Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską dotyczące zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej. Bruksela.1996.11.22.

POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW

między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską dotyczące zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej

List nr 1

Bruksela,

Szanowny Panie,

W swoim zaleceniu nr 1/94 z dnia 8 grudnia 1994 roku w sprawie wspólnego tranzytu Wspólny Komitet WE - EFTA zaproponował wiele zmian do Konwencji EWG - EFTA z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej. Proponowane zmiany wymienione są w Załączniku.

Mam zaszczyt potwierdzić, iż Wspólnota zgadza się z tymi zmianami oraz proponuje ich wejście w życie w dniu 1 lipca 1996 roku. Byłbym zobowiązany, jeżeli mógłby Pan potwierdzić zgodę Pańskiego Rządu w sprawie tych zmian oraz proponowanej daty ich wejścia w życie.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

List nr 2

Bruksela,

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu o następującej treści:

"W swoim zaleceniu nr 1/94 z dnia 8 grudnia 1994 roku w sprawie wspólnego tranzytu Wspólny Komitet WE - EFTA zaproponował wiele zmian do Konwencji EWG - EFTA z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej. Proponowane zmiany wymienione są w Załączniku.

Mam zaszczyt potwierdzić, iż Wspólnota zgadza się z tymi zmianami oraz proponuje ich wejście w życie w dniu 1 lipca 1996 roku. Byłbym zobowiązany, jeżeli mógłby Pan potwierdzić zgodę Pańskiego Rządu w sprawie tych zmian oraz proponowanej daty ich wejścia w życie."

Mam zaszczyt potwierdzić zgodę mojego rządu na treść Pana listu oraz proponowaną datę wejścia zmian w życie.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

Hecho en Bruselas, el 22 de noviembre de 1996.

Udfærdiget i Bruxelles, den 22. november 1996.

Geschehen zu Brüssel am 22. November 1996.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 22 Νοεμβρίου 1996.

Done at Brussels, 22 November 1996.

Fait à Bruxelles, le 22 novembre 1996.

Gjört í Brussel, 22. nóvember 1996.

Fatto a Bruxelles, addì 22 novembre 1996.

Gedaan te Brussel, 22 november 1996.

Feito em Bruxelas, em 22 de Novembro de 1996.

Tehty Brysselissä 22 päivänä marraskuuta 1996.

Utfärdat i Bryssel den 22 november 1996.

Por la Comunidad Europea

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Voor de Europese Gemeenschap

Pela Comunidade Europeia

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

(podpis pominięto)

Fyrir ríkisstjórn lýðveldisins Íslands

(podpis pominięto)

For Kongeriket Norges Regjering

(podpis pominięto)

Für die Regierung der Schweizerischen Eidgenossenschaft

Pour le gouvernement de la Confédération suisse

Per il governo della Confederazione svizzera

(podpis pominięto)

ZAŁĄCZNIK 

ZALECENIE NR 1/94 WSPÓLNEGO KOMITETU WE - EFTAW SPRAWIE WSPÓLNEGO TRANZYTU

z dnia 8 grudnia 1994 roku

w sprawie zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Konwencję z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej, w szczególności jej artykuł 15 ustęp 2 litera a),

a także mając na uwadze, co następuje:

Konwencja z dnia 20 maja 1987 roku zawiera wspólne zasady dotyczące tranzytu w handlu między Wspólnotą a krajami EFTA, jak również między tymi poszczególnymi krajami;

właściwa jest zmiana Konwencji w celu umożliwienia windykacji roszczeń w drodze pomocy wzajemnej między Umawiającymi się Stronami,

NINIEJSZYM ZALECA Umawiającym się Stronom Konwencji:

– dokonanie jej zmiany z dniem 1 lipca 1996 roku, odpowiednio do treści Załącznika do niniejszego zalecenia;

– wzajemne powiadomienie się o przyjęciu niniejszego zalecenia, w formie wymiany listów.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 1994 roku.

w imieniu Wspólnego Komitetu

(podpis pominięto)

ZAŁĄCZNIK 

ZMIANA KONWENCJI

między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską w sprawie wspólnej procedury tranzytowej

W Konwencji między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską wprowadza się następujące zmiany:

A. Po artykule 13 dodaje się tekst w brzmieniu:

"Windykacja roszczenia

Artykuł  13 litera a)

Odpowiednio do postanowień dodatku IV, właściwe władze zainteresowanych państw udzielają sobie wzajemnie pomocy w kwestii windykacji roszczenia, o ile powstały one w związku z procedurami T1 lub T2."

