Konwencja o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny. Haga.1907.10.18.

Dz.U.36.6.66
OŚWIADCZENIE RZĄDOWE
z dnia 28 listopada 1935 r.
w sprawie przystąpienia Polski i szeregu państw do konwencji o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny z dnia 18 października 1907 r., oraz jej ratyfikacji.
I.

Podaje się niniejszem do wiadomości, że w wykonaniu postanowień art. 10 konwencji o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny, podpisanej w Hadze dn. 18 października 1907 r. i na podstawie art. 1 ustawy z dnia 2 marca 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 212) Rząd Polski zgłosił Rządowi Holenderskiemu dnia 31 maja 1935 r. przystąpienie Polski do tej konwencji.

II.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, zgodnie z komunikatem Rządu Holenderskiego, że:

a) w wykonaniu postanowień art. 9 wspomnianej konwencji zostały złożone w archiwach Rządu Holenderskiego przed dniem przystąpienia Polski dokumenty ratyfikacyjne powyższej konwencji w imieniu rządów niżej wymienionych państw:

Niemcy - z zastrzeżeniem art. 1 ust. 2, Stany Zjednoczone Ameryki, Belgja, Boliwja, Brazylja, Kuba, Danja, Francja - z zastrzeżeniem art. 1 ust. 2, Gwatemala, Wielka Brytanja - z zastrzeżeniem art. 1 ust. 2, Haiti, Japonja - z zastrzeżeniem art. 1 ust. 2, Luksemburg, Meksyk, Norwegja, Panama, Holandja, Portugalja, Rumunja, Salwador, Syjam, Szwecja, Szwajcarja;

b) w wykonaniu postanowień art. 10 rzeczonej konwencji zgłoszone zostało Rządowu Holenderskiemu, przed dniem przystąpienia Polski, przystąpienie do tej konwencji w imieniu Rządów niżej wymienionych państw:

Chiny, Hiszpanja, Finlandja, Liberja, Nikaragua.

IX.

KONWENCJA

o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny.

Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiec, król Prus; Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki; Prezydent Republiki Argentyńskiej; Jego Cesarska Mość Cesarz Austrji, Król Czech itd i Król Apostolski Węgier; Jego Królewska Mość Król Belgów; Prezydent Republiki Boliwji; Prezydent Republiki Stanów Zjednoczonych Brazylji; Jego Królewska Wysokość Książę Bułgarji; Prezydent Republiki Chile; Prezydent Republiki Kolumbji; Tymczasowy Gubernator Republiki Kuby; Jego Królewska Mość Król Danji; Prezydent Republiki Dominikańskiej; Prezydent Republiki Ekwadoru; Prezydent Republiki Francuskiej; Jego Królewska Mość Król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanji i Irlandji i Zamorskich Terytorjów Brytyjskich, Cesarz Indyj; Jego Królewska Mość Król Hellenów; Prezydent Republiki Gwatemali; Prezydent Republiki Haiti; Jego Królewska Mość Król Włoch; Jego Cesarska Mość Cesarz Japonji; Jego Królewska Wysokość Wielki Książę Luksemburgu, Książę Nassau; Prezydent Stanów Zjednoczonych Meksyku; Jego Królewska Wysokość Książę Czarnogóry; Jego Królewska Mość Król Norwegji; Prezydent Republiki Panamy; Prezydent Republiki Paragwaju; Jej Królewska Mość Królowa Holandji; Prezydent Republiki Peru; Jego Cesarska Mość Szach Persji; Jego Królewska Mość Król Portugalji i Algarwów itd; Jego Królewska Mość Król Rumunji; Jego Cesarska Mość Cesarz Wszechrosji; Prezydent Republiki Salwadoru; Jego Królewska Mość Król Serbji; Jego Królewska Mość Król Syjamu; Jego Królewska Mość Król Szwecji; Szwajcarska Rada Związkowa; Jego Cesarska Mość Cesarz Ottomanów; Prezydent Republiki Wschodniej Urugwaju; Prezydent Stanów Zjednoczonych Wenezueli;

