O obozowaniu na terenie parku krajobrazowego starosta powinien zawiadomić policję
Jakie działania należy podjąć wobec obozowiczów na terenie parku krajobrazowego?
Do starostwa wpływają informacje odnośnie obozowania nad jeziorem na "dziko" namiotów, bez możliwości zapewnienia czynności socjalno-bytowych (w jeziorze używane są mydła, szampony). Jest to park krajobrazowy.
Jaki organ będzie właściwy do podjęcia działań w przedstawionej sytuacji?
Czy takie obozowanie jest możliwe?
Odpowiedź:
Starosta powinien zawiadomić policję o obozowaniu na terenie parku krajobrazowego w sposób naruszający zakazy obowiązujące na tym terenie. Także w przypadku popełnienia innych wykroczeń związanych z obozowaniem organem właściwym do wszczęcia postępowania jest policja. Organizator "dzikiego" obozowiska albo wszystkie osoby biwakujące na tym terenie zostaną ukarani, w zależności od rodzaju popełnionego wykroczenia lub przestępstwa.
Uzasadnienie:
Obozowanie "na dziko" w parku krajobrazowym, zanieczyszczanie wód jeziora, gleby lub ziemi stanowi wykroczenie ścigane na podstawie ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275) - dalej k.w., a w szczególnym przypadku przestępstwo ścigane na podstawie art. 181 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) - dalej k.k.
W art. 30 pkt 10 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.) - dalej u.l., sformułowano zakaz biwakowania poza miejscami wyznaczonymi przez właściciela lasu lub nadleśniczego jest zabronione. Ten sam artykuł precyzuje również, że w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności: rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych.
Także naruszenie zakazów obowiązujących na terenie parku krajobrazowego wskazanych w art. 17 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.) - dalej u.o.p., wprowadzonych uchwałą sejmiku województwa (art. 16 ust. 3 u.o.p.), stanowi wykroczenie z art. 127 pkt 1 lit. c u.o.p. karane karą grzywny lub aresztu. Zgodnie z art. 129 u.o.p., sąd może orzec:
1) przepadek przedmiotów służących do popełnienia wykroczenia lub przestępstwa oraz przedmiotów, roślin, zwierząt lub grzybów pochodzących z wykroczenia lub przestępstwa, chociażby nie stanowiły własności sprawcy;
2) obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, a jeśli obowiązek taki nie byłby wykonalny - nawiązkę do wysokości 10.000 złotych na rzecz organizacji społecznej działającej w zakresie ochrony przyrody lub właściwego, ze względu na miejsce popełnienia wykroczenia lub przestępstwa, wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