B. W Konwencji dodaje się dodatek IV w brzmieniu:

"DODATEK IV

WZAJEMNA POMOC W WINDYKACJI ROSZCZENIA

Cel

Artykuł  1

W niniejszym Dodatku ustanawia się reguły zapewniające windykację, we wszystkich państwach, powstałych w innym kraju roszczeń określonych w artykule 3. Przepisy wykonawcze zostały określone w załączniku I do niniejszego Dodatku.

Definicje

Artykuł  2

W rozumieniu niniejszego Dodatku:

– »władza wnioskująca« oznacza właściwy organ danego państwa, zwracający się o pomoc dotyczącą roszczenia określonego w artykule 3;

– »władza, do której kierowany jest wniosek« oznacza właściwy organ danego państwa, do którego skierowany został wniosek o pomoc.

Zakres

Artykuł  3

Niniejszy Dodatek stosuje się do:

a) wszystkich roszczeń odnoszących się do dodatku I artykuł 11 ustęp 1 litera c), które dotyczą procedur T1 lub T2 rozpoczętych po wejściu w życie Dodatku;

b) odsetek i kosztów dodatkowych związanych z windykacją roszczeń określonych powyżej.

Udzielanie i wykorzystywanie informacji

Artykuł  4

1. Na wniosek władzy wnioskującej, władza, do której kierowany jest wniosek, dostarcza wszelkie informacje, które mogłyby być użyteczne władzy wnioskującej w windykacji jej roszczenia.

W celu zdobycia tych informacji władza, do której kierowany jest wniosek, wykorzystuje swoje kompetencje, które posiada na podstawie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, stosowanych do windykacji podobnych roszczeń powstałych w państwie, w którym ta władza ma swoją siedzibę.

2. Wniosek o udzielenie informacji wskazuje nazwisko i adres osoby, do której informacje się odnoszą, oraz rodzaj i wysokość roszczenia, stanowiącego przedmiot tego wniosku.

3. Władza, do której kierowany jest wniosek, nie jest zobowiązana do dostarczenia informacji:

a) których nie byłaby w stanie zdobyć do celów windykacji podobnych roszczeń powstałych w państwie, w którym ma ona swoją siedzibę;

b) które ujawniałyby jakiekolwiek tajemnice handlowe, przemysłowe lub zawodowe; lub

c) ujawnienie których mogłoby prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku publicznego państwa.

4. Władza, do której kierowany jest wniosek, informuje władzę wnioskującą o przyczynach udzielenia odmowy na wniosek o udzielenie informacji.

5. Informacje uzyskane zgodnie postanowieniami niniejszego artykułu mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszej Konwencji. Informacje podlegają w państwie, które je otrzymało, takiej samej ochronie jaką w danym państwie postanowienia prawa krajowego przewidują dla tego rodzaju informacji. Takie informacje mogą być wykorzystywane do innych celów tylko za pisemną zgodą właściwego organu, który je udostępnił, z zastrzeżeniem wszelkich ewentualnych ograniczeń nałożonych przez ten organ.

6. Wniosek o udzielenie informacji sporządza się w formie zgodnej z wzorem zamieszczonym w załączniku II do niniejszego Dodatku.

Powiadomienie

Artykuł  5

1. Władza, do której kierowany jest wniosek, na wniosek władzy wnioskującej oraz zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi dotyczącymi powiadamiania o podobnych instrumentach lub decyzjach w państwie, w którym ma ona swoją siedzibę, powiadamia adresata o wszystkich instrumentach i decyzjach, łącznie z tymi natury sądowej, które wydano na terenie państwa, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca i które odnoszą się do tego roszczenia i/lub do jego windykacji.