Ożywieni pragnieniem zrealizowania życzenia wyrażonego przez Pierwszą Konferencję Pokojową, dotyczącego bombardowania przez siły morskie portów, miast i wiosek niebronionych;

Uważając, że należy podporządkować bombardowanie przez siły morskie ogólnym postanowieniom, które gwarantują prawa mieszkańcom i zapewniają zachowanie głównych gmachów, rozciągając na to działanie wojenne w miarę możności zasady Regulaminu z 1899 roku o prawach i zwyczajach wojny lądowej;

Przejmując się również pragnieniem służenia interesom ludzkości i zmniejszenia srogości i klęsk wojny;

Postanowili zawrzeć w tym celu Konwencję i mianowali swymi pełnomocnikami: (pominięto),

Którzy po złożeniu swych pełnomocnictw uznanych za dobre i w należytej formie, zgodzili się na postanowienia następujące:

Rozdział  I

O bombardowaniu portów, miast, wiosek, osiedli i gmachów niebronionych.

Art.  1. 

Zakazuje się bombardowania przez morskie siły zbrojne portów, miast, wiosek, osiedli lub gmachów, które nie są bronione.

Żadna miejscowość nie może być bombardowana jedynie z tytułu ustawienia przed jej portem podwodnych min uderzeniowych.

Art.  2. 

Jednakowoż nie są objęte tym zakazem dzieła wojskowe, zakłady wojskowe lub morskie, składy broni lub sprzętu wojennego, warsztaty i instalacje, mogące być użyte dla potrzeb floty lub armji nieprzyjacielskiej oraz okręty wojenne, znajdujące się w porcie. Dowódca siły morskiej będzie mógł, po wezwaniu z podaniem rozsądnego terminu, zniszczyć je artylerją, jeżeli inny ku temu środek będzie niemożliwy, oraz jeżeli władze miejscowe nie uskutecznią same tego zniszczenia w ustalonym terminie.

W takim wypadku nie naraża on się na żadną odpowiedzialność za mimowolne szkody, któreby zostały spowodowane bombardowaniem.

Jeżeli względy wojskowe, wymagające akcji natychmiastowej, uniemożliwią podanie terminu, to rozumie się, że pozostaje w mocy zakaz bombardowania miasta niebronionego, jak w wypadku określonym w ust. 1, i że dowódca winien przedsięwziąć wszelkie środki, ażeby miasto jak najmniej ucierpiało.

Art.  3. 

Po wyraźnej notyfikacji można dokonać bombardowania portów, miast, wiosek, osiedli lub gmachów niebronionych, jeżeli władze miejscowe, oficjalnie wezwane, odmawiają zadośćuczynienia żądaniom rekwizycji żywności lub prowiantów, koniecznych dla chwilowych potrzeb morskiej siły zbrojnej, znajdującej się przed daną miejscowością.

Rekwizycje te winny być dostosowane pod względem wymiaru do możliwości lokalnych. Będą one mogły być zażądane jedynie na mocy upoważnienia dowódcy tej morskiej siły zbrojnej i powinny być w miarę możności opłacone gotówką; w razie niemożności zaś winny być potwierdzone zapomocą pokwitowań.

Art.  4. 

Zakazuje się bombardowania za niepłacenie kontrybucyj pieniężnych portów, miast, wiosek, osiedli lub gmachów niebronionych.

Rozdział II

Postanowienia ogólne.

Art.  5. 

Przy bombardowaniu przez morskie siły zbrojne, dowódca winien przedsięwziąć wszelkie konieczne środki, ażeby zaoszczędzić w miarę możności gmachy, przeznaczone dla obrzędów religijnych i sztuk pięknych, zakłady naukowe i dobroczynne, pomniki historyczne, szpitale i miejsca zbiórek dla chorych lub rannych, pod warunkiem, że nie będą one przeznaczone jednocześnie dla celów wojskowych.

