Sprawa C-572/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 2 lipca 2025 r. w sprawie T-289/24, Brasserie Nationale i Munhowen/Komisja, wniesione w dniu 29 sierpnia 2025 r. przez Brasserie Nationale (dawniej Brasseries Funck-Bricher et Bofferding) i Munhowen SA
Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 2 lipca 2025 r. w sprawie T-289/24, Brasserie Nationale i Munhowen/Komisja, wniesione w dniu 29 sierpnia 2025 r. przez Brasserie Nationale (dawniej Brasseries Funck-Bricher et Bofferding) i Munhowen SA(Sprawa C-572/25 P)
Język postępowania: francuski
(Dz.U.UE C z dnia 15 grudnia 2025 r.)
Strony
Wnoszące odwołanie: Brasserie Nationale (dawniej Brasseries Funck-Bricher et Bofferding) i Munhowen SA (przedstawiciele: G. Parleani, O. Parleani i R. Ianniello, adwokaci)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Autorite de concurrence du Grand-Duche de Luxembourg, Anheuser-Busch Inbev
Żądania strony wnoszących odwołanie
- uznanie odwołania spółek Brasserie Nationale i Munhowen od wyroku wydanego w dniu 2 lipca 2025 r. przez Sąd Unii Europejskiej w sprawie T-289/24 za dopuszczalne i zasadne, a w konsekwencji
- uchylenie zaskarżonego wyroku w pełnym zakresie, w jakim przyjęto w nim błędną wykładnię pojęcia "powiadomienia" zawartego w art. 22 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. 1 , i w konsekwencji
- uchylenie wyroku Sądu w zakresie, w jakim Sąd orzekł w nim, że Komisja nie popełniła błędu przy obliczaniu terminu 15 dni określonego w art. 22 ust. 1 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia, przyjmując wniosek o odesłanie skierowany do niej przez Autorite de concurrence du Luxembourg (organ ochrony konkurencji, Luksemburg) w dniu 7 lutego 2024 r., i w konsekwencji
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 marca 2024 r., w której Komisja uwzględniła wniosek o odesłanie złożony przez Autorite de la concurrence du Luxembourg (organ ochrony konkurencji, Luksemburg).
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie odwołania wnoszące odwołanie podnoszą jeden zarzut podzielony na dwie części.
Część pierwsza zarzutu, dotycząca pojęcia i wykładni "powiadomienia", obejmujące trzy zastrzeżenia:
- Sąd stwierdził, że powiadomienie jest warunkiem wstępnym i stanowi warunek wystąpienia z wnioskiem o odesłanie
oraz że powiadomienie powinno mieć charakter "aktywny" i "powinno umożliwić zainteresowanemu państwu członkowskiemu dokonanie wstępnej analizy tych przesłanek i ocenienie celowości złożenia wniosku o odesłanie". Zdaniem wnoszących odwołanie ani jedno, ani drugie nie ma jednak miejsca. Po pierwsze, z art. 22 nie wynika, że powiadomienie stanowi warunek wstępny złożenia wniosku o odesłanie; jedyną konsekwencją związaną z powiadomieniem jest to, że powoduje ono rozpoczęcie biegu 15-dniowego terminu, w którym państwo członkowskie powinno złożyć wniosek o odesłanie Komisji Europejskiej (jeżeli zamierza to uczynić). Następnie, wbrew temu, co stwierdził Sąd, nie istnieje związek ani prawny, ani logiczny między powiadomieniem a obowiązkiem aktywnego przekazywania informacji pozwalających na przeprowadzenie wstępnej analizy.
- Wnoszące odwołanie podnoszą również, że Sąd błędnie orzekł, iż wymogi dobrej administracji i szybkości postępowania obciążają podmioty podlegające władztwu administracyjnemu i że organy administracji są z nich zwolnione.
- Wnoszące odwołanie krytykują również orzeczenie Sądu w zakresie, w jakim stwierdzono w nim, że "sama wiedza o koncentracji nie pozwala właściwemu organowi dokonać wstępnej oceny" oraz że zobowiązanie krajowego organu ochrony konkurencji do poszukiwania (informacji) prowadziłoby do nałożenia na niego "znacznego obciążenia administracyjnego, również sprzecznego z celem dotyczącym efektywności". Pewność prawa jest zagrożona nie tylko dlatego, że przedsiębiorstwa nadal nie wiedzą, o czym powinny powiadomić, ale również dlatego, że zasady mogą się różnić w zależności od ich zasięgu terytorialnego.
Ostatecznie zastrzeżenia dotyczą tego, że zgodnie z orzeczeniem Sądu bierność stanowi sposób postępowania, który powinny stosować organy ochrony konkurencji, aby rozpoczął się bieg terminu wymaganego do wszczęcia postępowania w sprawie odesłania sprawy Komisji Europejskiej. Przedstawione zostały również inne, dodatkowe lub uzupełniające argumenty.
Część druga zarzutu, dotycząca obliczania terminu:
Wnoszące odwołanie żądają, aby Trybunał uchylił wyrok ze względu na naruszenie prawa przy dokonywaniu wykładni art. 22 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 139/2004, w zakresie, w jakim Autorite de la concurrence du Luxembourg (organ ochrony konkurencji, Luksemburg) otrzymał powiadomienie "o koncentracji" ponad 15 dni przed skierowaniem wniosku o odesłanie do Komisji. W związku z tym wniosek o odesłanie, który ten lokalny urząd ochrony konkurencji skierował do Komisji w dniu 7 lutego 2024 r., został złożony po terminie. W konsekwencji wnoszące odwołanie wnoszą o bezpośrednie i niepodzielnie stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 14 marca 2024 r. uwzględniającej wniosek o odesłanie złożony przez Autorite de concurrence du Luxembourg (organ ochrony konkurencji, Luksemburg).
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6489 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-572/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 2 lipca 2025 r. w sprawie T-289/24, Brasserie Nationale i Munhowen/Komisja, wniesione w dniu 29 sierpnia 2025 r. przez Brasserie Nationale (dawniej Brasseries Funck-Bricher et Bofferding) i Munhowen SA |
| Data aktu: | 2025-12-15 |
| Data ogłoszenia: | 2025-12-15 |