2. Wniosek o powiadomienie wskazuje nazwisko i adres adresata, naturę i przedmiot instrumentu lub decyzji, o których należy powiadomić, a jeśli to konieczne, nazwisko i adres dłużnika oraz roszczenie, do którego odnosi się instrument lub decyzja, oraz wszelkie inne użyteczne informacje.

3. Władza, do której kierowany jest wniosek, bezzwłocznie informuje władzę wnioskującą o działaniach podjętych w oparciu o jej wniosek o powiadomienie, w szczególności o dacie, z którą instrument lub decyzja została przekazana do adresata.

4. Wniosek o powiadomienie składa się w formie zgodnej z wzorem zamieszczonym w załączniku III do niniejszego Dodatku.

Realizacja wniosków

Artykuł  6

1. Na wniosek władzy wnioskującej władza, do której kierowany jest wniosek, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi stosującymi się do windykacji podobnych roszczeń powstałych w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, dokonuje windykacji roszczeń, które są przedmiotem instrumentu umożliwiającego ich wykonanie.

2. W tym celu wszelkie roszczenia, w zakresie których wystawiony został wniosek o windykację, są traktowane jako roszczenie państwa, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek z wyjątkiem sytuacji, w których ma zastosowanie artykuł 12.

Artykuł  7

1. Do wniosku o windykację roszczenia, który władza wnioskująca kieruje do władzy, do której kierowany jest wniosek, musi być dołączony oficjalny lub uwierzytelniony odpis instrumentu lub decyzji, który(-a) pozwala na jego wykonanie, wydanego w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca, a także, stosownie do potrzeb, oryginał lub uwierzytelniony odpis innych dokumentów niezbędnych dla przeprowadzenia windykacji.

2. Władza wnioskująca może zwracać się z prośbą o windykację dopiero, gdy:

a) roszczenie i/lub instrument umożliwiający jego stosowanie nie są zakwestionowane w państwie, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę;

b) władza wnioskująca zastosowała w państwie, w którym ma swoją siedzibę, instrument, określony w ustępie 1, jednakże zastosowane środki nie doprowadziły do pełnego zaspokojenia roszczenia;

c) gdy roszczenie przewyższa kwotę 1.500 ECU, kwotę wyrażoną w ecu przelicza się na waluty krajowe zgodnie z postanowieniami dodatku II artykuł 51.

3. Wniosek o windykację wskazuje nazwisko i adres danej osoby, charakter roszczenia, podstawową sumę i odsetki oraz koszty należne w sprawie, a także wszelkie inne istotne informacje.

4. Wniosek o windykację zawiera ponadto oświadczenie wydane przez władzę wnioskującą, wskazujące datę, od której zgodnie z postanowieniami państwa, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, możliwe jest zastosowanie instrumentu oraz w którym zawarte jest potwierdzenie, że warunki określone w ustępie 2 zostały spełnione.

5. Gdy tylko władza wnioskująca otrzyma jakiekolwiek istotne informacje dotyczące sprawy, które dawałyby podstawy do wystawienia wniosku o windykację, władza wnioskująca przekazuje te informacje władzy, do której kierowany jest wniosek.

Artykuł  8

Instrument umożliwiający wykonanie roszczenia jest, w miarę potrzeby oraz zgodnie z postanowieniami obowiązującymi w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, przyjęty, uznany, uzupełniony albo zastąpiony instrumentem umożliwiającym wykonanie roszczenia na terytorium tego państwa.

Przyjęcie, uznanie, uzupełnienie lub zastąpienie następuje niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o windykację. Nie można ich odmówić, jeżeli instrument umożliwiający wykonanie roszczenia w państwie, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, jest sporządzony prawidłowo.

Jeżeli którekolwiek z tych formalności miałyby dać początek badaniu, sprawdzeniu lub zakwestionowaniu w związku z roszczeniem i/lub instrumentem umożliwiającym wykonanie roszczenia, wydanym przez władzę wnioskującą, stosuje się artykuł 12.

