Asystowanie organów wojskowych i udzielanie przez nie pomocy przy czynnościach egzekucyjnych.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 20 marca 1967 r.

w sprawie asystowania organów wojskowych i udzielania przez nie pomocy przy czynnościach egzekucyjnych.

Na podstawie art. 765 § 2 i art. 811 Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 i z 1965 r. Nr 15, poz. 113) oraz art. 43 § 2 pkt 2 i art. 48 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 24, poz. 151) zarządza się, co następuje:

§ 1. Na organach wojskowych ciąży obowiązek zapewnienia organom egzekucyjnym i egzekutorom asysty wojskowej i pomocy przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego i w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji:

1) w razie przeprowadzania czynności egzekucyjnych:

a) w obrębie budynków lub pomieszczeń zajmowanych przez jednostki (instytucje, zakłady) wojskowe albo pozostających pod zarządem organów wojskowych, jeżeli wstęp do tych budynków (pomieszczeń) jest dozwolony tylko za okazaniem przepustki,

b) na okrętach lub innych jednostkach pływających Marynarki Wojennej lub Wojsk Ochrony Pogranicza;

2) jeżeli w toku przeprowadzania czynności egzekucyjnych poza budynkami (pomieszczeniami) określonymi w pkt 1 lit. a) organ egzekucyjny lub egzekutor natrafił na opór żołnierza, który utrudnia lub uniemożliwia mu przeprowadzenie egzekucji, albo istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi.

§  2.

1. Do wyznaczenia asysty wojskowej jest obowiązany:

1) w wypadku określonym w § 1 pkt 1 - dowódca (szef, komendant) jednostki (instytucji, zakładu) wojskowej, która sprawuje zarząd budynku lub pomieszczenia, albo dowódca okrętu lub innej jednostki pływającej;

2) w wypadku określonym w § 1 pkt 2 - dowódca jednostki wojskowej, w której pełni służbę żołnierz stawiający opór, a w razie niemożności ustalenia tej jednostki albo gdy jednostka ta znajduje się w odległej miejscowości, jak również w innych nagłych wypadkach - komendant garnizonu lub najbliższy organ wojskowej służby wewnętrznej.

2. Wyznaczenie asysty następuje:

1) w wypadku określonym w § 1 pkt 1 - po otrzymaniu przez dowódcę jednostki wojskowej zawiadomienia o mającej nastąpić egzekucji oraz po przedstawieniu tytułu wykonawczego, który upoważnia do dokonywania czynności egzekucyjnych;

2) w wypadku określonym w § 1 pkt 2 - na pisemne wezwanie organu egzekucyjnego lub egzekutora, a w wypadkach nagłych - także na wezwanie ustne.

3. W wypadkach nie cierpiących zwłoki organ egzekucyjny lub egzekutor może zwrócić się o udzielenie pomocy przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych do najbliższego patrolu wojskowej służby wewnętrznej lub innego patrolu wojskowego.

§  3.

1. Do asystowania przy czynnościach egzekucyjnych wyznacza się oficera lub podoficera dyżurnego, a w razie przeszkód - innego oficera lub podoficera, z tym że do asystowania przy czynnościach egzekucyjnych przeciwko oficerom należy wyznaczyć oficera w równym lub wyższym stopniu wojskowym.

2. Komendant garnizonu lub organ Wojskowej Służby Wewnętrznej wyznacza asystę w składzie co najmniej trzech żołnierzy. Dowódcą asysty nie może być żołnierz pełniący zasadniczą służbę wojskową.

3. Jeżeli organ egzekucyjny lub egzekutor natrafił na opór oficera, zawiadamia o tym komendanta garnizonu lub organ wojskowej służby wewnętrznej, który przydzielając asystę wyznacza na jej dowódcę oficera lub chorążego.

§  4.

1. Obowiązkiem wojskowego organu asystencyjnego jest towarzyszenie organowi egzekucyjnemu lub egzekutorowi przy dokonywaniu czynności egzekucyjnych i zapewnienie mu osobistego bezpieczeństwa.

2. Organ asystencyjny obowiązany jest umożliwić przeprowadzenie czynności egzekucyjnych oraz czuwać nad tym, aby przy dokonywaniu tych czynności interesy wojska i porządek wojskowy nie zostały naruszone.

3. W szczególności organ asystencyjny powinien wydalić z miejsca czynności egzekucyjnej osoby, które swoim postępowaniem zakłócają tę czynność.

§ 5. Wojskowemu organowi asystencyjnemu nie wolno wkraczać w zakres czynności służbowych organu egzekucyjnego lub egzekutora ani też utrudniać wykonywania tych czynności. W szczególności organ asystencyjny nie jest uprawniony do badania, czy egzekucja jest zasadna i celowa.

§ 6. W celu niedopuszczenia do omyłkowego zajęcia przedmiotów stanowiących własność wojska, wojskowy organ asystencyjny wyznaczony stosownie do § 3 ust. 1 powinien udzielić organowi egzekucyjnemu lub egzekutorowi stosownych wyjaśnień, a jeżeli mimo to zajęcie takich przedmiotów zostanie dokonane (protokolarnie opisane i oszacowane), obowiązkiem organu asystencyjnego jest zgłoszenie sprzeciwu i zażądanie uwidocznienia tego sprzeciwu w protokole czynności egzekucyjnych.

§  7.

1. Jeżeli w czasie wykonywania swoich obowiązków wojskowy organ asystencyjny stwierdzi popełnienie przestępstwa, a w szczególności użycie przemocy lub groźby bezprawnej dla zmuszenia organu egzekucyjnego lub egzekutora do zaniechania swoich czynności albo stwierdzi znieważenie tego organu lub napaść na niego, obowiązany jest zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa oraz zawiadomić niezwłocznie o dokonanym przestępstwie przełożonego, który go do asystowania wyznaczył.

2. W uzasadnionych wypadkach organ asystencyjny na polecenie przełożonego ma obowiązek doprowadzenia osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa do właściwych organów.

§  8.

1. Jeżeli w toku dokonywania czynności egzekucyjnej zajdzie konieczność przeprowadzenia u żołnierza przeszukania odzieży, czynność tę wykonuje w obecności organu egzekucyjnego lub egzekutora żołnierz wyznaczony w tym celu przez jego bezpośredniego przełożonego.

2. W razie potrzeby przeszukania odzieży u osoby płci żeńskiej czynność tę wykonuje kobieta wyznaczona w tym celu przez jej bezpośredniego przełożonego.

3. Znalezione przedmioty mające ulec zajęciu doręcza się organowi egzekucyjnemu lub egzekutorowi.

§ 9. Po wykonaniu zadania wojskowy organ asystencyjny składa pisemny meldunek z przebiegu egzekucji przełożonemu, który go do asystowania wyznaczył. W meldunku podaje się miejsce, czas trwania czynności egzekucyjnych, przeciwko komu czynność była prowadzona, nazwisko osoby przeprowadzającej egzekucję, ewentualnie zgłoszony sprzeciw (§ 6) oraz własne uwagi i spostrzeżenia.

§ 10. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1967.22.104
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Asystowanie organów wojskowych i udzielanie przez nie pomocy przy czynnościach egzekucyjnych.
• Data aktu: 1967-03-20
• Data ogłoszenia: 1967-04-18
• Data wejścia w życie: 1967-04-18