Gwarant świadczy na rzecz beneficjenta w ściśle określonych przypadkach
Zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, gwarancją bankową jest jednostronne zobowiązanie banku gwaranta, że po spełnieniu przez podmiot uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych warunków zapłaty, które mogą być stwierdzone określonymi w tym zapewnieniu dokumentami, jakie beneficjent załączy do sporządzonego we wskazanej formie żądania zapłaty, bank ten wykona świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji bezpośrednio albo za pośrednictwem innego banku. Tak wynika z wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 listopada 2010 r.
Krajowa Izba Odwoławcza podkreśla, że z przepisu tego wynika zatem obowiązek precyzyjnego wskazania przypadków, w których gwarant ma obowiązek świadczyć na rzecz beneficjenta. Obowiązek ten stanowi konsekwencję abstrakcyjnego charakteru zobowiązania wypływającego z gwarancji bankowej. Należy też podkreślić, iż szczególnego znaczenia powyższy obowiązek nabiera w przypadku tzw. gwarancji płatnych na pierwsze żądanie (bezwarunkowych), gdzie warunkiem zapłaty jest samo zgłoszenie żądania zapłaty zawierającego stosowane oświadczenie beneficjenta gwarancji. Bank gwarant nie jest wówczas uprawniony do badania merytorycznej zasadności żądania zapłaty. Odpowiedzialność gwaranta jest całkowicie oderwana od stosunku podstawowego, a gwarantowi przysługują przede wszystkim zarzuty formalne, dotyczące np. niewłaściwej reprezentacji, bądź oparte na treści oświadczenia gwarancyjnego. Jeśli żądanie zapłaty zostanie zgłoszone w odpowiedniej formie i o treści określonej w dokumencie gwarancji oraz w czasie jej ważności, bank jest zobowiązany do wypłaty tzw. sumy gwarancyjnej.
Krajowa Izba Odwoławcza podkreśla, że konieczność dokładnego określenia okoliczności skutkujących zobowiązaniem do wypłaty świadczenia wynika również z charakteru wadium w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Wadium stanowi bowiem zabezpieczenie zamawiającego i musi być skuteczne. O skuteczności wadium można natomiast mówić wówczas, gdy zamawiający ma możliwość dysponowania wadium, przy czym dysponowanie wadium w postaci gwarancji bankowej polega na możliwości żądania zapłaty kwoty odpowiadającej wysokości zabezpieczenia (por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 2 lipca 2009 r. sygn. akt KIO/UZP 757/2009). Możliwość dysponowania musi być pewna i wynikać z jednoznacznych zapisów w treści gwarancji bankowej. Tym samym określenie warunków realizacji zobowiązań gwarancyjnych musi być na tyle precyzyjne, jasne i jednoznaczne, aby możliwość zaspokojenia się z gwarancji zgodnego z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych nie była kwestionowana.
(Wyrok KIO 2406/10)
Artykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line
Źródło: www.uzp.gov.pl, stan z dnia 13 grudnia 2010 r.
