Węgry-Polska. Konwencja w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami. Budapeszt.1949.10.29.

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Węgierską Republiką Ludową w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami,

podpisana w Budapeszcie dnia 29 października 1949 r.

W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

BOLESŁAW BIERUT

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu dwudziestym dziewiątym października tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku podpisana została w Budapeszcie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Węgierską Republiką Ludową w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami o następującym brzmieniu dosłownym:

(Tekst konwencji znajduje się w załączniku Nr 4 do niniejszego numeru).

Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją, uznaliśmy ją i uznajemy za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadczamy, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 12 sierpnia 1950 r.

ZAŁĄCZNIK

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Węgierską Republiką Ludową w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Prezydialna Węgierskiej Republiki Ludowej, powodowani chęcią zacieśnienia współpracy między obu Państwami w dziedzinie rolnictwa, a w szczególności chęcią ochronienia roślin uprawnych w obu Państwach przed szkodnikami i chorobami, postanowili zawrzeć odpowiednią umowę i wyznaczyli w tym celu swych pełnomocników: (pominięto),

którzy po wzajemnym przedłożeniu swoich pełnomocnictw, uznanych za dobre i w należytej formie, zgodzili się na następujące postanowienia:

Artykuł  1.

Obie Umawiające się Strony będą, każda na swoim terenie, przeprowadzać zorganizowaną walkę z najgoźniejszymi, pod względem ekonomicznym, chorobami roślin i szkodnikami produkcji roślinnej.

Uwaga. W wypadku pojawienia się na obszarach jednej z Umawiających się Stron szczególnie niebezpiecznych chorób lub szkodników, Umawiające się Strony zobowiązują się po uzgodnieniu, do okazywania sobie nawzajem pomocy w postaci środków chemicznych, aparatów oraz innych materiałów i środków walki.

Artykuł  2.

Obie Umawiające się Strony będą się wzajemnie informować trzy razy w przeciągu roku o pojawieniu się na ich obszarze niebezpiecznych szkodników roślin uprawnych, wskazując jednocześnie miejscowości i rozmiary ich wystąpienia oraz wyniki ich zwalczania w ogniskach zarażonych. Informacje dostarczane będą 15 lipca, 15 października i 15 stycznia.

Do niebezpiecznych szkodników zalicza się:

1) stonkę ziemniaczaną (Leptinotarsa decomlineata),

2) tarcznika niszczyciela (Aspidiotus perniciosus),

3) mątwika ziemniaczanego (Heterodera rostochiensis),

4) Hyphantria Cunea.

Do niebezpiecznych chorób zalicza się:

1) raka ziemniaczanego (Synchytrium endoticum),

2) pasmo lnu (Phlyctaena linicola).

Spis niebezpiecznych szkodników i chorób roślin uprawnych, co do których obydwie Strony zobowiązują się informować, może być w przyszłości zmieniony na podstawie wzajemnego porozumienia się Stron.

Poza chorobami i szkodnikami, wymienionymi jak wyżej, obustronną informacją objęte również będą inne endemiczne lub nowozawleczone groźne choroby i szkodniki produkcji roślinnej, pojawienie się których zostanie stwierdzone na terytorium Węgier lub Polski.

Artykuł  3.

Ze względu na niebezpieczeństwo, zagrażające uprawom ziemniaków przez stonkę ziemniaczaną, Umawiające się Strony zgadzają się bezwarunkowo, począwszy od 1950 r. wprowadzić następujące zarządzenia:

1) zapoznać ludność swych krajów z niebezpieczeństwem stonki ziemniaczanej i organizować przeglądy upraw ziemniaczanych w celu wykrywania i likwidowania ognisk szkodnika,

2) likwidować wykryte ogniska stonki ziemniaczanej radykalnymi metodami, korzystając z doświadczeń i naukowych osiągnięć Służby Ochrony Roślin Węgier i Polski oraz ustalać kwarantannę roślin w miejscowościach i okręgach według uznania Służby Ochrony Roślin.

Uwaga. W wypadku wykrycia stonki ziemniaczanej na obszarach Umawiających się Stron, obie Umawiające się Strony udzielać będą nawzajem bezzwłocznych, telegraficznych informacji odnośnie miejscowości, wykrytych ognisk oraz nasilenia szkodnika.

Artykuł  4.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się na to, by wszelkie przesyłki produktów pochodzenia roślinnego w obrocie towarowym między Obiema Stronami były zaopatrzone w świadectwa pochodzenia i zdrowotności.

Do produktów pochodzenia roślinnego zalicza się: nasiona, sadzonki, cebule i cebulki, drzewka, krzewy, szczepy, zrazy, łodygi, bulwy, kłącza, korzenie, a również przesyłki wytworów roślinnych przeznaczonych na spożycie i paszę oraz na cele przetwórcze np. wszelkie ziarna, owoce i jagody.

