Sprawa C-186/25, Institut po ribni resursi Varna: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Warna (Bułgaria) w dniu 7 marca 2025 r. - Institut po ribni resursi Varna/Rakovoditel na Natsionalnia organ po Savmestna operativna programa za transgranichno satrudnichestvo Chernomorski basein 2014-2020 i direktor na direktsia Upravlenie na teritorialnoto satrudnichestvo
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Warna (Bułgaria) w dniu 7 marca 2025 r. - Institut po ribni resursi Varna/Rakovoditel na Natsionalnia organ po Savmestna operativna programa za transgranichno satrudnichestvo "Chernomorski basein 2014-2020" i direktor na direktsia "Upravlenie na teritorialnoto satrudnichestvo"(Sprawa C-186/25, Institut po ribni resursi Varna)(C/2025/3262)
(Dz.U.UE C z dnia 24 czerwca 2025 r.)
Sąd odsyłający
Administrativen sad Varna
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: Instytut po ribni resursi Varna
Druga strona postępowania: Rakovoditel na Natsionalnia organ po Savmestna operativna programa za transgranichno satrudnichestvo "Chernomorski basein 2014-2020" i direktor na direktsia "Upravlenie na teritorialnoto satrudnichestvo"
Pytania prejudycjalne
1) Czy w świetle motywu 12 i sekcji 1 ("Udzielanie zamówień") rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 897/2014 1 z dnia 18 sierpnia 2014 r. ustanawiającego przepisy szczegółowe dotyczące wdrażania programów współpracy transgranicznej finansowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa dopuszczalna jest praktyka organu krajowego taka jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, zgodnie z którą w toku kontroli beneficjenta wzywa się do przedłożenia dowodów kwalifikacji wykonawcy do wykonania zamówienia publicznego, a mianowicie zgodnie z regulacją krajową, konkretnie zgodnie z art. 121 Zakon za obshtestvenite porachki (ustawy o zamówieniach publicznych), a organ krajowy nie stosuje przepisów tego rozporządzenia wykonawczego dotyczących zamówień publicznych?
2) Czy dozwolona jest praktyka organu krajowego taka jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, zgodnie z którą - mimo że art. 2 lit. m) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014 mającego zastosowanie do wspólnego programu operacyjnego "Basen Morza Czarnego 2014-2020", który jest również wskazany w umowie między instytucją zamawiającą a partnerem jako przepis definiujący pojęcie "nieprawidłowości" - instytucja krajowa powinna kierować się definicją legalną pojęcia "nieprawidłowości" zgodnie z art. 2 pkt 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 2 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, a nie na podstawie cech pojęcia "nieprawidłowości" zgodnie z art. 2 lit. m) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014, czy ma miejsce "nieprawidłowość" w rozumieniu umowy o udzielenie zamówienia publicznego, którą instytucja zamawiająca (skarżący) zawarła w celu wykonania umowy organu administracyjnego z beneficjentem (instytucją zamawiającą)?
Jeżeli odpowiedź na to pytanie brzmi, że taka praktyka jest dozwolona, jak należy rozumieć pojęcie "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013? Czy w szczególności ośmiodniowe opóźnienie w wykonaniu usługi w ramach umowy na "produkcję filmu wideo w ramach projektu TIMMOD" należy uznać za naruszenie przepisów krajowych, jeżeli beneficjent przekazał przedmiot umowy, po jego wykonaniu na jego rzecz przez wykonawcę, partnerowi wiodącemu w Rumunii, a wytworzony produkt - film wideo - został wykorzystany w programie; to znaczy, czy opóźnienie w wykonaniu umowy pomiędzy beneficjentem a wykonawcą stanowi naruszenie, które może być uznane za naruszenie prawa krajowego zgodnie z art. 2 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, i czy w związku z tym wydatek poniesiony przez beneficjenta na płatność umowną na rzecz wykonawcy bez odliczenia 84 bGn (10 500 BGN x 0,1 % = 10,5 BGN dziennie x 8 dni = 84 BGN) od tej płatności stanowi nieuzasadniony wydatek w budżecie Unii?
3) Czy w świetle art. 41 [Karty praw podstawowych Unii Europejskiej] dozwolona jest praktyka organu krajowego taka jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, zgodnie z którą w uzasadnieniu decyzji nakładającej sankcje za nieprawidłowość popełnioną przez beneficjenta, po pierwsze, wskazany został tylko naruszony przepis prawa Unii - art. 33 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 3 z dnia 18 lipca 2018 r. - ale brak jest wskazań co do tego, na czym konkretnie polegało naruszenie tego przepisu ani w jaki sposób doszło przez to do naruszenia zasad oszczędności, efektywności i skuteczności, o których mowa w tym przepisie, lub w jaki sposób naruszenie tych zasad spowodowało szkodę dla budżetu Unii, po drugie, organ krajowy nie wyjaśnia, dlaczego bada elementy składowe nieprawidłowości zgodnie z definicją prawną tego pojęcia zawartą w art. 2 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, a nie zgodnie z art. 2 lit. m) mającego zastosowanie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014, oraz po trzecie, organ krajowy nie podaje żadnych konkretnych wyjaśnień co do wysokości kary wyrażonej w procentach, a mianowicie 25 % wartości umowy?
4) Czy w świetle art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 4 z dnia 18 grudnia 1995 r. charakter i zakres sankcji administracyjnej oraz charakter i waga nieprawidłowości, za którą jest ona nakładana, muszą być przewidziane już wcześniej w prawie Unii, aby sankcja administracyjna mogła być uregulowana na szczeblu krajowym, i czy od państw członkowskich wymaga się, by w ramach regulowania środków i sankcji w prawie krajowym uwzględniły względnie wskazały akt prawa wspólnotowego, który przewiduje te środki i sankcje? Czy przepisy art. 31 ust. 3 [w związku z] art. 74 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014 należy interpretować w ten sposób, że przenoszą one na państwa członkowskie kompetencję do przyjęcia przepisów dotyczących wysokości sankcji, które mogą być nakładane na beneficjentów projektów w programach w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa?
5) Czy w świetle art. 63 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 ("Państwa członkowskie nakładają na odbiorców skuteczne, odstraszające i proporcjonalne kary, w przypadku gdy zostały one przewidziane w przepisach sektorowych lub w szczegółowych przepisach prawa krajowego") dozwolone są wysokości sankcji takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, a mianowicie kara w wysokości 84 BGN (ponieważ beneficjent nie dokonał odliczenia tej kwoty od kwoty wypłaconej wykonawcy z powodu ośmiodniowego opóźnienia w wykonaniu) oraz sankcja w wysokości 25 % 10 500,00 BGN, czyli od wartości kwalifikowalnych środków finansowych zgodnie z umową zawartą między beneficjentem a wykonawcą [z powodu naruszenia zasad należytego zarządzania finansami zgodnie z wymogami art. 33, art. 36 ust. 1 i art. 61 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046]?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.3262 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-186/25, Institut po ribni resursi Varna: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Warna (Bułgaria) w dniu 7 marca 2025 r. - Institut po ribni resursi Varna/Rakovoditel na Natsionalnia organ po Savmestna operativna programa za transgranichno satrudnichestvo Chernomorski basein 2014-2020 i direktor na direktsia Upravlenie na teritorialnoto satrudnichestvo |
| Data aktu: | 2025-06-24 |
| Data ogłoszenia: | 2025-06-24 |