Armenia-Wspólnoty Europejskie. Umowa przejściowa w sprawie handlu i spraw związanych z handlem. Bruksela.1996.12.10.

UMOWA PRZEJŚCIOWA

w sprawie handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, EUROPEJSKA WSPÓLNOTA WĘGLA I STALI, EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,

zwane dalej "Wspólnotą",

z jednej strony, oraz

REPUBLIKA ARMENII,

z drugiej strony,

mając na uwadze, co następuje:

Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, została podpisana dnia 22 kwietnia 1996 roku;

celem Umowy o partnerstwie i współpracy jest wzmocnienie i rozszerzenie stosunków nawiązanych wcześniej, w szczególności przez Umowę w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a ZSRR, podpisaną dnia 18 grudnia 1989 roku;

należy zapewnić szybki rozwój stosunków handlowych między Stronami;

należy w tym celu wdrożyć, tak szybko jak będzie to możliwe, na mocy Umowy przejściowej, postanowienia Umowy o partnerstwie i współpracy dotyczące handlu i spraw związanych z handlem;

wspomniane postanowienia powinny w związku z tym zastąpić właściwe postanowienia dotyczące handlu w Umowie w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej;

do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy oraz powołania Rady Współpracy, należy zapewnić, aby Wspólny Komitet, ustanowiony na mocy Umowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej, mógł korzystać z uprawnień nadanych Radzie Współpracy Umową o partnerstwie i współpracy, niezbędnych w celu wykonania Umowy Przejściowej;

POSTANOWILI podpisać niniejszą Umowę i w tym celu powołali jako swych pełnomocników:

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA:

Denis O'LEARY

Ambasador,

Stały Przedstawiciel Irlandii,

Przewodniczący Komitetu Stałych Przedstawicieli

Günther BURGHARDT

Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej do spraw Politycznych Stosunków Zewnętrznych Komisji Wspólnot Europejskich

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA WĘGLA I STALI,

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ:

Günther BURGHARDT

Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej do spraw Politycznych Stosunków Zewnętrznych Komisji Wspólnot Europejskich

REPUBLIKA ARMENII:

Gagik SHAHBAZIAN

Minister do spraw stosunków ze Wspólnotą Niepodległych Państw (WNP), Unią Europejską oraz międzynarodowymi organizacjami gospodarczymi.

Ambasador, Szef Misji Armenii do Unii Europejskiej

KTÓRZY, po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone we właściwej formie,

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

TYTUŁ  I

ZASADY OGÓLNE

Artykuł  1

Poszanowanie demokracji, zasad prawa międzynarodowego i praw człowieka określonych w szczególności w Karcie Narodów Zjednoczonych, Akcie Końcowym z Helsinek i w Paryskiej Karcie Nowej Europy oraz zasad gospodarki rynkowej, w tym ogłoszonych w dokumentach Konferencji KBWE w Bonn, stanowi podstawę polityki wewnętrznej i zewnętrznej Stron oraz podstawowy element partnerstwa, a także niniejszej Umowy.

TYTUŁ  II

OBRÓT TOWAROWY

Artykuł  2

1. Strony przyznają sobie wzajemnie klauzulę największego uprzywilejowania w odniesieniu do wszystkich dziedzin dotyczących:

– ceł i opłat stosowanych w przywozie i wywozie, w tym metody poboru tych ceł i opłat,

– postanowień dotyczących odprawy celnej, tranzytu, składów i przeładunku,

– podatków i wszelkiego rodzaju innych opłat wewnętrznych stosowanych bezpośrednio lub pośrednio do przywożonych towarów,

– metod płatności i transferu tych płatności dotyczących obrotu towarowego,

– zasad dotyczących sprzedaży, zakupu, transportu, dystrybucji i wykorzystania towarów na rynku wewnętrznym.

2. Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do:

a) przywilejów przyznanych w celu ustanowienia unii celnej lub strefy wolnego handlu, albo na mocy ustanowienia takiej unii lub strefy;

b) przywilejów przyznanych wybranym krajom zgodnie z zasadami WTO oraz innych międzynarodowych uzgodnień na rzecz krajów rozwijających się;

c) przywilejów przyznanych krajom ościennym w celu usprawnienia przewozów w strefie nadgranicznej.

3. Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania w okresie przejściowym, który upływa z dniem przystąpienia Republiki Armenii do WTO lub z dniem 31 grudnia 1998 roku w zależności od tego, która data będzie wcześniejsza, do przywilejów, określonych w załączniku I, przyznanych przez Republikę Armenii innym państwom powstałym z rozpadu ZSRR.

Artykuł  3

1. Strony ustalają, że zasada swobodnego tranzytu jest zasadniczym warunkiem osiągnięcia celów niniejszej Umowy.

W związku z tym każda ze Stron gwarantuje możliwość tranzytu bez żadnych ograniczeń przez swoje terytorium towarów pochodzących z obszaru celnego lub przeznaczonych na obszar celny drugiej ze Stron.

2. Zasady, określone w artykule V ustępy 2, 3, 4 i 5 GATT mają zastosowanie między Stronami.

3. Zasady zawarte w niniejszym artykule nie naruszają jakikolwiek innych uzgodnionych między Stronami zasad specjalnych dotyczących szczególnych sektorów, w szczególności transportu, lub produktów.

