Dyrektywa 2008/49/WE zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do kryteriów przeprowadzania kontroli na ziemi statków powietrznych korzystających z portów lotniczych Wspólnoty

DYREKTYWA KOMISJI 2008/49/WE

z dnia 16 kwietnia 2008 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do kryteriów przeprowadzania kontroli na ziemi statków powietrznych korzystających z portów lotniczych Wspólnoty

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa statków powietrznych państwa trzeciego korzystających z portów lotniczych Wspólnoty⁽¹⁾, w szczególności jej art. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2004/36/WE wprowadza zharmonizowane podejście do skutecznego wykonywania międzynarodowych norm bezpieczeństwa we Wspólnocie poprzez zharmonizowanie reguł i procedur dotyczących kontroli na ziemi statków powietrznych państw trzecich, lądujących w portach lotniczych położonych w państwach członkowskich. Dyrektywa wymaga, aby państwa członkowskie, przeprowadzały kontrole na ziemi statków powietrznych państw trzecich, lądujących w dowolnym porcie lotniczym państwa członkowskiego, otwartym dla międzynarodowego ruchu lotniczego, zgodnie ze zharmonizowaną procedurą oraz aby uczestniczyły w gromadzeniu i wymianie informacji na temat przeprowadzonych kontroli na ziemi.

(2) Wspólnotowe zobowiązania państw członkowskich wynikające z dyrektywy 2004/36/WE mogły być uprzednio w znacznym stopniu wykonywane poprzez dobrowolne uczestnictwo w zapoczątkowanym w roku 1996 przez Europejską Konferencję Lotnictwa Cywilnego (ECAC) programie SAFA (ocena bezpieczeństwa zagranicznych statków powietrznych), zarządzanie którym powierzono Zrzeszeniu Władz Lotniczych (JAA).

(3) Z dniem 1 stycznia 2007 r. program SAFA przekazano do wyłącznej kompetencji Wspólnoty i obecnie zarządza nim Komisja wspomagana przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego (EASA) zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 768/2006 z dnia 19 maja 2006 r., wprowadzającym w życie dyrektywę 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie gromadzenia i wymiany informacji na temat bezpieczeństwa statków powietrznych, korzystających z portów lotniczych Wspólnoty oraz zarządzania systemem informacyjnym⁽²⁾.

(4) Program SAFA powinien zostać uzupełniony o odpowiednie środki mające na celu zapewnienie wspólnych standardów przeprowadzania kontroli na ziemi, takich jak podręcznik kontroli na ziemi.

(5) Załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE zawiera tylko bardzo ogólne kryteria, gdyż w momencie jego przyjęcia szczegółowe wytyczne i procedury techniczne były publikowane i regularnie aktualizowane przez JAA, a następnie wdrażane na zasadzie dobrowolności przez państwa ECAC uczestniczące w programie SAFA.

(6) Ze względu na przekazanie programu SAFA Wspólnocie i rosnące znaczenie przypisywane przez Komisję wynikom kontroli na ziemi przeprowadzanych w ramach programu SAFA w procesie podejmowania przez Komisję decyzji odnośnie do wpisania przewoźników do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów, ustanowionej na mocy rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych, podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylającego art. 9 dyrektywy 2004/36/WE, uznaje się za konieczne określenie kluczowych elementów podręcznika dotyczącego przeprowadzania kontroli na ziemi.

(7) Kluczowe elementy podręcznika stanowią zasadnicze standardy dla skutecznego przeprowadzenia kontroli na ziemi i w związku z tym powinny jak najszybciej zostać zawarte w załączniku II do dyrektywy 2004/36/WE, który ustanawia procedurę przeprowadzania kontroli na ziemi, w szczególności w związku z przekazaniem programu SAFA w kompetencje Wspólnoty.

(8) Na podstawie art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 768/2006 EASA przedłożyła wniosek w sprawie zmiany załącznika II do dyrektywy 2004/36/WE.

(9) W związku z tym dyrektywa 2004/36/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.

(10) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91⁽³⁾,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł  1

Zmiana dyrektywy 2004/36/WE

Załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE zastępuje się tekstem załącznika do niniejszej dyrektywy.

Artykuł  2

Wytyczne

Po opracowaniu przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego wytycznych, o których mowa w załączniku do niniejszej dyrektywy, do stosowania przez państwa członkowskie, Agencja ustanowi przejrzystą procedurę konsultacji z państwami członkowskimi, wykorzystując fachową wiedzę dostępną organom nadzorującym lotnictwo w państwach członkowskich oraz, w razie konieczności, angażując ekspertów wywodzących się z zainteresowanych podmiotów. W tym celu Agencja może powołać grupę roboczą.

