatnika – podatku pobranego przez płatnika i wpłaconego do organu podatkowego nienależnie. Skoro na wniosek podatnika o odmowie nienależnie pobranego podatku rozstrzygnął organ podatkowy, aprobując prawidłowość pobrania podatku, to drugi z uprawnionych podmiotów (płatnik) nie ma już podstawy do składania takiego wniosku, gdyż byłaby to druga decyzja w tej samej sprawie. Prawidłowo zatem organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania podatkowego na podstawie art. 165a § 1 o.p., przyjmując, że sytuację, w której w danej sprawie wydana już została decyzja o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku, należy traktować, jako "inną przyczynę", z powodu której postępowanie nie może być wszczęte.
Wyrok NSA z 2 października 2012 r., II FSK 289/11