Artykuł  4

Nie naruszając praw i obowiązków wynikających z wiążących obie Strony międzynarodowych konwencji dotyczących odprawy czasowej towarów, każda ze Stron przyznaje ponadto drugiej Stronie zwolnienie z opłat i podatków przywozowych nakładanych na czasowo odprawione produkty, w przypadkach oraz według procedur, określonych w tej dziedzinie przez jakąkolwiek inną konwencję międzynarodową wiążąca Stronę, zgodnie z jej ustawodawstwem. Uwzględnia się warunki, pod jakimi zobowiązania wynikające z takiej konwencji, zostały przyjęte przez daną Stronę.

Artykuł  5

1. Towary pochodzące z Republiki Armenii przywożone są do Wspólnoty bez ograniczeń ilościowych, bez uszczerbku dla postanowień artykułów 7, 10 i 11 niniejszej Umowy.

2. Towary pochodzące ze Wspólnoty przywożone są do Republiki Armenii bez żadnych ograniczeń ilościowych i środków o skutku równoważnym.

Artykuł  6

Towary są przedmiotem wymiany między Stronami po cenach rynkowych.

Artykuł  7

1. W przypadku gdy dany produkt jest przywożony na obszar jednej ze Stron w takich zwiększonych ilościach i na takich warunkach, że powoduje to lub może spowodować szkodę dla krajowych producentów towarów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, wówczas Wspólnota lub Republika Armenii, zależnie od okoliczności, mogą podjąć odpowiednie środki zgodnie z następującymi procedurami i warunkami.

2. Zanim zostaną podjęte jakiekolwiek środki lub, gdy tylko będzie to możliwe, w przypadku stosowania ustępu 4, Wspólnota lub Republika Armenii, zależnie od okoliczności, dostarcza Wspólnemu Komitetowi wszelkie odnośne informacje w celu znalezienia rozwiązania odpowiadającego obu Stronom, zgodnie z tytułem IV.

3. Jeśli, w wyniku konsultacji, w ciągu 30 dni od chwili, gdy zwróciły się do Wspólnego Komitetu, Strony nie dojdą do porozumienia, co do działań, jakie należy przedsięwziąć, aby zaradzić powstałej sytuacji, Strona, która zwróciła się o konsultacje, ma prawo ograniczyć przywóz produktów, o które chodzi, w takim zakresie i na taki okres, jak jest to konieczne, aby zapobiec lub zaradzić szkodzie, albo przyjąć inne właściwe środki.

4. W sytuacjach krytycznych, gdy zwłoka stwarza niebezpieczeństwo powstania szkód trudno odwracalnych, Strony mogą zastosować odpowiednie środki przed konsultacjami, pod warunkiem że konsultacje proponuje się niezwłocznie po zastosowaniu tych środków.

5. Dobierając środki, zgodnie z niniejszym artykułem, Strony przyznają pierwszeństwo tym środkom, które w jak najmniejszym stopniu zakłócają osiąganie celów niniejszej Umowy.

6. Postanowienia niniejszego artykułu, nie naruszają ani nie wpływają na podjęcie przez jedną ze Stron środków antydumpingowych lub wyrównawczych, zgodnie z artykułem VI GATT, Porozumieniem w sprawie wdrażania artykułu VI GATT, Porozumieniem w sprawie interpretacji i stosowania artykułów VI, XVI i XXIII GATT lub odnośnym ustawodawstwem wewnętrznym.

Artykuł  8

Strony zobowiązują się rozważyć rozwinięcie postanowień niniejszej Umowy w sprawie obrotu towarowego między nimi, w zależności od okoliczności, włączając sytuację wynikającą z przystąpienia Republiki Armenii do WTO. Wspólny Komitet określony w artykule 17 może kierować do Stron zalecenia dotyczące tego rozwoju, które, po przyjęciu, mogą być wprowadzane w życie drogą porozumienia między Stronami, zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.

Artykuł  9

Niniejsza Umowa nie stanowi przeszkody dla zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego; ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin; ochrony zasobów naturalnych; ochrony narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, lub ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej lub dla przepisów dotyczących złota i srebra. Jednakże takie zakazy lub ograniczenia nie powinny stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w wymianie handlowej między Stronami.

Artykuł  10

Niniejszy tytuł nie ma zastosowania do handlu wyrobami włókienniczymi, objętymi działami 50-63 Nomenklatury Scalonej. Handel tymi wyrobami jest regulowany odrębną umową, parafowaną dnia 18 stycznia 1996 roku i tymczasowo stosowaną od dnia 1 stycznia 1996 roku.

Artykuł  11

1. Handel produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali regulują postanowienia niniejszego tytułu, z wyjątkiem artykułu 5.

2. Powołuje się grupę kontaktową do spraw węgla i stali, składającą się z przedstawicieli Wspólnoty, z jednej strony, i przedstawicieli Republiki Armenii, z drugiej strony.

Grupa kontaktowa regularnie wymienia informacje na temat zagadnień dotyczących węgla i stali, które są przedmiotem zainteresowania Stron.

Artykuł  12

Handel materiałami jądrowymi prowadzony będzie zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. W razie konieczności, handel materiałami jądrowymi podlega postanowieniom specjalnego porozumienia, które ma zostać zawarte między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Republiką Armenii.

