Nowelizacja ustawy o pracowniczych programach emerytalnych (PPE) dostosuje polskie prawo do unijnej dyrektywy i ułatwi korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się pracowników między państwami UE. Termin na jej wdrożenie mija 21 maja br.

Najważniejsze zmiany dotyczą:
-   określenia maksymalnego okresu oczekiwania na nabycie prawa do przystąpienia do dodatkowego programu emerytalnego;
-    rozszerzenia obowiązków informacyjnych pracodawców prowadzących pracownicze programy emerytalne względem ich członków;
-    przekazywania informacji przez zarządzających pracowniczymi programami emerytalnymi pracodawcom prowadzącym takie programy.

Obecnie strony mają swobodę w określaniu okresu oczekiwania na nabycie prawa do przystąpienia do dodatkowego programu emerytalnego. Po zmianach umowa zakładowa nie będzie mogła przewidywać okresu oczekiwania dłuższego niż 3 lata.

Czytaj też: Nie każdy PPE zwolni z obowiązku tworzenia PPK >>

Nowelizacja wprowadzi też dwa nowe obowiązki informacyjne pracodawców względem uczestników programu, byłych pracowników oraz osób uprawnionych do otrzymania środków zgromadzonych przez uczestnika programu w przypadku jego śmierci.

Ponadto zobowiązano zarządzających pracowniczymi programami emerytalnymi do niezwłocznego przekazywania pracodawcom prowadzącym program – na ich wniosek – informacji dotyczących wartości środków zgromadzonych na rachunku pracownika (aktywnego uczestnika) lub byłego pracownika. Pracodawcy nie zawsze są bowiem w posiadaniu wymaganego przepisami kompletu informacji.

Czytaj też: PPE, PPK, a może coś jeszcze? Pracodawcy stoją przed wyborem >>

Na organ nadzoru nałożono obowiązek dokonania – do 31 stycznia 2019 r. – zmian w rejestrze pracowniczych programów emerytalnych, w odniesieniu do pracodawców, którzy nie dopełnili obowiązku poinformowania o dostosowaniu umów zakładowych do brzmienia projektowanej ustawy.

Teraz nowelizacja trafi do Senatu. Ustawa wejdzie w życie z dniem następującym po dacie ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

 [-OFERTA_HTML-]