Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Rząd przyjął projekt ustawy zwiększającej środki na ochronę zdrowia

Rada Ministrów przyjęła 24 października 2017 roku projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przedstawiony przez ministra zdrowia. Zgodnie z projektem od 1 stycznia 2018 roku środki na ochronę zdrowia będą rosły stopniowo, osiągając w 2025 roku 6 procent PKB.

Dodatkowe środki w pierwszej kolejności będą przeznaczane na finansowanie tych świadczeń opieki zdrowotnej, na które czas oczekiwania jest szczególnie długi.

Inne zakresy świadczeń, na które zostaną przeznaczone dodatkowe środki, to takie, które wynikają z analizy zmieniającej się sytuacji zdrowotnej społeczeństwa określonej w mapach potrzeb zdrowotnych, a także te związane z zapewnieniem szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom w ciąży, osobom niepełnosprawnym i w podeszłym wieku.

Projekt zakłada zwiększenie nakładów na zdrowie od 2018 roku. Rząd uzasadnia, że jest to konieczne, ponieważ z raportu OECD wynika, że kraje rozwinięte przeznaczają na ochronę zdrowia średnio 6,7 procenta PKB. W Polsce w 2015 roku było to 4,5 procenta PKB, co sprawiło, że zajmowaliśmy jedno z ostatnich miejsc. Mniej pieniędzy publicznych niż Polska, wśród państw OECD, na ochronę zdrowia przeznaczały tylko takie państwa jak Litwa (4,4 procenta PKB) Korea Południowa i Turcja (4 procent PKB), Łotwa (3,4 procenta PKB) oraz Meksyk (3 procent PKB).

Zgodnie z projektem, w latach 2018 – 2024 na finansowanie ochrony zdrowia będą przeznaczane środki finansowe w wysokości nie niższej niż 4,67 procenta PKB w 2018 roku, 4,86 procenta PKB w 2019 roku, 5,03 procenta PKB w 2020 roku, 5,22 procenta PKB w 2021 roku, 5,41 procenta PKB w 2022 roku, 5,60 procenta PKB w 2023 roku oraz 5,80 procenta PKB w 2024 roku.

Z raportu OECD z 2016 roku wynika, że w Polsce czas oczekiwania na świadczenia medyczne w 2015 roku był rekordowo długi, na przykład na operacje zaćmy trzeba było czekać 400 dni (w Holandii – 40 dni, w Hiszpanii i Finlandii – około 100 dni), na wymianę stawu biodrowego ponad 365 dni (w Holandii – 40 dni, na Węgrzech i w Hiszpanii – około 150 dni), z kolei na wymianę stawu kolanowego pacjenci w naszym kraju oczekiwali ponad 400 dni (w Holandii – 30 dni, w Portugalii – 200 dni).

Źródło: www.premier.gov.pl

Polecamy książki prawnicze o tematyce zdrowotnej