TYTUŁ  III

PŁATNOŚCI, KONKURENCJA I INNE POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE GOSPODARKI

Artykuł  13

Strony zobowiązują się wyrazić zgodę na dokonywanie, we w pełni wymienialnej walucie, wszelkich płatności bieżących między rezydentami Wspólnoty i Republiki Armenii, które są związane z przepływem towarów, dokonanym zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł  14

Strony uzgadniają, że w przypadku gdy wymiana między Stronami zostanie naruszona, na uzgodnionych zasadach dokonają przeglądu sposobów stosowania odpowiedniego prawa konkurencji.

Artykuł  15

Na mocy postanowień niniejszego artykułu oraz załącznika II, Republika Armenii nadal ulepsza ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej tak, aby w ciągu pięciu lat po wejściu w życie niniejszej Umowy zapewnić poziom bezpieczeństwa podobny do tego, jaki we Wspólnocie zapewniają akty wspólnotowe, w szczególności te wymienione w załączniku II, w tym porównywalne środki wykonania tych praw.

Artykuł  16

Wzajemna pomoc w sprawach celnych między organami administracyjnymi Stron realizowana jest zgodnie z Protokołem załączonym do niniejszej Umowy.

TYTUŁ  IV

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE, OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł  17

Wspólny Komitet powołany w ramach podpisanej dnia 18 grudnia 1989 roku Umowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a ZSRR wypełnia obowiązki powierzone mu na mocy niniejszej Umowy do dnia ustanowienia Rady Współpracy przewidzianej w artykule 78 Umowy o partnerstwie i współpracy.

Artykuł  18

Aby osiągnąć cele niniejszej Umowy, i w przypadkach w niej określonych, Wspólny Komitet może formułować zalecenia.

Komitet formułuje zalecenia za zgodą obydwu Stron.

Artykuł  19

Rozpatrując kwestie powstałe w ramach niniejszej Umowy w stosunku do postanowienia odwołującego się do artykułu GATT/WTO, Wspólny Komitet bierze pod uwagę, w możliwie najszerszym zakresie, ogólnie przyjętą interpretację przedmiotowego artykułu Układu GATT/WTO przyjętą przez członków WTO.

Artykuł  20

1. W zakresie niniejszej Umowy, każda ze Stron zobowiązuje się zapewnić osobom fizycznym i prawnym drugiej ze Stron, bez żadnej dyskryminacji w porównaniu z traktowaniem własnych obywateli, dostęp do właściwych sądów i organów administracyjnych Stron, aby mogły przed nimi dochodzić swoich praw osobistych i rzeczowych, w tym praw dotyczących własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej.

2. W granicach swoich uprawnień, Strony:

– wspierają przyjęcie postępowania arbitrażowego w celu rozstrzygania sporów wynikających z transakcji handlowych oraz w ramach współpracy zawartych przez podmioty gospodarcze Wspólnoty i podmioty gospodarcze Republiki Armenii,

– ustalają, że kiedy dany spór przedstawiony jest do arbitrażu, każda strona sporu może, z wyjątkiem przypadku, gdy procedury stosowane przez ośrodek arbitrażowy wybrany przez Strony stanowią inaczej, wybrać własnego arbitra, bez względu na jego obywatelstwo oraz, że przewodniczący trzeci lub jedyny arbiter może być obywatelem państwa trzeciego,

– zalecą swoim podmiotom gospodarczym wybór, za obopólną zgodą, prawa właściwego dla ich umów,

– wspierają odwoływanie się do zasad postępowania arbitrażowego opracowanych przez Komisję Narodów Zjednoczonych do spraw Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL), oraz do postępowania arbitrażowego w jakimkolwiek ośrodku państw sygnatariuszy Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 10 czerwca 1958 roku.

Artykuł  21

Postanowienia niniejszej Umowy nie stanowią przeszkody dla podjęcia przez Stronę środków, które:

a) uzna za niezbędne w celu zapobieżenia ujawnianiu informacji szkodzącym podstawowym interesom bezpieczeństwa;

b) dotyczą produkcji lub handlu bronią, amunicją, materiałami wojskowymi, lub badań, rozwoju i produkcji niezbędnej do celów obronnych, o ile środki te nie osłabiają warunków konkurencji w zakresie produktów nieprzeznaczonych wyraźnie do celów wojskowych;

c) uzna za zasadnicze dla zapewnienia własnego bezpieczeństwa w przypadku poważnych zaburzeń wewnętrznych zagrażających porządkowi publicznemu, w czasie wojny lub poważnego napięcia międzynarodowego, stanowiącego groźbę wojny, lub w celu wypełniania zobowiązań przyjętych na rzecz utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego;

d) uzna za niezbędne w celu respektowania zobowiązań międzynarodowe w zakresie kontroli podwójnego zastosowania towarów przemysłowych i technologii.

Artykuł  22

1. W dziedzinach objętych niniejszą Umową oraz bez uszczerbku dla postanowień szczególnych znajdujące się w niej:

– ustalenia zastosowane przez Republikę Armenii w odniesieniu do Wspólnoty nie powodują jakiejkolwiek dyskryminacji między Państwami Członkowskimi, ich obywatelami lub przedsiębiorstwami,

– ustalenia stosowane przez Wspólnotę w odniesieniu do Republiki Armenii nie powodują żadnej dyskryminacji armeńskich obywateli lub przedsiębiorstw.