Artykuł  9

1. Roszczenia są zwracane w walucie państwa, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek.

2. O ile pozwalają na to obowiązujące przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne państwa, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma siedzibę, ta władza, po zasięgnięciu opinii władzy wnioskującej, może wyznaczyć termin płatności osobie, której dotyczy wniosek, bądź wyrazić zgodę na spłatę w ratach. Wszelkie odsetki pobierane przez władze z tytułu takiego dodatkowego terminu płatności przekazuje się władzy wnioskującej.

Jakiekolwiek inne odsetki z powodu opóźnionej płatności pobrane na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, obowiązujących w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, również zostają przekazane władzy wnioskującej.

Artykuł  10

Roszczenia, które podlegają windykacji, nie są traktowane preferencyjnie w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek.

Artykuł  11

Władza, do której kierowany jest wniosek, informuje władzę wnioskującą niezwłocznie o działaniach podjętych na wniosek o windykację.

Zakwestionowanie roszczenia

Artykuł  12

1. Jeżeli w trybie procedury windykacyjnej, roszczenie i/lub instrument umożliwiający jego wykonanie wydane w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca, są zakwestionowane przez zainteresowaną stronę, strona ta wnosi sprawę do właściwego organu państwa, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca, zgodnie z obowiązującymi tam prawami. O wszczęciu takiego postępowania władza wnioskująca musi powiadomić władzę, do której kierowany jest wniosek. Zainteresowana strona może również powiadomić o tym postępowaniu władzę, do której kierowany jest wniosek.

2. Z chwilą, gdy władza, do której kierowany jest wniosek, otrzyma powiadomienie określone w ustępie 1 od władzy wnioskującej lub zainteresowanej strony, zawiesza procedurę wykonania do momentu podjęcia decyzji przez organ właściwy w tej kwestii. Jeżeli władza, do której kierowany jest wniosek, uzna to za niezbędne, i bez uszczerbku dla artykułu 13, władza ta może podjąć środki ostrożności w celu zagwarantowania windykacji, z zastrzeżeniem, że przepisy ustawowe i wykonawcze obowiązujące w państwie, w którym ma swoją siedzibę, pozwalają na takie działania w stosunku do podobnych roszczeń.

3. W przypadku gdy kwestionuje się środki wykonania roszczeń stosowane w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, sprawa zostaje wniesiona do właściwego organu tego państwa zgodnie z jego przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

4. W przypadku gdy właściwym organem, do którego wniesiona została sprawa zgodnie z postanowieniami ustępu 1, jest trybunał sądowy lub administracyjny, decyzja tego trybunału, o ile jest ona korzystna dla władzy wnioskującej i umożliwia windykację roszczenia w państwie, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, stanowi »instrument umożliwiający wykonanie« w rozumieniu artykułów 6-8, a windykacja roszczenia następuje dalej na podstawie tej decyzji.

Środki ostrożności

Artykuł  13

1. Na uzasadniony wniosek władzy wnioskującej, władza, do której kierowany jest wniosek, podejmuje środki ostrożności, aby zapewnić windykację roszczenia w takim zakresie, w jakim pozwalają na to przepisy ustawowe lub wykonawcze obowiązujące w państwie, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma swoją siedzibę.

2. W celu nadania mocy prawnej postanowieniom ustępu 1, artykułu 6, artykułu 7 ustęp 1, 3 i 5, artykułu 8, 11, 12 i 14 stosuje się mutatis mutandis.

3. Wniosek o środki ostrożności sporządza się zgodnie z wzorem zamieszczonym w załączniku IV do niniejszego Dodatku.

Wyjątki

Artykuł  14

Władza, do której kierowany jest wniosek, nie jest zobowiązana:

a) do udzielenia pomocy, przewidzianej w artykułach 6-13, jeżeli windykacja roszczenia, z powodu sytuacji dłużnika, stworzyłoby poważne trudności ekonomiczne lub społeczne w państwie, w którym władza ta ma swoją siedzibę;

b) do dopuszczenia do windykacji roszczenia, jeżeli uzna, że naruszałoby to porządek publiczny albo inne istotne interesy państwa, w którym władza ma swoją siedzibę.

c) do podjęcia windykacji roszczenia, jeśli władza wnioskująca nie wyczerpała wszystkich sposobów windykacji na terytorium państwa, w którym ma ona swoją siedzibę.

