Przyznawanie zasiłków młodocianym zatrudnionym w zakładach pracy w celu nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy.

ZARZĄDZENIE

PRZEWODNICZĄCEGO KOMITETU PRACY I PŁAC

z dnia 22 października 1960 r.

w sprawie przyznawania zasiłków młodocianym zatrudnionym w zakładach pracy w celu nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy.

Na podstawie § 8 ust. 3 uchwały nr 191 Rady Ministrów z dnia 9 czerwca 1960 r. w sprawie rozwoju szkolenia zawodowego w zakładach pracy (Monitor Polski Nr 52, poz. 247) w porozumieniu z Ministrem Finansów i Centralną Radą Związków Zawodowych zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Bezzwrotne zasiłki pieniężne, zwane dalej "zasiłkami", mogą być przyznawane młodocianym znajdującym się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej, a zwłaszcza sierotom i półsierotom, w okresie pierwszego i drugiego roku nauki zawodu w zakładzie pracy i w okresie przyuczania do określonej pracy.

2. Zasiłki określone w ust. 1 mogą być również przyznawane pracownikom, którzy przed ukończeniem nauki zawodu w zakładzie pracy osiągnęli pełnoletność i na podstawie przepisów § 2 ust. 1 uchwały nr 527 Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1958 r. w sprawie zatrudniania pracowników pełnoletnich nie posiadających wymaganych kwalifikacji zawodowych (Monitor Polski z 1959 r. Nr 3, poz. 12) kontynuują naukę zawodu w pierwszym lub drugim roku nauki zgodnie z zawartą umową.

§  2.

1. Młodociani, którzy korzystają z innych form pomocy Państwa, jak renta rodzinna, bezpłatne utrzymanie w państwowych zakładach wychowawczych domów dziecka, nie mogą korzystać z zasiłku.

2. Pobieranie zasiłku rodzinnego lub dodatku do renty na młodocianego nie stanowi przeszkody do korzystania z zasiłku, o którym mowa w zarządzeniu.

§ 3. Zasiłki przyznaje rada zakładowa zakładu pracy zatrudniającego młodocianych w ramach funduszu przyznanego przez komisję (§ 8 ust. 3) po uprzednim sprawdzeniu sytuacji materialnej i rodzinnej młodocianego oraz na podstawie opinii szkoły, do której uczęszcza na dokształcanie.

§  4.

1. Zasiłek przyznaje się na okres nie dłuższy niż 1 rok i wypłaca w okresach miesięcznych.

2. Wysokość zasiłku ustala rada zakładowa, z tym że zasiłek nie może przekraczać kwoty 300 zł miesięcznie.

§  5.

1. Zasiłek może być przyznany na:

1) zapłatę (dopłatę) za wyżywienie, jeżeli młodociany korzysta z posiłków w stołówce zakładowej,

2) opłacenie czynszu w hotelu robotniczym,

3) zwrot kosztów podróży z siedziby zakładu pracy do ośrodka dokształcania zawodowego i zapłatę (dopłatę) za wyżywienie w czasie pobytu młodocianego w ośrodku.

2. W uzasadnionych przypadkach zasiłek może być przyznany na cele inne niż określone w ust. 1.

3. Cel, na jaki przeznaczony jest zasiłek, oraz sposób jego wypłacania określa rada zakładowa.

§  6.

1. Zasiłek wypłacany jest przez administrację zakładu pracy.

2. Zasiłek przeznaczony na opłacenie czynszu w hotelu robotniczym, wyżywienie w stołówce zakładowej, a także na inne cele wypłacany jest bezpośrednio do kasy hotelu robotniczego, stołówki lub innej właściwej instytucji.

3. W wyjątkowo uzasadnionych przypadkach rada zakładowa może zezwolić na wypłacanie zasiłku osobie sprawującej pieczę nad młodocianym, jeżeli zamieszkuje ona wspólnie z młodocianym, lub bezpośrednio młodocianemu.

4. Rada zakładowa powiadamia młodocianego o przyznaniu mu zasiłku z oznaczeniem okresu, na jaki zasiłek został przyznany, wysokości zasiłku i sposobu wypłaty.

§ 7. Administracja zakładu pracy prowadzi rozliczenia wypłaconych zasiłków z wydziałem zatrudnienia prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).

§  8.

1. Fundusz na zasiłki przydziela Komitet Pracy i Płac organom zatrudnienia prezydiów wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).

2. Uzasadnione wnioski o przyznanie funduszu na zasiłki rady zakładowe składają organowi zatrudnienia prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa), po uprzednim sprawdzeniu przez radę zakładową sytuacji materialnej i rodzinnej zatrudnionych w zakładzie pracy młodocianych.

3. 1 Kierownik wydziału zatrudnienia prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa) rozdziela fundusz na zasiłki pomiędzy zakłady pracy na podstawie wniosków rad zakładowych (ust. 2), po zasięgnięciu opinii zespołu doradczego złożonej z przedstawicieli: wojewódzkiej komisji związków zawodowych, zarządu okręgowego właściwego związku zawodowego oraz kuratorium okręgu szkolnego.

§  9.

1. Należy zaprzestać wypłaty zasiłku w następujących przypadkach:

1) ukończenia przez młodocianego drugiego roku nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy,

2) przerwania nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy,

3) poprawy sytuacji materialnej młodocianego lub osoby sprawującej nad nim pieczę w stopniu uzasadniającym zaprzestanie wypłaty zasiłku.

2. Rada zakładowa może wstrzymać przejściowo albo na stałe wypłatę zasiłku, jeżeli młodociany:

1) zaniedbuje się w nauce zawodu lub w przyuczeniu do określonej pracy,

2) dopuszcza się wykroczeń dyscyplinarnych,

3) zaniedbuje obowiązek uczęszczania do szkoły dokształcającej lub nie wykazuje postępów w nauce.

3. O zaprzestaniu lub wstrzymaniu wypłaty zasiłku rada zakładowa niezwłocznie zawiadamia właściwy do spraw zatrudnienia organ prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).

§ 10. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 8 ust. 3 zmieniony przez § 1 zarządzenia z dnia 21 lutego 1963 r. (M.P.63.25.129) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 29 marca 1963 r.

• Identyfikator: M.P.1960.81.370
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Przyznawanie zasiłków młodocianym zatrudnionym w zakładach pracy w celu nauki zawodu lub przyuczenia do określonej pracy.
• Data aktu: 1960-10-22
• Data ogłoszenia: 1960-10-31
• Data wejścia w życie: 1960-10-31