2. Postanowienia ustępu 1 pozostają bez uszczerbku dla prawa Stron do stosowania odpowiednich przepisów ich ustawodawstwa podatkowego dotyczącego podatników, którzy nie są w identycznej sytuacji ze względu na ich miejsce zamieszkania.

Artykuł  23

1. Każda ze Stron może zwracać się do Wspólnego Komitetu w sprawie sporu wynikającego ze stosowania lub wykładni niniejszej Umowy.

2. Wspólny Komitet może rozstrzygnąć spór w drodze zaleceń.

3. W przypadku gdy nie jest możliwe rozstrzygnięcie sporu zgodnie z ustępem 2, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyznaczeniu rozjemcy; druga Strona musi wtedy wyznaczyć drugiego rozjemcę w terminie dwóch miesięcy.

Wspólny Komitet wyznacza trzeciego rozjemcę.

Zalecenia rozjemców są przyjmowane większością głosów. Zalecenia takie nie są wiążące dla Stron.

4. Wspólny Komitet może ustanowić regulamin rozstrzygania sporów.

Artykuł  24

Strony zgadzają się zasięgać opinii w trybie pilnym właściwymi kanałami, na wniosek jednej z nich, w celu rozpatrzenia wszelkich kwestii związanych z wykładnią lub wdrażaniem niniejszej Umowy oraz innych właściwych aspektów stosunków między Stronami.

Postanowienia niniejszego artykułu w żaden sposób nie wpływają na postanowienia artykułów 7, 23 i 28 i pozostają bez uszczerbku dla tych postanowień.

Artykuł  25

Traktowanie przyznane niniejszym Republice Armenii nie jest w żadnym razie korzystniejsze od traktowania, jakie Państwa Członkowskie przyznały sobie wzajemnie.

Artykuł  26

W zakresie, w jakim dziedziny podlegające niniejszej Umowie są objęte Traktatem Karty Energetycznej i Protokołami do niego, Traktat ten i Protokoły stosuje się w odniesieniu do tych dziedzin od chwili wejścia w życie, lecz jedynie w takim zakresie, w jakim stosowanie to jest w nich przewidziane.

Artykuł  27

1. Niniejsza Umowa jest stosowana do dnia wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 22 kwietnia 1996 roku.

2. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze notyfikacji drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy od dnia takiej notyfikacji.

Artykuł  28

1. Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy. Dokładają one starań, aby cele określone w niniejszej Umowie zostały osiągnięte.

2. Jeżeli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią niniejsza Umowa, może zastosować właściwe środki. Przed ich zastosowaniem przedstawia ona, z wyjątkiem szczególnie pilnych przypadków, Wspólnemu Komitetowi wszystkie odpowiednie informacje potrzebne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania, które będą mogły zaakceptować Strony.

Przy wyborze tych środków pierwszeństwo daje się tym, które najmniej zakłócają funkcjonowanie niniejszej Umowy. Na wniosek drugiej Strony, środki takie są niezwłocznie notyfikowane Wspólnemu Komitetowi.

Artykuł  29

Załączniki I i II oraz Protokół w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych, stanowią integralną część niniejszej Umowy.

Artykuł  30

Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których obowiązują Traktaty ustanawiające Wspólnotę Europejską, Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zgodnie z warunkami określonymi w tych Traktatach, a z drugiej strony, do terytorium Republiki Armenii.

Artykuł  31

Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, włoskim, hiszpańskim, szwedzkim, greckim, portugalskim, i armeńskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

Artykuł  32

Niniejsza Umowa podlega przyjęciu przez Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

Niniejsza Umowa wchodzi w życie z pierwszym dniem miesiąca następującego po terminie, w którym Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie procedur określonych w akapicie pierwszym.

Po jej wejściu w życie i w takim zakresie, w jakim dotyczy to stosunków między Republiką Armenii a Wspólnotą, niniejsza Umowa zastępuje artykuł 2, artykuł 3, z wyjątkiem jego tiret czwartego oraz artykuły 4-16 Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich w sprawie wymiany handlowej i współpracy handlowej i gospodarczej, podpisanej w Brukseli dnia 18 grudnia 1989 roku.

Hecho en Bruselas, el diez de diciembre de mil novecientos noventa y seis.

Udfærdiget i Bruxelles den tiende december nitten hundrede og seksoghalvfems.

Geschehen zu Brüssel am zehnten Dezember neunzehnhundertsechsundneunzig.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι.

Done at Brussels on the tenth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-six.

Fait à Bruxelles, le dix décembre mil neuf cent quatre-vingt-seize.

Fatto a Bruxelles, addè dieci dicembre millenovecentonovantasei.

Gedaan te Brussel, de tiende december negentienhonderd zesennegentig.

Feito em Bruxelas, em dez de Dezembro de mil novecentos e noventa e seis.

Tehty Brysselissä kymmenentenä päivänä joulukuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkuusi.

Som skedde i Bryssel den tionde december nittonhundranittiosex.

..................................................