Artykuł  3

Transpozycja

Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż sześć miesięcy po jej wejściu w życie.

Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł  4

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł  5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 kwietnia 2008 r.

	W imieniu Komisji
	Jacques BARROT
	Wiceprzewodniczący

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 76. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 2111/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 15).

⁽²⁾ Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 16.

⁽³⁾ Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

"ZAŁĄCZNIK II

Podręcznik dotyczący procedur przeprowadzania kontroli na ziemi w ramach wspólnotowego programu SAFA - kluczowe elementy

1. WSKAZÓWKI OGÓLNE

1.1. Kontrole na ziemi SAFA przeprowadzają inspektorzy posiadający niezbędną wiedzę w dziedzinie prowadzenia kontroli, bezwzględnie obejmującą kwestie techniczne, dotyczące zdatności do lotu i eksploatacyjne, w przypadku kontroli wszystkich pozycji znajdujących się na liście kontrolnej. W przypadku gdy kontrolę na ziemi przeprowadza dwóch lub kilku inspektorów, główne elementy kontroli - wzrokowa kontrola statku powietrznego z zewnątrz, kontrola w kokpicie oraz kontrola kabiny pasażerskiej i/lub przedziałów ładunkowych - mogą zostać rozdzielone pomiędzy poszczególnych inspektorów.

1.2. Przed przystąpieniem do tej części kontroli, która dotyczy pokładu statku powietrznego, inspektorzy muszą przedstawić się pilotowi dowodzącemu statkiem powietrznym lub, w razie jego/jej nieobecności, członkowi personelu lotniczego, lub najstarszemu rangą przedstawicielowi przewoźnika. Jeśli nie jest możliwe poinformowanie żadnego z przedstawicieli przewoźnika lub taki przedstawiciel jest nieobecny na pokładzie statku powietrznego lub w jego pobliżu, zasadniczo nie przeprowadza się kontroli na ziemi SAFA. W szczególnych okolicznościach można podjąć decyzję o przeprowadzeniu kontroli na ziemi SAFA, ale kontrola ta ogranicza się do wzrokowego sprawdzenia statku powietrznego z zewnątrz.

1.3. Kontrola jest tak wyczerpująca, jak tylko pozwalają na to czas i dostępne środki. Oznacza to, że w przypadku ograniczonej ilości czasu lub środków nie trzeba sprawdzać wszystkich pozycji, lecz wystarczy sprawdzić niektóre z nich. W zależności od czasu i środków będących do dyspozycji w celu przeprowadzenia kontroli na ziemi SAFA, sprawdzane pozycje wybiera się zgodnie z celami wspólnotowego programu SAFA.

1.4. Kontrola na ziemi nie powoduje nieuzasadnionego opóźnienia odlotu sprawdzanego statku powietrznego. Możliwymi przyczynami opóźnionego odlotu mogą być, między innymi, wątpliwości dotyczące poprawności przeprowadzenia procedury przygotowawczej do lotu, zdatności do lotu statku powietrznego lub wszelkich kwestii bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem statku powietrznego i osób na jego pokładzie.

2. KWALIFIKACJE INSPEKTORÓW

2.1. Począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie wszystkich kontroli na ziemi SAFA na ich terytorium przez wykwalifikowanych inspektorów.

2.2. Państwa członkowskie zapewniają spełnienie przez ich inspektorów wszystkich warunków kwalifikujących określonych poniżej.

2.3. Kryteria kwalifikacyjne

2.3.1. Warunki kwalifikujące

Jako wstępny warunek kwalifikujący państwa członkowskie zapewniają posiadanie przez kandydatów na ispektorów programu SAFA niezbędnego wykształcenia w dziedzinie lotnictwa i/lub praktycznej wiedzy związanej z zagadnieniami objętymi kontrolą, a mianowicie:

a) eksploatacją statków powietrznych;

b) licencjonowaniem załogi;

c) zdatnością statku powietrznego do lotu;

d) ładunkami niebezpiecznymi.

2.3.2. Wymogi szkoleniowe

Przed zakwalifikowaniem kandydaci muszą pomyślnie ukończyć szkolenie obejmujące:

- szkolenie teoretyczne zorganizowane przez instytucję szkoleniową SAFA, zgodnie z pkt 2.4,

- szkolenie praktyczne zorganizowane przez instytucję szkoleniową SAFA, zgodnie z pkt 2.4, lub przez starszego inspektora wyznaczonego przez państwo członkowskie, zgodnie z pkt 2.5, występującego niezależnie od instytucji szkoleniowej SAFA,

- szkolenie zawodowe w miejscu pracy w formie serii inspekcji przeprowadzonych przez starszego inspektora wyznaczonego przez państwo członkowskie, zgodnie z pkt 2.5.

