Polska spóźnia się z unijną dyrektywą usługową

Dla polskiej gospodarki właściwe i pełne wdrożenie dyrektywy usługowej miałoby potencjalnie tak przełomowe znaczenie, jak w swoim czasie wejście w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej twierdzą przedsiębiorcy z PKPP Lewiatan. To unijne prawo powinno obowiązywać w Polsce od 28 grudnia ubiegłego roku, ale dotychczas nie została uchwalona ustawa wprowadzająca dyrektywę do polskiego porządku prawnego. Dopiero teraz powstał jej projekt, który rząd skierował do konsultacji społecznych.

Kraje członkowskie miały na wdrożenie dyrektywy trzy lata, właśnie do 28 grudnia. Opieszałość polskich władz nie jest całkowitym wyjątkiem, ponieważ dotychczas dyrektywy nie wdrożyło jeszcze sześć państw UE, tj. Bułgaria, Grecja, Łotwa, Polska, Słowenia i Słowacja. Jedenaście państw członkowskich tj. Dania, Czechy, Estonia, Finlandia, Węgry, Malta, Holandia, Rumunia, Hiszpania, Szwecja i Wielka Brytania przyjęły już stosowne akty w prawne w tym zakresie, inkorporujące dyrektywę usługową do ich krajowych porządków prawnych. Pozostałych osiem państw - Austria, Belgia, Cypr, Irlandia, Włochy, Litwa, Luxemburg i Portugalia – mają zakończyć proces transpozycji dyrektywy usługowej na poziomie krajowym do połowy 2010 r.

Sytuacja jest więc zróżnicowana, ale to mała pociecha z punktu widzenia korzyści, jakie to unijne prawo może przynieść polskiej gospodarce. Eksperci Lewiatan Pisza w swojej opinii o projekcie, że dla przedsiębiorców sfery usług oznaczałoby radykalne obniżenie administracyjnych barier wejścia na europejski rynek, co z kolei sprzyjałoby wzrostowi konkurencji z korzyścią dla konsumentów. Korzyści mogliby także odnieść przedsiębiorcy decydujący się na podjęcie (rozszerzenie) działalności transgranicznej. Identyczne procedury obowiązujące w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym sprzyjałyby eksportowi usług.

Autorzy opinii PKPP Lewiatan przypominają, że dyrektywa usługowa reguluje podejmowanie i wykonywanie działalności usługowej w rozumieniu art. 50 Traktatu Wspólnoty Europejskiej oraz ma na celu zniesienie barier dotyczących podejmowania i wykonywania działalności usługowej na rynku wewnętrznym UE, urzeczywistnienie w pełni zintegrowanego rynku w dziedzinie usług i w konsekwencji wzrost gospodarczy oraz stworzenie nowych miejsc pracy. Ma ona również na celu ułatwienie usługodawcom i usługobiorcom korzystania z podstawowych swobód zagwarantowanych w art. 43 i 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską tj. swobodę przedsiębiorczości i swobodę świadczenia usług transgranicznych.

Realizację celów dyrektywy mają zapewnić w szczególności takie rozwiązania jak:
1. uproszczenie procedur administracyjnych dotyczących podejmowania i wykonywania działalności usługowej, poprzez:
• wprowadzenie jako zasady zakazu wymagania przez organy administracji oryginałów dokumentów, poświadczonych kopii lub poświadczonego tłumaczenia (art. 5 DU);
• utworzenie pojedynczych punktów kontaktowych, posiadających funkcje ewidencyjne i informacyjne (art. 6 i 7 DU);
• elektronizację procedur dotyczących podejmowania i wykonywania działalności usługowej oraz
• wprowadzenia możliwości dopełnienia wszelkich formalności, z nimi związanych poprzez pojedyncze punkty kontaktowe (art. 8);
• zakaz powielania wymogów (art. 5, art. 10 ust 3, art. 23 DU).
• uproszczenia proceduralne w zakresie reglamentacji m.in. instytucja dorozumianej zgody,
• obowiązek potwierdzenia przyjęcia wniosku przez organ administracji publicznej,
• jednokrotne przedłużenie terminu rozpatrzenia wniosku (art. 13 DU).

2. likwidację lub złagodzenie barier w podejmowaniu lub prowadzeniu działalności usługowej;
- Do osiągnięcia celów dyrektywy konieczna jest pełna i zgodna z harmonogramem transpozycja dyrektywy o usługach we wszystkich krajach członkowskich – podkreślają eksperci Lewiatana.