USA-Wspólnota Europejska. Wymiana listów stanowiąca zapis wspólnych ustaleń w sprawie zasad współpracy międzynarodowej obejmującej działalność w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą oraz krajami EFTA - Norwegią i Szwajcarią. Waszyngton.1997.04.03.

WYMIANA LISTÓW

stanowiąca zapis wspólnych ustaleń w sprawie zasad współpracy międzynarodowej obejmującej działalność w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą oraz państwami EFTA - Norwegią i Szwajcarią

A. List Wspólnoty

Bruksela, dnia 19 marca 1997 roku

Szanowny Panie,

Nawiązuję do dyskusji, która odbyła się w sprawie współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji (ISP) między uczestnikami dyskusji, tj. Wspólnotą Europejską oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą i państwami EFTA - Norwegią i Szwajcarią.

Celem niniejszego listu jest dokonanie zapisu wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w dziedzinie ISP. List ten uzupełnia przepisy kompetencyjne opracowane przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny w 1994 roku na zakończenie analiz możliwości wykonania ISP i zmienia art. VIII przepisów kompetencyjnych i art. 1.13 dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych, jak wskazano poniżej. Przepisy kompetencyjne oraz załączniki do nich zostały załączone do niniejszego listu.

1. Cel

Uczestnicy będą wspierać i ułatwiać współpracę między jednostkami ustanowionymi na ich terytoriach (w przypadku Wspólnoty Europejskiej na terytoriach jej Państw Członkowskich) w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji. Współpraca ta powinna zapewnić równowagę między korzyściami a wkładami, być przydatna dla przemysłu i oparta na zasadzie obopólnego interesu i wzajemnego zrozumienia.

2. Tematyka techniczna objęta współpracą w dziedzinie ISP

Współpraca początkowo obejmie następujących pięć zagadnień technicznych:

a) całkowity cykl życia produktu;

b) procesy;

c) narzędzia strategiczne / planowanie / projektowanie;

d) kwestie związane z zasobami ludzkimi /organizacyjne / społeczne; oraz

e) wirtualne / rozbudowane przedsiębiorstwa.

Zakres ISP przewiduje także inną tematykę, jednakże należy zapewnić zgodność nowych zagadnień technicznych z politykami rządów oraz priorytetami uczestniczących regionów w dziedzinie przemysłu.

3. Formy i sposoby współpracy

Współpraca przewiduje udział jednostek uczestniczących w projektach, zgodnie z ogólnie przyjętymi procedurami tworzenia i działania konsorcjów międzynarodowych. Współpraca może obejmować wizyty, kształcenie i wymiany naukowców, inżynierów oraz innych właściwych pracowników w celu skutecznego wdrażania i ukończenia projektów.

4. Upowszechnianie i wykorzystywanie informacji

Prawa własności intelektualnej (PWI) wynikające z projektów prowadzonych w ramach ISP będą podlegać przepisom dotyczącym ISP/PWI podanym w dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych. Dodatek ten zostanie zmieniony w art. 1.13, aby wyrazić fakt, że Austria, Finlandia i Szwecja są członkami Unii Europejskiej.

5. Finansowanie

Działania prowadzone w ramach współpracy będą finansowane w zależności od dostępności funduszy, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, politykami i programami uczestniczących regionów.

Każdy uczestnik pokryje koszty własnego udziału w projektach.

Każdy z uczestników wniesie udział finansowy lub rzeczowy, z zachowaniem zasady równości, w wykonywanie funkcji i pokrycie kosztów międzyregionalnego sekretariatu.

6. Wdrażanie ISP

Przedstawiciele uczestników wyznaczeni jako członkowie Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego (ISC) będą działać jako łącznicy między ISC a ich administracją publiczną / rządami. Przedstawiciele uczestników będą monitorować wdrażanie w odniesieniu do celu, zasad i struktur programowych ISP i będą pełnić role ułatwiające. Dodatkowo sprawować będą następujące funkcje:

– ułatwianie dobrej współpracy pomiędzy sekretariatami regionalnymi,

– wymiana informacji na temat lokalnych praktyk, przepisów prawa, regulacji i programów mających związek ze współpracą,

– ułatwianie bezpośredniego lub pośredniego udziału małych i średnich przedsiębiorstw w programie ISP. W szczególności będzie to obejmować dostęp do elektronicznych urządzeń służących wyszukiwaniu partnerów oraz do elektronicznego rejestru zgłoszeń zainteresowania współpracą, oraz

– przedstawianie rządom / administracji publicznej do decyzji zaleceń ISC dotyczących przyjęcia nowych uczestników.

Uczestnicy zorganizują lub wyznaczą swoje sekretariaty regionalne, którymi będą kierować. Do obowiązków sekretariatów regionalnych należeć będzie w szczególności:

– ułatwienie wyboru, w wyznaczonym czasie, projektów na szczeblu regionalnym zgodnie z zasadami i procedurami obowiązującymi w regionie uczestnika,

– pomoc w utworzeniu konsorcjum w odpowiednich regionach oraz między nimi, oraz

– praca z regionalnymi grupami infrastruktury w celu ułatwienia wykonania ISP.

7. Okres realizacji programu

Okres realizacji programu ISP wynosić będzie 10 lat. Uczestnik ma prawo wycofać się z programu w dowolnym czasie, z zachowaniem 12-miesięcznego terminu wypowiedzenia. Uczestnicy dokonają przeglądu zasad wzajemnej współpracy po pięciu latach od uruchomienia programu w celu zorientowania się, czy program powinien być kontynuowany, zmodyfikowany lub zakończony. Niniejsze postanowienie zastępuje art. VIII przepisów kompetencyjnych.

8. Wdrażanie ISP w Europie

Wspólnota Europejska oraz Szwajcaria i Norwegia zastrzegają sobie możliwość wspólnego działania jako pojedynczy region europejski, reprezentowany przez wspólną delegację złożoną z ich przedstawicieli w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym i wspomagany przez jeden europejski Sekretariat ISP.

Komisja Wspólnoty Europejskiej udzieli niezbędnego wsparcia swojemu sekretariatowi regionalnemu.

Niniejszy list, wraz z jego zatwierdzeniem przez uczestników, uzupełnia i zmienia przepisy kompetencyjne i stanowi zapis wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w zakresie ISP. Będę wdzięczny za otrzymanie od Pana, w jak najkrótszym terminie, potwierdzenia tych ustaleń.

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

(podpis pominięto)

B. List Stanów Zjednoczonych Ameryki

Waszyngton DC, dnia 3 kwietnia 1997 roku

Szanowny Panie,

Potwierdzam odbiór Pana listu z dnia 19 marca 1997 roku, który brzmi jak następuje:

"Nawiązuję do dyskusji, która odbyła się w sprawie współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji (ISP) między uczestnikami dyskusji, tj. Wspólnotą Europejską oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą i państwami EFTA - Norwegią i Szwajcarią.

Celem niniejszego listu jest dokonanie zapisu wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w dziedzinie ISP. List ten uzupełnia przepisy kompetencyjne opracowane przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny w 1994 roku na zakończenie analiz możliwości wykonania ISP i zmienia art. VIII przepisów kompetencyjnych i art. 1.13 dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych, jak wskazano poniżej. Przepisy kompetencyjne oraz załączniki do nich zostały załączone do niniejszego listu.

1. Cel

Uczestnicy będą wspierać i ułatwiać współpracę między jednostkami ustanowionymi na ich terytoriach (w przypadku Wspólnoty Europejskiej na terytoriach jej Państw Członkowskich) w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji. Współpraca ta powinna zapewnić równowagę między korzyściami a wkładami, być przydatna dla przemysłu i oparta na zasadzie obopólnego interesu i wzajemnego zrozumienia.

2. Tematyka techniczna objęta współpracą w dziedzinie ISP

Współpraca początkowo obejmie następujących pięć zagadnień technicznych:

a) całkowity cykl życia produktu;

b) procesy;

c) narzędzia strategiczne / planowanie / projektowanie;

d) kwestie związane z zasobami ludzkimi /organizacyjne / społeczne; oraz

e) wirtualne / rozbudowane przedsiębiorstwa.

