Uchwałę dotyczącą studium można zaskarżyć tylko gdy naruszono zasady jego sporządzania

Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia postanowieniami studium, może mieć miejsce jedynie w sytuacji, kiedy przy uchwalaniu studium zostałyby naruszone zasady sporządzania studium, istotnie tryb sporządzenia lub właściwości organów w tym zakresie uznał NSA.

Rada miasta podjęła uchwałę dotyczącą zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta. Decyzję zaskarżyła do WSA spółka, będąca właścicielem nieruchomości objętej studium. W uzasadnieniu spółka wskazała, iż zgodnie z nową uchwałą nieruchomość została przeznaczona pod teren parków. W pierwotnym projekcie nowego studium tereny te zostały przeznaczone pod teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, a więc pod ten sam rodzaj przeznaczenia co działki sąsiednie. Zdaniem skarżącej spółki uchwała naruszyła prawo poprzez ograniczenie prawa własności nieruchomości. Ingeruje ona bowiem w stopniu nieuzasadnionym, nieproporcjonalnym oraz nadmiernym w konstytucyjną istotę prawa własności, obejmującego między innymi możliwość korzystania z przedmiotu własności oraz pobieranie z niego pożytków.

NSA rozpatrując skargę podkreślił, iż uchwały w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jakkolwiek mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym , jednak prawdopodobieństwo uwzględnienia takiej skargi jest niewielkie. Wynika to z faktu, że studium nie jest aktem prawa miejscowego, jest aktem wewnętrznie obowiązującym jedynie organy gminy. Zatem jedynie pośrednio może wpływać na prawa i obowiązki podmiotów spoza systemu organów administracji publicznej. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym postanowieniami studium, może mieć miejsce jedynie w sytuacji, kiedy przy uchwalaniu studium zostałyby naruszone zasady sporządzania studium, istotnie tryb sporządzania lub właściwość organów w tym zakresie. Ustalenia studium dopóki nie zostaną w odpowiedniej formie uwzględnione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nie mogą stanowić podstawy do wydawania decyzji administracyjnych, bowiem studium nie jest źródłem prawa – przypomniał NSA.

Na podstawie: Wyrok NSA z 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1027/11, prawomocny

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)