2.3.3. Wymogi dotyczące zachowania ważności uprawnień

Państwa członkowskie zapewniają zachowanie ważności raz uzyskanych uprawnień poprzez:

a) odbywanie szkoleń okresowych, obejmujących szkolenie teoretyczne zorganizowane przez instytucję szkoleniową SAFA, zgodnie z pkt 2.4;

b) przeprowadzanie minimalnej liczby kontroli na ziemi w każdym dwunastomiesięcznym przedziale czasu następującym po odbyciu szkolenia SAFA, chyba że inspektor jest również wykwalifikowanym inspektorem w dziedzinie operacji lotniczych lub zdatności do lotu przy krajowym urzędzie lotnictwa cywilnego państwa członkowskiego i regularnie jest zatrudniany przy przeprowadzaniu kontroli statków powietrznych należących do krajowych przewoźników lotniczych.

2.3.4. Wytyczne

EASA opracuje i opublikuje najpóźniej do dnia 30 września 2008 r. szczegółowe wytyczne w celu ułatwienia państwom członkowskim stosowania pkt 2.3.1, 2.3.2 i 2.3.3.

2.4. Instytucje szkoleniowe SAFA

2.4.1. Instytucja szkoleniowa SAFA może wchodzić w skład właściwego organu państwa członkowskiego lub być instytucją zewnętrzną.

Instytucja zewnętrzna może być:

- częścią innego właściwego organu państwa członkowskiego,

- podmiotem niezależnym.

2.4.2. Państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie szkoleń, o których mowa w pkt 2.3.2 i 2.3.3 lit. a), organizowanych przez ich organy krajowe, przynajmniej zgodnie z odpowiednimi programami nauczania ustalonymi i opublikowanymi przez EASA.

2.4.3. Państwa członkowskie zlecające przeprowadzenie szkolenia związanego z SAFA instytucji zewnętrznej wprowadzają system oceny takiej instytucji. System ten jest zrozumiały, przejrzysty i proporcjonalny, a także uwzględnia wszelkie wytyczne ustalone i opublikowane przez EASA. System może także uwzględniać oceny dokonane przez inne państwa członkowskie.

2.4.4. Z usług instytucji zewnętrznej można skorzystać wyłącznie w przypadku, gdy ocena pokazuje, iż szkolenie przeprowadzono zgodnie z odpowiednimi programami ustalonymi i opublikowanymi przez EASA.

2.4.5. Państwa członkowskie zapewniają odpowiednie zmiany w programach szkoleń właściwych organów i/lub w systemach oceny instytucji zewnętrznych, w celu uwzględnienia zaleceń wynikających z audytów standaryzacyjnych przeprowadzanych przez EASA zgodnie z metodami pracy określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 736/2006⁽¹⁾.

2.4.6. Państwo członkowskie może wystąpić do EASA o ocenę instytucji szkoleniowej i wydanie zalecenia, na podstawie którego państwo to może dokonać własnej oceny.

2.4.7. EASA opracuje i opublikuje najpóźniej do dnia 30 września 2008 r. szczegółowe wytyczne w celu ułatwienia państwom członkowskim stosowania niniejszego ustępu.

2.5. Starsi inspektorzy

2.5.1. Państwo członkowskie może mianować starszych inspektorów spełniających odpowiednie warunki kwalifikujące, które ustali dane państwo członkowskie.

2.5.2. Jeśli chodzi o warunki kwalifikujące państwa członkowskie zapewniają przynajmniej poniżej wymienione wymogi, zgodnie z którymi mianowany inspektor:

- przez 3 lata poprzedzające mianowanie był inspektorem posiadającym uprawnienia SAFA,

- przez 3 lata poprzedzające mianowanie przeprowadził przynajmniej 36 inspekcji SAFA.

2.5.3. Państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie przez starszego inspektora praktycznego szkolenia i/lub szkolenia zawodowego w miejscu pracy na podstawie odpowiednich programów nauczania ustalonych i opublikowanych przez EASA.

2.5.4. Państwa członkowskie mogą również wyznaczyć swoich starszych inspektorów do przeprowadzania praktycznego szkolenia i/lub szkolenia zawodowego w miejscu pracy dla kształcących się z innych państw członkowskich.

EASA opracuje i opublikuje najpóźniej do dnia 30 września 2008 r. szczegółowe wytyczne w celu ułatwienia państwom członkowskim stosowania niniejszego ustępu.