Zakres ISP przewiduje także inną tematykę, jednakże należy zapewnić zgodność nowych zagadnień technicznych z politykami rządów oraz priorytetami uczestniczących regionów w dziedzinie przemysłu.

3. Formy i sposoby współpracy

Współpraca przewiduje udział jednostek uczestniczących w projektach, zgodnie z ogólnie przyjętymi procedurami tworzenia i działania konsorcjów międzynarodowych. Współpraca może obejmować wizyty, kształcenie i wymiany naukowców, inżynierów oraz innych właściwych pracowników w celu skutecznego wdrażania i ukończenia projektów.

4. Upowszechnianie i wykorzystywanie informacji

Prawa własności intelektualnej (PWI) wynikające z projektów prowadzonych w ramach ISP będą podlegać przepisom dotyczącym ISP/PWI podanym w dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych. Dodatek ten zostanie zmieniony w art. 1.13, aby wyrazić fakt, że Austria, Finlandia i Szwecja są członkami Unii Europejskiej.

5. Finansowanie

Działania prowadzone w ramach współpracy będą finansowane w zależności od dostępności funduszy, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, politykami i programami uczestniczących regionów.

Każdy uczestnik pokryje koszty własnego udziału w projektach.

Każdy z uczestników wniesie udział finansowy lub rzeczowy, z zachowaniem zasady równości, w wykonywanie funkcji i pokrycie kosztów międzyregionalnego sekretariatu.

6. Wdrażanie ISP

Przedstawiciele uczestników wyznaczeni jako członkowie Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego (ISC) będą działać jako łącznicy między ISC a ich administracją publiczną / rządami. Przedstawiciele uczestników będą monitorować wdrażanie w odniesieniu do celu, zasad i struktur programowych ISP i będą pełnić role ułatwiające. Dodatkowo sprawować będą następujące funkcje:

– ułatwianie dobrej współpracy pomiędzy sekretariatami regionalnymi,

– wymiana informacji na temat lokalnych praktyk, przepisów prawa, regulacji i programów mających związek ze współpracą,

– ułatwianie bezpośredniego lub pośredniego udziału małych i średnich przedsiębiorstw w programie ISP. W szczególności będzie to obejmować dostęp do elektronicznych urządzeń służących wyszukiwaniu partnerów oraz do elektronicznego rejestru zgłoszeń zainteresowania współpracą, oraz

– przedstawianie rządom / administracji publicznej do decyzji zaleceń ISC dotyczących przyjęcia nowych uczestników.

Uczestnicy zorganizują lub wyznaczą swoje sekretariaty regionalne, którymi będą kierować. Do obowiązków sekretariatów regionalnych należeć będzie w szczególności:

– ułatwienie wyboru, w wyznaczonym czasie, projektów na szczeblu regionalnym zgodnie z zasadami i procedurami obowiązującymi w regionie uczestnika,

– pomoc w utworzeniu konsorcjum w odpowiednich regionach oraz między nimi, oraz

– praca z regionalnymi grupami infrastruktury w celu ułatwienia wykonania ISP.

7. Okres realizacji programu

Okres realizacji programu ISP wynosić będzie 10 lat. Uczestnik ma prawo wycofać się z programu w dowolnym czasie, z zachowaniem 12-miesięcznego terminu wypowiedzenia. Uczestnicy dokonają przeglądu zasad wzajemnej współpracy po pięciu latach od uruchomienia programu w celu zorientowania się, czy program powinien być kontynuowany, zmodyfikowany lub zakończony. Niniejsze postanowienie zastępuje art. VIII przepisów kompetencyjnych.

8. Wdrażanie ISP w Europie

Wspólnota Europejska oraz Szwajcaria i Norwegia zastrzegają sobie możliwość wspólnego działania jako pojedynczy region europejski, reprezentowany przez wspólną delegację złożoną z ich przedstawicieli w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym i wspomagany przez jeden europejski Sekretariat ISP.

Komisja Wspólnoty Europejskiej udzieli niezbędnego wsparcia swojemu sekretariatowi regionalnemu.

Niniejszy list, wraz z jego zatwierdzeniem przez uczestników, uzupełnia i zmienia przepisy kompetencyjne i stanowi zapis wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w zakresie ISP. Będę wdzięczny za otrzymanie od Pana, w jak najkrótszym terminie, potwierdzenia tych ustaleń.".

Mam zaszczyt potwierdzić, że Rząd, który reprezentuję, zgadza się z treścią Pana listu.

W imieniu Rządu

Stanów Zjednoczonych Ameryki

(podpis pominięto)

ZAŁĄCZNIK

PRZEPISY KOMPETENCYJNE DLA PROGRAMU WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ W ZAKRESIE ZAAWANSOWANEJ PRODUKCJI

I. CEL

Niniejszy dokument ustanawia przepisy kompetencyjne dla uczestników programu "inteligentne systemy produkcji (ISP)", dotyczące współpracy międzynarodowej w badaniach i rozwoju tych systemów. Celem przepisów kompetencyjnych nie jest stworzenie zobowiązań na mocy prawa międzynarodowego lub krajowego.

II. CELE PROGRAMU

Cele programu ISP są następujące:

A. umożliwienie większego zaawansowania w działaniach produkcyjnych;

B. poprawa stanu środowiska naturalnego w skali globalnej;

C. poprawa efektywności wykorzystania zasobów odnawialnych i nieodnawialnych;

D. stworzenie nowych produktów i warunków, które spowodują znaczą poprawę jakości życia użytkowników;

E. poprawa jakości środowiska produkcyjnego;

F. wytworzenie uznanej i respektowanej dyscypliny produkcji, pomocnej w przekazie wiedzy przyszłym pokoleniom;

G. skuteczne reagowanie na globalizację produkcji;

H. rozszerzenie istniejących i otwarcie nowych rynków na całym świecie; oraz

I. osiąganie coraz wyższych poziomów profesjonalizmu na całym świecie poprzez uznanie w skali globalnej i ustanowienie dyscypliny w zakresie kształcenia się w dziedzinie produkcji.

W dążeniach do osiągnięcia tych celów program ISP pełnić będzie rolę katalizatora w następujących działaniach:

A. globalna współpraca w dziedzinie produkcji dotycząca udziału dużych i małych przedsiębiorstw, użytkowników i dostawców, uczelni i rządów;

B. upowszechnianie wyników znaczących udoskonaleń produkcji w skali światowej;

C. opracowanie zaleceń dotyczących norm stosowanych w produkcji w skali globalnej poprzez wspólną pracę nad zagadnieniami mającymi znaczenie w okresie przed standaryzacją;

D. ocena i wybór priorytetów w zakresie globalnej współpracy w rozwoju procesów produkcji;

E. upowszechnianie, rozumienie i stosowanie logicznie ze sobą powiązanych wytycznych, postanowień i modelowych uzgodnień, z poszanowaniem praw własności intelektualnej (PWI) uczestników i partnerów konsorcjum projektu.

III. KONTEKST

Sześciu uczestników wzięło udział w analizach możliwości wykonania w celu opracowania programu ISP. Uczestnikami tymi są:

– Australia,

– Kanada,

– Wspólnota Europejska (WE),

– uczestniczące kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA): Austria, Finlandia, Szwecja, Norwegia i Szwajcaria,

– Japonia, oraz

– Stany Zjednoczone Ameryki.

WE i państwa EFTA działały wspólnie jako jeden region europejski.

Uczestnicy ukończyli prace nad analizami możliwości wykonania, określonym w przepisach kompetencyjnych dla analiz możliwości wykonania w sprawie międzynarodowej współpracy w zakresie zaawansowanej produkcji.

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ds. Analiz Możliwości Wykonania stwierdził w swoim sprawozdaniu końcowym, że analizy możliwości wykonania udowodniło, że możliwe jest stworzenie programu współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w zaawansowanej produkcji, którego struktura powinna uwzględniać zasady sprawiedliwości i wzajemne korzyści i zapewniać godziwe i korzystne rezultaty.