Notka Wydawnictwa Prawniczego "Lex"

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

grafika

Por las Comunidades Europeas

For De Europæiske Fællesskaber

Für die Europäischen Gemeinschaften

Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες

For the European Communities

Pour les Communautés européennes

Per le Comunità europee

Voor de Europese Gemeenschappen

Pelas Comunidades Europeias

Euroopan yhteisöjen puolesta

På Europeiska gemenskapernas vägnar

grafika

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I

Orientacyjny wykaz przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii Niepodległym Państwom zgodnie z artykułem 2 ustęp 3

Wszystkie Niepodległe Państwa

Nie nakłada się należności celnych przywozowych.

ZAŁĄCZNIK  II

Akty prawne dotyczące własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, określone w artykule 15

1. Wspólnotowe akty prawne, określone w artykule 15:

– pierwsza dyrektywa Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 roku mająca na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych,

– dyrektywa Rady 87/54/EWG z dnia 16 grudnia 1986 roku w sprawie ochrony prawnej topografii produktów półprzewodnikowych,

– dyrektywa Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 roku w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych,

– rozporządzenie Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 roku dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych,

– rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 roku w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych,

– dyrektywa Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 roku w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową,

– dyrektywa Rady 93/98/EWG z dnia 29 października 1993 roku w sprawie harmonizacji czasu ochrony prawa autorskiego i niektórych praw pokrewnych,

– dyrektywa Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 roku w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej,

2. W przypadku wystąpienia problemów dotyczących własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, do których odwołują się wyżej wymienione wspólnotowe akty prawne i naruszających warunki wymiany handlowej, na wniosek Wspólnoty lub Republiki Armenii organizuje się w trybie pilnym konsultacje w celu osiągnięcia rozwiązania zadawalającego obie Strony.

PROTOKÓŁ

w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych

Artykuł  1

Definicje

Do celów niniejszego Protokołu:

a) "ustawodawstwo celne" oznacza przepisy ustawowe i wykonawcze obowiązujące na terytorium każdej ze Stron regulujące przywóz, wywóz i tranzyt towarów oraz poddawanie ich wszelkim procedurom celnym, włącznie ze środkami zakazu, kontroli i dotyczącymi ograniczeń;

b) "organ wnioskujący" oznacza właściwy organ administracyjny, który został w tym celu wyznaczony przez jedną ze Stron oraz który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy w sprawach celnych;

c) "organ, do którego kierowany jest wniosek" oznacza właściwy organ administracyjny, który został w tym celu wyznaczony przez jedną ze Stron oraz który przyjmuje wniosek o pomoc w sprawach celnych;

d) "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.

Artykuł  2

Zakres

1. Strony pomagają sobie wzajemnie, w ramach swoich kompetencji, w sposób i na warunkach określonych w niniejszym Protokole, w zapobieganiu, wykrywaniu i prowadzeniu dochodzeń w sprawie naruszeń ustawodawstwa celnego.

2. Pomoc w sprawach celnych, przewidzianą w niniejszym Protokole, stosuje się do każdego organu administracyjnego Umawiających się Stron, który jest właściwy w zakresie stosowania niniejszego Protokołu. Nie narusza to zasad regulujących wzajemną pomoc prawną w sprawach karnych. Nie obejmuje również informacji uzyskanych w ramach posiadanych uprawnień na wniosek organów sądowych, chyba że organy te wyrażą na to zgodę.

Artykuł  3

Pomoc na wniosek

1. Na wniosek organ wnioskujący, do którego kierowany jest wniosek dostarcza mu wszystkich istotnych informacji umożliwiających mu zapewnienie właściwego stosowania ustawodawstwa celnego, włącznie z informacjami dotyczącymi odnotowanych lub planowanych działań, które naruszają lub mogą naruszyć to ustawodawstwo.

2. Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek, informuje go, czy towary wywiezione z terytorium jednej ze Stron zostały odpowiednio przywiezione na terytorium drugiej Strony, wyszczególniając, w razie potrzeby, procedury celne zastosowane w odniesieniu do tych towarów.

3. Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek, podejmuje, w ramach obowiązującego go prawa, niezbędne działania w celu zapewnienia szczególnego nadzoru nad:

a) osobami fizycznymi lub prawnymi, wobec których istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że naruszają lub naruszyły ustawodawstwo celne;

b) miejscami, w których towary są przechowywane w taki sposób, że istnieją podstawy do podejrzeń, że są one przeznaczone do prowadzenia działań naruszających ustawodawstwo celne;

c) ruchem towarów, o którym wiadomo, że może spowodować naruszenie ustawodawstwa celnego;

d) środkami transportu, w przypadku których istnieją uzasadnione powody do podejrzeń, że były są lub mogą być wykorzystane do działań naruszających ustawodawstwo celne.

Artykuł  4

Spontaniczna pomoc

Z poszanowaniem swoich praw, norm oraz innych instrumentów prawnych, Strony udzielają sobie, bez uprzedniego wniosku, pomocy, jeżeli uznają, że jest to konieczne dla prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, w szczególności, gdy otrzymają informacje dotyczące:

– działań, które naruszają lub naruszyłyby to ustawodawstwo oraz mogą zainteresować drugą Stronę,

– nowych środków i metod wykorzystywanych do prowadzenia takich działań,

– towarów, o których wiadomo, że są przedmiotem naruszenia ustawodawstwa celnego,

– osób fizycznych lub prawnych, wobec których istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczeń, że naruszają lub naruszyły ustawodawstwo celne,

– środków transportu, wobec których istnieją uzasadnione powody do podejrzeń, że były, są lub mogą być wykorzystane do działań naruszających ustawodawstwo celne.