Władza, do której kierowany jest wniosek, informuje władzę wnioskującą o powodach udzielenia odmowy na wniosek o udzielenie pomocy.

Artykuł  15

1. Kwestie dotyczące okresów przedawnienia są regulowane wyłącznie przepisami ustawowymi obowiązującymi w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca.

2. Kolejne czynności podjęte przez władzę, do której kierowany jest wniosek, w celu windykacji roszczenia stosownie do wniosku o udzielenie pomocy, które w przypadku podjęcia ich przez władzę wnioskującą, miałyby skutek zawieszający lub przerywający okres przedawnienia według przepisów ustawowych obowiązujących w państwie, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca, uważa się za podjęte w tym ostatnim, jeśli chodzi o skutek.

Poufność

Artykuł  16

Dokumenty i informacje przesłane do władzy, do której kierowany jest wniosek, na mocy niniejszego Dodatku mogą być przekazane do wiadomości jedynie:

a) osobie wymienionej we wniosku o udzielenie pomocy;

b) osobom i władzom odpowiedzialnym za windykację roszczeń i wyłącznie w tym celu;

c) organom sądowym rozpatrującym sprawy dotyczące windykacji roszczeń.

Języki

Artykuł  17

Wnioskom o udzielenie pomocy i odnośnym dokumentom towarzyszą tłumaczenia w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, lub w języku, który dana władza zaakceptuje.

Koszty pomocy

Artykuł  18

Zainteresowane państwa powstrzymują się od wszelkich wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów wynikających z wzajemnej pomocy, którą świadczą sobie wzajemnie na mocy niniejszego Dodatku.

Jednakże państwo, w którym ma swoją siedzibę władza wnioskująca, pozostaje zobowiązane Państwu Członkowskiemu, w którym ma swoją siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek, do zwrotu kosztów poniesionych w wyniku działań, które okażą się nieuzasadnione, o ile dotyczy to albo istoty roszczenia albo ważności instrumentu wydanego przez władzę wnioskującą.

Upoważnione władze

Artykuł  19

Państwa przekazują sobie wzajemnie wykaz władz upoważnionych do formułowania lub przyjmowania wniosków o pomoc, oraz wszelkich ewentualnych zmianach w tym wykazie.

Artykuły  20 - 21

(Niniejszy Dodatek nie zawiera artykułów 20-22)

Uzupełnienie

Artykuł  23

Postanowienia niniejszego Dodatku nie stanowią przeszkody dla pomocy, jaką sobie wzajemnie świadczą państwa teraz lub w przyszłości, w ramach wszelkich umów lub porozumień, łącznie z tymi o powiadomieniach o aktach prawnych lub pozaprawnych.

Artykuł  24 - 26

(Niniejszy Dodatek nie zawiera artykułów 24-26)

ZAŁĄCZNIK  I

PRZEPISY WYKONAWCZE

TYTUŁ  I

Zakres

Artykuł  1

1. Niniejszy Załącznik ustanawia szczegółowe zasady wykonania dodatku IV.

2. Niniejszy Załącznik ustanawia ponadto szczegółowe zasady przeliczania i przekazywania wyegzekwowanych kwot.

TYTUŁ  II

Wniosek o udzielenie informacji

Artykuł  2

1. Wniosek o udzielenie informacji, określony w dodatku IV artykuł 4, składany jest na piśmie według wzoru zamieszczonego w załączniku II. Wniosek musi być opatrzony pieczęcią urzędową władzy wnioskującej i podpisany przez jej należycie upoważnionego do zgłoszenia takiego wniosku urzędnika.

2. We wniosku o udzielenie informacji władza wnioskująca wskazuje, gdzie stosowne, nazwę każdej innej władzy, do której został skierowany podobny wniosek.

Artykuł  3

Wniosek o udzielenie informacji może dotyczyć:

a) dłużnika; lub

b) każdej innej osoby, która zgodnie z obowiązującym prawem państwa, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, odpowiada za spłatę roszczenia.

