GIS: Dżuma w Rosji niepotwierdzona, ale trzeba zachować ostrożność

Jak deklaruje główny inspektor sanitarny, polskie służby sanitarne na bieżąco śledzą sytuację epidemiologiczną w Polsce i na świecie. - Na chwilę obecną w oficjalnych źródłach strony rosyjskiej ani międzynarodowych organizacji zdrowia publicznego nie opublikowano informacji potwierdzających wystąpienie przypadków dżumy u ludzi na terenie Federacji Rosyjskiej - wyjaśnia. Jednocześnie odradza jednak podróże w tym kierunku.

Jak wskazuje GIS w oficjalnym komunikacie, przypadki dżumy mogą występować w krajach Ameryki, Afryki czy Azji, lecz od ponad 50 lat nie występują w Europie. Ostatnie zachorowania w Polsce notowano w czasie epidemii pod koniec XVIII w. - Niezależnie od tego, zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Spraw Zagranicznych, odradzamy wszelkie podróże do Federacji Rosyjskiej. Podczas podróży do rejonów endemicznego występowania dżumy zalecamy unikanie kontaktu z dzikimi gryzoniami, stosowanie repelentów przeciwko pchłom, a przede wszystkim przestrzeganie zasad higieny osobistej, w tym szczególnie mycie rąk - zaznaczono. 

Komisja Europejska również zadeklarowała śledzenie sytuacji epidemiologicznej i dalsze doniesienia w tym zakresie. Jak informuje Polska Agencja Prasowa, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) poinformowała we wtorek, że prowadzi konsultacje z rosyjskimi władzami po śmierci pracownicy laboratorium Instytutu Przeciwdziałania Dżumie w Irkucku na Syberii. Według organizacji, ryzyko związane z tym zdarzeniem jest niskie dla Rosji i bardzo niskie dla Europy. - Wstępna ocena ryzyka WHO, oparta na dostępnych informacjach, wskazuje na to, że ryzyko dla Irkucka jest umiarkowane do niskiego, niskie dla całej Federacji Rosyjskiej i bardzo niskie dla regionu europejskiego - powiedział cytowany przez PAP rzecznik WHO Christian Lindmeier na konferencji prasowej w Genewie.

Dżuma: Co to za choroba? 

Jak informuje GIS, dżuma to wysoce zakaźna choroba człowieka i zwierząt wywołana przez bakterie Yersinia pestis. W przeszłości powodowała największe w dziejach świata epidemie, dzisiaj zaś nie stanowi większego zagrożenia, choć jej niebezpieczeństwo nie wygasło ze względu na istnienie rezerwuaru tego zarazka. Wśród zwierząt źródłem bakterii są gryzonie, a przede wszystkim szczury (ale też dzikie króliki, myszy, nornice itp.). Najbardziej wrażliwe na dżumę są gryzonie, koty, człowiek. Niektóre zwierzęta (np. psy, konie, krowy i ptaki) są mało wrażliwe bądź niewrażliwe. Dżuma rozwija się bardzo szybko, leczenie polega na podaniu antybiotyków. Nie mamy zatwierdzonej szczepionki na tę chorobę.

Drogi zakażenia ludzi to głównie:

• rozsiewanie przez szczury i pchły – pchły ludzkie bardzo często pasożytują na szczurach domowych;
• rozsiewanie przez gryzonie polne i leśne, które mogą zakażać się dżumą w warunkach naturalnych (np. poprzez odchody);
• droga kropelkowa lub poprzez aerozol z człowieka na człowieka.

Wyróżnia się 3 postaci dżumy: płucną, węzłową (dymieniczą) i posocznicową. 

1. Postać płucna – rozwija się w płucach, do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub poprzez aerozol zawierający bakterie Y. pestis (np. pył z zakażonymi odchodami gryzoni). Drobnoustrój przenosi się poprzez kontakt bezpośredni z osobą/zwierzęciem chorym na postać płucną dżumy. Towarzyszą jej następujące objawy: gorączka, dreszcze, ból głowy, osłabienie, kaszel, ciężki oddech, ból w klatce piersiowej, czasem odkrztuszanie wodnistej lub krwistej plwociny. Przebiega gwałtownie i jest jedną z najbardziej zaraźliwych i niebezpiecznych chorób zakaźnych człowieka. Postać ta może być powikłaniem nie leczonej postaci węzłowej lub może towarzyszyć postaci posocznicowej.
2. Postać węzłowa (dymieniczna) – obecnie najczęściej występująca postać dżumy. Rozwija się najczęściej w skutek ugryzienia przez zakażone zwierzę, bądź gdy skażone bakteriami materiały mają kontakt z uszkodzona skórą. Tej postaci choroby towarzyszą powiększone i bolesne węzły chłonne tzw. dymienice (stąd też nazwa), oraz gorączka, dreszcze, ból głowy, osłabienie. Ta postać dżumy nie przenosi się przez kontakt z chorym.
3. Postać posocznicowa – rozwija się, gdy pałeczki dżumy namnażają się we krwi i są przez nią roznoszone po całym organizmie. Towarzyszą jej następujące objawy: gorączka, dreszcze bóle głowy i brzucha, osłabienie, krwotok wewnętrzny, wstrząs. Może także dochodzić do zaburzeń krążenia, które powodują martwicę palców. Ta postać stanowi powikłanie nie leczonych postaci dymieniczej i płucnej. Postać posocznicowa także nie szerzy się poprzez bezpośredni kontakt.