2.6. Środki przejściowe

2.6.1. Inspektorów SAFA spełniających warunki kwalifikujące, o których mowa w pkt 2.3.1, jak również kryteria związane z doświadczeniem zawodowym, o którym mowa w pkt 2.3.3 lit. b), na dzień ustalony zgodnie z art. 3 dyrektywy Komisji 2008/49/WE uznaje się za posiadających uprawnienia inspektorów zgodnie z wymogami niniejszego rozdziału.

2.6.2. Niezależnie od postanowień pkt 2.3.3 lit. a) inspektorzy uznani za kwalifikujących się zgodnie z pkt 2.6.1 odbywają szkolenie okresowe przeprowadzane stopniowo przez instytucję szkoleniową SAFA nie później niż do dnia 1 lipca 2010 r., a następnie zgodnie z pkt 2.3.3 lit. a).

3. STANDARDY

3.1. Standardy ICAO oraz regionalne procedury uzupełniające ICAO dla regionu Europy stanowią podstawę dla kontroli statku powietrznego i przewoźnika w ramach wspólnotowego programu SAFA. Ponadto, w przypadku kontroli stanu technicznego statku powietrznego, jest on sprawdzany w odniesieniu do norm producenta statku powietrznego.

4. PROCEDURA KONTROLNA

Pozycje na liście kontrolnej

4.1. Pozycje, które należy skontrolować, wybiera się spośród pozycji wymienionych na liście kontrolnej w sprawozdaniu z kontroli na ziemi SAFA, obejmującej w sumie 54 pozycje (zob. dodatek 1).

4.2. Kontrolę i jej wyniki należy podać w sprawozdaniu z kontroli na ziemi SAFA po zakończeniu kontroli.

Szczegółowe wytyczne SAFA

4.3. Dla każdej kontrolowanej pozycji z listy kontrolnej w sprawozdaniu z kontroli na ziemi SAFA podaje się szczegółowy opis zawierający zakres i metodę kontroli. Ponadto w sprawozdaniu znajduje się odniesienie do odpowiednich wymogów określonych w załącznikach ICAO. Wytyczne zostaną opracowane i opublikowane przez EASA jako szczegółowe wytyczne oraz, w razie konieczności, zmienione w celu uwzględnienia najnowszych obowiązujących standardów.

Włączenie sprawozdań do centralnej bazy danych SAFA

4.4. Sprawozdanie z kontroli włącza się do centralnej bazy danych SAFA tak szybko, jak to możliwe, a w każdym razie nie później niż w ciągu 15 dni roboczych od przeprowadzenia kontroli, nawet jeśli w wyniku kontroli niczego nie stwierdzono.

5. KATEGORYZACJA USTALEŃ

5.1. W odniesieniu do każdej kontrolowanej pozycji za ustalenia uważa się trzy kategorie odchyleń od stosownych standardów ustanowionych w pkt 3.1. Ustalenia te podlegają następującej kategoryzacji:

- ustalenia kategorii 1 uznaje się za mające niewielki wpływ na bezpieczeństwo,

- ustalenia kategorii 2 uznaje się za mające istotny wpływ na bezpieczeństwo, oraz

- ustalenia kategorii 3 uznaje się za mające poważny wpływ na bezpieczeństwo.

5.2. Instrukcje dotyczące kategoryzacji wyników zostaną opracowane i opublikowane przez EASA jako szczegółowe wytyczne oraz, w razie konieczności, zmienione w celu uwzględnienia postępu naukowo-techniczego.

6. DALSZE DZIAŁANIA, JAKIE NALEŻY PODJĄĆ

6.1. Bez uszczerbku dla pkt 1.2, po zakończeniu kontroli SAFA musi zostać przygotowane potwierdzenie przeprowadzenia kontroli zawierające przynajmniej elementy wymienione w dodatku 2, a jego kopia przekazana pilotowi dowodzącemu statkiem powietrznym lub, w razie jego/jej nieobecności, członkowi personelu lotniczego, lub najstarszemu rangą przedstawicielowi przewoźnika obecnemu na pokładzie statku powietrznego lub w jego pobliżu. Odbiorca podpisuje poświadczenie odbioru potwierdzenia przeprowadzenia kontroli, które zatrzymuje inspektor. Odmowę podpisania poświadczenia odbioru przez odbiorcę odnotowuje się w dokumencie. Odpowiednie szczegółowe instrukcje zostaną opracowane i opublikowane przez EASA jako szczegółowe wytyczne.