Jeżeli władza wnioskująca wie, że strona trzecia posiada aktywa należące do jednej z osób, określonych w powyższym ustępie, wniosek ten może dotyczyć także tej strony trzeciej.

Artykuł  4

Władza, do której kierowany jest wniosek, potwierdza niezwłocznie na piśmie (np. teleksem albo faksem) otrzymanie wniosku o udzielenie informacji, tak szybko, jak to możliwe i w żadnym wypadku nie później niż w ciągu 7 dni od jego wpłynięcia.

Artykuł  5

1. Władza, do której kierowany jest wniosek, przekazuje każdą żądaną informację, jaką uzyskała, władzy wnioskującej.

2. Jeżeli wszystkich albo części żądanych informacji nie można uzyskać w rozsądnym terminie stosownym do okoliczności danego przypadku, władza, do której kierowany jest wniosek, powiadamia o tym władzę wnioskującą, z podaniem przyczyn.

W każdym przypadku po upływie sześciu miesięcy od potwierdzenia otrzymania wniosku władza, do której kierowany jest wniosek, przekazuje władzy wnioskującej wyniki postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w celu uzyskania żądanych informacji.

W świetle przekazanych przez władzę, do której kierowany jest wniosek, informacji, władza wnioskująca może poprosić tą ostatnią o kontynuowanie postępowania wyjaśniającego. Wniosek taki przekazuje się na piśmie, (np. faksem lub teleksem) w terminie dwóch miesięcy od otrzymania zawiadomienia o wyniku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez władzę, do której kierowany jest wniosek, która traktuje ten wniosek zgodnie z postanowieniami mającymi zastosowanie do wniosku pierwotnego.

Artykuł  6

Jeżeli władza, do której kierowany jest wniosek, postanawia nie postępować zgodnie z skierowanym do niej wnioskiem o udzielenie informacji, powiadamia na piśmie władzę wnioskującą o przyczynach odmowy, z wyraźnym wskazaniem zastosowanych postanowień dodatku IV artykuł 4. Władza, do której kierowany jest wniosek, przesyła to zawiadomienie niezwłocznie po podjęciu decyzji, i w żadnym wypadku nie później niż w terminie sześciu miesięcy od potwierdzenia otrzymania wniosku.

Artykuł  7

Władza wnioskująca może w każdym momencie wycofać wniosek o udzielenie informacji, który skierowała do władzy, do której kierowany jest wniosek. Decyzję o wycofaniu przekazuje się władzy, do której kierowany jest wniosek, na piśmie (np. telexem lub telefaxem).

TYTUŁ  III

Wniosek o powiadomienie

Artykuł  8

Wniosek o powiadomienie określony w dodatku IV artykuł 5, składa się na piśmie w dwóch egzemplarzach, zgodnie z wzorem zamieszczonym w załączniku III. Wniosek musi być opatrzony pieczęcią urzędową władzy wnioskującej i podpisany przez jej należycie upoważnionego do zgłoszenia takiego wniosku urzędnika.

Do wniosku, określonego w powyższym ustępie, dołącza się dwie kopie instrumentu (lub decyzji), o którym powiadomienie jest przedmiotem wniosku.

Artykuł  9

Wniosek o powiadomienie może odnosić się do każdej osoby fizycznej lub prawnej, którą, zgodnie z obowiązującym prawem państwa, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, powiadamia się o wszelkich instrumentach lub decyzjach, które jej dotyczą.

Artykuł  10

1. Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o powiadomienie, władza, do której kierowany jest wniosek, podejmuje środki niezbędne do dokonania powiadomienia zgodnie z obowiązującym prawem państwa, w którym ma swoją siedzibę.

2. Władza, do której kierowany jest wniosek, informuje władzę wnioskującą o dacie powiadomienia, niezwłocznie po jego sporządzeniu, poprzez odesłanie jednej z kopii wniosku, opatrzonego prawidłowo wypełnionym zaświadczeniem na jego odwrocie.