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ds. Analiz Możliwości Wykonania w swoim sprawozdaniu końcowym zalecił rozpoczęcie realizacji programu ISP i zaproponował jego strukturę zarządzania, tematykę techniczną oraz przepisy dotyczące praw własności intelektualnej.

IV. ZASADY

Produkcja pełni nadrzędną rolę w wytwarzaniu majątku i jest niezbędna dla ustanowienia solidnych podstaw ekonomicznych dla wzrostu gospodarczego.

W wyniku ustanowienia rynków globalnych potrzeba doskonałości w działaniach produkcyjnych stała się sprawą o kluczowym znaczeniu.

Badania i rozwój w dziedzinie zaawansowanej produkcji coraz częściej odgrywają decydującą rolę w działaniach produkcyjnych. Na całym świecie prowadzi się intensywne badania w zakresie zaawansowanej produkcji.

Prawidłowo ukierunkowana i koordynowana współpraca międzynarodowa w zakresie badań i rozwoju w zaawansowanej produkcji może spowodować poprawę działań produkcyjnych.

Współpraca międzynarodowa w dziedzinie zaawansowanej produkcji powinna przebiegać z zachowaniem następujących zasad:

A. należy zapewnić równowagę między wkładem do tej współpracy a osiąganymi korzyściami przy zachowaniu zasady równości;

B. wspólnie opracowane projekty powinny być przydatne dla przemysłu;

C. wspólne projekty prowadzone są przez międzyregionalne konsorcja, odpowiednio rozmieszczone geograficznie;

D. wspólne projekty można tworzyć przez cały czas trwania pełnego cyklu innowacji;

E. dzielenie się wynikami wspólnych projektów następuje w ramach procesu kontrolowanego upowszechniania informacji, który chroni i sprawiedliwie nadaje wszelkie prawa własności intelektualnej powstałe lub nadane w trakcie współpracy; oraz

F. działania w ramach projektu ISP sponsorowane przez rząd lub prowadzone z wykorzystaniem zasobów rządowych nie powinny obejmować konkurencyjnych badań i rozwoju.

V. STRUKTURA PROGRAMU I FINANSOWANIE

Program ISP jest formą współpracy międzynarodowej, w ramach której uczestnicy pracują wspólnie w celu pobudzenia konkurencyjności w przemyśle, rozwiązania problemów, na które napotyka produkcja na całym świecie, i opracowania zaawansowanych technologii produkcji i systemów tworzonych dla dobra ludzkości. Zakres programu ISP jest zarówno szeroki, jak i możliwy do zrealizowania w praktyce.

A. Programem ISP kieruje struktura zarządzania, w skład której wchodzą:

1. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP;

2. międzyregionalny sekretariat; oraz

3. sekretariaty regionalne.

Program ISP obejmować będzie projekty, których treść odpowiada tematyce technicznej opisanej w dodatku 1.

Partnerzy projektów muszą zachowywać zgodność z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) opisanymi w dodatku 2. Przepisy dotyczące PWI zawierają minimalny zestaw wymagań obowiązkowych, przepisów nieobowiązkowych, które należy uwzględnić, oraz przepisów fakultatywnych.

B. Finansowanie struktury zarządzania

1. Każdy uczestnik finansuje swój własny udział.

2. Uczestnicy ustalą metodę finansowania ich własnego udziału.

3. Uczestnicy uczestniczyć będą, w sprawiedliwy sposób, w finansowaniu, w gotówce lub naturze, w celu pokrycia kosztów działalności międzyregionalnego sekretariatu.

4. Każdy uczestnik odpowiada za udzielenie wsparcia swojej delegacji i zapewnienie niezbędnego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.

C. Finansowanie projektów

1. Każdy uczestnik finansuje swój własny udział.

2. Uczestnicy ustalą metodę finansowania ich własnego udziału.

VI. STRUKTURA ZARZĄDZANIA

A. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP. Program ISP będzie nadzorowany przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP. Jego członkowie muszą być wybitnymi przedstawicielami przemysłowych, naukowych lub rządowych sektorów uczestników, posiadającymi znajomość problematyki produkcji. Członkowie muszą mieć chęć i możliwości poświęcenia koniecznego czasu i dołożenia starań w celu pokierowania programem ISP.

1. Skład. Dwóch członków i jeden obserwator ze strony każdego uczestnika.

Całkowita liczba członków i obserwatorów zwiększy się z chwilą przyjęcia dodatkowych uczestników zgodnie z procedurą przedstawioną w sekcji IX.

Członkowie delegacji mogą reprezentować sektory przemysłowe, naukowe lub rządowe uczestników. Pożądana jest silna reprezentacja przemysłu. Co najmniej jeden z dwóch członków musi pochodzić z sektora przemysłu, a szef delegacji musi być spoza sektora rządowego. Członków mianuje się na dość długie kadencje. Jednakże obserwatorów można zmieniać w zależności od potrzeby.

Delegacjom uczestników na posiedzenia Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP może towarzyszyć po dwóch przedstawicieli ich regionalnych sekretariatów.

2. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP podejmuje decyzje na zasadzie konsensusu osiągniętego przez członków.

3. Przewodnictwo. Przewodnictwo w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym ISP sprawuje naprzemiennie sześciu uczestników. Każda kadencja trwa dwa lata. Gdy dany uczestnik przewodniczy w danej kadencji, jest on również odpowiedzialny za zorganizowanie międzyregionalnego sekretariatu. Kanada przewodniczyć będzie w pierwszej kadencji. Australia obejmie drugą kadencję i będzie pełnić rolę wiceprzewodniczącego w pierwszej kadencji w celu zagwarantowania ciągłości. EFTA obejmie trzecią kadencję. Decyzja o przewodnictwie w kolejnych kadencjach zapadnie w ciągu trzeciego roku po uruchomieniu programu ISP.

4. Obowiązki. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny wydawać będzie zalecenia dotyczące polityki i strategii dla przedsięwzięcia i rozwoju programu ISP, włącznie z kwestią nowych uczestników. Do zadań ISP należeć będzie także:

a) ustalenie ogólnego kierunku programu, ustalenie priorytetów strategicznych i nadzór nad wdrażaniem programu;

b) przedkładanie i zatwierdzanie nowych dokumentów ISP;

c) w miarę potrzeby, formowanie tymczasowych grup zadaniowych lub Komisji, na przykład do przeprowadzenia prac w celu rozwiązania kwestii technicznych lub prawnych;

d) nadzór nad sekretariatem międzyregionalnym;

e) promowanie w skali międzynarodowej ISP i produkcji jako dziedziny jedynej w swoim rodzaju;

f) zatwierdzanie projektów, jak opisano w sekcji IX;

g) zapewnienie, aby projekty i podjęte prace były prowadzone w sposób zgodny z celem, zasadami i strukturą programu uzgodnionymi przez uczestników; oraz

h) wspieranie komunikacji między Międzynarodowym Komitetem Organizacyjnym ISP, sekretariatami międzyregionalnymi i regionalnymi i członkami konsorcjum.

B. Sekretariat międzyregionalny. Uczestnik, który przewodniczy Międzynarodowemu Komitetowi Organizacyjnemu ISP, odpowiada za kierowanie sekretariatem międzyregionalnym.

Do obowiązków Sekretariatu międzyregionalnego należy:

1. zapewnienie obsługi logistycznej dla propozycji międzyregionalnych;

2. przechowywanie i rozsyłanie dokumentacji z posiedzeń ISP oraz innych dokumentów;

3. zapewnienie obsługi logistycznej dla międzyregionalnych działań reklamowych i medialnych prowadzonych pod kierunkiem Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP;

4. edukacja nowych i potencjalnych uczestników;

5. upowszechnianie informacji w trakcie realizacji i po zakończeniu projektów;

6. pomoc w formowaniu międzyregionalnych konsorcjów; oraz

7. zorganizowanie i ustalenie harmonogramu badań i/lub prac wymaganych przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP.

C. Sekretariaty regionalne. Rządy i/lub jednostki administracji publicznej oraz organizacje państwowe uczestników zorganizują i będą prowadzić sekretariaty regionalne w sposób, jaki uznają za właściwy.

