Pełnomocnictwo to nie tylko sam dokument
Brak formalny odwołania w postaci braku pełnomocnictwa osoby działającej w imieniu odwołującego i podpisującej odwołanie, dotyczy nie tylko samego dokumentu pełnomocnictwa pochodzącego bezpośrednio od mocodawcy (odwołującego), ale całego ciągu pełnomocnictw wykazujących umocowanie osoby podpisującej odwołanie do działania w imieniu odwołującego - wskazał Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z 17 stycznia 2012 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem wydanym na skutek skargi Prezesa UZP, zmienił postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 7 października 2012 r. (KIO 2119/11) i oddalił odwołanie. Zaskarżonym postanowieniem Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła odwołanie z powołaniem się na art. 189 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo zamówień publicznych, wskazując na brak wykazania umocowania osoby podpisującej odwołanie do działania w imieniu odwołującego. Izba uznała, że załączony do odwołania odpis z KRS odwołującego nie potwierdza, że osoby udzielające pełnomocnictwa osobie podpisującej odwołanie były uprawnione do reprezentowania odwołującego w dacie udzielenia tego pełnomocnictwa. Jednocześnie Izba uznała, że powyższy brak odwołania nie podlega uzupełnieniu na zasadzie art. 187 ust. 3 i 7 p.z.p., powołując się w tym zakresie na przepis § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań.
Sąd Okręgowy w Warszawie, zmieniając postanowienie KIO wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Krajowa Izba Odwoławcza poza tym, że wadliwie oceniła złożony odpis z KRS, bezzasadnie przyjęła, iż uzupełnienie braków formalnych odwołania nie obejmuje wezwania do uzupełnienia odpisu z KRS potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu odwołującego osób udzielających pełnomocnictwa dla osoby podpisującej odwołanie. Zdaniem Sądu, brak formalny odwołania w postaci braku pełnomocnictwa osoby działającej w imieniu odwołującego i podpisującej odwołanie dotyczy nie tylko samego dokumentu pełnomocnictwa pochodzącego bezpośrednio od mocodawcy (odwołującego), ale całego ciągu pełnomocnictw wykazujących umocowanie osoby podpisującej odwołanie do działania w imieniu odwołującego. W ocenie Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw jurydycznych do identyfikowania pojęcia pełnomocnictwa w rozumieniu art. 187 ust. 3 p.z.p. wyłącznie z samym dokumentem pełnomocnictwa. O zakresie dopuszczalności uzupełniania braków formalnych odwołania rozstrzyga art. 187 ust. 3 p.z.p. Zastosowanie tego przepisu nie może doznawać modyfikacji w świetle przepisów rozporządzenia w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań. Sąd Okręgowy w Warszawie podkreślił również, że przepis art. 187 ust. 3 p.z.p. wprowadził do postępowania odwoławczego procedurę usuwania braków formalnych odwołania. Unormowanie to jest podyktowane potrzebą zapewnienia wykonawcom prawa do korzystania z efektywnego systemu środków ochrony prawnej, co może być osiągnięte poprzez eliminację przypadków automatycznego odrzucania odwołań z powodu czysto formalnych uchybień, które mogą być usunięte przez odwołującego.
(V Ca 2739/11)
Artykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line
Źródło: www.uzp.gov.pl, stan z dnia 26 marca 2012 r.