TYTUŁ  IV

Wniosek o windykację i/lub podjęcie środków ostrożności

Artykuł  11

1. Wniosek o windykację i/lub o podjęcie środków ostrożności określonych w dodatku IV artykuł 6 i13, składa się na piśmie według wzoru określonego w załączniku IV. Wniosek, zawierający oświadczenie o spełnieniu określonych w dodatku IV warunków o wszczęciu procedury udzielania wzajemnej pomocy, opatrzony jest pieczęcią urzędową władzy wnioskującej i podpisany przez jej uprawnionego do zgłoszenia takiego wniosku urzędnika.

2. Instrument umożliwiający wykonanie, towarzyszący wnioskowi o windykację lub o podjęcie środków ostrożności, może być wydany w odniesieniu do kilku roszczeń, jeżeli dotyczą one jednej i tej samej osoby.

Do celów artykułów 12-19 wszystkie roszczenia objęte jednym i tym samym instrumentem umożliwiającym wykonanie uznawane są za jedno roszczenie.

Artykuł  12

1. Wniosek o windykację lub o podjęcie środków ostrożności może dotyczyć:

a) dłużnika; lub

b) każdej innej osoby, która zgodnie z prawem obowiązującym w państwie, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, odpowiada za wykonanie roszczenia.

2. Władza wnioskująca poinformuje, gdy sytuacja tego wymaga, władzę, do której kierowany jest wniosek, o aktywach osób określonych w ustępie 1, które według jej wiedzy znajdują się w posiadaniu strony trzeciej.

Artykuł  13

1. Władza wnioskująca określa kwotę roszczenia podlegającą windykacji zarówno w walucie państwa, w którym ma swoją siedzibę, jak i w walucie państwa, w którym ma siedzibę władza, do której kierowany jest wniosek.

2. Kursem wymiany stosowanym na potrzeby ustępu 1 jest ostatni oferowany kurs sprzedaży z dnia, w którym wniosek został podpisany, zanotowany na najbardziej reprezentatywnym rynku lub rynkach walutowych państwa, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę.

Artykuł  14

Władza, do której kierowany jest wniosek, potwierdza niezwłocznie i w żadnym wypadku nie później niż w ciągu siedmiu dni od wpłynięcia wniosku, na piśmie (np. teleksem albo faksem) otrzymanie wniosku o windykację lub podjęcie środków ostrożności.

Artykuł  15

Jeżeli w rozsądnym terminie, odpowiednim do okoliczności przypadku, nie jest możliwa windykacja roszczenia w całości lub w części, lub gdy nie jest możliwe podjęcie środków ostrożności, władza, do której kierowany jest wniosek powiadamia o tym władzę wnioskującą, z podaniem przyczyn.

W każdym przypadku po upływie roku od potwierdzenia otrzymania wniosku, władza, do której kierowany jest wniosek, informuje władzę wnioskującą o wyniku procedury, którą podjęła w celu windykacji roszczenia lub podjęcia środków ostrożności.

W świetle przekazanych przez władzę, do której kierowany jest wniosek, informacji, władza wnioskująca może poprosić tą ostatnią o kontynuowanie wszczętej procedury o windykację roszczenia lub podjęcie środków ostrożności. Wniosek taki przekazuje się na piśmie (np. faksem lub teleksem) w terminie dwóch miesięcy od otrzymania zawiadomienia o wyniku procedury windykacyjnej lub środków ostrożności podjętych przez władzę, do której kierowany jest wniosek, która traktuje ten wniosek zgodnie z postanowieniami mającymi zastosowanie do wniosku pierwotnego.

Artykuł  16

O każdym zakwestionowaniu roszczenia lub instrumentu umożliwiającego jego wykonanie mającym miejsce w państwie, w którym władza wnioskująca ma swoją siedzibę, powiadamia ona na piśmie (np. teleksem albo faksem) władzę, do której kierowany jest wniosek, niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o tym.

Artykuł  17

1. Jeżeli wniosek o windykację lub podjęcie środków ostrożności stanie się bezprzedmiotowy wskutek spłaty roszczenia lub zostanie unieważniony z innych powodów, władza wnioskująca niezwłocznie powiadamia o tym na piśmie (np. teleksem albo faksem) władzę, do której kierowany jest wniosek tak, aby ta ostatnia umorzyła wszczęte postępowanie.