W celu ułatwienia wdrażania programu ISP sekretariaty regionalne będą miały następujące obowiązki:

1. zapewnienie regionalnej obsługi logistycznej dla propozycji międzyregionalnych;

2. przechowywanie i rozsyłanie dokumentacji z posiedzeń ISP oraz innych dokumentów w swoich regionach;

3. zapewnienie obsługi logistycznej dla posiedzeń regionalnych i promocja;

4. upowszechnianie informacji w trakcie realizacji i po zakończeniu projektów w swoich regionach;

5. pomoc w tworzeniu konsorcjów w swoich regionach i między nimi;

6. wspieranie delegacji regionalnych w uczestniczeniu w posiedzeniach Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP;

7. ułatwienie selekcji i przeglądów w regionach; oraz

8. praca z grupami regionalnymi infrastruktury w celu ułatwienia realizacji programu ISP.

VII. ROZPOCZĘCIE PROGRAMU ISP

Program ISP rozpocznie się z chwilą:

1. ratyfikacji przepisów kompetencyjnych dla programu ISP przez wszystkich uczestników;

2. mianowania członków Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP; oraz

3. powołania sekretariatów regionalnych.

VIII. ZAKOŃCZENIE PROGRAMU ISP

Program ISP zakończy się w 10. rocznicę uzgodnionej daty rozpoczęcia programu, o ile w siódmym roku programu rządy i/lub administracja publiczna nie zadecydują inaczej.

IX. PRZYJĘCIE NOWYCH UCZESTNIKÓW

A. Pierwszym warunkiem przyjęcia do programu jest zgodność działania rządu i/lub administracji publicznej regionu składającego wniosek z przepisami kompetencyjnymi dla programu ISP.

B. Po ratyfikacji przepisów kompetencyjnych dla programu ISP partnerzy projektu z regionu składającego wniosek mają prawo utworzyć konsorcjum za zgodą pozostałych partnerów. Udziały partnerów z regionu składającego wniosek podlegać będą przez pewien czas ścisłemu monitoringowi w celu zbudowania profilu uczestnictwa wnioskodawcy.

C. Po upływie tego okresu czasu (być może nawet kilku lat) rządy i/lub władze publiczne podejmą decyzję na podstawie zaleceń Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP, czy składający wniosek region będzie miał swoje przedstawicielstwo w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym ISP.

X. TWORZENIE KONSORCJUM

Sekretariaty regionalne wraz z sekretariatem międzyregionalnym udzielą pomocy w tworzeniu konsorcjów dla projektów ISP.

A. Podstawowy dokument wymagany dla utworzenia konsorcjum

Sekretariat międzyregionalny i sekretariaty regionalne wspólnie opracują, na podstawie przepisów kompetencyjnych dla programu ISP, podstawowy dokument wyjaśniający:

– organizację programu,

– strukturę działania i cele,

– wymagania, które należy spełnić przy wyborze projektów i konsorcjum,

– tematykę techniczną, oraz

– proces oceny i selekcji oraz kryteria pomocnicze.

B. Międzynarodowy partner - koordynator

Każde konsorcjum zobowiązane jest wyznaczyć międzynarodowego partnera - koordynatora. Wyznaczony partner musi być firmą z branży przemysłowej posiadającą zasoby niezbędne dla poprowadzenia projektu aż do jego zakończenia i udowodnioną zdolność zarządzania kompleksowymi projektami międzynarodowymi. Do obowiązków międzynarodowych partnerów koordynatorów należy:

1. koordynacja prac nad utworzeniem konsorcjów;

2. koordynowanie przygotowań kompletnych wniosków i umów o współpracę;

3. działanie jako pierwszy punkt kontaktu dla komunikacji między konsorcjum i Międzynarodowym Komitetem Organizacyjnym a sekretariatem międzyregionalnym;

4. ułatwienie skutecznej realizacji projektu; oraz

5. koordynowanie przygotowań do przeglądu projektów i upowszechnianie informacji.

C. Wykaz zainteresowanych podmiotów

W skali regionu - regionalny sekretariat roześle do wszystkich organizacji sektora przemysłowego, naukowego i rządowego, zidentyfikowanych jako potencjalni partnerzy, podstawowy dokument, informacje o możliwościach finansowania oraz krajową agendę dla programu ISP. Sekretariat regionalny sporządzi wykaz zainteresowanych podmiotów. Wykaz musi zawierać obszar zainteresowania i możliwości każdego z zainteresowanych podmiotów.

D. Wymiana wykazów zainteresowanych podmiotów

Wykaz będzie rutynowo uaktualniany i rozsyłany do wszystkich innych regionów poprzez sekretariat międzyregionalny. Sekretariat regionalny zbiera również wykazy zainteresowanych podmiotów z innych regionów i przekazuje je krajowym podmiotom o możliwie zbliżonych zainteresowaniach. Sekretariat regionalny podtrzymuje wspólne zainteresowania krajowych i zagranicznych podmiotów i ułatwia tworzenie konsorcjów.

E. Wymiana propozycji projektów

Każdy zainteresowany podmiot może przedłożyć wstępne propozycje do sekretariatu regionalnego, do którego należy, celem ułatwienia utworzenia międzynarodowych konsorcjów.

Sekretariat regionalny roześle te propozycje do wszystkich zainteresowanych podmiotów znajdujących się w wykazie. Na podstawie tych informacji potencjalni partnerzy mogą dążyć do utworzenia międzynarodowych konsorcjów.

XI. OCENA, SELEKCJA I PRZEGLĄD PROJEKTÓW

Propozycje muszą być zgodne z zasadami, strukturą programu i przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) ustanowionymi w niniejszych przepisach kompetencyjnych.

A. Kryteria wyboru projektów

1. Przydatność dla przemysłu.

2. Zgodność z tematyką techniczną określoną w dodatku 1, który może zostać zmieniony, w miarę potrzeby, przez Międzynarodowy Komitet ISP.

3. Wartość naukowa i techniczna.

4. Możliwości przyjęcia i komercjalizacji.

5. Zgodność z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) zawartymi w dodatku 2, który może zostać zmieniony, w miarę potrzeby, przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP.

6. Wartość dodana projektów.

B. Kryteria wyboru konsorcjum

1. Międzyregionalne rozmieszczenie partnerów

Partnerzy konsorcjum muszą pochodzić co najmniej z trzech uczestniczących regionów.

2. Równoważenie wniesionych wkładów i korzyści

Partnerzy konsorcjum wskażą, w jaki sposób udało im się zachować równowagę pomiędzy udziałem w projektach a korzyściami osiąganymi z ich realizacji, przy zachowaniu zasady słuszności. W tym celu udziały powinny być określone dla każdego partnera i grupy według ich typów (włącznie z udziałami w naturze, jak np. sprzęt, udogodnienia, personel, dokumentacja, techniki i własność intelektualna) i wartości.

3. Przywództwo międzyregionalne

Konsorcjum międzyregionalne zobowiązane jest wyznaczyć własnego koordynatora konsorcjum międzynarodowego.

4. Upowszechnianie rezultatów

Konsorcjum zobowiąże się do upowszechnienia rezultatów projektów, włącznie z wnioskami i doświadczeniami z tworzenia konsorcjów ISP i zarządzania nimi oraz technicznych rezultatów, które nie są zastrzeżone prawnie, a których rozpowszechnienie jest dozwolone przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI). Konsorcjum przedstawi plan działań w zakresie upowszechnienia rezultatów projektu.

C. Ocena projektów

Proces oceny propozycji składa się z trzech etapów.

1. Ocena streszczenia projektów

Konsorcjum zobowiązane jest sporządzić streszczenie planowanych badań. Streszczenie to zostanie przedłożone sekretariatom regionalnym do wstępnej analizy na szczeblu regionalnym. Każda delegacja wyda zalecenie dla Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP. Autorzy niezaakceptowanych projektów otrzymają informacje zwrotne o powodach, dla których wsparcie nie zostało im udzielone.