Artykuł  5

Dostarczanie/Powiadamianie

Na wniosek organu wnioskującego, organ, do którego kierowany jest wniosek, stosuje wszelkie niezbędne środki zgodnie ze swoim ustawodawstwem w celu:

– przekazania wszystkich dokumentów,

– powiadomienia o wszystkich decyzjach,

wchodzących w zakres niniejszego Protokołu, adresata zamieszkującego lub mającego swoją siedzibę na ich terytorium. W takim przypadku stosuje się artykuł 6 ustęp 3 w takim zakresie, w jakim obejmuje to sam wniosek.

Artykuł  6

Forma i treść wniosków o udzielenie pomocy

1. Wnioski, stosownie do niniejszego Protokołu, sporządzane są w formie pisemnej. Do wniosków dołączone są dokumenty niezbędne do zapewnienia zgodności z wnioskiem. Jeżeli wymagać tego będzie nagła sytuacja, mogą być przyjęte wnioski w formie ustnej, lecz muszą być one bezzwłocznie potwierdzone w formie pisemnej.

2. Wnioski, zgodnie z ustępem 1, zawierają następujące informacje:

a) organ wnioskujący;

b) wnioskowany środek;

c) przedmiot i uzasadnienie wniosku;

d) odpowiednie przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne;

e) najbardziej dokładne i wyczerpujące wskazówki dotyczące osób fizycznych lub prawnych, będących celem dochodzenia;

f) streszczenie odpowiednich faktów oraz przeprowadzonego dotąd dochodzenia, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w artykule 5.

3. Wnioski są składane w języku urzędowym organu., do którego kierowany jest wniosek, lub w języku akceptowanym przez ten organ.

4. Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań formalnych, można żądać jego poprawienia lub uzupełnienia. Równocześnie mogą być podejmowane środki ostrożności.

Artykuł  7

Realizacja wniosków

1. W celu rozpatrzenia wniosku o pomoc, organ, do którego kierowany jest wniosek, prowadzi działania w granicach swoich kompetencji i dostępnych środków tak samo jak gdyby działała z własnej inicjatywy lub na wniosek innych organów tej samej Strony, dostarczając posiadanych już informacji, poprzez prowadzenie odpowiednich postępowań lub inicjowanie ich prowadzenia. Niniejsze postanowienie ma zastosowanie również do organu administracyjnego, do którego organ, do którego kierowany jest wniosek, skierował wniosek w przypadku gdy nie może samodzielnie podjąć czynności.

2. Wnioski o pomoc realizowane są zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i innymi instrumentami prawnymi Strony, do której zostały skierowane.

3. Należycie upoważnieni urzędnicy jednej Strony mogą, za zgodą drugiej Strony i z zastrzeżeniem warunków przez nią ustalonych, otrzymywać od urzędów organu, do którego kierowany jest wniosek, lub innego organu odpowiedzialnego wobec organu, do którego kierowany jest wniosek, informacje, których organ wnioskujący potrzebuje do celów niniejszego Protokołu, dotyczące działań, które naruszają lub mogą naruszać ustawodawstwo celne.

4. Urzędnicy jednej Strony mogą, za zgodą drugiej Strony i na określonych przez nią warunkach, uczestniczyć w dochodzeniach prowadzonych na terytorium tej Strony.

Artykuł  8

Forma przekazywanych informacji

1. Organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje wyniki dochodzenia wnioskującej w formie dokumentów, uwierzytelnionych odpisów dokumentów, sprawozdań i temu podobnych.

2. Dokumenty wymienione w ustępie 1 mogą być zastąpione informacją komputerową dostarczoną w jakiejkolwiek formie w tym samym celu.

Artykuł  9

Wyjątki od obowiązku udzielania pomocy

1. Strony mogą odmówić udzielenia pomocy w zakresie niniejszego Protokołu, jeśli mogłoby to:

a) stwarzać prawdopodobieństwo naruszenia suwerenności Republiki Armenii lub Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, które zostało poproszone o udzielenie pomocy na mocy niniejszego Protokołu, lub

b) zaszkodzić porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu lub innym podstawowym interesom, w szczególności w przypadkach określonych na mocy artykułu 10 ustęp 2, lub

c) dotyczyć przepisów walutowych lub podatkowych innych niż ustawodawstwo celne, lub

d) naruszyć tajemnice przemysłowe, handlowe lub zawodowe.

2. Jeśli organ wnioskujący wnosi o pomoc, której sam nie byłby w stanie udzielić, gdyby został do niego skierowany wniosek w tej sprawie, powinien zwrócić na ten fakt uwagę w swoim wniosku. Decyzja w sprawie takiego wniosku należy do organu, do którego kierowany jest wniosek.

3. W przypadku odmowy udzielenia pomocy, decyzja ta i jej powody muszą zostać przekazane bezzwłocznie organowi wnioskującemu.

Artykuł  10

Wymiana informacji i poufność

1. Każda informacja przekazana w jakiejkolwiek formie, stosownie do niniejszego Protokołu, ma charakter poufny lub zastrzeżony, w zależności od zasad mających zastosowanie dla każdej ze Stron. Jest ona objęta obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej i podlega ochronie, rozszerzonej na podobne informacje na podstawie odpowiednich przepisów ustawowych Umawiającej się Strony, która ją otrzymała, oraz odpowiednich przepisów mających zastosowanie do instytucji wspólnotowych.