Obowiązkiem ludności jest wskazać te pomniki, gmachy lub miejsca zbiórek znakami widocznemi, polegającemi na dużych, czworokątnych, sztywnych blatach, podzielonych przekątnią na dwa trójkąty, z których górny winien być czarny, dolny zaś biały.

Art.  6. 

Z wyjątkiem okoliczności, gdy względy wojskowe staną wyraźnie na przeszkodzie, dowódca atakującej morskiej siły zbrojnej winien przed rozpoczęciem bombardowania uczynić wszystko co jest w jego mocy, ażeby uprzedzić władze miejscowe.

Art.  7. 

Zakazuje się plądrowania miast i osiedli nawet jeżeli zostały one zdobyte siłą.

Rozdział III

Postanowienia końcowe.

Art.  8. 

Postanowienia niniejszej konwencji stosują się jedynie do mocarstw układających się i tylko jeżeli wszystkie strony wojujące należą do niej.

Art.  9. 

Niniejsza konwencja zostanie ratyfikowana możliwie najprędzej. Dokumenty ratyfikacyjne będą złożone w Hadze.

Pierwsze złożenie dokumentów ratyfikacyjnych będzie stwierdzone protokółem, podpisanym przez przedstawicieli mocarstw, które w niem biorą udział i przez Ministra Spraw Zagranicznych Holandji.

Złożenia następnych dokumentów ratyfikacyjnych będą uskuteczniane zapomocą pisemnych notyfikacyj, adresowanych do Rządu Holenderskiego wraz z dokumentem ratyfikacyjnym.

Zaświadczona za zgodność kopja protokółu, dotyczącego pierwszego złożenia dokumentów ratyfikacyjnych, notyfikacyj wspomnianych w ustępie poprzednim, jak również dokumentów ratyfikacyjnych, będzie natychmiast staraniem Rządu Holenderskiego i drogą dyplomatyczną doręczona mocarstwom zaproszonym na Drugą Konferencję Pokojową, jak również innym mocarstwom, które do konwencji przystąpiły. W wypadkach, wskazanych w poprzednim ustępie, rzeczony Rząd poda im do wiadomości równocześnie datę, w której notyfikację otrzymał.

Art.  10. 

Mocarstwa niepodpisujące mogą przystąpić do niniejszej konwencji.

Mocarstwo, które pragnie przystąpić, notyfikuje swój zamiar Rządowi Holenderskiemu, przesyłając mu akt przystąpienia, który zostanie złożony w archiwach wspomnianego Rządu.

Rząd ten natychmiast prześle wszystkim innym mocarstwom zaświadczoną za zgodność kopję notyfikacji, jak również aktu przystąpienia, wskazując datę, w której otrzymał notyfikację.

Art.  11. 

Niniejsza konwencja obowiązywać zacznie mocarstwa, które wzięły udział w pierwszem złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych, w sześćdziesiąt dni po dacie protokółu złożenia, a mocarstwa, które ratyfikować będą później, lub przystąpią, w sześćdziesiąt dni po otrzymaniu przez Rząd Holenderski notyfikacji o ich ratyfikacji, lub przystąpieniu.

Art.  12. 

Gdyby zdarzyło się, że jedno z mocarstw umawiających się zechciało wypowiedzieć niniejszą konwencję, to wypowiedzenie to będzie notyfikowane pisemnie Rządowi Holenderskiemu, który natychmiast prześle wszystkim innym mocarstwom zaświadczoną za zgodność kopję notyfikacji, komunikując im datę jej otrzymania.

Wypowiedzenie konwencji będzie obowiązywało tylko to mocarstwo, które notyfikowało je, i w rok po otrzymaniu notyfikacji przez Rząd Holenderski.

Art.  13. 

W rejestrze, prowadzonym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Holandji, wskazana będzie data złożenia dokumentów ratyfikacyjnych, dokonanego na mocy art. 9 ustępów 3 i 4, jak również data, w której otrzymane zostaną notyfikacje o przystąpieniu (art. 10 ustęp 2) lub o wypowiedzeniu (art. 12 ustęp 1).