2. Ocena pełnej propozycji

Konsorcjum zobowiązane jest przedłożyć ostateczną propozycję w standardowym formacie do szczegółowej oceny przez wszystkie regiony partnerskie. Ostateczna propozycja zawierać będzie formalne zobowiązanie każdego partnera do przestrzegania zasad, struktury i przepisów dotyczących praw własności intelektualnej (PWI) odnośnie do programu, włącznie z podpisaną umową o współpracy zawierającą umowę o PWI.

3. Ostateczne zatwierdzenie propozycji

Propozycje zostaną ostatecznie zatwierdzone przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP na podstawie rekomendacji regionalnych i przedłożonych propozycji.

D. Przegląd projektów

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP regularnie prowadzić będzie monitoring i przegląd postępów. Aby ułatwić to zadanie, każde konsorcjum złoży corocznie skrócone sprawozdanie do Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP, w standardowym formacie.

Regiony mogą dokonywać przeglądu postępów partnerów ze swojego regionu w dowolnym czasie, jaki uznają za stosowny.

XII. ROLA ISP WOBEC MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTW (MŚP), SZKÓŁ WYŻSZYCH I RZĄDOWYCH INSTYTUTÓW BADAWCZYCH

Uczestnicy, indywidualnie, oraz Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP opracują mechanizmy włączenia MŚP, bezpośrednio lub pośrednio, do programu ISP. Oprócz tego wszystkie regiony powinny rozważyć podjęcie następujących działań:

A. jasne i dobrze udokumentowane doradztwo w sprawach związanych z prawami własności intelektualnej;

B. sporządzenie "mapy" istniejących ograniczeń prawnych lub przepisów celnych na terytoriach uczestników oraz ich praktycznych konsekwencji;

C. ustanowienie punktów pomocy, gdzie można otrzymać odpowiedzi na proste zapytania;

D. elektroniczny system wyszukiwania partnerów, szczególnie ukierunkowany na MŚP;

E. elektroniczny rejestr "wyrażeń zainteresowania" przez MŚP, które poszukują możliwości dołączenia do już funkcjonujących lub tworzonych projektów;

F. prowadzenie na bieżąco "rejestru przypadków" prezentującego doświadczenia ISP w zakresie dotacji od zespołów projektowych;

G. wydarzenia mające na celu upowszechnianie rezultatów projektów szczególnie dostosowane do potrzeb różnych sektorów MŚP.

Wykaz nie jest wyczerpujący i należy kontynuować badania w trakcie rozwoju programu w celu monitorowania uczestnictwa MŚP i określenia dalszych potrzeb.

Wyżej wymienione pozycje są także przydatne przy zachęcaniu do udziału w programie szkół wyższych i rządowych instytutów badawczych. Konieczne jest wykorzystanie roli edukacyjnej szkół wyższych w upowszechnianiu rezultatów badań i przekazaniu ich nowej generacji praktyków.

XIII. UPOWSZECHNIANIE REZULTATÓW

Upowszechnianie informacji, którego wymaga program ISP, jest sprawą najwyższej wagi. Jednakże wszelkie działania w zakresie upowszechniania informacji muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej, zawartymi w dodatku 2. To obejmuje upowszechnianie cząstkowych i końcowych technicznych rezultatów projektu.

Upowszechnianie informacji będzie mieć miejsce na szczeblu projektu, regionalnym i międzyregionalnym. Upowszechnianie to może obejmować pisemne sprawozdania, sympozja międzynarodowe oraz publikacje autorstwa członków sektora nauki.

DODATEK  1

PROPONOWANA PRZEZ ITC TEMATYKA TECHNICZNA DLA REALIZOWANEGO W PEŁNEJ SKALI PROGRAMU ISP

Niniejsza tematyka, podana w układzie ramowym, powinna zachęcić potencjalnych wnioskodawców do opracowywania propozycji projektów, które wyraźnie demonstrują gotowość wniesienia konkretnego wkładu w odpowiedzi na konieczność rozwoju globalnej współpracy. Jeżeli propozycja projektu wskazuje, że współpraca globalna może rozwiązać te problemy w lepszy sposób niż działania regionalne, projekt traktowany będzie jako priorytetowy.

1. Kwestie dotyczące całkowitego cyklu życia produktu

– Przyszłe ogólne modele systemów produkcji

Przykładowo, w zakres tej tematyki wchodzą propozycje "zręcznej produkcji", "frakcjonalnej fabryki", "produkcji bionicznej", "holistycznej integracji przedsiębiorstwa" itp.

– Systemy inteligentnych sieci komunikacyjnej dla procesów przetwarzania informacji w produkcji

W celu zrozumienia wydajności globalnej dystrybucji i globalnego pozyskiwania źródeł należy usprawnić sieci i narzędzia komunikacji oraz ich zastosowania.

– Ochrona środowiska naturalnego, minimalne zużycie energii i materiałów

Kwestie dotyczące środowiska naturalnego, energii i materiałów osiągnęły taki poziom złożoności, że mogą być rozwiązane jedynie poprzez współpracę wielu różnych specjalistów. Z uwagi na fakt, że warunki w tej dziedzinie bardzo się różnią w poszczególnych regionach, należy doprowadzić do wspólnych ustaleń i harmonizacji poglądów dotyczących reakcji ze strony technologii produkcji na problem ochrony środowiska naturalnego.

– Zdolność do recyklingu i ponowne użycie

Dotychczasowe doświadczenia dowodziły, że ponowne wykorzystanie produktu z jednego regionu w innym regionie jest prawie niemożliwe. Na dłuższą metę taka sytuacja może w ogromnym stopniu zniszczyć wolny handel pomiędzy regionami. Dlatego też należy opracować, pod szyldem ISP, nowe metody i pomysły dotyczące recyklingu, możliwe do zaakceptowania w skali globalnej.

– Metody ekonomicznego uzasadniania

Pomimo wysiłków naukowców, specjalistów w dziedzinie produkcji, tempo, w jakim pojawiają się coraz to nowe problemy, daleko przerasta efekty nowych pomysłów, generowanych jako środek zaradczy na problemy i ich wdrażanie w poszczególnych dziedzinach produkcji. Powodem tego jest bardzo często brak harmonizacji przy ocenie i uzasadnianiu nowych systemów produkcji z punktu widzenia ekonomicznego. W związku z tym ISP powinny wspierać projekty poprzez opracowanie czytelnych specyfikacji dla monitorowania i metod uzasadniania ekonomicznego, co może doprowadzić do osiągnięcia wspólnych ustaleń w kwestii związanych z oceną systemów produkcji.

2. Kwestie związane z procesami

Aby móc błyskawicznie zareagować na zmieniające się wymagania, spełnić potrzeby w zakresie oszczędności zasobów ludzkich i materiałowych oraz warunki pracy pracowników, należy określić następujące tematy:

– Procesy czystej produkcji, które mogą zminimalizować skutki dla środowiska naturalnego

Systemy minimalizacji emisji pochodzącej z procesów produkcji.

Systemy minimalizacji zrzutów zanieczyszczeń z procesów produkcji.

Systemy wcześniejszej oceny cyklu życia fabryki (procesu).

– Procesy efektywnego wykorzystania energii, które mogą spełnić wymagania produkcyjne przy minimalnym zużyciu energii

Minimalne zużycie energii.

Proces cykli zintegrowanych stosowany w celu mniejszego zużycia energii.

Moduły oszczędzania energii.

Technologia zarządzania produkcją polegająca na oszczędzaniu energii.

– Innowacje technologiczne w procesach produkcji

Metody, dzięki którym można szybko otrzymać różne produkty polegające na błyskawicznym tworzeniu prototypów.

Procesy produkcyjne, które w elastyczny sposób reagują na zmiany w warunkach pracy, produktach lub materiałach.

– Poprawa elastyczności i autonomii modułów przetwarzania, które tworzą systemy produkcji

Systemy otwartej dystrybucji i ich moduły, które mogą być zgodne zarówno z systemami bez obsługi człowieka, mieszanymi systemami obsługiwanymi przez człowieka i maszynami oraz systemami o dużej pracochłonności oraz są w stanie przekształcać i dopasowywać do siebie różne składniki systemów odpowiednio do zmian w produktach.

