Sąd: Umowy zlecenia nie miały wpływu na prawo do zasiłku chorobowego

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawczyni prawa do zasiłku, ponieważ uznał, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, kontynuowała ona umowy zlecenia, które stanowiły podstawę do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Sąd nie podzielił tej oceny i wskazał, że sam fakt zawarcia umów nie przesądza o faktycznym wykonywaniu pracy. Szczególnie, że okoliczności tej zaprzeczyli zarówno wnioskodawczyni, jak i jej zleceniodawcy.

Do 15 grudnia 2024 r. Maria A. (dane zmienione) była zatrudniona w szpitalu na podstawie umowy o pracę na okres próbny na stanowisku opiekuna medycznego. Z tego tytułu podlegała ona ubezpieczeniom społecznym. Jednocześnie do 31 grudnia była związana dwiema umowami zlecenia, na podstawie których wykonywała dorywcze zajęcia polegające na rozładunku dostaw w sklepie oraz świadczeniu usług pielęgnacyjno-opiekuńczych.

Organ odmówił prawa do zasiłku chorobowego

W okresie od 13 do 16 grudnia 2024 r. oraz od 17 grudnia do 22 stycznia 2025 r. i od 23 do 31 stycznia 2025 r., Maria A. była niezdolna do pracy. Za okres do 15 grudnia 2024 r. pracodawca wypłacił jej wynagrodzenie za czas choroby. Natomiast za pozostałe okresy ubezpieczona wystąpiła o zasiłek chorobowy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił jej prawa do tego świadczenia, ponieważ uznał, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, kontynuowała ona umowy zlecenia, które stanowiły tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Na tej podstawie organ wydał decyzję, w której odmówił Marii A. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 16 do 22 grudnia 2024 r. Ubezpieczona nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem, więc wniosła odwołanie.

Chodzi o faktyczne wykonywanie pracy 

Sprawą zajął się Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, który wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej jako: ustawa), zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia, nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Nie budzi zatem wątpliwości, że chodzi o faktyczne wykonywanie pracy lub czynności w ramach podjętej działalności zarobkowej.

Sam fakt zawarcia umowy nie jest decydujący

Z dokonanych ustaleń faktycznych wynikało, że Maria A. była do 31 grudnia 2024 r. związana umowami zlecenia. Niemniej w spornym okresie nie wykonywała na ich podstawie żadnych prac i nie wypłacono jej wynagrodzenia. Sąd podkreślił, że sam fakt zawarcia umów nie przesądza o faktycznym wykonywaniu pracy przez ubezpieczoną. Szczególnie, że okoliczności tej zaprzeczyli zarówno ubezpieczona, jak i jej zleceniodawcy. Tym samym brak było podstaw do uznania, że w okresie od 16 do 22 grudnia 2024 r. Maria A. kontynuowała działalność zarobkową w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy. Mając powyższe na uwadze, sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do zasiłku chorobowego za sporny okres.

Wyrok SR dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z 19 stycznia 2026 r., sygn. akt IV U 320/25, prawomocny