Poddasze nieużytkowe

Przez poddasze nieużytkowe rozumie się takie, które nie może być przystosowane na pomieszczenia mieszkalne a pełni ono funkcję strychu, pomieszczeń na wiązary kratowe dachu czy przestrzeń wentylacyjną.

Poddasze użytkowe

Natomiast przez poddasze użytkowe rozumie się część budynku położoną powyżej najwyższego stropu, zawierającą pomieszczenia przystosowane do przebywania w nich ludzi.

Różnice

Podstawową różnicą pomiędzy poddaszem użytkowym a poddaszem nieużytkowym jest funkcja definiowanej powierzchni.
Poddasze użytkowe, jako pomieszczeni przystosowane do przebywania w nim ludzi może stanowić zarówno:

  • a) pomieszczenie mieszkalne - należy przez to rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego,
  • b) pomieszczenie pomocnicze - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się w obrębie mieszkania lub lokalu użytkowego służące do celów komunikacji wewnętrznej, higieniczno-sanitarnych, przygotowywania posiłków, z wyjątkiem kuchni zakładów żywienia zbiorowego, a także do przechowywania ubrań, przedmiotów oraz żywności,
  • c) pomieszczenie techniczne - należy przez to rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku,
  • d) pomieszczeniu gospodarcze - należy przez to rozumieć pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych,
  • e) lokal użytkowy - należy przez to rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym,

W sytuacji gdy poddasze użytkowe pełni funkcję mieszkalną lub biurową powinno być oddzielone od palnej konstrukcji i palnego przykrycia dachu przegrodami o klasie odporności ogniowej, o której mowa w przepisie § 219 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) – dalej r.w.t.

Podatki

Kwalifikacja poddasza rzutuje także na sferę podatkową. W rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. – o podatkach i opłatach lokalowych (tekst jedn.: 2010 r. Nr 95, poz. 613 z późn. zm.) - dalej u.p.o.l. stanowi, że przez powierzchnię użytkowa budynku lub jego części należy rozumieć powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. W rozumieniu tego przepisu za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. A contrario, z punktu widzenia opłaty lokalowej poddasze nieużytkowe nie stanowi kondygnacji i nie stanowi podstawy wymiaru podatku.
Nadto, w zależności od rodzaju poddasza należy dostosować rodzaj ocieplenia, wentylacji, stropu, itd.

Anna Bufnal