– Udoskonalenia we wzajemnym oddziaływaniu lub harmonizowaniu ze sobą różnych składników i funkcji produkcji

Otwarta infrastruktura dla produkcji.

Wzajemnie połączone systemy informatyczne, takie jak "zdalne ID" między odpowiednimi modułami.

3. Narzędzia strategii/planowania/projektowania

Produkcja odbywa się w gospodarce globalnej. To, w jaki sposób i gdzie przetwarzane są surowce, jest decyzją o charakterze strategicznym. W obecnych warunkach, gdy powstaje jednolity system gospodarki globalnej, decyzja ta ma charakter skomplikowany w takim sensie, że trzeba zadecydować, co wytwarzać i gdzie to wytwarzać lub zakupić.

Wiele dzisiejszych organizacji produkcyjnych jest zaprojektowanych tak, że stosuje struktury pionowe i hierarchiczne. Dążenie w kierunku wprowadzenia, na szerszą skalę, struktur hierarchicznych wymaga i wymagać będzie poważnych zmian w organizacjach, systemach i praktykach pracy. Potrzebujemy metodologii i narzędzi, które pomogą nam zdefiniować właściwe strategie produkcyjne i zaprojektować właściwe organizacje i procesy biznesowe/pracy.

Metody i narzędzia wspomagające przeprojektowywanie procesów biznesowych. Narzędzia modelowania wspierające analizy i opracowywanie strategii produkcji.

Narzędzia wspomagające projektowanie stosowanie w celu wspierania planowania w rozbudowanych przedsiębiorstwie lub otoczeniu wirtualnego przedsiębiorstwa.

4. Kwestie zasobów ludzkich/organizacyjne/społeczne

– Promocja i opracowanie projektów poprawy wizerunku produkcji

Inżynierowie produkcji zwykle znajdują się na samym dole siatki płac w porównaniu z innymi inżynierami, a profesja ta generalnie posiada niższy status. Dlatego ITC rozważa, jako projekty uznane w skali globalnej, ustanowienie silnych stowarzyszeń zawodowych i instytucji edukacyjnych w celu promocji produkcji jako dziedziny. Propozycje te obejmują utworzenie międzynarodowych organizacji wspierających produkcję.

– Zwiększenie możliwości siły roboczej zatrudnionej w produkcji / edukacja, kształcenie

Edukacja na kierunkach inżynierskich zwykle kładła zbyt duży nacisk na teorię w stosunku do procesu. Poza tym podstawowa edukacja nie zawsze spełnia potrzeby przemysłu - z uczelni wychodzą absolwenci z często nieodpowiednimi kwalifikacjami. To doprowadziło do sytuacji, że branże przemysłowe mają słabe zdolności przekształcania innowacji w produkty, które odniosą sukces na rynku. A to z kolei stwarza pilną potrzebę zmiany priorytetów i zacieśnienia więzi pomiędzy przemysłem a instytucjami edukacyjnymi. Zmiany w organizacji systemu oznaczają również, że kształcenie w ramach przedsiębiorstw jest procesem ciągłym, który dąży do wykształcenia umiejętności zgodnych "z duchem czasu" i zwiększenia potencjału pracowników - co stanowi kluczowe elementy każdego systemu.

– Autonomiczne zakłady zlokalizowane za granicą (integracja dodatkowych funkcji biznesowych w filiach)

Początkowo zakłady zlokalizowane za granicą miały na celu podniesienie udziału w rynku i zmniejszenie kosztów produkcji: utworzenie siły roboczej złożonej z przeniesionych pracowników było sprawą o drugorzędnym znaczeniu. Jednakże nadanie większej autonomii tym zakładom umożliwia im reagowanie w sposób bardziej elastyczny na zmieniające się warunki w obszarach ich działania i jest zgodne z organizacyjnymi koncepcjami decentralizacji, nadawania uprawnień i spłaszczenia hierarchii. Większa autonomia służy także rozwojowi krajowego potencjału w krajach, gdzie zakłady te są zlokalizowane i sprzyja osiągnięciu celu ISP, jakim jest szerokie szerzenie podstawowej wiedzy na temat produkcji.

– Pamięć techniczna przedsiębiorstwa - przechowywanie, rozwój, udostępnienie

Często zdarza się w przedsiębiorstwach przemysłowych, że wiedza i źródła informacji są izolowane lub szczelnie zamknięte. Uczenie się w organizacji to strategia polegająca na przełożeniu tej wiedzy na konkretne ramy lub model, co prowadzi do lepszego podejmowania decyzji i może stanowić znaczący temat w ramach ISP.

– Właściwe środki wykonawcze dla nowych paradygmatów

Nowe paradygmaty produkcji muszą oferować najwyższej klasy wyniki z punktu widzenia kosztów, jakości, dostaw i elastyczności. Pierwsze trzy to znane kryteria oceny wyników działania stosowane przy produkcji masowej, podczas gdy elastyczność jest kluczową cechą nowego paradygmatu produkcji. Aby podnieść wskaźnik akceptacji nowych paradygmatów, należy opracować metody oceny.

5. Kwestie dotyczące wirtualnego/rozbudowanego przedsiębiorstwa

Rozbudowane przedsiębiorstwo odzwierciedla wymaganie narzucone przez rynek, a polegające na objęciu przez przedsiębiorstwo zasobów zewnętrznych bez posiadania ich na własność. Koncentracja na działalności podstawowej jest drogą do doskonałości, ale dostarczenie produktu/usługi wymaga amalgamatu wielorakich zdolności i umiejętności światowej klasy. Zmiany na rynku wymagają fluktuacji różnorodnych zasobów. Celem jest rozbudowane przedsiębiorstwo, porównywalne z najwyższym poziomem zapewnienia zasobów, które można dostosowywać i zmieniać ich konfiguracje w sposób elastyczny, w zależności od potrzeb. Proces ten można zastosować nawet w dużych organizacjach, w miarę jak coraz częściej przekształcają się one w organizacje skupiające mniejsze jednostki/fabryki ukierunkowane na dany typ produkcji.

Działalność rozbudowanego przedsiębiorstwa wymaga przyjęcia technologii komunikacji i baz danych, bliskich dzisiejszym najdoskonalszym osiągnięciom. Jednakże główne wyzwanie jest natury bardziej organizacyjnej niż technologicznej.

Możliwości badań i rozwoju w tym obszarze są następujące:

– metodologie określenia i wspierania procesów informatycznych i logistycznych w całym łańcuchu wartości w rozbudowanym przedsiębiorstwie,

– struktura (biznesowa, funkcjonalna i techniczna) wspierająca współpracę techniczną w całym łańcuchu wartości, na przykład techniki wdrażane równolegle w różnych częściach rozbudowanego przedsiębiorstwa,

– metody i podejścia w zakresie przypisywania kosztów/odpowiedzialności/ryzyka i korzyści poszczególnym elementom rozbudowanego przedsiębiorstwa,

– praca zespołowa w poszczególnych jednostkach rozbudowanego przedsiębiorstwa.

DODATEK  2

PRZEPISY DOTYCZĄCE PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ STOSOWANE W PROJEKTACH BADAWCZYCH I ROZWOJOWYCH

Cele

Niniejsze przepisy ustanawiają wymagania obowiązkowe, jak również zalecane zasady dla partnerów, którzy pragną uczestniczyć w projektach prowadzonych w ramach programu inteligentnych systemów produkcji (program ISP). Celem tych przepisów jest zapewnienie właściwej ochrony praw własności intelektualnej wykorzystywanych i powstałych podczas wspólnych prac nad projektami prowadzonymi w ramach programu ISP, poprzez zapewnienie, że:

a) wkłady, jakie wnoszą uczestnicy, i korzyści osiągnięte przez nich we współpracy w ramach tych projektów są sprawiedliwe i zrównoważone;

b) zapewniona będzie prawidłowa równowaga pomiędzy potrzebą elastyczności w negocjacjach z partnerami a potrzebą ujednolicenia procedury stosowanej w różnych projektach przez partnerów; oraz

c) partnerzy dzielić się będą między sobą wynikami badań w ramach procesu, który chroni i sprawiedliwie przyznaje prawa własności intelektualnej wytworzone lub nabyte w toku współpracy.

