Podmiot nie ma prawa do zaniechania prowadzenia dokumentacji medycznej
Żaden podmiot zobowiązany do prowadzenia dokumentacji medycznej, nie ma prawa do zaniechania jej prowadzenia bądź też do zaniechania dokonania w niej poszczególnych wpisów, na żądanie pacjenta wyjaśnia Iwona Kaczorowska-Kossowska w komentarzu w Serwisie Prawo i Zdrowie.
Pytanie
Czy psycholog przyjmujący pacjenta w ramach wizyt komercyjnych może zaniechać prowadzenia dokumentacji medycznej na prośbę pacjenta?
Odpowiedź
Żaden podmiot zobowiązany w myśl obowiązujących przepisów do prowadzenia dokumentacji medycznej, nie ma prawa do zaniechania jej prowadzenia bądź też do zaniechania dokonania w niej poszczególnych wpisów, na żądanie pacjenta.
Uzasadnienie
Kwestia samego faktu prowadzenia dokumentacji medycznej przez psychologów nie jest w obecnym stanie prawnym rozstrzygnięta jednoznacznie. Ustawa z 8 czerwca 2001 roku o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów nie zawiera postanowień odnoszących się do sposobu dokumentowania pracy psychologa w postaci dokumentacji medycznej.
Jednak art. 24 ustawy z 6 listopada 2008 roku o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - dalej u.p.p., stanowiący obecnie podstawę ustawową obowiązku prowadzenia dokumentacji medycznej, stanowi iż prowadzi ją podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, które to pojęcie nie jest z pewnością tożsame z pojęciem podmiotu wykonującego działalność leczniczą, którym wedle art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej - dalej u.dz.l. jest jedynie podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 u.dz.l. oraz lekarz lub pielęgniarka wykonujący zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową. Pojęcie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotny jest zatem szersze i z uwagi na pojęcie świadczenia zdrowotnego może być odnoszone również do psychologów.
Uznając zatem, że do psychologów mają zastosowanie przepisy rozporządzenia ministra zdrowia z 21 grudnia 2010 roku w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania - dalej r.d.m., należy wskazać na § 4 ust. 1 r.d.m., zgodnie z którym wpisu w dokumentacji dokonuje się niezwłocznie po udzieleniu świadczenia zdrowotnego, w sposób czytelny i w porządku chronologicznym. Z kolei art. 24 ust. 1 u.p.p. w celu realizacji prawa pacjenta do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych jest obowiązany prowadzić, przechowywać i udostępniać dokumentację medyczną w sposób określony w niniejszym rozdziale oraz zapewnić ochronę danych zawartych w tej dokumentacji.
Prowadzi to do wniosku, iż żaden podmiot zobowiązany w myśl przedstawionych wyżej przepisów do prowadzenia dokumentacji medycznej, nie ma prawa do zaniechania jej prowadzenia bądź też do zaniechania dokonania w niej poszczególnych wpisów, na żądanie pacjenta. Tego rodzaju prawa po stronie pacjenta nie należy upatrywać w brzmieniu art. 24 ust. 1 u.p.p. w zakresie w jakim określa on cel prowadzenia dokumentacji medycznej. Zapis o celu prowadzenia dokumentacji, jakim jest udostępnienie pacjentowi danych dotyczących jego stanu zdrowia i udzielony świadczeń, należy uznać jedynie za zapis usprawiedliwiający zamieszczenie zapisów o dokumentacji medycznej w ustawie której przedmiotem regulacji są prawa pacjenta. Z uwagi na inne przepisy, choćby już tejże samej ustawy (vide: art. 26 ust. 3 u.p.p. nakazujący udostępnienie jej uprawnionym podmiotom i organom) przeczy możliwości uwzględnienia wniosku pacjenta o zaniechanie prowadzenia jego dokumentacji bądź zamieszczania w niej określonych wpisów.
Czytaj inne komentarze tej autorki:
Podwyżki otrzymają pielęgniarki lub osoby zatrudnione na ich zastępstwo>>>
Fizjoterapeuta nie może wykonać zabiegu nie zleconego przez lekarza>>>
Pacjent szpitala może mieć opaskę identyfikacyjną z danymi osobowymi >>>
Udostępnienie dokumentacji medycznej nie wymaga zwolnienia z tajemnicy lekarskiej >>>
Iwona Kaczorowska-Kossowska
Radca prawny. W 1995 roku ukończyła wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a następnie w 2001 roku aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Gdańsku. Zawód radcy prawnego wykonuje od 2001 roku. Specjalizuje się w prawie medycznym i farmaceutycznym, w szczególności w zakresie kontaktów lekarz-pacjent i negocjacjach umów i porozumień w sprawach związanych z prowadzeniem podmiotów leczniczych, praktyk lekarskich i aptek. Należy do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku, jest prezesem zarządu Fundacji Law4Med, która zajmuje się prawnym wspieraniem środowiska medycznego. Prowadzi Kancelarię Prawa Medycznego i Farmaceutycznego w Gdyni. Współpracuje z Okręgową Izbą Lekarską w Gdańsku, Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Szpitali Prywatnych, organizacjami pracodawców i pracowników ochrony zdrowia.