2. Jeżeli z jakichkolwiek przyczyn zmienia się wysokość roszczenia, którego dotyczy wniosek o windykację lub podjęcie środków ostrożności, władza wnioskująca niezwłocznie powiadamia o tym na piśmie (np. teleksem albo faksem) władzę, do której kierowany jest wniosek.

Jeżeli zmiana polega na zmniejszeniu kwoty roszczenia, władza, do której kierowany jest wniosek, kontynuuje postępowanie, które podjęła w celu wyegzekwowania roszczenia lub podjęcia środków ostrożności, jednak tylko w odniesieniu do kwoty pozostającej do spłaty. Jeżeli w momencie, kiedy władza, do której kierowany jest wniosek została powiadomiona o obniżeniu roszczenia, pierwotnie określona kwota została już wyegzekwowana, nie zainicjowano jednak jeszcze procedury przekazania określonej w artykule 18, władza, do której kierowany jest wniosek, zwraca nadwyżkę pobranej kwoty osobie do tego uprawnionej.

Jeżeli zmiana polega na zwiększeniu kwoty roszczenia, władza wnioskująca kieruje niezwłocznie do władzy, do której kierowany jest wniosek, dodatkowy wniosek o windykację lub podjęcie środków ostrożności. Wniosek dodatkowy rozpatrywany jest w miarę możliwości równocześnie z pierwszym wnioskiem. Jeżeli ze względu na zaawansowanie postępowania nie ma możliwości jednoczesnego rozpatrzenia wniosków pierwotnego i dodatkowego, władza, do której kierowany jest wniosek, rozpatrzy pozytywnie wniosek dodatkowy tylko wtedy, gdy dotyczy on kwoty nie mniejszej niż ta określona w dodatku IV artykuł 7.

3. Przy przeliczaniu zmienionej kwoty roszczenia na walutę państwa, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma siedzibę, władza wnioskująca stosuje kurs wymiany zastosowany we wniosku pierwotnym.

Artykuł  18

Wszystkie kwoty wyegzekwowane przez władzę, do której kierowany jest wniosek, oraz ewentualnie odsetki określone w dodatku IV artykuł 9 ustęp 2, przekazywane są władzy wnioskującej w walucie kraju, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma siedzibę. Przekazanie musi nastąpić w terminie jednego miesiąca od wyegzekwowania roszczenia.

Artykuł  19

Bez względu na kwoty uzyskane przez władzę, do której kierowany jest wniosek, jako odsetki określone w dodatku IV artykuł 9 ustęp 2, roszczenie uważa się za wyegzekwowane w wysokości kwoty, która wynika z przeliczenia na walutę państwa, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma swoją siedzibę, biorąc za podstawę kurs walutowy określony w artykule 13 ustęp 2.

TYTUŁ  V

Postanowienia ogólne i końcowe

Artykuł  20

1. Władza wnioskująca może zgłosić wniosek o pomoc zarówno w odniesieniu do jednego, jak i do kilku roszczeń podlegających windykacji od jednej i tej samej osoby.

2. Informacje przewidziane w załącznikach II, III i IV mogą być sporządzane za pomocą systemu przetwarzania danych, na czystym papierze, z zastrzeżeniem, że wydruki są zgodne z wzorami zamieszczonymi w załącznikach.

Artykuł  21

Informacje i inne dane szczegółowe przekazane przez władzę, do której kierowany jest wniosek, władzy wnioskującej, sporządza się w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa, w którym władza, do której kierowany jest wniosek, ma swoją siedzibę.

..................................................

Notka Wydawnictwa Prawniczego "Lex"

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK  II

grafika

ZAŁĄCZNIK  III

grafika

ZAŁĄCZNIK  IV

grafika

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1997.91.14
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską dotyczące zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 roku w sprawie wspólnej procedury tranzytowej. Bruksela.1996.11.22.
• Data aktu: 1996-11-22
• Data ogłoszenia: 1997-04-05
• Data wejścia w życie: 2004-05-01, 1996-11-22