6.2. W zależności od kategoryzacji ustaleń określono pewne działania następcze. Związek pomiędzy kategorią ustaleń a stosownymi działaniami, które należy podjąć, przedstawiono jako klasy działań, które zostaną opracowane i opublikowane przez EASA jako szczegółowe wytyczne.

6.3. Działania klasy 1: Działania te obejmują przekazanie informacji na temat ustaleń z kontroli na ziemi SAFA pilotowi dowodzącemu statkiem powietrznym lub, w razie jego/jej nieobecności, innemu członkowi personelu lotniczego, lub najstarszemu rangą, obecnemu przedstawicielowi przewoźnika. Działania te obejmują ustną relację oraz przekazanie potwierdzenia przeprowadzenia kontroli. Działania klasy 1 podejmuje się po każdej kontroli, niezależnie od tego, czy cokolwiek stwierdzono.

6.4. Działania klasy 2: Działania te obejmują:

1) pisemne zawiadomienie zainteresowanego przewoźnika zawierające żądanie przedłożenia potwierdzenia przeprowadzonych działań naprawczych; oraz

2) pisemne zawiadomienie odpowiedzialnego państwa (państwa przewoźnika i/lub rejestracji) zawierające wyniki kontroli przeprowadzonej w statku powietrznym eksploatowanym pod nadzorem bezpieczeństwa danego państwa. W stosownych przypadkach zawiadomienie zawiera wniosek o potwierdzenie, że działania naprawcze, o których mowa w pkt 1, przyniosły oczekiwane skutki.

Państwa członkowskie udostępniają EASA miesięczne sprawozdanie dotyczące działań następczych podjętych w wyniku przeprowadzonych kontroli na ziemi.

Działania klasy 2 podejmuje się po kontrolach, w wyniku których stwierdzono ustalenia kategorii 2 lub kategorii 3.

Odpowiednie szczegółowe instrukcje zostaną opracowane i opublikowane przez EASA jako szczegółowe wytyczne.

6.5. Działania klasy 3: Działania klasy 3 podejmuje się po kontroli, w wyniku których stwierdzono ustalenia kategorii 3. W zależności od wagi ustaleń kategorii 3 w zakresie potencjalnego wpływu na bezpieczeństwo statku powietrznego i osób znajdujących się na jego pokładzie, wyróżnia się następujące podklasy:

1) klasa 3a - ograniczenia w eksploatacji statku powietrznego. Właściwy organ przeprowadzający kontrolę na ziemi stwierdza, że ze względu na braki wykryte w trakcie kontroli odlot statku powietrznego może nastąpić pod pewnymi warunkami;

2) klasa 3b - działania naprawcze przed lotem. Kontrola na ziemi stwierdza braki wymagające działań naprawczych, zanim planowany lot będzie mógł się odbyć;

3) klasa 3c - statek powietrzny uziemiony przez przeprowadzający kontrolę krajowy urząd lotnictwa cywilnego. Statek powietrzny jest uziemiony w sytuacji, gdy w związku z ustaleniami kategorii 3 (mającymi poważny wpływ na bezpieczeństwo) właściwy organ przeprowadzający kontrolę na ziemi nie jest przekonany, że zalecone działania naprawcze w celu usunięcia braków zostaną wykonane przez przewoźnika przed odlotem, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa statku powietrznego i osób znajdujących się na jego pokładzie. W takich przypadkach krajowy urząd lotnictwa cywilnego przeprowadzający kontrolę na ziemi dokonuje uziemienia statku powietrznego aż do chwili usunięcia zagrożenia i niezwłocznie informuje właściwy organ przewoźnika oraz państwa rejestracji statku powietrznego.

Działania podjęte w ramach pkt 2 i 3 mogą obejmować lot bez pasażerów do bazy serwisowej;

4) klasa 3d - natychmiastowy zakaz wykonywania lotów. Państwo członkowskie może zareagować na bezpośrednie i oczywiste zagrożenie dla bezpieczeństwa, nakładając zakaz wykonywania lotów zgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym.

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 129 z 17.5.2006, s. 10.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

Dodatek 1

Druk sprawozdania z kontroli na ziemi SAFA

grafika

Dodatek 2

Druk potwierdzenia przeprowadzenia kontroli

grafika

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2008.109.17
• Rodzaj: Dyrektywa
• Tytuł: Dyrektywa 2008/49/WE zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do kryteriów przeprowadzania kontroli na ziemi statków powietrznych korzystających z portów lotniczych Wspólnoty
• Data aktu: 16/04/2008
• Data ogłoszenia: 19/04/2008
• Data wejścia w życie: 20/04/2008