Pod jakim kodem powinien być klasyfikowany wymontowany toner?
Pytanie pochodzi z publikacji Prawo Ochrony Środowiska: Tonery, w świetle ustawy z 11.09.2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1688) - dalej u.z.s.e.e., są uznawane za sprzęt elektryczny i elektroniczny. W związku z tym tonery powinny być klasyfikowane pod kodami odpadów odpowiednimi dla sprzętu elektrycznego i elektronicznego, czyli 16 02 14 lub 20 01 36 (w zależności od źródła pochodzenia). Czy to prawidłowa interpretacja? Z drugiej strony, część tonerów powstaje w wyniku procesów przetwarzania drukarek w zakładach przetwarzania. Pod jakim kodem powinien być klasyfikowany wymontowany toner? Jak należy postępować w sytuacji, gdy posiadacz odpadów klasyfikuje zebrane (na przykład od użytkowników) lub wytworzone tonery pod kodem 16 02 16 lub 08 03 18? Zgodnie z powyższą interpretacją, która wskazuje, że jest to sprzęt elektryczny i elektroniczny, takie kody odpadów nie są odpowiednie.
Odpowiedź:
Zużyte tonery traktowane są jako zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Dlatego powinny być klasyfikowane (o ile nie zawierają składników niebezpiecznych) pod kodami odpadów 16 02 14 lub 20 01 36.
Uzasadnienie:
Tonery drukarek do końca 2015 r. w świetle przepisów dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 27.01.2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. UE L 37 z 13.02.2003 r., s. 24) nie były sprzętem elektrycznym i elektronicznym. Jednak obowiązująca obecnie dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z 4.07.2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. UE L 197 z 24.07.2012 r., s. 38) - dalej dyrektywa 2012/19/UE tonery, kartridże czy tusze uznaje za sprzęt. Jedynie wkłady do drukarek składające się tylko z tuszu czy proszku i zbiornika, bez części elektrycznych, nie są objęte zakresem stosowania dyrektywy 2012/19/UE. Tym samym tonery jako sprzęt elektryczny i elektroniczny podlegają przepisom u.z.s.e.e. Tonery, stając się odpadami, są więc traktowane jako zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Zużyty sprzęt jest natomiast klasyfikowany, zgodnie z katalogiem odpadów wprowadzonym rozporządzeniem Ministra Środowiska z 9.12.2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. z 2014 r. poz. 1923), pod kodami odpadów 16 02 14 - zużyte urządzenia inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 13 oraz 20 01 23 zawierające niebezpieczne składniki i 20 01 36 - zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne inne niż wymienione w 20 01 21, 20 01 23 i 20 01 35. Pod kodem odpadu 08 03 18 (odpadowy toner drukarski inny niż wymieniony w 08 03 17) klasyfikowany jest raczej proszek drukarski itp., a nie tonery będące urządzeniami.
Z kolei mając na uwadze fakt, że w zakładzie przetwarzania dokonuje się chociażby sortowania odpadów, za właściwe kody odpadu, pod którymi prowadzący zakład przetwarzania powinien przekazać odpady do dalszego zagospodarowania, najczęściej uznaje się kody z podgrupy 19 12, jako odpady z mechanicznej obróbki np. obróbki ręcznej lub sortowania.
Ustawa z 14.12.2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2016 r. poz. 1987, ze zm.) - dalej u.o. nie przewiduje wprost odpowiedzialności administracyjnej za błędną klasyfikację odpadów. Jednak zgodnie z art. 180 u.o. podmiot, który prowadzi ewidencję odpadów (w tym i w zakresie wytworzonych odpadów) w sposób niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny. Na podstawie ewidencji z kolei składane jest do marszałka województwa zbiorcze zestawienie danych, które w przypadku złożenia go przez podmiot do tego zobowiązany niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega, zgodnie z art. 237a ust. 1 u.o., karze grzywny, o której mowa w art. 180a u.o.
Paweł Sosnowski, autor współpracuje z publikacją Prawo Ochrony Środowiska
Odpowiedzi udzielono 23.03.2017 r.