2. Dane osobowe mogą być wymieniane jedynie wtedy, gdy Strona przyjmująca zobowiązuje się chronić takie dane w sposób, co najmniej równoważny do tego, jaki stosuje w tym konkretnym przypadku Strona dostarczająca.

3. Uzyskane informacje są wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszego Protokołu. Jeżeli jedna ze Stron wnioskuje o wykorzystanie takich informacji do innych celów, występuje o wcześniejszą zgodę pisemną do organu dostarczającego informacje. Ponadto, takie wykorzystanie podlega wszelkim ograniczeniom przewidzianym przez ten organ.

4. Postanowienia ustępu 3 nie stanową przeszkody w wykorzystywaniu informacji w postępowaniu sądowym lub administracyjnym wszczętym w wyniku nieprzestrzegania ustawodawstwa celnego. Właściwy organ, który dostarczył te informacje, jest powiadamiany o takim użyciu.

5. Strony mogą przedstawiać jako dowód w swoich protokołach, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniach i sprawach sądowych, otrzymane informacje i dokumenty do wglądu zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu.

Artykuł  11

Biegli i świadkowie

1. Urzędnik organu, do którego kierowany jest wniosek, może zostać upoważniony do występowania w ramach udzielonego pełnomocnictwa, jako biegły lub świadek w postępowaniu sądowym lub administracyjnym dotyczącym spraw objętych niniejszym Protokołem, podlegających jurysdykcji drugiej Strony i może przedstawiać takie przedmioty, dokumenty lub ich uwierzytelnione kopie, które mogą być potrzebne w takich postępowaniach. Wniosek o takie występowanie musi wyraźnie określać, w jakiej sprawie i na podstawie jakiego tytułu lub kwalifikacji urzędnik będzie przesłuchiwany.

2. Upoważniony urzędnik korzysta z ochrony zagwarantowanej w obowiązującym ustawodawstwie urzędnikom organu wnioskującego na jego terytorium.

Artykuł  12

Koszty pomocy

Strony zrzekają się wszelkich wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów poniesionych w związku z niniejszym Protokołem, z wyjątkiem wydatków, stosownie do przypadku, poniesionych biegłych i świadków oraz tłumaczy, którzy nie są pracownikami administracji publicznej.

Artykuł  13

Stosowanie

1. Stosowanie niniejszego Protokołu powierza się centralnym organom celnym Republiki Armenii, z jednej strony, i właściwym służbom Komisji Wspólnot Europejskich oraz, stosownie do przypadku, organom celnym Państw Członkowskich Unii Europejskiej, z drugiej strony. Decydują one w sprawie wszystkich środków praktycznych i uzgodnień niezbędnych do jego stosowania, z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w dziedzinie ochrony danych. Mogą zalecać właściwym organom zmiany, które ich zdaniem powinny być wprowadzone w niniejszym Protokole.

2. Strony konsultują się wzajemnie a następnie wzajemnie informują się o szczegółowych zasadach wprowadzania w życie, które przyjęto zgodnie z przepisami niniejszego Protokołu.

Artykuł  14

Komplementarność

Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 10, wszelkie umowy w sprawie pomocy wzajemnej, które zostały zawarte między jednym lub kilkoma Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i Republiką Armenii, nie naruszają postanowień wspólnotowych dotyczących porozumiewania się między właściwymi służbami Komisji a organami celnymi Państw Członkowskich w zakresie wszelkich informacji uzyskiwanych w sprawach celnych, które mogłyby być przedmiotem zainteresowania Wspólnoty.

AKT KOŃCOWY

Pełnomocnicy WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY WĘGLA I STALI oraz EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,

zwanych dalej "Wspólnotą",

z jednej strony, oraz

pełnomocnicy REPUBLIKI ARMENII

z drugiej strony,

zebrani w Brukseli, dnia 10 grudnia 1996 roku w celu podpisania Umowy przejściowej w sprawie handlu i spraw dotyczących handlu między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, zwanej dalej "Umową", przyjęli następujące teksty:

Umowę z jej załącznikami oraz następującym Protokołem:

Protokół w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi w sprawach celnych.

Pełnomocnicy Wspólnoty oraz pełnomocnicy Republiki Armenii przyjęli treść następujących Wspólnych Deklaracji, wymienionych poniżej i dołączonych do niniejszego Aktu Końcowego:

Wspólna deklaracja dotycząca tytułu II Umowy

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 7 Umowy

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 8 Umowy

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 15 Umowy

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 28 Umowy

Pełnomocnicy Wspólnoty przyjęli również do wiadomości poniższą deklarację, dołączoną do niniejszego Aktu Końcowego:

Deklaracja Republiki Armenii dotycząca ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej

Hecho en Bruselas, el diez de diciembre de mil novecientos noventa y seis.

Udfærdiget i Bruxelles den tiende december nitten hundrede og seksoghalvfems.

Geschehen zu Brüssel am zehnten Dezember neunzehnhundertsechsundneunzig.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι.

Done at Brussels on the tenth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-six.

Fait à Bruxelles, le dix décembre mil neuf cent quatre-vingt-seize.

Fatto a Bruxelles, addì dieci dicembre millenovecentonovantasei.