Każde z umawiających się mocarstw jest dopuszczone do wglądu do tego rejestru i do zażądania zaświadczonych za zgodność jego wyciągów.

Na dowód czego pełnomocnicy opatrzyli niniejszą konwencję swemi podpisami.

Sporządzono w Hadze dnia osiemnastego października tysiąc dziewięćset siódmego roku w jednym egzemplarzu, który złożony zostanie w archiwach Rządu Holenderskiego, a którego kopje, zaświadczone za zgodność, będą doręczone drogą dyplomatyczną mocarstwom, które były zaproszone na Drugą Konferencję Pokojową.

Zmiany w prawie

Ograniczenie ulgi abolicyjnej nie dotyczy dochodów z 2020 roku

Przepisy dotyczące ograniczenia możliwości korzystania z tzw. ulgi abolicyjnej weszły w życie w 1 stycznia 2021 roku. Oznacza to, że limit odliczenia ulgi ma zastosowanie do dochodów osiąganych od początku 2021 roku. Limit będzie więc stosowany dopiero na etapie rozliczenia rocznego za 2021 rok, czyli w 2022 roku.

Krzysztof Koślicki 13.01.2021
Ciężarówki będą mogły jeździć po drogach publicznych bez zezwoleń

Pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 ton będą mogły jeździć po drogach publicznych bez zezwoleń. Ograniczenia w ruchu ciężarówek wprowadzą zarządcy drogi, także samorządy, po spełnieniu jednocześnie dwóch ustawowo określonych warunków.

Katarzyna Kubicka-Żach 11.01.2021
Formularze do rozliczania ryczałtowego CIT już opublikowane

W Dzienniku Ustaw opublikowano nowe wzory formularzy dotyczących opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych (estoński CIT). Druki należy stosować począwszy od roku podatkowego rozpoczynającego się po 31 grudnia 2020 roku.

Krzysztof Koślicki 08.01.2021
Branża targowa skorzysta z tarczy 2.0 Polskiego Funduszu Rozwoju

Firmy z branży targowej będą mogły skorzystać z pomocy przewidzianej w Tarczy PFR 2.0. Zmiana to efekt rozszerzenia listy PKD przedsiębiorstw zakwalifikowanych do wsparcia sektorowego. Wcześniej rząd wykluczył branżę z przewidzianego w tzw. „Tarczach” programu wsparcia sektorowego.

Katarzyna Kubicka-Żach 07.01.2021
Wkrótce duże zmiany w podatku u źródła

Ministerstwo Finansów kolejny raz odroczyło obowiązywanie tzw. procedury WHT refund w poborze podatku u źródła – tym razem do 30 czerwca 2021 roku. Stosowne rozporządzenia są już w Dzienniku Ustaw. Resort zapowiada dodatkowo, że wkrótce zakończy też prace nad kompleksową reformą opodatkowania rozliczeń zagranicznych.

Krzysztof Koślicki 07.01.2021
Prawo przewiduje możliwość zastrzeżenia zamówienia publicznego dla spółdzielni socjalnych

Nowe prawo zamówień publicznych przewiduje zmiany związane z aspektami społecznymi. Oprócz możliwości zastrzeżenia zamówienia dla spółdzielni socjalnych, rozszerzono katalog osób społecznie marginalizowanych. Wprowadza też zasadę efektywności - zamawiający nie będzie kierował się jedynie najniższą ceną, ale ma uwzględniać aspekty społeczne czy znaczenie dla środowiska.

Katarzyna Kubicka-Żach 05.01.2021
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1936.6.66

Rodzaj: Umowa międzynarodowa
Tytuł: Konwencja o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny. Haga.1907.10.18.
Data aktu: 18/10/1907
Data ogłoszenia: 30/01/1936
Data wejścia w życie: 30/07/1935