W omawianych świadectwach, załączanych do listów przewozowych, oficjalna Służba Ochrony Roślin Strony wywożącej winna stwierdzić, że wspomniane przesyłki pochodzą z miejscowości wolnych od wymienionych w art. 2 chorób i szkodników i że nie są zarażone przez te choroby i szkodniki.

Artykuł  5.

Obie Umawiające się Strony wydadzą dla swych krajów przepisy, na mocy których przywóz z jakiegokolwiek trzeciego państwa przesyłek wytworów pochodzenia roślinnego, wymienionych w art. 4, może odbywać się wyłącznie na podstawie świadectwa pochodzenia i zdrowotności Służby Ochrony Roślin kraju wywożącego.

Artykuł  6.

Umawiające się Strony zobowiązują się ustalić na swoich obszarach określone punkty graniczne, przez które można wywozić przesyłki towarów pochodzenia roślinnego z jakiegokolwiek trzeciego kraju, i przeprowadzić ścisłą kontrolę stanu zdrowotnego takich przesyłek.

Artykuł  7.

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się przepuszczać przez swój obszar wolno i bez ograniczeń tranzytowe przesyłki towarów pochodzenia roślinnego pod warunkiem, że będą one zaopatrzone w świadectwa pochodzenia i zdrowotności, wydane przez oficjalną Służbę Ochrony Roślin kraju wywożącego. W świadectwach tych musi być stwierdzone, że omawiane przesyłki tranzytowe są wolne przede wszystkim od szkodników i chorób wymienionych w art. 2 i że pochodzą z miejscowości nie opanowanych przez te choroby i szkodniki.

Artykuł  8.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się wzajemnie informować corocznie do 1 marca o:

1) wszystkich odnoszących się do ochrony roślin uprawnionych ustawach i rozporządzeniach oraz o rozporządzeniach, regulujących wwóz przesyłek pochodzenia roślinnego,

2) nomenklaturze przesyłek, podlegających kontroli ochrony roślin przy wwozie do kraju każdej Umawiającej się Strony corocznie do 1 marca.

Uwaga. Wszystkie wyszczególnione w art. 8 ustawy i rozporządzenia, dotyczące kwarantanny roślin oraz oznaczenia nomenklatury przesyłek płodów roślinnych, będą podawane niezwłocznie wzajemnie do wiadomości z chwilą wejścia w życie.

Artykuł  9.

Obie Umawiające się Strony będą wymieniać między sobą:

a) prace naukowe z zakresu ochrony roślin,

b) doświadczonych specjalistów ochrony roślin, przede wszystkim z zakresu szkodników i chorób, podanych w art. 2 niniejszej Konwencji, a również umożliwiać wzajemne specjalizowanie się pracowników w instytucjach obydwu krajów w tych zagadnieniach;

c) wiadomości o zdobytych wynikach prac i doświadczeń naukowych i praktycznych w zwalczaniu szkodników i chorób wymienionych w art. 2 niniejszej Konwencji, jeśli chodzi o metody zwalczania, stosowane środki itp.

Uwaga. Obie Umawiające się Strony umożliwiają swym specjalistom bezpośrednie zapoznanie się z metodyką polowych prac ochrony roślin na terytorium drugiej strony.

Artykuł  10.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się zwoływać corocznie węgiersko-polskie konferencje celem rozpatrywania kwestii, dotyczących praktycznego stosowania niniejszej Konwencji oraz uwzględniania jednolitego planu walki z chorobami i szkodnikami, wymienionymi w art. 2 niniejszej Konwencji, jak również celem wzajemnego informowania się i dzielenia doświadczeniami w dziedzinie ochrony roślin.

Terminy i miejsca konferencji będą ustalane na mocy porozumienia się Stron.

Artykuł  11.

Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji i wchodzi w życie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych. Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Warszawie.

Konwencja niniejsza została zawarta na przeciąg 5 lat.

Jeżeli nie zostanie ona wypowiedziana na rok przed upływem 5 lat będzie automatycznie przedłużona na dalszy okres 5-letni z takim samym warunkiem wypowiedzenia.

Sporządzono w Budapeszcie dnia 29 października 1949 r. w 2 egzemplarzach, każdy w języku węgierskim i polskim, przy czym oba teksty posiadają jednakową moc prawną.

Na dowód tego wymienieni wyżej pełnomocnicy podpisali niniejszą Konwencję i wycisnęli na niej swe pieczęcie.

• Identyfikator: Dz.U.1951.11.87
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Węgry-Polska. Konwencja w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami. Budapeszt.1949.10.29.
• Data aktu: 1949-10-29
• Data ogłoszenia: 1951-02-28
• Data wejścia w życie: 1950-09-18