Czy istnieje możliwość przyjęcia do ewidencji środków trwałych jedną wartością trzech budynków?
W 2010 r. firmie naszej (osoba fizyczna) zostały przekazane środki trwałe ze spółki z o.o. (ten sam właściciel). Spółka z o.o. jest w trakcie likwidacji.
Przekazane zostały dwa budynki.
Czy istnieje możliwość przyjęcia do ewidencji środków trwałych jedną wartością trzech budynków?
Jaka będzie stawka amortyzacji dla powyższych budynków?
Pierwszy budynek został wybudowany w 1970 r. Remont tego budynku nastąpił w 1992 r. W 1994 r. nadbudowano część biurową.
Przekazane zostały dwa budynki.
Czy istnieje możliwość przyjęcia do ewidencji środków trwałych jedną wartością trzech budynków?
Jaka będzie stawka amortyzacji dla powyższych budynków?
Pierwszy budynek został wybudowany w 1970 r. Remont tego budynku nastąpił w 1992 r. W 1994 r. nadbudowano część biurową.
Drugi budynek został wybudowany w 1988 r.
Każdy z budynków stanowić będzie u osoby fizycznej odrębny środek trwały. Dla każdego z tych budynków należy odrębnie określić wartość początkową.
Co do zasady stawka amortyzacyjna na budynki mieszkalne (KŚT 10) wynosi 1,5%, a na budynki niemieszkalne (KŚT 11) 2,5%.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) - dalej u.p.d.o.f. - amortyzacji podlegają, co do zasady, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 u.p.d.o.f., zwane środkami trwałymi.
W sytuacji opisanej w pytaniu osoba fizyczna nabyła od spółki z o.o. dwa odrębne budynki:
- budynek nr 1 wybudowany w 1970 r., po kapitalnym remoncie przeprowadzonym w 1992 r., z nadbudowaną w 1994 r. częścią biurową,
- budynek nr 2 wybudowany w 1988 r.
Ponieważ w art. 22a ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. mowa jest o budynkach, a nie o zespołach budynków, każdy z budynków będzie stanowił odrębny środek trwały.
Z treści pytania można przypuszczać, że budynki zostały przekazane osobie fizycznej w związku z likwidacją osoby prawnej (spółki z o.o.). Na mocy art. 22g ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co do zasady, uważa się w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem art. 22g ust. 14b u.p.d.o.f., ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Ponieważ w art. 22a ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. mowa jest o budynkach, a nie o zespołach budynków, natomiast w art. 22g ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. o wartości poszczególnych środków trwałych, każdy z budynków będzie stanowił odrębny środek trwały.
Ponieważ w pytaniu nie wyjaśniono, o jakie budynki chodzi, można jedynie ogólnie wskazać, że zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do u.p.d.o.f.:
- stawka amortyzacyjna na budynki mieszkalne (KŚT 10) wynosi 1,5%,
- stawka amortyzacyjna na budynki niemieszkalne (KŚT 11) wynosi 2,5%.
Każdy z budynków stanowić będzie u osoby fizycznej odrębny środek trwały. Dla każdego z tych budynków należy odrębnie określić wartość początkową.
Co do zasady stawka amortyzacyjna na budynki mieszkalne (KŚT 10) wynosi 1,5%, a na budynki niemieszkalne (KŚT 11) 2,5%.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) - dalej u.p.d.o.f. - amortyzacji podlegają, co do zasady, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 u.p.d.o.f., zwane środkami trwałymi.
W sytuacji opisanej w pytaniu osoba fizyczna nabyła od spółki z o.o. dwa odrębne budynki:
- budynek nr 1 wybudowany w 1970 r., po kapitalnym remoncie przeprowadzonym w 1992 r., z nadbudowaną w 1994 r. częścią biurową,
- budynek nr 2 wybudowany w 1988 r.
Ponieważ w art. 22a ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. mowa jest o budynkach, a nie o zespołach budynków, każdy z budynków będzie stanowił odrębny środek trwały.
Z treści pytania można przypuszczać, że budynki zostały przekazane osobie fizycznej w związku z likwidacją osoby prawnej (spółki z o.o.). Na mocy art. 22g ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co do zasady, uważa się w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem art. 22g ust. 14b u.p.d.o.f., ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Ponieważ w art. 22a ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. mowa jest o budynkach, a nie o zespołach budynków, natomiast w art. 22g ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. o wartości poszczególnych środków trwałych, każdy z budynków będzie stanowił odrębny środek trwały.
Ponieważ w pytaniu nie wyjaśniono, o jakie budynki chodzi, można jedynie ogólnie wskazać, że zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do u.p.d.o.f.:
- stawka amortyzacyjna na budynki mieszkalne (KŚT 10) wynosi 1,5%,
- stawka amortyzacyjna na budynki niemieszkalne (KŚT 11) wynosi 2,5%.
Autor:
