Niemiecka Republika Demokratyczna-Polska. Umowa o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych. Warszawa.1969.05.15.

UMOWA

między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych,

sporządzona w Warszawie dnia 15 maja 1969 r.

W imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 15 maja 1969 roku podpisana została w Warszawie Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych o następującym brzmieniu dosłownym:

UMOWA

między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych.

Kierując się życzeniem umocnienia i rozszerzenia przyjaznych stosunków między obu Państwami w zakresie uprawiania żeglugi na wodach granicznych Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Niemieckiej Republiki Demokratycznej postanowiły zawrzeć niniejszą Umowę:

W tym celu wyznaczyły Pełnomocników, a mianowicie: (pominięto),

którzy po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie, uzgodnili, co następuje:

Art.  1

1. W rozumieniu niniejszej Umowy:

1) Wodami granicznymi są:

a) rzeka Odra od km 542,4 do km 704,1,

b) rzeka Odra Zachodnia od km 0,0 do km 17,1,

c) tor wodny koło Nowego Warpna-Altwarp (Zalew Szczeciński) od pomocniczego znaku granicznego nr 7 (dalba świetlna) do pomocniczego znaku granicznego nr 9 (boja świetlna),

d) rzeka Nysa Łużycka od m. Gubina do ujścia.

2) Statkami są obiekty pływające służące do przewozu osób, towarów, zwierząt oraz do robót technicznych, rybołówstwa i sportu.

3) Żeglugą jest ruch statków wymienionych w pkt 2.

2. Ilekroć w postanowieniach niniejszej Umowy mówi się o statkach, stosuje się to odpowiednio do tratw.

Art.  2

1. Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie na zasadzie pełnej równości prawa uprawiania żeglugi na wodach granicznych.

2. 1 Żegluga sportowa i turystyczna jest dopuszczalna na rzece Odrze i rzece Odrze Zachodniej.

Art.  3

Współpraca na podstawie niniejszej Umowy dla bezpiecznego i optymalnego uprawiania żeglugi na wodach granicznych obejmuje w szczególności następujące zadania:

1) opracowywanie przepisów w zakresie żeglugi i oznakowania żeglugowego wód granicznych,

2) kontrola utrzymania porządku i bezpieczeństwa żeglugi,

3) ustalanie głębokości i szerokości szlaku żeglownego,

4) oznakowanie żeglugowe wód granicznych,

5) usuwanie zatopionych statków i innych znajdujących się na szlaku żeglownym przedmiotów, utrudniających żeglugę,

6) ustalanie miejsc postoju statków,

7) przeprowadzanie akcji pomocy i ratownictwa,

8) dochodzenia w sprawie wypadków wynikających z uprawiania żeglugi.

Art.  4

1. Umawiające się Strony opracują wspólnie jednolite przepisy dotyczące ruchu porządkowo-żeglugowego, jak również oznakowania wód granicznych dla żeglugi i wprowadzają je w życie w tym samym terminie.

2. Zarządzenia w sprawach nie uregulowanych przepisami, o których mowa w ust. 1, a mogące mieć znaczenie dla uprawiania żeglugi przez drugą Umawiającą się Stronę, będą z nią uzgadniane.

Art.  5

1. Statki dopuszczone do żeglugi przez jedną z Umawiających się Stron mogą korzystać z całej szerokości wód granicznych.

2. 2 Dobijanie do brzegu drugiej Umawiającej się Strony nie jest dozwolone.

3. Statki oraz znajdujące się na nich osoby i ładunki są zwolnione od kontroli granicznej i celnej.

4. Umawiające się Strony nie pobierają żadnych opłat za żeglugę na wodach granicznych.

Art.  6

1. 3 W sytuacji, w której statki zmuszone są przybić do brzegu drugiej Umawiającej się Strony, względnie w której ich załogi lub pasażerowie muszą zejść na dany brzeg lub złożyć na nim ładunki - osoby, statki i ładunki podlegają odpowiednim przepisom drugiej Umawiającej się Strony. Miejscowe organy graniczne i celne winny być powiadomione niezwłocznie przez kierownika statku o nawiązaniu każdego kontaktu z brzegiem drugiej Umawiającej się Strony.

2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 organy upoważnione do kontroli mają prawo wstępu na statki drugiej Umawiającej się Strony i przeprowadzania kontroli w ramach swych kompetencji.

Art.  7

1. Każdy statek powinien posiadać wymagane przepisami dla uprawiania żeglugi dokumenty i znaki rozpoznawcze.

2. Na każdym statku powinien się znajdować wymagany skład załogi o odpowiednich kwalifikacjach.

3. 4 Osoby znajdujące się na pokładach statków oraz statków sportowych i turystycznych muszą posiadać dokumenty osobiste lub żeglarskie wymagane wewnątrzpaństwowymi przepisami, które będą wzajemnie uznawane.

4. Dokumenty statków oraz ich załóg wydane lub uznane przez właściwe organy jednej z Umawiających się Stron będą uznawane przez organy drugiej Umawiającej się Strony.

Art.  8

W przypadku stwierdzenia przez właściwe organy jednej z Umawiających się Stron naruszenia przepisów żeglugowych przez członków załóg statków drugiej Umawiającej się Strony, właściwe organy drugiej Umawiającej się Strony winny być o tym poinformowane i mogą one być proszone o wszczęcie odpowiedniego postępowania.

Art.  9

1. Umawiające się Strony ustalą miejsca postoju swoich statków przy swoim brzegu, podadzą je do wiadomości drugiej Umawiającej się Strony oraz wydadzą odpowiednie w tym zakresie zarządzenia. Dla statków sportowych, turystycznych i rybackich zostaną ustalone odrębne miejsca postoju.

2. Statki organów upoważnionych do przeprowadzania kontroli i statki prowadzące prace techniczne mogą zatrzymywać się również w innych miejscach oraz dobijać do brzegu drugiej Umawiającej się Strony na zasadach ustalonych na podstawie art. 21.

Art.  10

Umawiające się Strony będą udzielać wzajemnie wszelkiej pomocy osobom i statkom drugiej Umawiającej się Strony znajdującym się w niebezpieczeństwie. Koszty powstałe w związku z udzieleniem pomocy będą pokrywane przez tę Umawiającą się Stronę, której statkom pomocy udzielono.

Art.  11

1. Właściwe organy Umawiających się Stron przeprowadzają w zasadzie wspólnie dochodzenia w sprawach wypadków, które powstały przy uprawianiu żeglugi na wodach granicznych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a), b) i d), o ile wypadek naruszył interesy obu Umawiających się Stron. Celem dochodzeń będzie ustalenie przyczyny wypadku, winy, jak również rodzaju i zasięgu szkód.

2. W razie wypadku dotyczącego osób lub rzeczy obu Umawiających się Stron, w wyniku którego powstały szkody, roszczenia o odszkodowanie rozstrzygane będą według prawa Strony, na terytorium której wypadek miał miejsce.

3. Jeżeli nie można ustalić, na czyim terytorium wypadek miał miejsce - roszczenia o odszkodowanie będą rozpatrywane według prawa tej Umawiającej się Strony, która poniosła większą szkodę.

4. Jeżeli przedsiębiorstwa lub instytucje obu Umawiających się Stron, uczestniczące w wypadku lub zainteresowane wypadkiem, nie uzgodnią wzajemnych roszczeń z tytułu powstałej szkody - należy powołać dla rozpatrzenia sporu wspólną Komisję. Komisja nie jest związana ustaleniami organów dochodzeniowych odnośnie wysokości szkody.

5. Decyzje Komisji, o której mowa w ust. 4, mogą być podejmowane tylko jednomyślnie; jeżeli nie zostanie osiągnięta jednomyślność, to wówczas należy się zwrócić o ostateczne rozstrzygnięcie sprawy do Międzynarodowego Sądu Arbitrażowego do Spraw Żeglugi Morskiej i Śródlądowej w Gdyni.

6. Tryb przeprowadzania dochodzeń w sprawach wypadków powstałych na wodach granicznych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a), b) i d) Umawiające się Strony uregulują w porozumieniu zawartym na podstawie art. 21. W porozumieniu tym również ustalony będzie sposób powołania, skład i tryb postępowania Komisji, o której mowa w ust. 4.

7. Dochodzenia w sprawie wypadków na wodach granicznych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. c) będą przeprowadzane przez właściwe organy Umawiających się Stron. Jeżeli po zakończeniu dochodzenia uczestnicy wypadku nie dojdą do porozumienia w sprawie roszczeń, to wówczas należy się zwrócić o ostateczne rozstrzygnięcie sprawy do Międzynarodowego Sądu Arbitrażowego do Spraw Żeglugi Morskiej i Śródlądowej w Gdyni.

Art.  12

Uprawianie rybołówstwa na wodach granicznych nie może utrudniać żeglugi. Inne warunki uprawiania rybołówstwa będą regulowane odpowiednim porozumieniem obu Umawiających się Stron.

Art.  13

1. Prace zmierzające do bezpiecznego i optymalnego uprawiania żeglugi, jak też związane z tym oznakowanie wód granicznych wykonywane są w zasadzie przez każdą Umawiającą się Stronę na jej terytorium i na jej koszt.

2. Jeżeli w interesie bezpieczeństwa żeglugi lub z innych ważnych przyczyn zajdzie potrzeba lokalnego podziału pracy w inny sposób aniżeli określony w ust. 1, to w tym przypadku zostanie zawarte odpowiednie porozumienie pomiędzy właściwymi organami.

Art.  14

1. Obie Umawiające się Strony będą usuwały zatopione statki i inne przeszkody żeglugowe. Odpowiednie przedsięwzięcia będą uzgadniane między właściwymi organami Umawiających się Stron.

2. Wydobycie zatopionych statków należy do tej Umawiającej się Strony, która dopuściła je do ruchu.

Art.  15

Sondowania podłużne i poprzeczne potrzebne dla ustawiania znaków żeglugowych i ustalania głębokości i szerokości szlaku żeglownego będą przeprowadzane na podstawie porozumienia właściwych organów Umawiających się Stron.

Art.  16

Umawiające się Strony będą zabezpieczać możliwe do osiągnięcia głębokości i szerokości szlaku żeglownego dla wykorzystania żeglugi i ładowności statków. Właściwe organy obu Umawiających się Stron będą się w tym celu wzajemnie porozumiewać.

Art.  17

1. Dopuszczalne dla uprawiania żeglugi głębokości tranzytowe powinny być ustalane wspólnie odpowiednio do aktualnego stanu wód. W tym celu właściwe organy obu Umawiających się Stron utrzymywać będą służbę informacyjną.

2. Wspólnie ustalone głębokości tranzytowe są wiążące dla żeglugi obu Umawiających się Stron.

3. Stany wysokości wód żeglownych powinny być ustalone wspólnie i będą obowiązywać obie Umawiające się Strony.

Art.  18

Wszelkie prace przy i na wodach granicznych, mające na celu zabezpieczenie żeglugi, a mające wpływ na stan ochrony granicy powinny być uzgadniane z właściwymi organami ochrony granic.

Art.  19

1. Przekraczanie granicy przez osoby, które zajęte są na terytorium drugiej Umawiającej się Strony kierowaniem lub wykonywaniem prac związanych z niniejszą Umową, odbywa się na podstawie właściwej umowy o współpracy w sprawach granicznych.

2. Bez pozwoleń i opłat celnych mogą być przewożone środki przewozowe, jak również materiały, narzędzia i instrumenty potrzebne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony dla wykonywania robót przewidzianych w niniejszej Umowie.

3. Zwolnienia, o których mowa w ust. 2, stosuje się pod warunkiem powrotnego wywozu - po ukończeniu robót przewidzianych w niniejszej Umowie - środków przewozowych, nie wykorzystanych materiałów, narzędzi i instrumentów.

4. Nadzór nad przywozem i wywozem środków przewozowych, materiałów, narzędzi i instrumentów określonych w ust. 2 i 3 odbywa się według wewnętrznych przepisów Umawiających się Stron.

5. Osoby zatrudnione przy robotach przewidzianych w niniejszej Umowie mogą przywozić i wywozić bez opłat celnych i pozwoleń przedmioty osobistego użytku i artykuły konsumpcyjne w ilości odpowiedniej na czas pobytu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, stosownie do odrębnego porozumienia właściwych organów albo wewnętrznych przepisów Umawiających się Stron.

Art.  20

Dla realizacji niniejszej Umowy każda Umawiająca się Strona powoła Pełnomocnika Rządu, zwanego dalej Pełnomocnikiem oraz jego zastępcę. Nazwiska pełnomocników i ich zastępców będą podane w drodze dyplomatycznej do wiadomości drugiej Umawiającej się Strony.

Art.  21

1. Pełnomocnicy mogą zawierać porozumienia związane wykonywaniem niniejszej Umowy. Mogą oni zastrzegać zatwierdzanie porozumień przez właściwe organy Umawiających się Stron.

2. Pełnomocnicy informują się wzajemnie o tym, jakie organy są właściwe dla wykonywania poszczególnych zadań wynikających z niniejszej Umowy. Organy te będą porozumiewać się bezpośrednio przy wykonywaniu zadań.