Artykuł  1

Definicje

1.1. "Rachunkowość": dzielenie się przez jednego z partnerów z drugim partnerem opłatami, takimi jak opłaty patentowe lub inne opłaty licencyjne, w przypadku gdy pierwszy partner, który sam lub wspólnie ma prawo własności oryginalnie nabytego patentu lub licencji, ujawnia je, udziela licencji lub przenosi prawa do nich na stronę trzecią.

1.2. "Filia": podmiot prawny bezpośrednio lub pośrednio będący własnością lub kontrolowany przez partnera, lub mający prawo własności lub kontrolujący partnera, lub pozostający wspólnie z innym partnerem własnością lub pod kontrolą. Wspólna własność lub kontrola za pośrednictwem rządu sama z siebie nie stwarza statusu filii.

Dowodem istnienia prawa własności lub kontroli jest bezpośrednia lub pośrednia:

a) własność powyżej 50 % wartości nominalnej wyemitowanego kapitału akcyjnego; lub

b) własność powyżej 50 % akcji uprawniających akcjonariuszy do głosowania w wyborach dyrektorów lub osób pełniących podobne funkcje lub nabyte w inny sposób prawo wyboru lub mianowania dyrektorów lub osób pełniących podobne funkcje, którzy posiadają większość głosów; lub

c) własność 50 % akcji oraz prawo do kontrolowania zarządzania lub działalności spółki poprzez postanowienia umowne.

1.3. "Wniesione prawa": wszelkie informacje i prawa własności intelektualnej, z wyjątkiem praw wniesionych, niezbędnych dla danego projektu, będących własnością lub pod kontrolą partnera lub jego filii, a które nie są prawami wynikającymi bezpośrednio z danego projektu.

1.4. "Prawa wniesione niezbędne dla danego projektu": patenty na wynalazki i wzory oraz wzory użytkowe i wnioski o nie, z chwilą gdy zostały udostępnione publicznie, będące własnością lub pod kontrolą partnera lub jego filii, wymagające licencji w przypadku pracy w projekcie lub komercyjnego wykorzystania praw wynikającch bezpośrednio z danego projektu, a które nie są prawami wynikającymi bezpośrednio z danego projektu.

1.5. "Informacje poufne": wszelkie informacje, które nie zostały udostępnione publicznie lub które zostały udostępnione jedynie w sposób poufny, z mocy prawa lub na podstawie umów o poufności zawartych w formie pisemnej.

1.6. "Konsorcjum": co najmniej trzy grupy, które postanowiły wspólnie prowadzić projekt.

1.7. "Umowa o współpracy": co najmniej jedna podpisana umowa zawarta między wszystkimi partnerami konsorcjum, dotycząca prowadzenia projektu.

1.8. "Prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu": wszelkie informacje i prawa własności intelektualnej wytworzone, powstałe, wynalezione lub opracowane jako pierwsze w trakcie pracy nad projektem.

1.9. "Grupa": wszyscy partnerzy uczestniczący w danym projekcie z regionu geograficznego uczestnika.

1.10. "Program ISP": program inteligentnych systemów produkcji.

1.11. "Prawa własności intelektualnej": wszelkie prawa określone art. 2 pkt viii) Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji Własności Intelektualnej podpisanej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r.⁽¹⁾, z wyłączeniem znaków towarowych i usługowych oraz nazw handlowych i oznaczeń handlowych.

1.12. "Instytucje non-profit": podmioty prawne, publiczne lub prywatne, ustanowione lub zorganizowane do celów innych niż osiąganie zysków, które same nie wykorzystują praw wynikających bezpośrednio z danego projektu w celach komercyjnych.

1.13. "Uczestnik": Australia, Kanada, WE, grupa uczestniczących państw EFTA (Austria, Finlandia, Norwegia, Szwecja i Szwajcaria), Japonia i USA oraz każde inne państwo lub region geograficzny, którego udział w programie ISP zostanie zatwierdzony w sposób ustalony przez uczestników.

1.14. "Partner": osoba prawna lub fizyczna uczestnicząca jako umawiająca się strona w umowie o współpracy dotyczącej danego projektu.

1.15. "Projekt": projekt w zakresie badań i rozwoju prowadzony przez konsorcjum w ramach programu ISP.

1.16. "Skrócone informacje": opis celów, statusu i rezultatów projektu, który nie ujawnia informacji poufnych.

Artykuł  2

Przepisy bezwzględnie obowiązujące

Każda umowa o współpracy musi zawierać postanowienia merytoryczne i warunki, które są w pełni zgodne z przepisami 2.1-2.13 niniejszego artykułu. W każdej umowie o współpracy należy użyć definicji wyszczególnionych w art. 1 niniejszego dokumentu.

W przypadku gdy projekt lub potencjalny partner lub jego filia podlega wymaganiom rządowym z mocy prawa lub na podstawie umowy, a wymagania te naruszają prawa i obowiązki wynikające z umowy o współpracy, potencjalny partner ujawnia pozostałym partnerom wszelkie tego typu wymagania, o których powziął wiadomość przed podpisaniem umowy o współpracy. W przypadku gdy projekt podlega wymaganiom rządu, partnerzy muszą zapewnić, że własność, wykorzystanie, ujawnienie i udzielanie licencji na prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu są zgodne z niniejszymi przepisami bezwzględnie obowiązującymi.

Po uruchomieniu projektu partnerzy niezwłocznie poinformują się nawzajem o swoich filiach, które będą zaangażowane w realizację projektu, a następnie będą informować się wzajemnie przez cały czas trwania projektu o wszelkich zmianach w swoich filiach uczestniczących w projekcie. W momencie zawierania umowy o współpracy i niezwłocznie po pojawieniu się nowych podmiotów prawnych zgodnych z definicją filii partnerzy mogą pozbawić filie praw i obowiązków ustanowionych w niniejszych przepisach zgodnie z warunkami umowy o współpracy.

Umowa zawarta na piśmie

2.1. Partnerzy zawierają na piśmie umowę o współpracy, która reguluje ich udział w projekcie zgodnie z niniejszym dokumentem.

Własność

2.2. Prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu są wyłączną własnością partnera lub wspólną własnością tworzących je partnerów.

2.3. Partner, który jest jedynym właścicielem praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, może je ujawnić lub przyznać na nie niewyłączną licencję osobom trzecim bez informowania innych partnerów.

2.4. Partner, który jest współwłaścicielem praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, może je ujawnić i przyznać na nie niewyłączną licencję osobom trzecim bez zgody i informowania innych partnerów, o ile umowa o współpracy nie stanowi inaczej.

2.5. Partner może przenieść wyłączne i wspólne prawa wniesione, niezbędne dla danego projektu, oraz prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu na osoby trzecie bez zgody i informowania innych partnerów.

Partnerzy, którzy przenoszą swoje prawa wniesione, niezbędne dla danego projektu lub prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu zobowiązani są za każdym razem dokonać cesji zgodnie z umową o współpracy i zażądać od każdego cesjonariusza potwierdzenia na piśmie, że jest on związany obowiązkami cedenta wynikającymi z umowy o współpracy w odniesieniu do przeniesionych praw.

Upowszechnianie informacji

2.6. Skrócone informacje udostępniana są wszystkim partnerom innych projektów oraz komitetom utworzonym w ramach programu ISP.

2.7. Na zakończenie projektu konsorcjum udostępni do wiadomości publicznej sprawozdanie zawierające skrócone informacje o projekcie.

Prawa wynikające z licencji

Prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu

2.8. Partnerzy i ich filie mogą wykorzystywać prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu, bez obowiązku uiszczania opłat licencyjnych, w celach badawczo-rozwojowych i komercyjnych. Wykorzystanie komercyjne obejmuje prawo do używania, wytwarzania, zlecania wytwarzania, sprzedaży i przywozu. Jednakże w wyjątkowych okolicznościach:

a) partnerzy mogą postanawiać w swoich umowach o współpracy o zapłaceniu opłat licencyjnych partnerom - instytucjom non-profit - tytułem wykorzystania w celach komercyjnych praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, które są wyłączną własnością takiej instytucji; oraz

b) partnerzy mogą postanowić w swoich umowach o współpracy o zapłaceniu opłat licencyjnych partnerom - instytucjom non-profit - tytułem wykorzystania w celach komercyjnych praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, które są wspólną własnością takiej instytucji, z zastrzeżeniem, że opłaty licencyjne będą niewielkie i zgodne z zasadą, że udziały w programie ISP i korzyści z niego wynikające muszą być zrównoważone przy zachowaniu zasady słuszności.

