Siatki bezpieczeństwa
Prawidłowa organizacja pracy na wysokości jest jednym z elementów pozwalających ograniczyć liczbę wypadków w sektorze budowlanym.
Zabezpieczenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości mogą mieć postać ochron zbiorowych, takich jak bariery, siatki bezpieczeństwa, rusztowania oraz środków ochrony indywidualnej bazujących na szelkach bezpieczeństwa. Problematyka zabezpieczeń na stanowiskach pracy na wysokości została uregulowana przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401). Polska Norma EN 1263-1 wyróżnia cztery rodzaje siatek, a oznaczenie każdej z nich powinno zawierać m.in. nazwę i znak producenta albo importera, rozmiar siatki, jej klasę, a także rozmiar i kształt oczka. Siatki, będąc obowiązkowym wyposażeniem każdego placu budowy, powinny być poddawane regularnym kontrolom bezpieczeństwa. Starzenie się materiału, z którego siatka została wykonana powoduje, że co roku traci ona ok. 10% swej wytrzymałości.
Zabezpieczenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości mogą mieć postać ochron zbiorowych, takich jak bariery, siatki bezpieczeństwa, rusztowania oraz środków ochrony indywidualnej bazujących na szelkach bezpieczeństwa. Problematyka zabezpieczeń na stanowiskach pracy na wysokości została uregulowana przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401). Polska Norma EN 1263-1 wyróżnia cztery rodzaje siatek, a oznaczenie każdej z nich powinno zawierać m.in. nazwę i znak producenta albo importera, rozmiar siatki, jej klasę, a także rozmiar i kształt oczka. Siatki, będąc obowiązkowym wyposażeniem każdego placu budowy, powinny być poddawane regularnym kontrolom bezpieczeństwa. Starzenie się materiału, z którego siatka została wykonana powoduje, że co roku traci ona ok. 10% swej wytrzymałości.
Źródło: Inspektor pracy 2009, nr 7-8, s. 39-40, Roman Burghardt