Art.  22

1. Pełnomocnicy spotykają się w zasadzie raz do roku. Rozmowy odbywać się będą na przemian w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W spotkaniach tych uczestniczą również przedstawiciele organów, których dotyczą omawiane zagadnienia.

2. Spotkania są zwoływane i prowadzone przez Pełnomocnika tej Umawiającej się Strony, na której terytorium mają mieć miejsce.

3. Z każdego spotkania Pełnomocników należy sporządzić protokół w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i niemieckim.

4. Koszty związane z przeprowadzeniem spotkania ponosi ta Umawiająca się Strona, na terytorium której ma ono miejsce. Koszty podróży i pobytu ponosi każda Umawiająca się Strona oddzielnie.

Art.  23

1. Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy tracą moc:

1) Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej w sprawie żeglugi na wodach granicznych oraz w sprawie eksploatacji i utrzymania wód granicznych, podpisana w Berlinie dnia 6 lutego 1952 roku,

2) pkt 3 Protokołu dodatkowego do Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w dziedzinie gospodarki wodnej na wodach granicznych, podpisanej w Berlinie dnia 11 marca 1965 roku.

2. Przepisy dotyczące żeglugi na wodach granicznych ustalone na podstawie artykułu 30 Umowy wymienionej w ust. 1 pkt 1 i Protokołu końcowego do tej Umowy zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów.

Art.  24

Umowa niniejsza podlega ratyfikacji i wchodzi w życie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych. Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Berlinie - stolicy Niemieckiej Republiki Demokratycznej.

Art.  25

Umowa niniejsza została zawarta na okres dziesięciu lat. Jej ważność przedłuża się każdorazowo o dalsze pięć lat, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na sześć miesięcy przed upływem odpowiedniego terminu.

Umowa niniejsza została sporządzona w Warszawie dnia 15 maja 1969 roku w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i niemieckim, przy czym oba teksty mają jednakową moc.

Na dowód czego Pełnomocnicy Umawiających się Stron podpisali i opatrzyli pieczęciami niniejszą Umowę.

PROTOKÓŁ DODATKOWY

do Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych.

Przy podpisywaniu Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych uzgodniono, co następuje:

Ustalenia art. 24 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Niemieckiej Republiki Demokratycznej w sprawie żeglugi na wodach granicznych oraz w sprawie eksploatacji i utrzymania wód granicznych, podpisanej w Berlinie dnia 6 lutego 1952 roku, jak również ustalone warunki dotyczące uprawiania rybołówstwa na wodach granicznych - są do czasu zawarcia odpowiedniego porozumienia między Umawiającymi się Stronami - nadal obowiązujące.

Niniejszy Protokół, będący integralną częścią Umowy, sporządzony został w Warszawie, dnia 15 maja 1969 roku w dwóch egzemplarzach, każdy w języku polskim i niemieckim, przy czym oba teksty mają jednakową moc.

Po zaznajomieniu się z powyższą Umową Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie, dnia 29 października 1969 roku.

1 Art. 2 ust. 2 zmieniony przez § 1 Protokołu do nin. Umowy, podpisnego w Warszawie dnia 25 lutego 1972 r. (Dz.U.72.30.206) zmieniającego nin. Umowę z dniem 20 czerwca 1972 r.

2 Art. 5 ust. 2 zmieniony przez § 2 Protokołu do nin. Umowy, podpisnego w Warszawie dnia 25 lutego 1972 r. (Dz.U.72.30.206) zmieniającego nin. Umowę z dniem 20 czerwca 1972 r.

3 Art. 6 ust. 1 zmieniony przez § 3 Protokołu do nin. Umowy, podpisnego w Warszawie dnia 25 lutego 1972 r. (Dz.U.72.30.206) zmieniającego nin. Umowę z dniem 20 czerwca 1972 r.

4 Art. 7 ust. 3 zmieniony przez § 4 Protokołu do nin. Umowy, podpisnego w Warszawie dnia 25 lutego 1972 r. (Dz.U.72.30.206) zmieniającego nin. Umowę z dniem 20 czerwca 1972 r.

• Identyfikator: Dz.U.1970.8.66
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Niemiecka Republika Demokratyczna-Polska. Umowa o współpracy w zakresie żeglugi na wodach granicznych. Warszawa.1969.05.15.
• Data aktu: 15/05/1969
• Data ogłoszenia: 10/04/1970
• Data wejścia w życie: 05/03/1970