2.9. Partner niebędący właścicielem praw wynikających bezpośrednio z danego projektu i jego filie nie mają prawa ujawniać lub przyznawać sublicencji osobom trzecim, z zastrzeżeniem, że każdy partner lub jego filia może, w toku normalnej działalności:

a) ujawnić prawa wynikające bezpośrednio z danego projektu na zasadzie poufnej wyłącznie w celach produkcji, zlecenia produkcji, przywozu lub sprzedaży produktów;

b) przyznawać sublicencje na oprogramowanie stanowiące część praw wynikających bezpośrednio z danego projektu w kodzie przedmiotowym; lub

c) zaangażować się w prawnie usankcjonowane dostarczanie produktów lub usług, co nieodłącznie wiąże się z ujawnieniem praw wynikających bezpośrednio z danego projektu.

Wniesione prawa

2.10. Partner uczestniczący w projekcie może, lecz nie jest zobowiązany, dostarczyć swoje prawa wniesione do danego projektu lub przyznać na nie licencję pozostałym partnerom.

2.11. Partnerzy i ich filie mogą wykorzystywać prawa innego partnera lub jego filii wniesione do danego projektu wyłącznie co celów badawczych i rozwoju w ramach projektu bez dodatkowego wynagrodzenia, w tym, ale nie wyłącznie, wynagrodzenia finansowego.

2.12. Partnerzy i ich filie mają obowiązek przyznać pozostałym partnerom i ich filiom licencję na prawa wniesione na zwykłych warunkach komercyjnych, w przypadku gdy licencja ta jest niezbędna dla komercyjnego wykorzystania praw wynikających z danego projektu, chyba że:

a) partner będący właścicielem lub jego filia jest, z mocy prawa lub zobowiązań umownych istniejących przed podpisaniem umowy o współpracy, niezdolny do przyznania takich licencji, a prawa wniesione zostały w sposób szczególny określone w umowie o współpracy; lub

b) partnerzy postanawiają, w wyjątkowych przypadkach, o wyłączeniu praw wniesionych w sposób szczególny określonych w umowie o współpracy.

Pozostanie w mocy praw

2.13. Umowa o współpracy określa, że prawa i obowiązki partnerów i ich filii dotyczące praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, wniesionej własności oraz praw wniesionych pozostają w mocy po naturalnym wygaśnięciu umowy o współpracy.

Artykuł  3

Przepisy, które należy uwzględnić w umowie o współpracy

Partnerzy uwzględnią w swoich umowach o współpracy następujące punkty:

Publikacja rezultatów

3.1. Partnerzy rozpatrują kwestię ewentualnej zgody pozostałych partnerów na opublikowanie rezultatów projektu, poza skróconymi informacjami, o ile zgoda taka jest wymagana.

3.2. Partnerzy rozpatrują kwestię, czy partnerzy - instytucje non-profit - mogą, do celów naukowych, publikować rezultaty wynikające bezpośrednio z danego projektu, którego są wyłącznym właścicielem, z zastrzeżeniem, że zastosowano odpowiednie procedury ochrony praw wynikających bezpośrednio z danego projektu zgodnie z art. 3.3 i 3.4.

Ochrona praw wynikających bezpośrednio z danego projektu

3.3. Partnerzy określają kolejne czynności, które podejmą w celu prawnej ochrony praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, za pomocą praw własności intelektualnej i dokonując wynalazku, poinformują we właściwym czasie pozostałych partnerów uczestniczących w tym samym projekcie o wymaganej ochronie i dostarczą skrócony opis wynalazku.

3.4. Partnerzy rozpatrują kwestię niezwłocznego powiadamiania o wynalazkach wszystkich pozostałych partnerów uczestniczących w tym samym projekcie oraz ujawnienia wynalazku na żądanie i na obustronnie ustalonych warunkach. Partnerzy współpracują, w rozsądny sposób, w ochronie zapewnionej przez innego partnera w tym samym projekcie w takim przypadku i zakresie, w jakim partner lub partnerzy, którzy są właścicielami praw wynikających bezpośrednio z danego projektu, nie zamierzają domagać się takiej ochrony.

Informacje poufne

3.5. Partnerzy określają środki, jakie podejmują w celu zapewnienia, aby partner, który otrzymał informacje poufne, wykorzystał je lub ujawnił sam lub za pośrednictwem swoich filii w zakresie dozwolonym zgodnie z warunkami, na których informacje te zostały dostarczone.

Rozstrzyganie sporów i właściwe prawo

3.6. Partnerzy uzgadniają w swoich umowach o współpracy sposób rozstrzygania sporów.

3.7. Partnerzy uzgadniają w swoich umowach o współpracy, które prawo będzie regulować umowę o współpracy.

Artykuł  4

Przepisy względnie obowiązujące

Partnerzy mogą, ale nie są zobowiązani, zawrzeć w swoich umowach o współpracy następujące przepisy:

Przepisy dotyczące filii

Kwestie związane z prawem antymonopolowym / prawem o konkurencji

Unieważnienie i rozwiązanie umowy

Stosunki między pracodawcą a pracownikami

Kontrole wywozu i zgodność

Dziedzina, której dotyczy umowa

Zamiar stron

Partnerzy udzielający licencji w innych projektach

Odpowiedzialność licencjodawcy wynikająca z wykorzystania przez licencjobiorcę licencjonowanej technologii

Wypożyczeni lub przeniesieni pracownicy i prawa z tego wynikające

Nowi partnerzy i wycofanie się partnerów z projektów

Uzasadnienie umowy dotyczącej okresu po zakończeniu współpracy

Ochrona, wykorzystanie i nieujawnianie zobowiązań dotyczących informacji poufnych

Pozostałe informacje

Stawki tantiem za licencje na prawa wniesione niezbędne dla danego projektu

Kod źródłowy oprogramowania

Podatki

Okres ważności / czas trwania umowy

Istnieje prawdopodobieństwo, że partnerzy będą musieli zawrzeć w swoich umowach o współpracy także inne przepisy w zależności od szczególnych okoliczności ich projektów. Partnerzy powinni zwrócić się o poradę w tej sprawie do swoich ekspertów i mieć na uwadze, że dodatkowe warunki nie mogą pozostawać w sprzeczności z art. 1 i 2 niniejszych przepisów.

______

⁽¹⁾ Patrz: dodatek 3.

DODATEK  3

KONWENCJA O USTANOWIENIU ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ (SZTOKHOLM, DNIA 14 LIPCA 1967 ROKU)

Artykuł 2 pkt viii) określa, że własność intelektualna obejmuje prawa odnoszące się do:

"- dzieł literackich, artystycznych i naukowych,

- interpretacji artystów interpretatorów oraz do wykonań artystów wykonawców, do fonogramów i do programów radiowych i telewizyjnych,

- wynalazków we wszystkich dziedzinach działalności ludzkiej,

- odkryć naukowych,

- wzorów przemysłowych,

- znaków towarowych i usługowych, jak również do nazw handlowych i oznaczeń handlowych,

- ochrony przed nieuczciwą konkurencją, oraz wszelkie inne prawa dotyczące działalności intelektualnej w dziedzinie przemysłowej, naukowej, literackiej i artystycznej.".

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1997.161.2
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: USA-Wspólnota Europejska. Wymiana listów stanowiąca zapis wspólnych ustaleń w sprawie zasad współpracy międzynarodowej obejmującej działalność w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą oraz krajami EFTA - Norwegią i Szwajcarią. Waszyngton.1997.04.03.
• Data aktu: 03/04/1997
• Data ogłoszenia: 18/06/1997
• Data wejścia w życie: 01/05/2004, 09/04/1997