Zakładowe fundusze mieszkaniowe.

UCHWAŁA Nr 124

RADY MINISTRÓW

z dnia 22 maja 1965 r.

w sprawie zakładowych funduszów mieszkaniowych.

W celu stworzenia warunków do szerokiego zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych robotników i pracowników państwowych zakładów pracy Rada Ministrów, w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych, uchwala, co następuje:

§ 1. Państwowe zakłady pracy mogą tworzyć zakładowe fundusze mieszkaniowe przeznaczone na finansowanie zakładowego budownictwa mieszkaniowego (państwowego i spółdzielczego) dla swoich pracowników oraz na pomoc w uzupełnianiu wkładów mieszkaniowych lub budowlanych do spółdzielni budownictwa mieszkaniowego oraz wkładu własnego przy budowie przez pracowników we własnym zakresie domów jednorodzinnych (lokali w małych domach mieszkalnych).

§ 2. Zakładowe fundusze mieszkaniowe tworzy się ze środków gromadzonych przez państwowe zakłady pracy z następujących źródeł:

1) z obowiązkowych przelewów części funduszu zakładowego lub z funduszu za osiągnięcia ekonomiczne oraz z przelewów dodatkowych zgodnie z uchwałami konferencji samorządu robotniczego lub plenum rady zakładowej w zakładach pracy, w których nie działają konferencje samorządu robotniczego,

2) z wkładów mieszkaniowych i opłat za urządzenia kąpielowe wpłacanych przez pracowników otrzymujących mieszkania w zakładowych (międzyzakładowych) domach mieszkalnych,

3) ze spłaty pożyczek udzielanych z zakładowego funduszu mieszkaniowego,

4) z wpływów uzyskanych ze sprzedaży domów mieszkalnych oraz z innych środków przewidzianych w obowiązujących przepisach i innych dochodów niestałych, określonych przez właściwego ministra w porozumieniu z Ministrami Finansów oraz Gospodarki Komunalnej.

§  3.

1. Środki zakładowych funduszów mieszkaniowych mogą być użyte na:

1) udzielanie pomocy zwrotnej spółdzielniom budownictwa mieszkaniowego dla pracowników zakładu - członków spółdzielni na budowę mieszkań łącznie z podstawowymi urządzeniami towarzyszącymi, których finansowanie na podstawie odrębnych przepisów należy do obowiązków inwestorów budownictwa mieszkaniowego,

2) udzielanie pomocy w formie pożyczki lub pomocy bezzwrotnej pracownikom oraz byłym pracownikom zakładu (rencistom) na uzupełnienie wkładu mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej,

3) udzielanie pomocy w formie pożyczki osobom wymienionym w pkt 2 na uzupełnienie wkładu budowlanego do spółdzielni budowlano-mieszkaniowej i spółdzielczego zrzeszenia budowy domów jednorodzinnych lub wkładu własnego przy budowie przez pracownika (rencistę) we własnym zakresie domu jednorodzinnego (lokalu w małym domu mieszkalnym),

4) realizację budownictwa zakładowego (budowę zakładowych lub międzyzakładowych domów mieszkalnych) łącznie z podstawowymi urządzeniami towarzyszącymi, których finansowanie na podstawie odrębnych przepisów należy do obowiązków inwestorów budownictwa mieszkaniowego,

5) odbudowę zakładowych domów mieszkalnych oraz przystosowanie na cele mieszkalne obiektów użytkowanych dotychczas na inne cele,

6) finansowanie prowadzonej przez rady narodowe budowy bądź adaptacji pomieszczeń zastępczych dla osób podlegających przekwaterowaniu z domów zakładowych,

7) spłatę kredytów bankowych zaciągniętych na przyspieszenie realizacji budowy zakładowych domów mieszkalnych i domów budowanych w ramach spółdzielczego zakładowego budownictwa mieszkaniowego,

8) zwrot wkładów mieszkaniowych i nie umorzonej części opłat za urządzenia kąpielowe,

9) na inne cele związane z poprawą warunków mieszkaniowych, określone przez właściwego ministra w porozumieniu z Ministrami Gospodarki Komunalnej oraz Finansów i zarządem głównym właściwego związku zawodowego.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, może być również udzielona pracownikowi oraz renciście (byłemu pracownikowi zakładu), którego współmałżonek będący członkiem spółdzielni budownictwa mieszkaniowego lub budujący we własnym zakresie dom jednorodzinny (lokal w małym domu mieszkalnym) nie może uzyskać pomocy w swoim zakładzie pracy.

§  4.

1. Zasady udzielania oraz warunki spłaty pomocy, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, regulują przepisy w sprawie zapewnienia warunków dalszego rozwoju spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego. Przysługujące spółdzielniom budownictwa mieszkaniowego ulgi w spłacie tej pomocy obciążają środki zakładowych funduszów mieszkaniowych.

2. Pomoc udzielana spółdzielniom mieszkaniowym na finansowanie budowy podstawowych urządzeń socjalno-kulturalnych może mieć charakter bezzwrotny.

3. Pomoc na rzecz spółdzielni budownictwa mieszkaniowego może być uzupełniona kredytem bankowym. Kredyt ten, spłacany przez zakłady pracy z przyszłych wpływów zakładowych funduszów mieszkaniowych, nie może przekraczać 30% kosztów budowy mieszkań, a termin spłaty nie może przekraczać 3 lat.

