Czy szpital może żądać od pacjenta zabrania na leczenie rehabilitacyjne zapasu leków na choroby przewlekłe, na które pacjent choruje od kilku lat?
Czy szpital może żądać od pacjenta zabrania na leczenie rehabilitacyjne zapasu leków na choroby przewlekłe, na które pacjent choruje od kilku lat?
Czy zapewnienie wszystkich leków leży w gestii szpitala?
W zasadzie tak, chociaż istnieją rozbieżności poglądów w tym zakresie. Z jednej strony należy pamiętać, że w trakcie hospitalizacji pacjentowi należy zapewnić leki, które są konieczne do wykonania świadczeń, z drugiej jednak strony trudno jednoznacznie stwierdzić, jakie są to leki. W ocenie autorki, dopuszczalne jest żądanie od pacjenta zaopatrzenia się w leki, które nie pozostają w związku z daną hospitalizacją, ze względu na fakt, że żądanie zapewnienia przez świadczeniodawców wszystkich niezbędnych leków wiązałoby się z trudnościami organizacyjnymi i znacznymi kosztami, które nie są ujęte w cenie świadczenia refundowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Ponadto od 1 stycznia 2015 r., wobec wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i nowelizacją art. 42 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, lekarz ma prawo w określonych sytuacjach wystawić receptą tzw. zaoczną. W konsekwencji, została prawnie dopuszczona możliwość wystawiania recept w taki sposób, przez lekarza realizującego świadczenia ambulatoryjne (POZ, AOS), nawet w trakcie hospitalizacji pacjenta.
Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - dalej u.ś.o.z., świadczeniobiorcy przyjętemu do szpitala lub innego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz przy wykonywaniu zabiegów leczniczych i pielęgnacyjnych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty uprawnione do udzielania świadczeń, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy w stanach nagłych, zapewnia się bezpłatnie leki i wyroby medyczne, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia. Również w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej ustawodawca powtarza, że jedynie w zakresie koniecznym do wykonania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie badania diagnostyczne oraz leki i wyroby medyczne. W konsekwencji, wszystkie leki i wyroby medyczne, które nie wiążą się z koniecznością udzielania świadczeń, nie są zapewniane przez szpitale w trakcie hospitalizacji. Pojawia się tutaj oczywiście również trudność z określeniem, jakie leki czy wyroby medyczne są konieczne przy udzielaniu danego świadczenia, a jakie nie. Niewątpliwie jednak, duża grupa leków związanych np. ze schorzeniami już wcześniej zdiagnozowanymi i nie pozostającymi w związku z daną hospitalizacją jest uważana za leki znajdujące się już poza obszarem wymaganym. W praktyce dochodzi zatem do takich sytuacji, że gdy pacjentowi, który ma przybyć do szpitala lub przebywa w szpitalu, zaleca się korzystanie z własnych leków. Problematyka ta wzbudza jednak wiele kontrowersji i nie ma jednoznacznych i precyzyjnych przepisów w tym zakresie.
