Metody oceny i klasyfikowania nowo rozpoczynanych inwestycji przemysłowych w latach 1971-1975.

UCHWAŁA Nr 103

RADY MINISTRÓW

z dnia 7 czerwca 1969 r.

w sprawie metod oceny i klasyfikowania nowo rozpoczynanych inwestycji przemysłowych w latach 1971-1975.

Pogłębienie metod programowania i planowania inwestycji wymaga, by przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych wykorzystywać w maksymalnym stopniu wyniki ekonomicznej analizy celowości i efektywności inwestycji, przeprowadzanej zarówno w odniesieniu do odrębnie ujmowanych, poszczególnych przedsięwzięć, zadań i zakupów inwestycyjnych, jak i do kompleksowo, łącznie ujętych zamierzeń i programów. Podstawowym warunkiem poprawności tych analiz jest przestrzeganie wymogu wiarygodności wyceny poszczególnych elementów nakładów i efektów inwestycji. W celu określenia metod i kryteriów oceny, jakie powinny być stosowane w przemyśle państwowym i spółdzielczym przy opracowywaniu wniosków i propozycji uwzględnienia poszczególnych inwestycji w programach rozwoju określonych gałęzi przemysłu oraz włączenia tych inwestycji do planów gospodarczych właściwych zjednoczeń i resortów oraz narodowego planu gospodarczego - Rada Ministrów uchwala, co następuje:

§  1.

1. Inwestycje w przemyśle państwowym i spółdzielczym, polegające na:

1) budowie nowych zakładów produkcyjnych,

2) rozbudowie zakładów istniejących,

3) modernizacji urządzeń produkcyjnych,

4) poważniejszych zakupach środków produkcji,

których realizację zamierza się rozpocząć w latach 1971-1975, powinny być ocenione i sklasyfikowane z punktu widzenia ekonomicznej celowości i efektywności.

2. W przedsiębiorstwach i zjednoczeniach ocenę i klasyfikację należy przeprowadzać przy udziale załóg i aktywu gospodarczego. Należy przy tym - w oparciu o konkretne dane liczbowe rozpatrywanej inwestycji - wyjaśnić czynniki decydujące o jej efektywności, porównać poziom techniczny i organizacyjny oraz efekty uzyskiwane dzięki inwestycji z przodującymi osiągnięciami krajowymi i w miarę możliwości zagranicznymi (w szczególności w zakresie wydajności pracy i zużycia materiałowego), jak również wyjaśnić inne czynniki wpływające na ocenę efektywności.

3. Przy ocenie i klasyfikacji inwestycji, o których mowa w ust. 1, należy uwzględniać nakłady, jakie w związku z eksploatacją inwestycji są konieczne do zapewnienia właściwych warunków zdrowotności załogi oraz bezpieczeństwa i higieny pracy (bhp).

4. Klasyfikacji, o której mowa w ust. 1, nie podlegają:

1) drobniejsze zakupy środków produkcji,

2) inwestycje nieprodukcyjne realizowane w formie wyodrębnionych przedsięwzięć lub zadań inwestycyjnych,

3) inwestycje mające na celu doprowadzenie działalności produkcyjnej do warunków wymaganych przez odpowiednie normy i przepisy (inwestycje antyawaryjne, inwestycje dotyczące poprawy bhp i warunków zdrowotności załogi, eliminacji zanieczyszczeń atmosfery, oczyszczania ścieków, stworzenia prawidłowych warunków transportu i magazynowania itp.).

Ponadto właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) mogą wyłączyć spod klasyfikacji inwestycje, których nie można oceniać z punktu widzenia określonych efektów produkcyjnych, gdyż konieczność ich podjęcia wynika ze specyficznych dla danych branż, technicznych warunków, jakie muszą być dotrzymywane dla racjonalnego (efektywnego) kontynuowania procesu produkcji.

5. Właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) określą kwotę zakupu środków produkcji, począwszy od której zakup tych środków traktuje się jako poważniejszy i podlegający klasyfikacji. Należy kierować się przy tym następującymi wytycznymi:

1) dla przemysłu lekkiego, spożywczego i niektórych branż przemysłu chemicznego (np. przemysł farmaceutyczny, farb i lakierów) kwotę tę należy w zasadzie określić w wysokości 3 mln zł, a dla pozostałych przemysłów w wysokości 6 mln zł;

2) niezależnie od wysokości kwoty zakupu klasyfikacją powinny być objęte inwestycje zawierające importowane maszyny i urządzenia.

§  2.

1. Metody klasyfikowania inwestycji, o których mowa w § 1 ust. 1, są określone w wytycznych, stanowiących załącznik do uchwały. W wytycznych tych wyodrębniono:

1) metody klasyfikowania inwestycji o poważniejszym znaczeniu gospodarczym, w odniesieniu do których uwzględnia się szerszy zakres kryteriów klasyfikacji,

2) metody klasyfikowania pozostałych (mniejszych) inwestycji, w odniesieniu do których uwzględnia się węższy (uproszczony) zakres tych kryteriów.

2. Właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) określą kwotę nakładów inwestycyjnych, w zależności od której inwestycje należy kwalifikować do grupy inwestycji o poważniejszym znaczeniu gospodarczym bądź do inwestycji mniejszych. Należy zwracać przy tym uwagę, by do grupy inwestycji o poważniejszym znaczeniu gospodarczym kwalifikować inwestycje polegające na budowie nowych zakładów produkcyjnych, rozbudowie bądź modernizacji zakładów czynnych równoważnej budowie nowych zakładów produkcyjnych oraz inne inwestycje, które posiadają poważny wpływ na tempo rozwoju i unowocześnienie struktury produkcji poszczególnych branż.

§  3.

1. Spośród inwestycji podlegających klasyfikacji należy włączać do planów gospodarczych w pierwszym rzędzie te inwestycje, które w myśl zasad załączonych wytycznych są zakwalifikowane do jednej z pierwszych czterech klas efektywności. Należy przy tym preferować inwestycje zakwalifikowane do klas wyższych.

2. Ocenę i klasyfikację, przeprowadzoną w celu włączenia inwestycji do planu gospodarczego, należy sukcesywnie aktualizować w toku przeprowadzanych w późniejszym okresie prac projektowych i realizacji inwestycji. W razie gdy w wyniku aktualizacji inwestycja zostanie zakwalifikowana do niższej niż poprzednio klasy, może nastąpić zweryfikowanie programu inwestycyjnego. Jeśli natomiast aktualizacja wykaże poprawę klasyfikacji, należy dążyć do przyspieszenia realizacji inwestycji, wykorzystując w szczególności na te cele rezerwy środków inwestycyjnych.

3. Inwestycje zakwalifikowane do piątej klasy efektywności mogą być włączone do planów gospodarczych w wypadkach wyjątkowych, zwłaszcza uzasadnionych względami bilansowymi.

4. Celowość podejmowania i włączania do planów gospodarczych inwestycji nie podlegających klasyfikacji powinna być uzasadniona w trybie przewidzianym w obowiązujących instrukcjach Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, dotyczących opracowania projektu narodowego planu gospodarczego na lata 1971-1975.

§ 4. Zobowiązuje się zainteresowanych ministrów i kierowników urzędów centralnych do określenia w ciągu czterech tygodni od ogłoszenia niniejszej uchwały wielkości nakładów, o których mowa w § 1 ust. 5 i § 2 ust. 2, oraz do realizacji zobowiązań, o których mowa w ust. 29, 30 i 39 załączonych wytycznych.

§ 5. Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości dostosuje przepisy załączonych wytycznych do specyfiki inwestycji podejmowanych w państwowym przemyśle terenowym i spółdzielczości, a w razie potrzeby określi w sposób odmienny od ustaleń zawartych w §§ 1 i 2 zakres inwestycji podlegających klasyfikacji oraz zasady kwalifikowania inwestycji do grupy posiadającej poważne znaczenie gospodarcze oraz do inwestycji mniejszych.

§ 6. Zobowiązuje się Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, zainteresowanych ministrów (kierowników urzędów centralnych) oraz prezesów zarządów centralnych związków spółdzielczych do przeprowadzenia - przy współudziale Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Naczelnej Organizacji Technicznej - wszechstronnego instruktażu i wdrożenia w nadzorowanych organizacjach przemysłowych postanowień załączonych wytycznych.

§  7.

1. Dla przeprowadzenia oceny i klasyfikacji inwestycji należy stosować ceny dewizowe, przyjęte w kontraktach na lata 1971-1975 lub na okres dłuższy. W braku cen kontraktowych stosować należy ceny roku 1968 uwzględniając przewidywane zmiany tych cen w okresie planu pięcioletniego 1971-1975 r. W tym wypadku poziom cen należy ustalać w porozumieniu z właściwymi centralami lub przedsiębiorstwami handlu zagranicznego.

2. Zobowiązuje się Ministra Handlu Zagranicznego do zorganizowania regularnej informacji dotyczącej kształtowania się cen dewizowych poszczególnych towarów, w zakresie niezbędnym do przeprowadzania oceny i klasyfikacji inwestycji zgodnie z załączonymi wytycznymi.

§ 8. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

RAMOWE WYTYCZNE

w sprawie metod oceny i klasyfikowania inwestycji przemysłowych, nowo rozpoczynanych w latach 1971-1975, z punktu widzenia ekonomicznej efektywności.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

grafika

• Identyfikator: M.P.1969.24.186
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Metody oceny i klasyfikowania nowo rozpoczynanych inwestycji przemysłowych w latach 1971-1975.
• Data aktu: 07/06/1969
• Data ogłoszenia: 20/06/1969
• Data wejścia w życie: 20/06/1969