§  5.

1. Pomoc, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, może być udzielona do wysokości 2/3 obowiązującego w spółdzielni wkładu mieszkaniowego, pod warunkiem zgromadzenia przez zainteresowanego pracownika środków własnych co najmniej w wysokości 1/3 tego wkładu. W szczególnie uzasadnionych wypadkach pracownicy przekwaterowywani z budynków wyburzanych mogą uzyskać pomoc na wkład mieszkaniowy w pełnej wysokości. Pomoc na wkład w pełnej wysokości może być również przyznana pracownikom przenoszonym służbowo.

2. Pożyczki, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, mogą być udzielone do wysokości 10% kosztów budowy mieszkania lub domu jednorodzinnego (lokalu w małym domu mieszkalnym). Warunkiem udzielenia pożyczki jest uprzednie zgromadzenie przez pracownika środków własnych, których wysokość łącznie z pomocą uzyskaną z zakładowego funduszu mieszkaniowego odpowiada co najmniej wkładowi stanowiącemu zgodnie z odrębnymi przepisami warunek otrzymania kredytu długoterminowego.

3. Pomoc na częściowe uzupełnienie wkładu mieszkaniowego lub budowlanego do spółdzielni budownictwa mieszkaniowego może być udzielona po uprzednim stwierdzeniu, że pracownik zgromadził środki własne, o których mowa w ust. 1 i 2, na mieszkaniowej książeczce oszczędnościowej Powszechnej Kasy Oszczędności.

4. Bank przelewa pomoc udzieloną pracownikom na uzupełnienie wkładu własnego na rachunek:

1) spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, w trakcie przyjmowania pracownika na członka spółdzielni,

2) pracownika budującego we własnym zakresie dom jednorodzinny (lokal w małym domu mieszkalnym) przy pomocy kredytu długoterminowego.

5. Spłata pożyczki udzielonej na uzupełnienie wkładu własnego rozpoczyna się nie później niż po upływie trzech miesięcy od daty jej przyznania. Pożyczki spłacane są w ratach miesięcznych w okresie do 5 lat.

6. Pożyczki, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, mogą być udzielane z zawieszeniem spłaty na 5 lat, pod warunkiem przepracowania przez pożyczkobiorcę tego okresu w zakładzie pracy, który przyznał pożyczkę. Po upływie okresu, o którym wyżej mowa, pożyczki podlegają częściowemu lub całkowitemu umorzeniu. Rozwiązanie stosunku pracy przez zakład pracy bez winy pracownika nie przerywa zawieszenia spłaty pożyczki.

7. W razie wystąpienia pożyczkobiorcy ze spółdzielni i wycofania wkładu mieszkaniowego lub budowlanego, zarząd spółdzielni budownictwa mieszkaniowego potrąca z tego wkładu nie spłaconą część pożyczki lub pomoc bezzwrotną udzieloną przez zakład pracy i zwraca je na rachunek zakładowego funduszu mieszkaniowego zakładu pracy.

8. Wysokość i warunki udzielania pożyczek pracownikom - absolwentom zamiejscowym regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1964 r. w sprawie zatrudniania absolwentów szkół wyższych oraz orzekania o obowiązku zwrotu kosztów wykształcenia (Dz. U. Nr 22, poz. 146).

§  6.

1. Sposób wykorzystania środków zakładowych funduszów mieszkaniowych ustala konferencja samorządu robotniczego na wniosek rady zakładowej, uzgodniony z kierownikiem zakładu pracy. W zakładach, w których nie działają konferencje samorządu robotniczego, sposób wykorzystania środków, o których mowa wyżej, ustala plenum rady zakładowej w porozumieniu z kierownikiem zakładu pracy.

2. Uchwały konferencji samorządu robotniczego lub plenum rady zakładowej co do sposobu wykorzystania środków zakładowego funduszu mieszkaniowego realizuje rada zakładowa w porozumieniu z kierownikiem zakładu pracy.

3. Zakładowym funduszem mieszkaniowym zarządza kierownik zakładu pracy, wykonując uchwały wymienione w ust. 1 i 2.

4. Rada zakładowa decyduje o rodzaju pomocy udzielanej pracownikom na uzupełnienie wkładu własnego, jej wysokości i okresie spłaty w zależności od warunków mieszkaniowych, sytuacji materialnej i przydatności zawodowej pracownika oraz standardu mieszkania.

5. Szczegółowe kryteria udzielania pomocy, o której mowa w ust. 4, ustali Centralna Rada Związków Zawodowych w porozumieniu z Ministrem Finansów.

§ 7. Traci moc uchwała nr 60 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1958 r. w sprawie zakładowych funduszów mieszkaniowych (Monitor Polski Nr 26, poz. 153).

§ 8. Wykonanie uchwały porucza się Ministrom Finansów oraz Gospodarki Komunalnej, innym zainteresowanym ministrom (kierownikom urzędów centralnych) oraz prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).

§ 9. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1965.27.135
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Zakładowe fundusze mieszkaniowe.
• Data aktu: 22/05/1965
• Data ogłoszenia: 01/06/1965
• Data wejścia w życie: 01/06/1965