Sprawa C-365/23, Arce: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 marca 2025 r. - SIA A v. C, D, E
Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 marca 2025 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) - Łotwa] - SIA "A"/C, D, E
(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Zakres stosowania - Artykuł 2 lit. b) - Artykuł 3 ust. 1 - Artykuł 4 ust. 2 - Artykuł 5 - Artykuł 6 ust. 1 - Artykuł 8a - Umowa adhezyjna - Umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorcą świadczącym usługi w zakresie rozwoju sportowego i wsparcia w karierze a małoletnim "obiecującym" zawodnikiem reprezentowanym przez rodziców - Warunek ustanawiający obowiązek zapłaty na rzecz tego przedsiębiorcy wynagrodzenia w wysokości 10 % dochodu uzyskanego przez tego sportowca w ciągu kolejnych piętnastu lat - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 17 i 24 - Prawo własności - Prawa dziecka)
(C/2025/2629)
Język postępowania: łotewski
(Dz.U.UE C z dnia 19 maja 2025 r.)
Sąd odsyłający
Augstākā tiesa (Senāts)
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: SIA "A"
Druga strona postępowania: C, D, E
Sentencja
1) Artykuł 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
należy interpretować w ten sposób, że:
umowa o świadczenie usług wsparcia rozwoju i kariery sportowca, zawarta pomiędzy z jednej strony przedsiębiorcą prowadzącym działalność w dziedzinie rozwoju sportowców a z drugiej strony małoletnim "obiecującym" zawodnikiem, reprezentowanym przez rodziców, który w chwili zawarcia tej umowy nie wykonywał jeszcze działalności zawodowej w dziedzinie sportu, a tym samym miał status konsumenta, jest objęta zakresem stosowania tej dyrektywy.
2) Artykuł 4 ust. 2 i art. 8 dyrektywy 93/13
należy interpretować w ten sposób, że:
warunek umowny przewidujący, iż w odniesieniu do świadczenia wymienionych w umowie usług wsparcia rozwoju i kariery zawodowej w określonej dyscyplinie sportowej młody sportowiec zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 10 % dochodów, które uzyska on w ciągu 15 lat po zawarciu tej umowy, jest objęty zakresem stosowania tego przepisu. W konsekwencji sąd krajowy może co do zasady ocenić na podstawie art. 3 tej dyrektywy nieuczciwy charakter takiego warunku tylko wtedy, gdy dojdzie do wniosku, że ów warunek nie został wyrażony prostym i zrozumiałym językiem. Jednakże wspomniane przepisy nie stoją na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które zezwalają na kontrolę sądową nieuczciwego charakteru tego warunku, nawet jeżeli warunek ten został wyrażony prostym i zrozumiałym językiem.
3) Artykuł 5 dyrektywy 93/13
należy interpretować w ten sposób, że:
nie został wyrażony prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu tego przepisu warunek umowy ograniczający się do przewidzenia, że w zamian za świadczenie usług wspierania rozwoju sportowego i kariery zawodowej sportowiec zobowiązuje się do zapłaty usługodawcy wynagrodzenia w wysokości 10 % dochodów, które uzyska on w ciągu 15 lat po zawarciu tej umowy, przy czym konsumentowi nie zostały przekazane przed zawarciem umowy wszystkie informacje niezbędne do umożliwienia mu dokonania oceny skutków finansowych jego zobowiązania.
4) Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13
należy interpretować w ten sposób, że:
warunek umowy przewidujący, iż w zamian za świadczenie usług wspierania rozwoju sportowego i kariery zawodowej młody sportowiec zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 10 % dochodów, które uzyska on w ciągu 15 lat po zawarciu tej umowy, nie powoduje znaczącej nierównowagi praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta w rozumieniu tego przepisu z tego tylko powodu, że warunek ten nie ustanawia związku między wartością świadczonej usługi a jej kosztem dla konsumenta. Istnienie takiej nierównowagi należy bowiem oceniać w szczególności w świetle zasad mających zastosowanie w prawie krajowym w braku porozumienia stron, uczciwych i słusznych praktyk rynkowych obowiązujących w chwili zawarcia umowy w dziedzinie wynagrodzenia w danej dyscyplinie sportowej, a także w świetle wszystkich okoliczności związanych z zawarciem wspomnianej umowy oraz wszystkich innych postanowień tej umowy lub innej umowy, od której umowa ta jest zależna.
5) Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 93/13
należy interpretować w ten sposób, że:
stoi on na przeszkodzie temu, by sąd krajowy, który stwierdził, że warunek umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem ma nieuczciwy charakter w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy, obniżył kwotę należną od konsumenta do wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych przez usługodawcę w ramach wykonywania tej umowy.
6) Dyrektywę 93/13 w związku z art. 17 ust. 1 i art. 24 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej
należy interpretować w ten sposób, że:
w przypadku gdy warunek umowy przewiduje, iż w zamian za świadczenie usług wspierania rozwoju sportowego i kariery zawodowej konsument zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 10 % dochodów, które uzyska on w ciągu 15 lat po zawarciu tej umowy, okoliczność, że konsument był małoletni w chwili zawarcia wspomnianej umowy i że umowa ta została zawarta przez rodziców małoletniego w jego imieniu, ma znaczenie dla oceny nieuczciwego charakteru takiego warunku.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2629 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-365/23, Arce: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 marca 2025 r. - SIA A v. C, D, E |
| Data aktu: | 2025-03-20 |
| Data ogłoszenia: | 2025-05-19 |