Brak ustalenia opłaty adiacenckiej decyzją ostateczną w ciągu 3 lat uniemożliwia jej naliczenie (I OSK 686/10, LEX nr 898794)

Trzyletni termin, o którym mowa w przepisie art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) dotyczy rozstrzygnięcia o ustaleniu opłaty adiacenckiej decyzją ostateczną.

Prezydent miasta zatwierdził projekt podziału nieruchomości, polegający na wydzieleniu nowych działek. Została też ustalona opłata adiacencka z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z zatwierdzeniem projektu jej podziału, zobowiązując właściciela do uiszczenia opłaty w terminie czternastu dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Właściciel nieruchomości wniósł odwołanie od tej decyzji.

NSA rozpatrując skargę stwierdził, iż stosownie do art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Trzyletni termin, o którym mowa w powołanym art. 98a ust. 1 dotyczy rozstrzygnięcia o ustaleniu opłaty adiacenckiej decyzją ostateczną. Jak wynika z akt sprawy decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna w dniu 20 marca 2006 r., zaś ostateczna decyzja ustalająca wysokość opłaty adiacenckiej zapadła w dniu 20 sierpnia 2009 r., a więc po upływie 3-letniego terminu, o którym mowa w art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami . Upływ zaś powyższego terminu, mającego charakter materialnoprawny oznacza, że nie może już skutecznie nastąpić zdarzenie, którego termin ten dotyczy, tj. nie mogło nastąpić ustalenie opłaty adiacenckiej. Jeżeli bowiem w terminie trzech lat nie nastąpiło ustalenie opłaty adiacenckiej decyzją ostateczną, to po tym terminie organ nie mógł już naliczać tej opłaty.

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.)