Gedaan te Brussel, de tiende december negentienhonderd zesennegentig.

Feito em Bruxelas, em dez de Dezembro de mil novecentos e noventa e seis.

Tehty Brysselissä kymmenentenä päivänä joulukuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkuusi.

Som skedde i Bryssel den tionde december nittonhundranittiosex.

grafika

Por las Comunidades Europeas

For De Europæiske Fællesskaber

Für die Europäischen Gemeinschaften

Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες

For the European Communities

Pour les Communautés européennes

Per le Comunità europee

Voor de Europese Gemeenschappen

Pelas Comunidades Europeias

Euroopan yhteisöjen puolesta

På Europeiska gemenskapernas vägnar

grafika

Wspólna deklaracja dotycząca tytułu II Umowy

Wszelkie odniesienia do Układu GATT odnoszą się do tekstu Układu GATT zmienionego w 1994 roku.

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 7 Umowy

Wspólnota i Republika Armenii oświadczają, że tekst klauzuli ochronnej nie przyznaje zabezpieczenia interesów w ramach GATT.

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 8 Umowy

Do czasu przystąpienia Republiki Armenii do WTO, Strony prowadzą konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu w sprawie swojej polityki dotyczącej opłat przywozowych, włączając zmiany w ochronie celnej. W szczególności konsultacje takie proponuje się przed zwiększeniem ochrony celnej.

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 15 Umowy

W granicach swoich właściwych kompetencji, Strony uzgadniają, że do celów Umowy własność intelektualna, przemysłowa i handlowa obejmuje w szczególności prawo autorskie, w tym prawo autorskie do programów komputerowych, i prawa pokrewne, prawa odnoszące się do patentów, wzornictwa przemysłowego, oznaczeń geograficznych, w tym nazwy pochodzenia, znaków towarowych i usługowych, topografii układów scalonych, jak również ochronę przed nieuczciwą konkurencją, określoną w artykule 10a Konwencji paryskiej o Ochronie Własności Przemysłowej i Ochronie Nieujawnionych Informacji dotyczących Know-how.

Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 28 Umowy

1. Do celów właściwej wykładni i stosowania w praktyce niniejszej Umowy, Strony uzgadniają, że określenie "szczególnie pilne przypadki", zawarte w artykule 28 Umowy, oznacza przypadki istotnego naruszenia Umowy przez jedną ze Stron. Istotne naruszenie Umowy oznacza:

a) nieprzyjęcie niniejszej umowy nieusankcjonowane przez ogólne zasady prawa międzynarodowego, lub

b) naruszenie zasadniczych elementów Umowy określonych w artykule 1.

2. Strony postanawiają, że "właściwe środki" określone w artykule 28 to środki zastosowane zgodnie z prawem międzynarodowym. Jeżeli Strona stosuje środek w szczególnie nagłym przypadku, przewidzianym w artykule 28, strona druga może skorzystać z procedury odnoszącej się do rozstrzygania sporów.

Deklaracja Republiki Armenii dotycząca ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej.

Republika Armenii oświadcza, że:

1. Do końca piątego roku następującego po wejściu w życie Umowy, Republika Armenii przystąpi do wielostronnych konwencji w sprawie praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, wymienionych w ustępie 2 niniejszej deklaracji, których stronami są Państwa Członkowskie Wspólnoty, lub które są faktycznie stosowane przez Państwa Członkowskie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tych konwencji.

2. Ustęp 1 niniejszej deklaracji dotyczy następujących wielostronnych konwencji:

– Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (Akt paryski, 1971 roku),

– Międzynarodowej Konwencji o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych (Rzym, 1961 roku),

– Protokołu do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (Madryt, 1989 roku),

– Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług do celów rejestracji znaków (Genewa, 1977 roku, zmienione w 1979 roku),

– Traktatu budapeszteńskiego o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów do celów postępowania patentowego (1977 roku, poprawiony w 1980 roku),

– Międzynarodowej Konwencji o ochronie nowych odmian roślin (UPOV) (Akt Genewski, 1991 roku)

3. Republika Armenii potwierdza znaczenie, jakie przywiązuje do zobowiązań wypływających z następujących konwencji wielostronnych:

– Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej (Akt sztokholmski, 1967 roku, zmieniony w 1979 roku),

– Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (Akt sztokholmski, 1967 roku, zmieniony w 1979 roku),

– Układu o współpracy patentowej (Waszyngton, 1970 roku, znowelizowany i zmieniony w 1979 roku i w 1984 roku)

4. Od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, Republika Armenii przyznaje w dziedzinie uznawania i ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, przedsiębiorstwom i obywatelom Wspólnoty traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, jakie przyznaje jakiemukolwiek państwu trzeciemu w ramach umów dwustronnych.

5. Postanowień ustępu 4 nie stosuje się do przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii jakiemukolwiek państwu trzeciemu na rzeczywistej zasadzie wzajemności ani do przywilejów przyznanych przez Republikę Armenii innemu państwu byłego ZSRR.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1997.129.3
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Armenia-Wspólnoty Europejskie. Umowa przejściowa w sprawie handlu i spraw związanych z handlem. Bruksela.1996.12.10.
• Data aktu: 1996-12-10
• Data ogłoszenia: 1997-05-21
• Data wejścia w życie: 1997-12-01